ناپدید شدن آئوروچ ها: شواهد ژنتیکی چندین عامل استرس زا را همزمان نشان می دهد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

Aurochs، اجداد باستانی گاوهای مدرن، زمانی در بخش های بزرگی از اروپا، آسیا و شمال آفریقا پرسه می زدند. تحقیقات جدید توسط یک تیم بین المللی به رهبری دانشگاه لوند نشان می دهد که عوامل متعددی در نابودی آنها در شمال اروپا - یکی از اولین مناطقی که در آن منقرض شدند - کمک کرده است.

اریکا روزنگرن، دانشجوی دکترای استخوان شناسی تاریخی در دانشگاه لوند و نویسنده اصلی مقاله می گوید: «این مطالعات موردی باستانی الگوهای درازمدت را نشان می دهد – کدام گونه ها بیشتر آسیب پذیر هستند، چگونه اکوسیستم ها در طول زمان تغییر می کنند و تغییر می کنند و چه زمانی و چگونه فعالیت های انسانی شکل دادن به این محیط ها را آغاز کرد.

این تحقیق در مجله The Holocene منتشر شده است.

aurochs، سلف گاوهای اهلی، اکنون منقرض شده است. ناپدید شدن نهایی آن از لهستان در قرن هفدهم، نقطه اوج انحطاطی بود که به مدت 8000 سال ادامه داشت. اگرچه فعالیت های انسانی دلیل اصلی انقراض جهانی آن بود، اما دلایل ناپدید شدن بسیار زودتر آن از اسکاندیناوی نامشخص باقی مانده است.

Auroch ها 11700 سال پیش، پس از پایان آخرین عصر یخبندان، استعمار اسکاندیناوی را آغاز کردند.

محققان از این که متوجه شدند که اوروک ها احتمالا در طول مهاجرت خود به اسکاندیناوی دچار کاهش شدید جمعیت شده اند، متعجب شدند. این باعث شد که آنها تنوع ژنتیکی کمتری داشته باشند.

Mikkel-Holger S. Sinding، نویسنده دانشیار دانشگاه Copenorhagen و استادیار دانشگاه Copenorhagen، می گوید: "برای من بسیار جالب بود که ببینم چگونه تنوع ژنتیکی aurochs با حرکت به سمت شمال از سرزمین اصلی اروپا از طریق Jutland به سمت شمال و سپس در سراسر نیوزیلند و اسکانیا کاهش یافته است. این یک نمونه کتاب درسی از گلوگاه در ژنتیک تکاملی است."

قبلا اعتقاد بر این بود که جمعیت حدود 10000 سال پیش منزوی شدند. با این حال، تیم تحقیقاتی شواهد ژنتیکی یافتند که نشان می‌دهد گل‌های اسکاندیناوی پس از این زمان هنوز با جمعیت اصلی اروپایی در تماس بودند. در عوض، تنها زمانی که پل زمینی که اسکاندیناوی را به سرزمین اصلی اروپا متصل می‌کند، حدود 8000 سال پیش زیر آب رفت که جمعیت اسکاندیناوی کاملا منزوی شد.

شکل گیری تنگه دانمارکی-سوئدی مصادف با یک دوره شکار به ظاهر شدید انسان بود که منجر به کاهش شدید جمعیت اوروک های سوئدی و ناپدید شدن کامل آن ها از جزیره نیوزیلند در دانمارک شد.

در جنوب سوئد، جمعیت aurochs به تعداد کم تا حداقل 6500 سال پیش ادامه داشت. به احتمال زیاد با تغییر زیستگاه سوئد، هولوک ها از سوئد ناپدید شدند - مناظر زمانی باز جای خود را به جنگل های انبوه دادند، تغییری که تصور می شود برای گونه مضر بوده است.

بنابراین این مطالعه به مجموعه پیچیده‌تری از عوامل محرک انقراض نسبت به آنچه قبلا تصور می‌شد اشاره می‌کند. تیم تحقیقاتی معتقد است که انقراض ناشی از اثرات ترکیبی کاهش ژنتیکی، فشار انسانی، تکه تکه شدن زیستگاه و تخریب است.

یافته‌ها سرنخ‌هایی دارند که می‌توانند برای مدیریت حیات وحش امروز مفید باشند.

روزنگن نتیجه می گیرد: "نتایج ما به درک ما از تأثیر انسان بر جمعیت های حیوانات تفاوت های ظریفی اضافه می کند. آنها تأیید می کنند که گونه ها به ندرت به دلیل یک عامل ناپدید می شوند. بنابراین برنامه های حفاظت باید جامع باشند و عوامل استرس زا متعدد را همزمان در نظر بگیرند. نتایج ما از نیاز به ایجاد کریدورهای اکولوژیکی برای حیات وحش در معرض تهدید به جای ذخایر طبیعی منزوی حمایت می کند."

اریکا روزنگن و همکاران، تاریخچه مهاجرت و پویایی انقراض کوه های اسکاندیناوی (Bos primigenius)، هولوسن (2026). DOI: 10.1177/09596836261477271

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →