نظرسنجی نشان می دهد که سرخوردگی در میان جوانان آمریکایی وجود دارد

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

وضعیت بچه ها در آینده خوب نیست. برای اولین بار در تاریخ 26 ساله نظرسنجی جوانان هاروارد، پاسخ دهندگان بیشتری انتظار دارند که از نظر مالی بدتر از والدین خود (27٪) از وضعیت بهتر (25٪) باشند.

علاوه بر این، بر اساس آخرین نظرسنجی هر دو سال یک بار از آمریکایی‌های 18 تا 29 ساله توسط مؤسسه سیاست در مدرسه هاروارد کندی، 49 درصد از جوانان می‌گویند که وضعیت مالی شخصی‌شان بدتر از زمان روی کار آمدن دولت فعلی ریاست‌جمهوری است.

بتسی فیشر مارتین، مدیر IOP، و جان دلا ولپ، مدیر نظرسنجی آن، می گویند که نتایج نظرسنجی ممکن است در انتخابات میان دوره ای آتی که به طور گسترده به عنوان یک همه پرسی در مورد سیاست های رئیس جمهور و اقتصاد کشور تلقی می شود، مشخص شود.

اما آنها می گویند بدبینی در میان جوانان فراتر از این نگرانی ها به شک و تردید در مورد آینده دموکراسی آمریکایی و جایگاه آنها در آن گسترش می یابد.

این مصاحبه برای طولانی بودن و وضوح ویرایش شده است.

جان دلا ولپ: نمی‌توانم بگویم که این یک شوک کامل بود.

ما در بهار 24 دیدیم که تنها 9 درصد از جوانان آمریکایی دیدند که کشور در مسیر درست پیش می رود. سپس دو نظرسنجی پشت سر هم انجام شد که این عدد 13 درصد بود. ما می دانیم که چه چیزی باعث این اعداد می شود: سطح عمیق نگرانی اقتصادی و این احساس که صدای آنها در سیاست منعکس نشده است، و این عوامل با نزدیک شدن به این انتخابات بهبود نیافته اند.

بتسی فیشر مارتین: در سال 2003، وقتی از دانشجویان پرسیدیم که آیا انتظار دارند از نظر مالی بهتر از والدین خود باشند، 74 درصد پاسخ مثبت دادند. اما امروز این رقم فقط 28 درصد بود.

نسل‌ها به بچه‌ها گفته‌ایم، اگر تحصیلات خوبی داشته باشید، سخت کار کنید، شغلی پیدا کنید، و خانه بخرید، شانسی برای ساختن آن زندگی بهتر، رویای آمریکایی خواهید داشت.

اما این مسیر برای جوانان سخت تر و سخت تر به نظر می رسد. این جوانان با تعجب می پرسند: "من چگونه می خواهم خانواده ای تشکیل دهم یا این امنیت مالی را ایجاد کنم؟" این یک تغییر عمیق در آنچه قابل دستیابی است است.

ما در بحبوحه اعتراضات تاریخی در سرتاسر اروپا صحبت می کنیم که اساسا در مورد مسائل مشابه هستند - مقرون به صرفه بودن و کیفیت زندگی برای جوانان. آیا تعجب می کنید که ما شاهد اقدامات سازمان یافته تری در اینجا نیستیم؟

فیشر مارتین: باید به خاطر داشته باشید که این نسل از 18 تا 29 سال در طول یک دوره شدید قطبی شدن و درگیری و بی اعتمادی به مؤسسات به بلوغ رسیدند تا چیزی در مورد COVID-19 نگوییم. این یکدفعه به آنها ضربه نزده است. این تمام چیزی است که آنها می دانند.

دلا ولپ: فکر می‌کنم آنچه این جنبش‌های تحت رهبری ژنرال Z را، چه در نپال، بنگلادش، هند یا در سراسر اروپا، به هم مرتبط می‌کند، این است که جوانان در سراسر جهان به شدت نگران فساد، تمرکز قدرت و اهمیت صدایشان هستند.

در نظرسنجی ما، 91 درصد هزینه زندگی را به عنوان یک اولویت مهم شناسایی کردند، اما 88 درصد فساد را برای رای خود مهم تشخیص دادند. کمتر کسی مطمئن است که انتخابات آینده در این کشور عادلانه و دقیق خواهد بود.

بنابراین یک سوال که من دارم این است: آیا مردم در سایر نقاط جهان معتقدند که مؤسسات آنها پاسخ خواهند داد؟

یک نتیجه کلیدی این انتخابات این خواهد بود: آیا جوانانی که برای رای دادن حاضر می شوند احساس خواهند کرد که صدای آنها شنیده شده است؟ آیا هر کسی که به او رای می دهد تلاش خواهد کرد تا به آنها گوش دهد و در مورد دستور کار و دغدغه های آنها صحبت کند؟

دلا ولپ: منظورم این است که گوش کنید: ما هنوز نسبت به نسل‌های قبلی، سهمی بالاتر از حد متوسط ​​از جوانان داریم که می‌گویند شرکت خواهند کرد. اما بله، این نسل نمونه های زیادی از جنبش های جوانان که منجر به تغییر واقعی شود، ندارد.

