نشانگرهای اپی ژنتیک مرتبط با پاسخ روان درمانی در OCD

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

OCD یک اختلال سلامت روان است که با افکار ناخواسته، تکرار شونده و رفتارهای تکراری مشخص می شود که می تواند به شدت در زندگی روزمره اختلال ایجاد کند. روان‌درمانی مبتنی بر مواجهه یکی از مؤثرترین درمان‌ها است، اما مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنای پاسخ درمانی هنوز به خوبی شناخته نشده است.

برای بررسی این موضوع، محققان دانشگاه برگن متیلاسیون DNA را مورد مطالعه قرار دادند، مکانیزم اپی ژنتیکی که در آن گروه‌های شیمیایی کوچک به DNA متصل می‌شوند و می‌توانند بر فعالیت ژن‌ها بدون تغییر کد ژنتیکی تأثیر بگذارند.

محققان نمونه‌های بزاق تقریبا 900 فرد مبتلا به OCD را که شکل فشرده‌ای از روان‌درمانی مبتنی بر مواجهه موسوم به درمان 4 روزه برگن را در هشت کلینیک در سراسر نروژ دریافت کردند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. نمونه ها قبل از درمان، بلافاصله پس از درمان و در یک پیگیری سه ماهه جمع آوری شد.

این مطالعه در مجله Neuropsychopharmacology منتشر شده است.

این مطالعه چندین ناحیه DNA را شناسایی کرد که متیلاسیون با پاسخ درمانی مرتبط بود. برخی از تفاوت‌ها در متیلاسیون DNA قبلا قبل از درمان وجود داشت یا در طول زمان ثابت ماند. بسیاری از اینها تأثیرات ژنتیکی قوی را نشان دادند، که نشان می‌دهد ممکن است ویژگی‌های بیولوژیکی نسبتا پایدار مرتبط با پاسخ درمان را منعکس کنند.

تغییرات در متیلاسیون DNA در طول زمان نیز با نتایج درمان مرتبط بود. برخلاف الگوهای پایدارتر، این تغییرات هیچ تأثیر ژنتیکی قابل تشخیصی را نشان ندادند، اما با سایر عوامل بالینی مانند استفاده از دارو نیز مرتبط بودند.

تفاوت‌های متیلاسیون DNA شناسایی‌شده در یا نزدیک ژن‌های دخیل در فرآیندهای بیولوژیکی مانند انعطاف‌پذیری مغز، پاسخ‌های استرس، عملکرد ایمنی، تنظیم ژن و تولید انرژی در سلول‌ها قرار داشتند.

این یافته‌ها پتانسیل نشانگرهای اپی ژنتیک را برای کمک به پیش‌بینی پاسخ‌های فردی به روان‌درمانی نشان می‌دهد، که در نهایت می‌تواند به درمان شخصی‌تر برای OCD کمک کند. با این حال، ارتباط های مشاهده شده روابط علی را ایجاد نمی کنند، و تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا این نشانگرها می توانند نتایج درمان را در عمل بالینی به طور قابل اعتماد پیش بینی کنند، مورد نیاز است.

Kira D. Hoffler و همکاران، نشانگرهای اپی ژنتیکی پاسخ به روان درمانی در اختلال وسواس فکری-اجباری، نوروسیکوپارماکولوژی (2026). DOI: 10.1038/s41386-026-02546-4

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →