هفته اول زندگی برای خطر ابتلا به آلرژی و اگزما در آینده حیاتی به نظر می رسد

واکنش‌های ایمنی که در هفته اول زندگی تجربه می‌کنیم ممکن است تأثیری پایدار داشته باشند

به نظر می رسد نوزادانی که در هفته اول زندگی واکنش ایمنی قوی دارند در مقایسه با سایرین سه برابر در معرض خطر ابتلا به آلرژی یا اگزما در سن یک سالگی قرار دارند. اما به نظر می رسد تاثیر طولانی مدت این پاسخ ایمنی اولیه که اکنون برای اولین بار تعریف شده است توسط میکروبیوم و نحوه تغذیه نوزادان تعدیل می شود.

پتر برودین از امپریال کالج لندن می‌گوید: «اگر از 100 ایمونولوژیست بپرسید، آنها می‌گویند که رشد ایمنی از بدو تولد شروع می‌شود و به طور مداوم در طول زمان و بدون مراحل مجزا رشد می‌کند.

اما در یک سخنرانی در کنفرانس ایمنی در لندن در اوایل ماه جاری، برودین این ایده را به چالش کشید. او فاش کرد که او و همکارانش دریافته‌اند که به نظر می‌رسد یک پاسخ ایمنی در هفته اول زندگی تأثیر بزرگی بر نحوه رشد سیستم ایمنی بدن نوزاد دارد. او در طول سخنرانی گفت: «این یک مفهوم بدیع است.

در تحقیقات در حال انجام، برودین و همکارانش نزدیک به 600 نوزاد را در سوئد مورد مطالعه قرار داده اند و نمونه های خون و مدفوع نوزادان را در طول سال اول زندگی آنها جمع آوری و تجزیه و تحلیل کرده اند. این تجزیه و تحلیل نشان داد که حدود نیمی از نوزادان در هفته اول زندگی واکنش ایمنی قوی "بذر" را داشتند که با سطوح بالای مولکول های التهابی مانند اینترفرون گاما مشخص شد که سلول های ایمنی را فعال می کند. نوزادان باقی مانده در طول هفته اول سطوح پایین تری از این مولکول های التهابی داشتند که تیم آن را واکنش بذر ضعیف نامید.

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که نوزادانی که واکنش بذر دهی قوی داشتند نسبت به نوزادانی که واکنش ضعیفی داشتند، بطور قابل توجهی باکتری های باکتریایید بیشتری در روده خود داشتند. برودین می‌گوید: «به‌نظر می‌رسد فراوانی باکتری‌های Bacteroides واکنش‌های بذری را بسیار قوی می‌سازد»، اگرچه ممکن است تغییرات در سطوح باکتری در واقع ناشی از تفاوت در شدت واکنش کاشت باشد. او می گوید که نوزادان می توانند این باکتری ها را از طریق تعامل با مادر و اعضای خانواده خود دریافت کنند.

محققان بر این باورند که اثرات واکنش بذر فقط حدود یک هفته در ابتدای زندگی باقی می‌ماند، زیرا در آن زمان است که روده به‌ویژه نشتی دارد و باکتری‌هایی مانند Bacteroides را قادر می‌سازد وارد جریان خون شده و سلول‌های ایمنی را فعال کنند. برودین می‌گوید: «نوزادان سالم با روده‌ای نشتی به دنیا می‌آیند که پس از حدود یک هفته بسته می‌شود.

اما واکنش بذر دهی ممکن است اثرات ماندگاری داشته باشد: با الک کردن سوابق پزشکی نوزادان، محققان دریافتند که 39 درصد از افرادی که واکنش بذری قوی داشتند تا سن 1 سالگی دچار اگزما یا آلرژی غذایی شدند. در مقابل، تنها 12 درصد از نوزادان با واکنش ضعیف بذر حداقل به یکی از این شرایط مبتلا شدند که ناشی از التهاب بیش از حد است. برودین می‌گوید: «آنچه ما در حالت ایده‌آل می‌خواهیم، ​​یک واکنش بذر ضعیف است.

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که نوزادان با واکنش شدید یکی از سه مسیر ایمنی را بسته به دو عامل اصلی دنبال می‌کنند: اینکه آیا آنها عمدتا با شیر مادر یا شیر خشک تغذیه می‌شوند و فراوانی بیفیدوباکتری در روده‌شان.

به عنوان مثال، 50 درصد از نوزادانی که واکنش بذر دهی قوی داشتند و از شیر مادر تغذیه می‌شدند – اما سطوح پایین بیفیدوباکتری داشتند – دچار اگزما یا آلرژی غذایی شدند. نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند با سطوح بالای بیفیدوباکتری کمتر احتمال دارد به اگزما یا آلرژی غذایی مبتلا شوند، به طوری که 25 درصد از آنها این کار را انجام می‌دهند.

محققان همچنین دریافتند که 33 درصد از نوزادانی که واکنش بذر دهی قوی داشتند و با شیرخشک تغذیه می‌شدند تا سن 1 سالگی دچار اگزما یا آلرژی شدند. در کار ارائه شده در کنفرانس، تیم جزئیاتی از سطوح بیفیدوباکتری در روده این نوزادان شیرخشک ارائه نکرد.

برودین می گوید که بیفیدوباکتری ها ممکن است مهم باشند زیرا قندهای خاصی را در شیر مادر که به الیگوساکاریدهای شیر انسان (HMOs) معروف هستند، تجزیه می کنند تا مولکول های ضد التهابی به نام اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه تولید کنند. او می گوید، به نوبه خود، اینها می توانند از واکنش بیش از حد سیستم ایمنی جلوگیری کنند. برودین می گوید، محققان قصد دارند علت پیدایش پیوندهای دیگر را در تحقیقات آینده بررسی کنند.

لوسی کراچ از دانشگاه بیرمنگام در بریتانیا می گوید: "این کار واقعا مهمی است. تنها چند مطالعه به رشد سیستم ایمنی در هفته اول پس از تولد پرداخته اند." او می‌گوید این تحقیق می‌تواند راه‌هایی را برای توسعه پزشکی شخصی برای نوزادان نشان دهد.

او می‌گوید، برای مثال، می‌توانید اندازه‌گیری کنید که آیا یک نوزاد واکنش بذری قوی یا ضعیفی دارد، سپس، بسته به اینکه از شیر مادر تغذیه می‌کند یا نه و میزان بیفیدوباکتری‌ها، می‌توانید به او پروبیوتیک بدهید که این میکروب‌ها را تقویت می‌کند تا خطر آلرژی یا اگزما را کاهش دهد.

کراچ می‌گوید، اما تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود آیا واکنش بذر اثراتی فراتر از سال اول دارد یا خیر. مطالعات همچنین باید بررسی کنند که آیا پیوندهای ایجاد شده در مطالعه واقعا علی هستند یا خیر. او می‌گوید که این می‌تواند با ردیابی نحوه واکنش سلول‌های ایمنی درون ارگانوئیدهای روده - توده‌هایی از سلول‌های رشد یافته در آزمایشگاه که برای تقلید روده‌ها استفاده می‌شوند - به باکتری‌ها در حضور یا عدم حضور HMOs انجام شود.

لیندسی هال، همچنین از دانشگاه بیرمنگام، می‌گوید: «تفاوت‌های گزارش‌شده در خطر ابتلا به آلرژی و اگزما قابل توجه است، اما به جای اینکه نشان دهند میکروب‌های خاص یا پاسخ‌های ایمنی مستقیما منجر به پیامدهای بعدی می‌شوند، ارتباطی را نشان می‌دهند.

در حال حاضر، والدین نباید نحوه تغذیه یا تعامل با نوزاد خود را بر اساس نتایج تغییر دهند. هال می‌گوید: «خیلی زود است که پیشنهاد کنیم این یافته‌ها باید توصیه‌های والدین را تغییر دهد.