البته، ما اعتراضات جورج فلوید را در سال 2020 داشتیم، و در جلسات تحقیقات کیفی، این یکی از معدود دفعاتی است که می‌شنوم مردم می‌گویند به آمریکایی بودنشان احساس غرور می‌کنند... اما این منجر به اصلاحات ملی مهمی نشد.

و فعالیت‌های دانشجویی پس از خشونت‌های مسلحانه در پارکلند منجر به مشارکت بی‌سابقه در سال 2018 شد و منجر به اولین قانون دو حزبی برای پیشگیری از خشونت با سلاح در دو نسل شد... اما بسیاری از این موارد طی دو سال گذشته کاهش یافته است.

بنابراین متأسفانه سابقه‌ای وجود دارد که جوانان سخت کار می‌کنند و خودشان را به کار می‌گیرند و پیشرفتی را که انتظار داشتند ندیده‌اند.

اما علی‌رغم همه این‌ها، این نسل همچنان در سطوح بالاتری رای می‌دهد تا بچه‌های بوم‌کننده، ژنرال Xers و هزاره‌ها زمانی که در همان سن بودند. هنوز یک گروه متعهد وجود دارد که با وجود همه بدبینی ها درگیر است.

نظرسنجی شما نشان داد که در میان رای دهندگان احتمالی، 63 درصد رأی خود را به عنوان مخالفت با رئیس جمهور و سیاست های او در مقابل رأی مثبت به نامزد مورد نظر توصیف می کنند. آیا این همان چیزی است که انتظار دارید در میان ترم ببینید؟

دلا ولپ: سال روند مربوطه واقعا 2018 است، و به همان اندازه که بین هشت سال «اوباما بدون درام» و سپس ترامپ شلاق بود، باز هم شاهد بودیم که تقریبا از هر پنج رأی دهنده، سه نفر گفتند که به دموکرات رأی می دهند، نه علیه ترامپ. الان نزدیک به 50-50 است.

این کاهش قابل توجهی است که من فکر می کنم با سطح پایین تر تأیید حزب دموکرات به عنوان یک کل مرتبط است. اما نکته ظریفی در اینجا وجود دارد: اگرچه احتمالا جمهوری‌خواهان کمتری رای می‌دهند، کسانی که رای دادن را انتخاب می‌کنند می‌گویند که این رأی‌گیری برای حمایت از جمهوری‌خواهان است، نه مخالفت با دموکرات‌ها.

اما بله، این واقعا بیانیه ای در مورد انتخابات میان دوره ای است، درست است؟ تقریبا همیشه انرژی بیشتر و آرای بیشتری از ائتلافی که خارج از قدرت است به دست می آید.

فیشر مارتین: اما تعداد انگشت شماری از نامزدها نیز وجود دارند، افرادی مانند عبدالالسید، نامزد سنای ایالات متحده در میشیگان، که از پوپولیسم اقتصادی در حال ظهوری که در بین جوانان شاهد آن هستیم، سرمایه گذاری می کنند.

دو سوم از جوانان آمریکایی قدرت شرکت های بزرگ را تهدیدی جدی برای امنیت مالی خود می دانند و 64 درصد نیز هوش مصنوعی جایگزین مشاغل را تهدیدی جدی می دانند.

این نامزدها روی راه‌حل‌هایی رقابت می‌کنند که معمولا از نظر اجتماعی مترقی تلقی می‌شوند - مالیات بر ثروت، مدیکر برای همه، ممنوعیت تجارت سهام در میان اعضای کنگره - حتی اگر با آن برچسب سوسیالیست دموکراتیک همذات پنداری نکنند. آنها مشکلات را می بینند و با آنها صحبت می کنند.

پاییز گذشته، ما یک سری سؤالات باز درباره دو حزب سیاسی پرسیدیم، و کثرت در مورد هر دو منفی بود. این احساس وجود داشت که هیچ یک از احزاب در سطح ملی پشت خود را ندارند.

اما آن را با شهر نیویورک مقایسه کنید، جایی که بیش از نیمی از نیویورکی ها معتقدند شهرشان در مسیر درستی است. این یک 180 بین شهردار سابق اریک آدامز و شهردار فعلی زهران ممدانی بود. مسکن همچنان گران است. هزینه زندگی تغییر نکرده است اما نیویورکی‌ها احساس می‌کنند که ممدانی چالش‌های آنها را درک می‌کند و به آنها رسیدگی می‌کند.

فیشر مارتین: یکی از چالش های بزرگی که ما داریم، کمک به جوانان برای درک این موضوع است که مشارکت سیاسی می تواند تفاوت معناداری در زندگی آنها ایجاد کند. این چیزی نیست که آنها آن را دیده باشند.

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این داستان توسط روزنامه هاروارد، روزنامه رسمی دانشگاه هاروارد منتشر شده است. برای اخبار بیشتر دانشگاه، به Harvard.edu مراجعه کنید.