پرش به محتوای اصلی

نقد و بررسی «The Social Reckoning»: جرمی آلن وایت و مایکی مدیسون فیس بوک را در دنباله مهیج روزنامه نگاری هیجان انگیز آرون سورکین افشا می کنند

ددلاین۱۴۰۵ مهر ۱۵, چهارشنبه، ساعت ۱۶:۳۰حدود 8 دقیقه مطالعه

این روزها درام‌های بزرگ‌تر باهوش پرنده‌ای نادر در سینمای بزرگ استودیویی هستند. گاهی در این زمان از سال، یک استودیو یکی را به عنوان طعمه اسکار بیرون می‌اندازد، اما شکلی که زمانی بخش بزرگی از رژیم سینمایی بود، اکنون به نظر می‌رسد رو به انقراض است. اما با تشکر از فیلمسازانی مانند […]

این روزها درام‌های بزرگ‌تر باهوش پرنده‌ای نادر در سینمای بزرگ استودیویی هستند. گاهی در این زمان از سال، یک استودیو یکی را به عنوان طعمه اسکار بیرون می‌اندازد، اما شکلی که زمانی بخش بزرگی از رژیم سینمایی بود، اکنون به نظر می‌رسد رو به انقراض است. اما به لطف فیلمسازانی مانند آرون سورکین، هنوز هم می‌توان گفت‌وگوهای هوشمندانه، داستانی جذاب، مسائل مهم و نقش‌هایی را یافت که بازیگران بتوانند در آنها غوطه ور شوند.

در مورد آخرین اثر او، The Social Reckoning، به طور طعنه آمیزی این واقعیت به نظر می رسد که این فیلم دنباله ای بر فیلم کلاسیک او و دیوید فینچر برنده اسکار در سال 2010، شبکه اجتماعی است تا سونی را مجبور به گاز گرفتن کند. خوشحالم که این کار را کردند زیرا طنز دیگر این است که این به هیچ وجه دنباله‌ای به نظر نمی‌رسد، بلکه بیشتر به سبک «همه مردان رئیس‌جمهور» یک فیلم هیجان‌انگیز ژورنالیستی است که در دوره جدیدی از کاهش ارتباط روزنامه‌ها در مقابل رسانه‌های اجتماعی اعمال می‌شود.

اخبار مرتبط جرمی استرانگ می‌گوید اهمیت می‌دهد مارک زاکربرگ درباره «مسابقه اجتماعی» چه فکری می‌کند.

ارتباط با فیلم اصلی قطعا وجود دارد و نام او مارک زاکربرگ است که در سال 2010 توسط جسی آیزنبرگ بازی کرد و اکنون 15 سال بعد توسط جرمی استرانگ. در شبکه اجتماعی زاکربرگ بچه ای بود که با کشف فیس بوک راه خود را به عنوان میلیاردر پشت سر گذاشت. یک مرد جوان وسواس کد، آن فیلم درباره اختراع بود، ایجاد یک پلتفرم تغییر بازی که جهان را طوفانی می کرد و در آن زمان 500 میلیون عضو جمع می کرد.

سورکین که روشش با کلمات کمتر همتایانش را می‌شناسد، برای فیلمنامه‌اش برنده جایزه اسکار شایسته‌ای شد و این فیلم باید بهترین فیلم را نیز می‌گرفت. اما آیا دنباله ای در آینده آن وجود داشت؟ همانطور که پیداست، بله، و یک کتاب بسیار خوب که سورکین را با خواندن کتاب‌ها مجذوب خود کرد. و «کد شکسته» توسط جف هورویتز، خبرنگار تحقیقی وال استنت ژورنال، که مخفیانه با هاوگن همکاری می کرد و اسناد دزدیده شده را ارائه می کرد که اساس 17 گزارش مختلف بود که اقدامات غیرمسئولانه فیس بوک را منفجر می کرد.

تنها چند هفته پس از اینکه یافته‌های آن‌ها بسیار علنی شد و هاوگن در مقابل کنگره شهادت داد، نام آن را متا گذاشتند. در ددلاین تماشا کنید

Social Reckoning واقعا بر تحقیق درباره شرکتی متمرکز است که اکنون یک شرکت غول‌پیکر است و فکر می‌کند از هر کشوری از نظر گستردگی قدرتمندتر است، اکنون 2.9 میلیارد نفر و مکانی است که تنها رسانه خبری برای نیم تا دو سوم آمریکایی‌ها است، و این «اخبار» بخشی از مشکل است زیرا فیس‌بوک بهشتی برای اطلاعات نادرست است، الگوریتمی برای سلامت روانی، الگوریتمی است که به نام شما رسیده است. این دقیقا همان چیزی است که هورویتز (جرمی آلن وایت) در کنسرت جدید خود در خبرنگار فناوری در Wall St.

متأسفانه او اصلا چیز زیادی در مورد فناوری نمی داند، اما اعتبار تحقیقاتی او بی عیب و نقص است، بنابراین سردبیر کریستینا (بتی گیلپین) آن را به کار می گیرد.

یک منبع اطلاعات ناشناس به او شروع خوبی می دهد و او یک رابطه آزمایشی را با یک افشاگر احتمالی به نام فرانسیس (مایکی مدیسون) آغاز می کند، یک فداکار واقعی ماموریت اصلی فیس بوک که نگران مسیر اشتباهی است که در پیش است و فقط می خواهد یک داستان کوتاه را ببیند تا به جلب توجه و رفع آن بدون اینکه کسی بفهمد او درگیر است.

همه اینها کمی به یک بازی موش و گربه بین این دو تبدیل می‌شود، زیرا آدم‌کش بی‌میل می‌تواند فایل‌های داخلی واقعی را برای او به ارمغان بیاورد (پرونده به نام فایل‌های فیس‌بوک شناخته شد) که شیوه‌های مخفیانه و فریبنده در حال انجام را نشان می‌دهد. با گذشت زمان، او اطلاعات بیشتری را ارائه می دهد، و هر بار می گوید که او تنها خواهد بود. او عاشق کارش است و فقط می‌خواهد کارش به حالت قبل برگردد.

همانطور که هورویتز شروع به ساختن داستان خود می کند، داستانی که در نهایت بخش های زیادی را شامل می شود، ما می بینیم که زاکربرگ (جرمی استرانگ) توسط رایا آکینولا، مدیر روابط عمومی بحران، برای جلسه استماع کنگره به دقت تمرین می شود. او به تنهایی بالای یک کاناپه ضد گلوله، پشت شیشه، ایزوله نشسته است، همانطور که در "مخاطبان" کارکنانی هستند که به او کمک می کنند. زاکربرگ، بدون شوخ طبعی، جدی مرگبار، هنوز به وضوح در طیف است، اما از خود جوان تر فاصله دارد.

او اکنون به یک غول فناوری دیوانه‌کننده ثروتمند تبدیل شده است که از اعتراف به اشتباه بودن فلسفه‌اش برای نگه داشتن فیس‌بوک به عنوان «میدان شهر» امتناع می‌کند، مقصدی که مردم می‌توانند هرچه می‌خواهند بگویند. دادن عشق سخت به او در تاریکی صدایی است که سوالات سخت را می پرسد. این می تواند یک شریک و دوست سابق، چارلی گاریگان (بیل بور یک تند صحبت و رک و صریح) باشد که با یک عملیات بد که زاکربرگ را عصبانی کرد، او را مورد آزار و اذیت قرار داد.

با این حال، او آنجا نیست تا وضعیت را شکر کند و «بله» بگوید، بلکه برای اینکه در مورد جوخه اخراج احتمالی زاک در کنگره واقع بین باشد.

فیس‌بوک در مقطعی MSI یا تعاملات اجتماعی معنادار را ایجاد کرد که به اشتراک‌گذاری به جای لایک‌ها ترجیح می‌داد، فرآیندی که تعامل را تشدید می‌کند، اما کاری که به طور ناخواسته انجام می‌دهد این است که عصبانی‌ترین صداها را تقویت می‌کند و به عنوان راهی برای ورود به گروه‌های افراطی عمل می‌کند. این همان چیزی است که هورویتز، با نکات هاوگن، به آن اشاره می کند. تدی مارکس، کارشناس روابط عمومی فیس بوک (بیلی مگنوسن کاملا لزج و لزج) متوجه می شود که داستان قرار است در WSJ منتشر شود و به زاکربرگ می گوید که ممکن است دردسر بزرگی باشد.

این تا کجا می‌تواند پیش برود، چند شاخک دارد و چه آسیبی می‌تواند داشته باشد؟ همه اینها در حالی انجام می شود که شورش های 6 ژانویه در کنگره در حال وقوع است، و همچنین رویدادهای دیگری که همه اینها را به اوج می رساند. در حالت غیر خطی، سناریوی سورکین بین سال‌های 2018، 19، 20 و 21 به عقب و جلو می‌رود و پازلی را ارائه می‌کند که در نهایت همه با هم جمع می‌شوند.

