هدف سخنرانی نتانیاهو در سازمان ملل متحد جهان بود، اما اسرائیلی‌ها بیشتر می‌خواستند - نظر بدهید

گروه دوستان ما در واتس اپ شروع به بحث درباره سخنرانی نتانیاهو در سازمان ملل کردند، قبل از اینکه زبانش باز شود. شخصی پیوندی را برای تماشا بدون ترجمه یا تفسیر به اشتراک گذاشت. شخص دیگری پیشنهاد کرد با هم تماشا کنید. یکی از دوستان متعجب بود که منتظر چه چیزی هستیم. پیروزی، دستاوردها، ایران. او از قبل می‌توانست آن را تصور کند. دیگری گفت که از شنیدن سخنان او به دنیا خوشش می‌آید. او سخنرانان او را تحسین می کرد و از مراجع لذت می برد.

او همچنین به وضوح گفت که لذت بردن از اجرا خیلی کم در مورد اینکه آیا او او را باور می کند یا نه. یکی از دوستان موافقت کرد، سپس اضافه کرد که او چیزهای خانه را خراب می کند. در گفتگو جا برای هر دو واکنش وجود داشت. وقتی حرفش تمام شد، دوستی که منتظر سخنرانی بود، آزرده شد. او پرسید که چرا او با اسرائیلی ها این گونه صحبت نکرد؟ به زبان عبری دیدگاه او را توضیح دهید. در مورد حق ما برای زندگی در اینجا صحبت کنید. اینها را به ما بگو. "بیا اینجا هم این را بگو. در خانه." من با او موافقت کردم.

من هنوز دارم. نتانیاهو عصر پنجشنبه خیلی خوب بود. انگلیسی او بی عیب و نقص است، اعتماد به نفس او فوق العاده است. او می داند چه زمانی مکث کند، چه زمانی شوخی کند و چه زمانی به یک داستان شخصی اجازه دهد کار را انجام دهد. او باهوش است و تصور می‌کند که مخاطبانش می‌توانند بحثی درباره تاریخ را دنبال کنند، حتی در حالی که او سیاست را ساده می‌کند. من از بخش‌هایی از آن لذت بردم. من گمان می‌کنم تعداد زیادی از اسرائیلی‌هایی که قصد رای دادن به او را ندارند نیز همین کار را کرده‌اند.

شنیدن اینکه کسی به خوبی از کشورتان دفاع می کند، می تواند احساس خوبی داشته باشد، به خصوص پس از گوش دادن به حمله به آن. دیپلماسی کتاب مقدس پیام نتانیاهو را شکل می دهد اشاره های کتاب مقدس کارساز بودند. اسم آن را دیپلماسی کتاب مقدس بگذارید. او به رئیس جمهور سوریه گفت که یهودیان "از زمان موسی" در جولان بوده اند. او ارقام کتاب مقدس را در توضیح خود درباره اینکه ما کی هستیم و چرا اینجا هستیم آورده است. برای شنونده مسیحی آشنا با این نام ها، یک نقطه ارتباط آشکار وجود دارد.

برای یک شنونده یهودی، شنیدن صحبت درباره تاریخ ما با اطمینان خاطر وجود دارد. من در ابتدا فکر کردم که آیا او از کتاب مقدس بیشتر از حد معمول استفاده کرده است. خواندن دو سخنرانی قبلی مرا به فکر فرو برد. در سال 2024، انتخابی که موسی در برابر بنی اسرائیل قرار داد، بین برکت و نفرین، بسیاری از خطاب ها را سازماندهی کرد.

حتی اشاره پایانی روز پنجشنبه به ابدیت اسرائیل دو سال پیش ظاهر شد. آنچه توجه من را در مقایسه جلب کرد این بود که او قبلا چقدر بیشتر در مورد صلح صحبت می کرد. در سال 2024، او زمانی را صرف توافق با عربستان سعودی کرد، از جمله تجارت و زیرساخت های منطقه ای. او سال گذشته در مورد مذاکره با سوریه صحبت کرد و لبنان را به گفتگوی مستقیم دعوت کرد.

او فرصت هایی را برای گسترش پیمان ابراهیم توصیف کرد. شما می‌توانید نسبت به این چشم‌اندازها شک داشته باشید و هنوز هم بدانید که او چه پیشنهادی دارد. امسال، من متوجه شدم که چه کسی به چه کسی پاسخ می‌دهد تا اینکه چه ابتکار دیپلماتیکی را می‌خواهد پیش ببرد. استدلال‌های زیادی علیه منتقدان اسرائیل وجود داشت و در مورد توافق‌هایی که او امیدوار بود به آن دست یابد، نسبتا کم بود. من این سخنرانی را بر اساس اینکه آیا یک هشدار خبری فوری ایجاد کرده است قضاوت نمی کنم. پاسخگویی به اتهامات بخشی از وظیفه نخست وزیری است.

برخی از افرادی که تماشا می‌کردند نیاز داشتند تا دوباره پرونده اسرائیل را بشنوند. داستان‌های شخصی یونی نتانیاهو، چشم‌انداز خانواده لایتر برای آینده اسرائیل، اما اسرائیلی‌ها نیز به چیزی از آن نیاز داشتند. پس از سه سال جنگ، فهرستی از دستاوردها یک سؤال کاملا واضح را به وجود می‌آورد: به کجا می‌رویم؟ داستان برادرش یونی، و قسمتی از خانواده لیتر، از جمله لحظاتی بود که به سخنرانی وزنی انسانی بخشید. او از افرادی صحبت کرد که برای بقای کشور هزینه کرده اند.

این باعث می شود توضیحی در مورد آنچه بعدا می آید بیش از پیش ضروری شود. سپس این توصیف از اسرائیل وجود داشت: "یک ملت برای یک آینده می جنگد، چپ و راست، جوان و پیر، مذهبی و سکولار." از آن جمله خوشم آمد. من مایلم بیشتر در مورد آن در اسرائیل بشنوم و به دنبال آن توضیحی درباره آنچه از او می خواهد بشنوم. افرادی که مخالف نتانیاهو هستند نیز در اینجا خدمت می کنند، بچه ها را بزرگ می کنند و نگران کشور هستند. آنها باید بتوانند بدون اینکه احساس کنند صحبت برای شخص دیگری در نظر گرفته شده است، از نخست وزیر خود توضیح دهد که برنامه های خود را توضیح می دهد. او توانایی رسیدن به برخی از آنها را دارد.

پیام‌های گروه ما هم همین‌طور بود. البته، یک آدرس سازمان ملل هدفی متفاوت از یک مصاحبه داخلی دارد. و البته اسرائیلی ها می توانند سخنرانی او را در نیویورک تماشا کنند. ما دقیقا همین کار را می‌کردیم. مخاطبان داخلی به دنبال پیامی از اتحاد، تعلق می‌گردند. ناامیدی از این بود که او چقدر تلاش می‌کرد تا اسرائیل را برای دیگران توضیح دهد. دوستان من کمی از این توجه را می خواستند. آنها می‌خواستند آینده‌ای را بشنوند که می‌توانند به آن باور داشته باشند، به کشورشان احساس غرور کنند، و وقتی رهبر آن گفت: «ما» احساس غرور کنند.

من می خواهم او توضیح دهد که او فکر می کند دستاوردهای نظامی چه فرصت هایی را ایجاد کرده است، برای دنبال کردن آنها آماده است چه کاری انجام دهد، و انتظار دارد بقیه چه چیزهایی داشته باشیم. مایلم پاسخ او به سؤالات بعدی را نیز بشنوم. گفتگوی جدی با مردم اسرائیل شامل افرادی می شود که با او مخالف هستند. برخی متقاعد نشدند. این بخشی از کار است. او موفق می شود در مقابل یک مخاطب بین المللی متخاصم بایستد و ادعای خود را مطرح کند. مطمئنا او می تواند زمان بیشتری را برای سؤالات از خانه اختصاص دهد. ما یک پیشنهاد داریم، آقای نخست وزیر.

در جروزالم پست، ما سه سال است که سعی کرده ایم با شما مصاحبه کنیم، تقریبا به اندازه بسیاری از همکارانمان در رسانه های اسرائیلی. هنوز دیر نشده است. ما حتی می توانیم آن را به زبان انگلیسی انجام دهیم.