نت های آسمان شب اکتبر: رصد شبح وار ستارگان

2 دقیقه خواندن

نت های آسمان شب اکتبر: رصد شبح وار ستارگان

این تصویر مادون قرمز از تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا، ابری از گاز و غبار را نشان می دهد که توسط یک ستاره عظیم تراشیده شده است. نقاشی روی تصویر نشان می دهد که چرا محققان به این منطقه لقب «سحابی جک و فانوس» داده اند. اعتبار: NASA/JPL-Caltech

اعتبارات:

NASA/JPL-Caltech

غول

در صورت فلکی پرسئوس، ستاره ای به نام الگول قرار دارد که به "ستاره دیو" یا "غول" نیز معروف است. شما می توانید این ستاره را در ماه های پاییز به همراه کاسیوپیا و آندرومدا در آسمان شمال شرقی، از ساعت 9 شب مشاهده کنید. در اساطیر یونانی، این ستاره نمایانگر "چشم بر هم زدن" مدوسا است. اما چگونه یک ستاره می تواند چشمک بزند؟

منحنی نور ستاره دوتایی در حال خورشیدگرفتگی الگول ثبت شده توسط ماهواره بررسی سیاره فراخورشیدی گذری ناسا (TESS) که در آرشیو میکولسکی ناسا برای تلسکوپ های فضایی (MAST) ذخیره شده است.

ناسا/ویکی پدیا کامانز

الگول یک منظومه سه ستاره است که دو ستاره از این سه ستاره به دور یکدیگر می چرخند. این دودویی گرفتگی باعث می‌شود که سیستم از قدر روشن +2.1 به قدر 3.4 +3.4 کم‌تر در هر سه روز برسد. این منحنی نور با استفاده از داده‌های ماموریت ماهواره بررسی سیاره فراخورشیدی گذر ناسا (TESS)، کم نور شدن منظم یا «چشم به هم زدن» مدوسا را ​​نشان می‌دهد!

با استفاده از صورت فلکی Cassiopeia و Andromeda، مکان پرسئوس را پیدا کنید. با استفاده از ستاره Almach به عنوان راهنما می توانید الگول را پیدا کنید.

استلاریوم

هیچ کمبودی در منابع در مورد نحوه محاسبه کمرنگ شدن – یا حداقل – الگول، از نمودارهای تعاملی تا نمودارهای داده وجود ندارد. یکی را پیدا کنید که بهترین کار را برای شما دارد. از آنجایی که قدر روشنایی آن مشابه است، می توانید با استفاده از یک تلسکوپ کوچک یا دوربین دوچشمی، درخشندگی الگول را با ستاره نزدیک آلماخ (گاما آندرومدا) در آندرومدا مقایسه کنید.

سحابی سر جادوگر

بین صورت فلکی اریدانوس و شکارچی یک شبح شبح وار وجود دارد که توسط ستاره ریگل روشن شده است. IC 2118 یا سحابی سر جادوگر، یک سحابی بازتابی است که حدود 900 سال نوری از زمین فاصله دارد. از آنجایی که سحابی های بازتابی به نور ستاره های نزدیک متکی هستند تا قابل مشاهده باشند، دیدن آنها با چشم غیرمسلح دشوار است، به خصوص اگر به اندازه این یکی دور باشند. در حالی که سحابی سر جادوگر را نمی توان با چشم غیرمسلح دید، تلسکوپ هایی با دیافراگم های بسیار بزرگ و بزرگنمایی کم، گرفتن آن را در زیر آسمان های تاریک آسان تر می کنند.

عکاسان نجومی، با یا بدون تلسکوپ هوشمند، بسته به تجهیزات و کیفیت آسمان، می‌توانند این طرح کلی را در عرض چند ساعت تصویر کنند. و چه جادوگری بدون جاروشان! جارو جادوگر را می‌توانید در سحابی حجاب غربی، واقع در صورت فلکی ماکیان بیابید.

پرتره مادون قرمز از سحابی سر جادوگر از کاوشگر مادون قرمز میدان وسیع ناسا، یا WISE، ابرهای ابری را نشان می دهد که در آن ستارگان جدید در حال دمیدن هستند.

NASA/JPL-Caltech

راهنمایی های بیشتری برای ورود به فصل می خواهید؟ مقاله ما را در مورد اینکه چگونه می توانید با Trick or Treat: Sidewalk Astronomy، نجوم پیاده روهای شبح وار را برای جامعه خود سرگرم کنید، بخوانید!