هزینه واقعی معادن زغال سنگ برای مردم و سیاره زمین

نوشته سارا براکینگ، دانفورد چیبونگودزه، مکالمه

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هر چه دور شدن از سوخت‌های فسیلی مانند زغال‌سنگ بیشتر طول بکشد، با تسریع تغییرات آب و هوایی، هزینه‌های بیشتری افزایش می‌یابد.

تحقیقات در حال انجام ما بر این تمرکز دارد که چگونه افتتاح معادن زغال سنگ جدید از تغییر اقتصاد جهانی متکی به سوخت های فسیلی جلوگیری می کند. بخش مهمی از این امر شامل بررسی نحوه محاسبه ضرر و زیان در جوامع متاثر از استخراج زغال سنگ و اینکه چه کسی برای آن هزینه می پردازد یا نمی پردازد، است.

اکثر محاسبات ضرر و زیان در زمینه معدن از مدل قیمت جایگزینی بازار استفاده می کنند. در بهترین حالت، این به صاحب مزرعه، گاو، گوسفند، و غیره، قیمت بازار محلی را برای چیزی که در زمان گم شدن از دست می‌دهد، می‌پردازد. اقتصاددانان همچنین گاهی از رویکردهای درآمدی و تولیدی استفاده می‌کنند که تغییراتی را به جریان‌های درآمدی آتی یا عملکردهای تولید اضافه می‌کند تا اثرات اقتصادی انباشته‌تری را نشان دهد. روش جدید ما جامع‌تر از اینهاست.

هر دارایی سوخت فسیلی دارای یک چرخه حیاتی است: دارایی های نفت، گاز و زغال سنگ در زمان تاسیس، در طول عمر کاری خود و در زمان از کار انداختن، باعث تلفات و آسیب می شوند - و سپس بیشتر از طریق تأثیر کل آنها بر تغییرات آب و هوا. آخرین مورد اغلب با هزینه های اجتماعی انتشار کربن کالیبره می شود.

ما قضاوت می کنیم که اگر صاحبان معادن زغال سنگ به درستی برای ضرر و زیان هایی که در طول چرخه عمر ایجاد می کنند (تأسیس، کار، از کار انداختن) پرداخت کنند، در این صورت معادن زغال سنگ به سادگی یک انتخاب سرمایه گذاری ضعیف نسبت به انرژی های تجدیدپذیر خواهند بود. پس از آن زغال سنگ با سرعت بیشتری حذف می شود و از هزینه های قابل توجه تغییرات آب و هوایی در آینده جلوگیری می شود.

به‌طور سنتی، راه‌اندازی دارایی‌های زغال‌سنگ ارزان بوده است، زیرا انتظار می‌رود که جوامع به نام توسعه اقتصادی ملی کنار بروند. گاهی اوقات افراد آسیب دیده جایگزینی در بازار برای چیز گمشده دریافت می کنند - یک گاو یا یک خانه - اما اغلب نه، و معیشت به ندرت به طور کامل جایگزین می شود.

اما در تحقیقات در حال انجام خود، ما یک روش حسابداری منصفانه‌تر و واقعی‌تر را آزمایش کرده‌ایم که بر روی آن چه مردم از دست می‌دهند به‌عنوان دارایی زیربنای معیشت با جریان‌های درآمد آتی تمرکز می‌کند - رویکرد معیشت مبتنی بر دارایی.

ما این را برای خانواده‌های آسیب‌دیده که در نزدیکی یک معدن زغال‌سنگ روباز در سومخله در شمال کوازولو-ناتال، آفریقای جنوبی زندگی می‌کنند، اعمال کردیم. این معدن از سال 2007 فعالیت می‌کند. ما از نظرسنجی‌های انجام‌شده در سال 2018 توسط All Rise (وکلای حرفه‌ای که نماینده این جامعه هستند) استفاده کردیم که خسارات را از سال 2007 تا 2018 شمارش کرد. بر این اساس، ما تخمین زدیم که خانوارها بیش از 80 میلیون R80 (3.7 میلیون پوند) در زمین، محصولات زراعی و گاو از دست داده‌اند.

اما تنها 22 درصد از 115 خانوار آسیب دیده ای که با آنها صحبت کردیم گزارش دادند که اصلا غرامت دریافت کرده اند. غرامت گزارش شده تا به امروز به 3.6 میلیون روپیه اضافه شده است - این تنها 4.7٪ از ضررهایی است که ما شمارش کردیم.

شکاف بین آنچه شرکت معدن پرداخت کرده و آنچه خانوارها مستحق آن هستند از روش های مختلف اندازه گیری ارزش ضرر و زیان ناشی می شود. با مدل‌سازی تلفات مستمر درآمد ناشی از گاو، گوسفند، بز و ذرت از دست رفته، با استفاده از پیش‌بینی اندازه گله و پیش‌بینی قیمت‌های ذرت آتی (تا سال 2028)، برآورد می‌کنیم که غرامت بدهی تا سال 2038 به حداقل 157 میلیون روپیه خواهد رسید.

یک شرکت معدنی با تخمین قیمت بازار چیزی که برای افتتاح معدن در یک روز معین از بین می‌رود، غرامت را ارزیابی می‌کند: یک سازه تخریب شده، یک مزرعه گرفته شده، یک خوک. این هزینه‌های انسانی را شامل نمی‌شود، به‌عنوان مثال، هزینه ناخوشی ناشی از آلودگی، یا تمام از دست دادن درآمدهای آینده.

ما با استفاده از مدلی که یک بانک ممکن است از آن استفاده کند، اگر خانوارها را به عنوان مشاغل تجاری در حال انجام ببیند - که آنها هم هستند - محاسبه کردیم. به این ترتیب چیزها به عنوان دارایی هایی ارزش گذاری می شود که می توان از آنها برای تأمین درآمد در آینده استفاده کرد. گاو فقط یک حیوان نیست که به راحتی قابل تعویض باشد. این به گله آینده کمک می کند، با گوساله ها، شیر و فروش در طول چندین دهه. 15 گاو را از دست بدهید، همانطور که متوسط ​​خانواده آسیب دیده در اینجا انجام داد، و چندین سال درآمد آینده از بین می رود.

خانوارهایی که 270 هکتار (667 هکتار) زمین را قبل از شروع استخراج معدن در اختیار داشتند، 68 هکتار (168 هکتار) باقی ماندند. این کاهش 75 درصدی به ارزش حدود 60.6 میلیون روپیه است. بازده محصولات به طور متوسط ​​94 درصد کاهش یافت. بازده ذرت، اصلی ترین محصول، 97 درصد کاهش یافت.

تعداد دام برای گاو، بز، خوک، گوسفند و مرغ از 7574 به 2643 کاهش یافت. بیش از 200 خانه و روداول (یک ساختمان گرد کاهگلی سنتی) از بین رفت. مردم مجبور شدند آبی بخرند که زمانی رایگان بود.

ارزش دارایی ها و درآمد آنها از دست رفته از افتتاح معدن در سال 2007 تا زمان بررسی های اولیه در سال 2018 بالغ بر 80 میلیون روپیه است.

سپس با استفاده از یک مدل رشد گله قطعی، که رشد را با استفاده از پارامترهای باروری نژاد، تلفات، مرگ و میر ناشی از شوخی و نرخ‌های برداشت (از طریق فروش، کشتار، هدایا، انتقال یا سایر اشکال واگذاری) پیش‌بینی می‌کند، درآمد از دست رفته را تا سال 2038 به دلیل نداشتن دیگر گوسفند، بز و گاو پیش‌بینی کردیم. ما پیش‌بینی‌هایی در مورد زیان ناشی از عدم توانایی کشت ذرت تا سال 2028 اضافه کردیم. این صورت حساب تا سال 2038 به 157 میلیون روپیه می رسد.

در مقابل این رقم، پرداخت های معدن تنها 2.3 درصد از ضرر و زیان آن است.

ارزش گذاری هرگز خنثی نیست. محاسبات ما بر اساس هزینه ها و غرامت در سومخله باعث می شود برخی از درآمدهای گمشده قابل مشاهده باشد. اما برخی چیزها را نمی توان قیمت گذاری کرد: جابجایی قبر اجداد، از بین رفتن 15 گیاه بومی که برای غذا و دارو استفاده می شد، آسیب های بهداشتی و آسیب های روانی که مردم تجربه کردند. نمی توان اعداد و ارقامی را در مورد این زیان های مداوم در نظر گرفت.

استخراج زغال سنگ اغلب به عنوان اثرات نامطلوب در روستاهای آفریقا گزارش شده است. سود و رشد اقتصادی غالبا بر معیشت روستاییان آفریقای جنوبی در اولویت قرار می گیرد، زیرا آلودگی به جوامع آسیب دیده در یک کشور وابسته به زغال سنگ آسیب می رساند.

روش‌شناسی جدید ما می‌تواند به جوامع و دولت‌ها کمک کند تا اطمینان حاصل کنند که ادعاهای خسارت و خسارت در آینده دقیق‌تر هستند.

جبران فقط: حسابداری دارایی ها و معیشت از دست رفته در جوامع متاثر از معدن، سومخله، کوازولو-ناتال، آفریقای جنوبی (PDF)

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →

این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.