چیزی که سورکین در اینجا به آن علاقه مند است، در میان چیزهای دیگر، آخرین پایگاه روزنامه نگاری مسئولانه است، تقریبا به همان روشی که وودوارد و برنشتاین برای حفظ دموکراسی در دوران واترگیت تلاش کردند، هورویتز (که جایزه پولیتایزر را برای تحقیقات خود دریافت کرد) در مرحله حتی بزرگتری از مراقبت از رسانه های اجتماعی خارج از کنترل، همین کار را انجام می دهد. پس از اولین نمایش Artificial دوشنبه شب در NYFF، این هفته یک یا دو ضربه به قلب جانور دیجیتالی بود که جامعه ما را به روش‌های خطرناکی متحول کرد.

به‌عنوان داستان اصلی OpenAI، Artificial بیشتر شبیه دنباله‌ای طبیعی برای شبکه‌های اجتماعی است، حتی تا این که بیشتر شبیه کاری است که او با The Trial Of The Chicago 7 انجام داد، و حتی در روحیه The West Wing. مشارکت زاکربرگ در این داستان همکاری بین روزنامه‌نگار سرسخت و افشاگری که مرکز اخلاقی خود را در ایجاد تفاوت برای بشریت می‌یابد - یا این‌طور که او امیدوار است - بیشتر حامی است.

مدیسون در اولین نقش اصلی خود پس از برنده شدن جایزه اسکار برای Anora، همچنان به نمایش گستره چشمگیر خود ادامه می دهد و تصویری از شخصی ارائه می دهد که برخلاف همه شانس ها ثابت می کند که اگر بخواهیم از آن استفاده کنیم، می توانیم صدایی داشته باشیم. او یک قهرمان صفحه نمایش علامت تجاری است که فرانک کاپرا از او حمایت می کند. وایت دوباره حضور قدرتمندی در صفحه نمایش نشان می‌دهد که یک مرد را در بالای سر خود در دنیای فناوری ایجاد می‌کند، اما اثبات مطبوعات آزاد همچنان با ارزش‌ترین چیزی است که می‌خواهیم انجام دهیم. این الهام بخش است به خصوص در حال حاضر که ببینیم چگونه همه چیز می تواند برای همیشه کار کند.

استرانگ به طرز وحشتناکی نقشی را که جسی آیزنبرگ آغاز کرده بود پر می کند (بازیگر پیشنهاد سورکین را برای بازگشت رد کرد). به طور عجیبی بازی کردن این نسخه خونسرد از مردی که از موفقیت خلق خودش غرق شده، حتی با این بازیگران بهتر عمل می کند.

موسیقی ارکسترال بزرگ الکساندر دسپلات، اکشن را در فیلمی هیجان‌انگیز نشان می‌دهد که ما را به دنبال آدم‌های خوب در دنیایی تحت سلطه الگوریتم‌هایی می‌اندازد که همه ما را تهدید می‌کنند. واقعیت غم انگیز این است که فیس بوک به عنوان یک موجودیت قابل توجه شروع به کار کرد تا همه ما را گرد هم آورد، اما اکنون با افزایش تعداد و اعتیادآور بودن آن، به نیرویی برای اطلاعات نادرست با نتایج ویرانگر تبدیل می شود. این یک داستان قدیمی دیوید در برابر جالوت است، داستانی که به ما یادآوری می‌کند که این هنوز شروع است، بدون محدودیت می‌تواند به هر طرف برود، و اینکه کجا به پایان می‌رسد به همه ما بستگی دارد.

سورکین، پیتر رایس، تاد بلک و استوارت بسر تهیه کنندگان این فیلم هستند.

بازیگران: جرمی آلن وایت، مایکی مدیسون، جرمی استرانگ، وونمی موساکو، بتی گیلپین، بیلی مگنوسن، بیل بور، گبنگا آکیناگبه

هشدارهای اخبار فوری ما را دریافت کنید و صندوق ورودی خود را راضی نگه دارید.

خواندن متن کامل در ددلاینبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

‘The Social Reckoning’ Review: Jeremy Allen White And Mikey Madison Expose Facebook In Aaron Sorkin’s Stirring Journalistic Thriller Sequel

Smart grown up dramas are an increasingly rare bird in major studio big screen cinema these days. Occasionally around this time of year a studio will throw one out as Oscar bait, but a form that was once a big part of the movie diet now seems headed for extinction. But thanks to filmmakers like […]

پوشش همین خبر در رسانه‌های دیگر

مقایسه‌ی پوشش ۲ رسانه ←
همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر