نمایش «نازا» در ایالات متحده، به دنبال تغییر و برانگیختن جنجال

مستند اسرائیلی «نازا» به عنوان یک ابزار اجتماعی، در دو جبهه به دنبال تغییر است: امیدوار است به جنبش کاهش بودجه ارتش اسرائیل در ایالات متحده انرژی بخشد. در حالی که رای دهندگان را در حالی که ماه آینده به پای صندوق های رای می رود در اسرائیل تحت تاثیر قرار می دهد. موفقیت هدف دوم - همانطور که یووال آبراهام کارگردان این فیلم گفت: "نفوذ به دیوارهای توجیه و سکوت در جامعه اسرائیل" در هفته‌های آینده در فاصله 6000 مایلی این سواحل و زمانی که رای‌دهندگان تصمیم می‌گیرند بنیامین نتانیاهو را برگردانند یا خیر، به نمایش درخواهد آمد.

اما هدف اول این آخر هفته شاهد یک گام کلیدی افتتاحیه بود زیرا آبراهام و کارگردان همکارش راشل زور اولین فیلم خود را که محصول گاردین در ایالات متحده بود با نمایشی پرشور (اگر نه ۲۵ دقیقه ای با تشویق ونیزیایی ها) در جشنواره فیلم نیویورک به نمایش گذاشتند. آبراهام روشن کرد که هدفش از آوردن فیلم به نیویورک و همچنین اکران آن در سراسر آمریکا از 9 اکتبر تغییر محاسبات سیاسی بود. او پس از نمایش شنبه شب در سالن آلیس تالی گفت: «برای ما، [این] انگیزه اصلی است.

او به مخاطبان منهتن گفت: «آخرین خط متن فیلم این است که این جنایات ادامه دارند نه فقط به این دلیل که کشور ما این کار را انجام می دهد، بلکه به این دلیل که کشور شما از آن حمایت می کند و بودجه آن را تأمین می کند.» البته، این که آیا قطعاتی از این دست افراد بلاتکلیف را متقاعد می کند (آیا وجود دارند؟) در مورد مسئله حمایت ایالات متحده از اسرائیل یا صرفا باعث می شود که دو اردوگاه به شدت از هم جدا شوند، یک سؤال باز است.

(یک تظاهرات کوچک اما شدید طرفدار اسرائیل در خارج از سالن تئاتر و علاقه شدید به داخل آن، شکاف را به معنای واقعی کلمه بیان کرد و نشان داد که این شکاف قابل حل نیست.) داستان های مرتبط فیلم ها تظاهرات آمریکایی های اسرائیلی در خارج از «NAZA» اولین نمایش در نیویورک با نمایش 7 اکتبر حملات فیلم فیلم ها «NAZA» تریلر: نگاه اول به کارگردانی «NAZA»

اینکه فیلم در فصل میان‌ترم ایالات متحده قرار می‌گیرد، زمانی که کمک‌های آمریکا به اسرائیل، رقابت‌های کنگره از میشیگان تا مینه‌سوتا را متحرک کرده است، آن را به نادرترین فیلم در میان فیلم‌های مستقل تبدیل می‌کند: یک مستند خارجی زبان که مستقیما خود را به جریان خون سیاست‌های انتخاباتی تزریق می‌کند. حداقل برای مدت زمان نمایشش در جشنواره، این فیلم درخواست کرد که با شرایط ژورنالیستی خود گرفته شود. نازا با تمرکز بر مصاحبه‌های عبری زبان ناشناس با دوجین کهنه سرباز اسرائیلی در جنگ غزه، روش‌های مختلفی را که ارتش اسرائیل آن جنگ را تحت تعقیب قرار داده است، با جزئیات غیر معمول مشخص می‌کند.

فیلم هم کمتر از جنجال‌هایی است که پیرامون آن وجود دارد (تشخیص هوش مصنوعی و انتخاب اهداف، کسی را که از آخرین جنگ‌های تکنولوژیک پیروی می‌کند شوکه نمی‌کند) و در عین حال نارنجک انفجاری و خشمگین‌تری را به نمایش می‌گذارد که حتی برخی پوشش‌ها نشان می‌دهند (توضیحات آسیب‌های جانبی انسانی قابل قبول و بدون چون و چرا، «نازا» از عنوانی که احساس می‌کند به عنوان «نازا» به آن فروخته می‌شود. دو)، البته گنجاندن چنین لحظاتی به دلایل مختلف باعث خشم اردوگاه های مقابل خواهد شد.

با کمال تعجب، یکی از پرمصرف‌ترین انتخاب‌هایی که آبراهام و زور انجام می‌دهند این است که بین اعتراف‌های پشت بام، عکس‌های هواپیماهای بدون سرنشین از اسرائیلی‌ها در حال تماشای تلویزیون در آپارتمان‌های بلند مرتبه‌شان در زیر پراکنده شوند – کنار هم قرار گرفتن که منتقدان اسرائیل را بیشتر تحریک می‌کند که می‌بینند امتیازی بی‌سابقه را تحت تأثیر این حقه‌های ارزان اسرائیل قرار می‌دهد. رویدادهای معمول کشور در حال جنگ این فیلمی است که رورشاخ، مثل خیلی چیزهای دیگر در فرهنگ این روزها، سیاست ما را تثبیت می کند، فقط بیشتر.

آبراهام که همراه با زور فیلم برنده اسکار سال 2025 با موضوع کرانه باختری را کارگردانی کرد، فیلم را بر اساس گزارش متنی خود برای The Guardian، Local Call و +972 ساخت. او را می‌توان در پشت بام‌های تل‌آویو دید که با سوژه‌های مصاحبه‌اش درگیر می‌شود، اغلب اطلاعات را از آنها بیرون می‌کشد و گاهی آنها را به چالش می‌کشد. («و شما هیچ احساس پشیمانی نسبت به این موضوع نداشتید؟» چیزی است که او ممکن است بگوید.) مانند بسیاری از روزنامه نگاران مدافع، هدف او به وضوح تحریک اقدامات مردمی آمریکاست، موضوعی که او چندین بار در حین صحبت با مخاطبان لیبرال NYFF به آن بازگشت.

Szor همچنین مشتاق بود بگوید که هدف فیلم چپ در اسرائیل است. او گفت: «وقتی در تل‌آویو قدم می‌زنی، احساس می‌کنی همه این جنایات در حال وقوع هستند و هیچ‌کس در مورد آن صحبت نمی‌کند. و تل آویو مکانی لیبرال است؛ بسیاری از مردم خود را چپ می دانند، اما در مورد آن صحبت نمی کنند یا سعی می کنند آن را توجیه کنند.» رسانه‌های چپ میانه در اسرائیل پیام فیلم را پذیرا بوده‌اند، در صورتی که در مواقعی نیز شک دارند، همانطور که این بررسی هاآرتص نشان می‌دهد که به فقدان زمینه تشدیدکننده اعتراض می‌کنند.

به عنوان یک قاعده، راست به مراتب کمتر علاقه مند بوده است. میکی زوهار، وزیر فرهنگ، که سابقه تهدید صداهای منتقد با ابزارهای دولتی را دارد، می‌گوید که می‌خواهد شهروندی آبراهام و زور را لغو کند. این گونه اظهارنظرها را باید با ذره ای تلقی کرد: الف) ماهیت بمباران سیاست اسرائیل و ب) اینکه او صلاحیت انجام این کار را ندارد، اگرچه سازندگان فیلم تهدیدهای دیگر را ساده نمی گرفتند.

آبراهام در این نمایش گفت: "نتانیاهو این فیلم را با رگبار موشک های بالستیک مقایسه کرد. و می دانید برای افرادی که موشک شلیک می کنند چه می شود - آنها آنها را می کشند." سازندگان فیلم علیرغم تمام تیزبینی خود علیه راست، ادعاهای کسانی را که بیرون از تئاتر ایستاده بودند را کاملا نفی نکردند. آبراهام از روی صحنه گفت: «شما احتمالا معترضان را با ویدیوی 7 اکتبر روی کامیون ها دیده اید. «برای من مهم است که بگویم [7 اکتبر] کاملا غیرقابل توجیه است.

اما این چیزی را که در فیلم می بینید، کشتار بسیاری از غیرنظامیان، قتل عام در سایت های غذایی توجیه نمی کند.» وی افزود: من نمی‌خواهم در دنیایی زندگی کنم که همدلی برحق قربانیان اسرائیل به معنای عدم همدلی با فلسطینی‌ها باشد و بی‌بی برای توجیه اشغال و جنایات غزه از آن استفاده کند. ... فکر نمی کنم ما بخواهیم در چنین دنیایی زندگی کنیم. من فکر می کنم همه ما باید از انجام این بازی حاصل جمع صفر خودداری کنیم.»

چنین نظراتی همچنین باعث شد که ابراهیم به دلیل انتقادات کوتاه اما تأثیرگذارش از سمت چپ به خاطر تمرکز اسرائیلی‌ها در کارش، برنده شود - نشانه‌ای برای برخی از این که حتی اسرائیلی‌های لیبرال نمی‌توانند با چپ جهانی پیروز شوند و برای برخی، دلیلی بر این است که حتی نباید تلاش کنند. حداقل حضار و لیم از حرف های آبراهام و زور استقبال کردند. لیم با اشاره به کمک ایالات متحده به اسرائیل و اقدامات نظامی در ایران، گفت: «فکر می‌کنم همه ما می‌دانستیم که این یک غربالگری مهم خواهد بود.» آبراهام پاسخ داد: "از شما متشکرم، دنیس. برای دعوت ما." «[ایالات متحده

پشتیبانی نظامی] یکی از دلایلی است که فکر می‌کردیم دیدن آن بسیار مهم است.»