هزاران نفر از آسیب پذیرترین کودکان و جوانانی که از حمایت سلامت روان محروم هستند

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Andrew Zinin

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس تحقیقات جدید دانشگاه کمبریج، برخی از آسیب پذیرترین کودکان و جوانان علیرغم داشتن سطوح بسیار بالاتر نیاز، از دسترسی به حمایت بهداشت روانی ناتوان هستند.

علیرغم اینکه کودکان و جوانانی که در برنامه های حمایت از کودک یا تحت مراقبت قرار می گیرند، به طور قابل توجهی بیشتر در معرض مشکلات جدی سلامت روان هستند، کمتر از یک پنجم در یک سال معین با خدمات بهداشت روان تماس داشته است.

در انگلستان، کمتر از یک پنجم کودکان و جوانان (18٪) تخمین زده می شود که یک اختلال سلامت روانی احتمالی داشته باشند. یک سوم مشکلات سلامت روان قبل از 14 سالگی شروع می شود، بنابراین دسترسی به موقع به خدمات بهداشت روانی مناسب یک اولویت کلیدی است. با این حال، کمتر از نیمی از کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلالات روانی احتمالی ارجاع دریافت می کنند.

نزدیک به 50000 کودک و جوان در برنامه های حمایت از کودکان و 84000 تحت مراقبت هستند. این افراد اغلب به دلیل پیشینه و شرایط خود که می تواند شامل سوء استفاده و بی توجهی باشد، در معرض خطر افزایش مشکلات سلامت روان هستند. مطالعات قبلی نشان داده است که نیمی از آنها مشکلات سلامت روان را در سطح بالینی قابل توجهی تجربه خواهند کرد.

محققان دپارتمان بهداشت عمومی و مراقبت‌های اولیه در دانشگاه کمبریج داده‌های NHS Digital را برای همه کودکان و جوانان در انگلستان که از آوریل 2016 تا مارس 2021 از خدمات بهداشت روانی مراجعه کرده یا از آنها حمایت می‌کنند، تجزیه و تحلیل کردند. یافته‌های آنها در سلامت روانی کودکان و نوجوانان منتشر شده است.

در این مدت، تقریبا 2 میلیون کودک و جوان با خدمات بهداشت روان در تماس بودند که این ارقام سال به سال افزایش می‌یابد. شایع ترین دلایل ارجاع عبارت بودند از: اضطراب (13%)، "در بحران" (10%)، افسردگی (7%)، شرایط عصبی رشدی (6%) و آسیب به خود (6%). علت اولیه ارجاع در دو سوم (67%) موارد ثبت نشد.

کودکانی که در برنامه های حمایت از کودک یا تحت مراقبت قرار می گیرند، دو تا سه برابر بیشتر از همسالان خود با خدمات بهداشت روان ارتباط برقرار می کنند، با این حال نویسندگان گزارش می گویند که تنها حدود 9 تا 18 درصد از این کودکان در یک سال معین با خدمات بهداشت روان تماس داشته اند.

یکی از دلایل احتمالی این است که خدمات بهداشت روانی کودکان و نوجوانان (CAMHS) ممکن است در پذیرش ارجاعات برای کودکان و جوانانی که درگیر خدمات رفاهی کودکان هستند مردد باشند و خدمات رفاهی کودکان و خود خانواده‌ها را متحمل بیشترین کاستی‌ها در ارائه سلامت روان می‌شوند.

تحقیقات اخیر این تیم نشان داد که افراد این گروه اغلب از خدمات بهداشت روان طرد می‌شوند، زیرا نیازهای آنها بسیار پیچیده یا مرتبط با موقعیت اجتماعی آنها تلقی می‌شود. به عنوان مثال، یک دختر 12 ساله که در مراقبت های مسکونی زندگی می کند و پس از اقدام به خودکشی به CAMHS ارجاع داده شده بود، برای دریافت حمایت تخصصی شدید بسیار پیچیده تلقی شد.

