نقد و بررسی «The Social Reckoning»: آرون سورکین بار دیگر فیس بوک را وحشی می کند در فیلم هیجان انگیز افشاگر شارپ به رهبری مایکی مدیسون و جرمی آلن وایت

در اوایل کتاب The Social Reckoning، یکی از برادران مالی بداخلاق در یک قرار شاد با قهرمان داستان این ادعای مضحک را مطرح می‌کند که کلروفیل یک «دئودورانت داخلی» است و این را به‌عنوان واقعیت بیان می‌کند زیرا او آن را در فیس‌بوک خوانده است. "تو می نوشی و عرقت بوی گل می دهد!" او مشتاق است. در حالی که این صحنه برای کمدی ترسناک کم‌کلید پخش می‌شود، دو موضوع کلیدی را در قلب فیلم هیجان‌انگیز افشاگر آرون سورکین نشان می‌دهد – یکی انتشار غیرمسئولانه اطلاعات نادرست در سرویس رسانه‌های اجتماعی که ظاهرا شکلک‌آور است، در حالی که دیگری تمایل مردم برای خرید هر چیزی است.

د به آنها. داستان های مرتبط فیلم ها Aaron Sorkin's Social Reckoning: First Reactions Movies Aaron Sorkin در مورد اینکه چرا مارک زاکربرگ در فیلم The Social Reckoning یک شرور نیست، با وجود اینکه "او تصمیمات بدی می گیرد که به ما آسیب می زند"

وقتی مارک زاکربرگ، جرمی استرانگ که به‌طور کارتونی بی‌تأثیر، اما به‌شدت خنده‌دار است – که تأسیس فیس‌بوک در درام «شبکه اجتماعی» دیوید فینچر در سال 2010 شرح داده شد – خود را «یک مطلق‌گرای آزادی بیان» توصیف می‌کند، منظور او این است که مخالفت او با بررسی حقایق، سیاست شرکت است. چه در مورد گروه‌های نفرت سازمان‌یافته صحبت کنیم، چه سیاستمدارانی که مخالفان خود را در مبارزات انتخاباتی منفی سرزنش می‌کنند، یا دختران بدجنس نوجوانی که همسالان خود را مورد آزار و اذیت و شرمساری قرار می‌دهند، صدق می‌کند. حسابرسی اجتماعی خط پایین الگوریتم دشمن است. تاریخ انتشار: جمعه، اکتبر

9 بازیگران: مایکی مدیسون، جرمی آلن وایت، جرمی استرانگ، وونمی موساکو، بتی گیلپین، بیلی مگنوسن، بیل بور، آنا لمبه، گبنگا آکیناگبه کارگردان-فیلمنامه نویس: آرون سورکین دارای رتبه R، 1 ساعت و 52 دقیقه

سورکین با فیلمنامه اقتباسی خود برای شبکه اجتماعی برنده جایزه اسکار شد، و اگر فیلمنامه بعدی او که 16 سال بعد انجام می شود و با دیدن او به سمت مسئولیت های نویسنده-کارگردان، مطابق با سلف مورد ستایش منتقدان نیست، خوب، این نقطه بسیار بالایی است. اما این دنباله اسمی باعث سرگرمی شدید می شود، حتی اگر شما را با یک داستان هشداردهنده غم انگیز در مورد آسیبی که برای رفع آن خیلی دیر است، جذب کند.

گرایش سورکین به خشم خودپسندانه، همراه با دیالوگ‌های پرشور و پرمخاطره‌اش، بسیار مشهود است. اما این مطالب دلایل موجه زیادی برای عصبانی شدن در اختیار او قرار می دهد و فیلم هرگز در معرض خطر تبدیل شدن به یک سخنرانی بچه دار نیست.

همچنین با اعتقاد گالوانیزه عمل کرده است. مایکی مدیسون نقش فرانسیس هاگن، مهندس داده درونگرای فیس بوک را بازی می کند که به ماموریت شرکت برای دادن صدای همه افراد اعتقاد دارد - تا زمانی که راه های سود محوری را ببیند که این آزادی بیان به افراط گرایان بلندگو می شود. و جرمی آلن وایت جف هورویتز، گزارشگر فناوری وال استریت ژورنال است که هاوگن با او در یک سری مقالات انفجاری با عنوان غیررسمی The Facebook Files همکاری می‌کند و فرهنگ سمی را در پس نفوذ استراتوسفری شرکت افشا می‌کند.

یک هماهنگی شگفت انگیز بین اضطراب فعلی دنیای واقعی و علاقه ناگهانی صنعت فیلم به مطالعات متراکم در زیر شکم تاریک دنیای فناوری وجود دارد. یک هفته پس از انتشار The Social Reckoning از سوی سونی، خیابان بلیکر ماسک، مستند سرگردان الکس گیبنی را که نزدیک به چهار ساعت ادامه دارد، درباره ظهور و ظهور ایلان ماسک تایتان تسلا افتتاح خواهد کرد. در روز کریسمس، نئون با بهترین‌های این سه، یعنی Luca Guadagnino’s Artificial، روایتی طنزآمیز و در نهایت هولناک از 20 سال تکامل هوش مصنوعی و تصویری سوزان از سام آلتمن، بنیانگذار OpenAI، وزن خواهد کرد.

(همچنین مستند الیزابت هلمز از ناتان فیلدر و لنس اوپنهایم، شما می توانید همه چیز را ببینید وجود دارد - یک جانور کاملا متفاوت.)

وجه اشتراک هر سه فیلم، جدای از تقاطع‌ها و همپوشانی‌های مختلف در داستان‌هایشان، تغییر موقعیت میلیاردرهای فناوری به عنوان شرورهای جدید صفحه نمایش است. وکلا و معامله گران مالی باید احساس راحتی کنند. زاکربرگ، ماسک و آلتمن تا حدودی همگی کلاهبردارانی فوق‌العاده ماهر و از نظر اخلاقی مشکوک هستند، همه آنها می‌توانند گرسنگی سیری ناپذیر خود برای ثروت نجومی را به عنوان خدمتی به بشریت بفروشند، در حالی که خود را نیز نه به‌اندازه تکنوکرات‌هایی که رویاپردازان خلاق می‌فروشند.

سورکین با یک مقدمه خنده‌دار شروع می‌شود که عنوان آن، «دختر سفید تلف شده»، به راننده‌ای (پورتیا دابل‌دی) اشاره دارد که خود را به کنار جاده رسانده است، جایی که پشت خودرو ایستاده است و تلفنش را می‌چرخاند. وقتی دو پلیس نزدیک می شوند و از او می پرسند که آیا او نیاز به کمک دارد یا خیر، او به طور اجمالی نادیده گرفته می شود، اما زمانی که از او می خواهند - با دلیل موجه - از او بخواهند که یک تست هوشیاری بدهد، خصمانه و توهین آمیز نژادی می شود.

این زن مست، یک هیولای دوگانه حق طلبی و قربانی بودن، از وقایعی که منجر به دستگیری او می شود فیلم می گیرد و بعدا ویدیو را تحت عنوان "صدای عقل" منتشر می کند، از جمله این طغیان: "این چیزی است که وقتی در آمریکا سفید پوست هستید، با شما مانند یک مهاجر لعنتی رفتار می شود!" بعدا مشخص شد که فرانسیس زن را در ویدیوی ویروسی زمانی می‌شناخت که او یک مترقی خوب بود و فهمید که توسط یک گروه راست‌گرا در فیسبوک رادیکال شده است.

تحقیقات داده‌های فرانسیس قبلا موارد مشابهی را نشان داده است، از جمله آمار هشدار دهنده که 64 درصد از کاربران فیس‌بوک که اخیرا به گروه‌های افراطی پیوسته‌اند توسط این الگوریتم به سایت‌های آن سازمان‌ها هدایت شده‌اند.

سورکین پرتره یک شرکت را با محیط کاری نامناسب و شفافیت کمی ترسیم می کند. تلاش فرانسیس برای مطرح کردن نگرانی های خود در یک جلسه تیمی که در آن زاکربرگ با کارکنان جمع آوری شده صحبت می کند، زمانی که فرصتی برای سؤال باقی نمانده باشد، قطع می شود. و هنگامی که او سعی می کند با همکاران صحبت کند، یکی به استفاده عجیب او از کارت های شاخص پوزخند می زند در حالی که دیگری او را از جلب توجه منفی هشدار می دهد.

در همان زمان، جف از یک صحنه سیاسی در واشنگتن نقل مکان می کند تا خبرنگار فناوری جدید در سانفرانسیسکو شود، زمانی که برای اولین جلسه دیر می شود، چون نمی توانست سیستم جی پی اس ماشین را کار کند، از کریستینا (بتی گیلپین) رئیس دفتر مورد استقبال خاردار قرار می گیرد. در حالی که کریستینا شکننده چشم‌هایش را می‌چرخاند که با یک مرد آنالوگ برای پوشش بیگ‌تک گیر کرده است، سردبیر جف، اندی (گبنگا آکیناگبه) متحد بسیار آرام‌تری است.

جف به دو کارآموز باهوش رسانه‌های اجتماعی منصوب می‌شود و به او دستور داده می‌شود تا در فیس‌بوک به سرعت عمل کند، جایی که او قبلا متوجه تعداد بسیار کم نظرات منفی در مورد رضایت کاربران شده است.

در یک موضوع دیگر، زاکربرگ استرانگ در جلسات سمعک کنگره، با یک تیم روابط عمومی به سرپرستی متخصص مدیریت بحران، رایا (وونمی موساکو)، که وظیفه آنها دوست داشتنی کردن مدیرعامل فیس بوک است، با عصبانیت تکان می خورد. با توجه به اینکه او منطقه‌ای عاری از گرما است که حتی نمی‌تواند روی کراوات مناسب بنشیند، این شغل پیاده‌روی در پارک نیست.

تدی مارکز (بیلی مگنوسن) مدیر روابط رسانه‌ای هر از گاهی سر می‌زند، و رایا همچنین از شخصی که تضمین شده است پرهای مارک را به هم بزند، دعوت کرده است، همکار سابقش چارلی گاریگان (بیل بور)، که به‌تازگی مقاله‌ای بی‌درنگ در روزنامه‌ای بزرگ منتشر کرد که در آن تدابیر ضعیف فیس‌بوک را محکوم می‌کرد.

جف به این امید که کسی را در فیس بوک که مایل به صحبت است، بشنود، تقریبا برای هر کارمندی نامه های شخصی می فرستد و با توجه به اینکه فرانسیس به دیواری برخورد کرده و سعی می کند آنچه را که او معتقد است اشکالات الگوریتمی توجه هر کسی است، جلب کند. وقتی آنها در یک پارک جدا شده با هم ملاقات می کنند، او در مورد زیر پا گذاشتن شرایط NDA قراردادی خود عصبی است. اما او به جف برخی از اصول اولیه در مورد نقض محتوا را می دهد که بر اساس آن می توان یک داستان ساخت.

همانطور که جف با اطلاعات بیشتر از فرانسیس بی میل به حفاری ادامه می دهد، یافته های او به تدریج به زاکربرگ و اعضای تیم اجرایی اش اشاره می کند که از اثرات جانبی مضر استراتژی تجاری خود آگاهی کامل دارند - از اولویت بندی "لایک ها" و در عوض فشار برای اشتراک گذاری مجدد، با طعمه های خشم که ترافیک را به صورت نمایی هدایت می کند.

کلمات اختصاری با صدایی مهم، حفاظ های داخلی را پیشنهاد می کنند - مانند MSI (تعامل های اجتماعی معنادار)، CIT (تیم یکپارچگی مدنی) یا SATF (گروه ویژه اقدام نرم). اما با چشم انداز کاهش حتی یک درصدی تعامل، زاکربرگ هرگونه اقدام جدی علیه نقض محتوا را رد می کند و چارلی را با امتناع از در نظر گرفتن تبلیغات سیاسی برای دروغگویی خشمگین می کند. زاکربرگ با بی‌تابی تزلزل‌ناپذیر می‌گوید: «ما یک تخته چوب پنبه‌ای هستیم». "ما آنچه را که مردم روی آن سنجاق می کنند کنترل نمی کنیم."

سورکین بدون نام بردن از رئیس جمهور مستقر ایالات متحده، با نمایش فیلم (که به نظر می رسد تا حد زیادی بازسازی شده است) از شورش های کنگره در 6 ژانویه 2021 به شدت ضربه می زند. کارمندان از زاکربرگ می خواهند ویدیوهای قیام ارسال شده توسط POTUS را حذف کند. اقدام.»

هیچ چیز خیلی ظریفی در مورد The Social Reckoning وجود ندارد، اگرچه گاهی اوقات نیروی بی‌پرده آن می‌تواند نفس شما را بند بیاورد، به عنوان مثال وقتی تدی، با کارآیی سرد و از خود راضی، به تهدید بررسی‌های کنگره پاسخ می‌دهد و می‌گوید: «ما از کنگره نمی‌ترسیم. با توجه به اینکه فیس‌بوک در حال حاضر 3 میلیارد کاربر فعال ماهانه در سراسر جهان دارد و 43 درصد از بزرگسالان اکنون اخبار خود را از این پلتفرم دریافت می‌کنند، بد نیست بدانید که حتی پس از انتشار داستان‌های WSJ و شهادت هاوگن در مقابل کنگره، هیچ چیز از نظر بررسی حقایق تغییر نکرده است.

سورکین می‌خواهد سورکین را بیاورد، بنابراین برتری هکتوری در برخی مواقع به وجود می‌آید، حتی اگر گفتار را به حداقل برساند. اما او یک مورد قانع‌کننده برای این «مجمع اجتماعی» یکپارچه به‌عنوان طاعون قرن بیست‌ویکمی ارائه می‌کند که به تفرقه دامن می‌زند، به کودکان آسیب می‌رساند و دموکراسی‌ها را تضعیف می‌کند.

فیلم فوق‌العاده به نظر می‌رسد، با DP Jeff Cronenweth که برای ارائه یکپارچگی بصری با شبکه اجتماعی و موسیقی زیبای الکساندر دسپلات، تنش را بدون تلاش زیاد بر روی آن تغذیه می‌کند.

اجرای کاملا عجیب و غریب استرانگ احتمالا تفرقه‌انگیز خواهد بود، شاید برخی را به تعجب وادار کند که آیا او عمدا سعی می‌کند گاهی اوقات خنده‌دار باشد. اما او جنبه بی احساس خزنده مردی را پیدا می کند که می تواند در حالی که ماشین پولسازش توسط کارتل های مواد مخدر و قاچاقچیان انسان ابزاری می شود یا به عنوان ابزاری برای تأثیرگذاری بر انتخابات یا ایجاد جهش قابل توجهی در مسائل بهداشت روانی نوجوانان استفاده می شود، به سمت دیگری نگاه کند.

از دیگر بازیگران این فیلم می توان به موساکو، بور، مگنوسن و گیلپین اشاره کرد، اگرچه قلب فیلم وایت و به خصوص مدیسون است. کیفیت هر فرد وایت با شخصیتی که صداقت ژورنالیستی برای او قابل مذاکره نیست، خوب است. او در ابتدای کار به فرانسیس می گوید: «تعصب من به این دلیل نیست که فناوری مشاغل روزنامه نگاران را می گیرد.

"به این دلیل است که شما آنها را بسیار بد انجام می دهید." مدیسون انتخاب هوشمندانه ای برای بزرگترین نقش خود از زمان دریافت جایزه اسکار برای Anora انجام داده است. مسیر شخصیت او از یک معتقد فیس بوک از طریق افتراق سرخورده به افشاگر شجاع به طرز شگفت انگیزی ارائه می شود.