در موردی دیگر، پسری 12 ساله پس از مصرف بیش از حد مشکوک و فرار از بستری جدید خود به A&E منتقل شد. دسترسی او به CAMHS رد شد زیرا مشکلات او مربوط به وضعیت اجتماعی او بود و بنابراین موضوعی برای خدمات رفاهی کودکان در نظر گرفته شد.

پروفسور رابی دوشینسکی، رئیس گروه تحقیقاتی سلامت و رشد کودک در واحد مراقبت های اولیه، دانشگاه کمبریج، گفت: "در طول کار خود، با موارد بی شماری از کودکان و نوجوانان مبتلا به مشکلات روانی مواجه شده ایم که به دلیل اینکه وضعیت زندگی آنها بسیار پیچیده ارزیابی می شود یا موضوع خدمات رفاهی کودکان است، درمان ارائه نشده است."

این تیم همچنین دریافت که به نظر می رسد تماس با خدمات سلامت روان در سنین 17 تا 18 سالگی رو به کاهش است، علیرغم اینکه اواخر نوجوانی دوره پرخطری برای بیماری های روانی است. آنها چندین دلیل احتمالی را پیشنهاد می کنند، از جمله عدم حمایت از کودکان و جوانان در این سن، و همچنین این واقعیت که جوانانی که نمی خواهند با خدمات بهداشت روان درگیر شوند، خواسته های آنها محترم شمرده می شود.

علاوه بر این، شواهدی مبنی بر نابرابری سلامت در میان گروه‌های مختلف وجود دارد، به طوری که کودکان و جوانانی که آسیایی یا سیاه‌پوست هستند کمتر از آنچه که بر اساس برآوردهای جمعیتی انتظار می‌رود، با خدمات سلامت روان در تماس هستند.

دکتر بری کوگلن از دپارتمان بهداشت عمومی و مراقبت های اولیه در دانشگاه کمبریج، اولین نویسنده این مطالعه، گفت: "ما شاهد افزایش مداوم تقاضا برای خدمات بهداشت روان در انگلستان هستیم، اما بسیاری از کودکان و جوانان - و به ویژه، برخی از کسانی که بیشتر در معرض خطر هستند - ارجاعات یا حمایت مورد نیاز را دریافت نمی کنند."

بسیاری از مشکلات سلامت روان ابتدا در طول سال‌های نوجوانی به وجود می‌آیند، بنابراین بسیار مهم است که ما هر کاری که می‌توانیم برای حمایت از افراد در این سن آسیب‌پذیر انجام دهیم. اگر نتوانیم مداخله کنیم و به جوانان در زمانی که برای اولین بار به آن نیاز دارند کمک کنیم، این خطرات به مشکلات سلامت روانی طولانی‌مدت تبدیل می‌شوند که آنها را تا مدت‌ها در بزرگسالی تحت تاثیر قرار می‌دهد و اغلب شدیدتر می‌شود، از جمله خودآزاری و اقدام به خودکشی.

شواهدی وجود دارد - اگرچه کاملا قطعی نیست - که نشان می‌دهد کودکان و جوانانی که در برنامه‌های حمایت از کودک یا تحت مراقبت هستند، در مقایسه با دوره قبل (۲۰۱۹-۲۰) بیشتر با خدمات بهداشت روان در سال‌های ۲۰۲۰-۲۱ در تماس بودند. این نشان می دهد که تأثیر COVID-19 و اقدامات بهداشت عمومی مرتبط با آن توسط این افراد آسیب پذیر به شدت احساس می شود.

محققان می گویند این اولین بار است که داده های سلامت روان کودک از NHS Digital برای تحقیقات استفاده می شود و قدرت داده های جمع آوری شده به طور معمول را برای برجسته کردن نابرابری های سلامت قابل توجه نشان می دهد.

Barry Coughlan و همکاران، تماس ها و ارجاعات بهداشت روانی کودکان و جوانان در انگلستان، 2016-2021: یک مطالعه اپیدمیولوژیک و مقایسه جوانانی که مداخلات محافظتی و مراقبتی دریافت کرده اند و همسالان آنها، بهداشت روانی کودک و نوجوان (2026). DOI: 10.1111/camh.70116

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →