هنرمندان ایرلندی وقتی از تور اد شیران دور شدند، به بزرگترین هنرمندان جهان تبدیل شدند

غدیر شافعی، فعال فلسطینی دگرباش، زمانی گفت: «از آنچه می‌توانی انجام دهی بپرس، نه از دست دادن». این نقل قول در کتاب فانتزی و ضرورت همبستگی اثر سارا شولمن آمده است. در آن، شولمن از جنبش همبستگی فلسطین به عنوان چارچوبی برای کشف پیچیدگی همبستگی استفاده می‌کند و این فکر را ارائه می‌کند: «ماشین سلطه می‌تواند باعث شود که مصیبت‌دیدگان نتوانند عدالت را با قدرت به دست آورند. در آن مرحله، همکاری و مشارکت مردم در سطوح دیگر قدرت برای ایجاد عدالت بیشتر برای همه ضروری می‌شود.»

هفته گذشته، اقدامات همبستگی هنرمندان ایرلندی و هنرمندان آمریکایی و دانمارکی با میراث ایرلندی - که از تور اد شیران کناره‌گیری کردند - چیزی را آشکار کرد. و نه فقط در صنعت موسیقی زنده، بلکه در جنبش همبستگی فلسطین به طور کلی.

حالا دلیل دور شدن این نوازندگان از تور یک عمر به خوبی مشخص شده است.

رابرت کرافت، میلیاردر و مالک استادیوم، در مورد حمایت شیران، مکلمور، مداخله کرد و روی صحنه گفت: «فلسطین را آزاد کن» و مکلمور را مجبور به ترک تور کرد. با توجه به مکلمور، او دیگر مالکان استادیوم را برای جلوگیری از کنسرت با مککلمور در ترکیب جمع کرد. تجاوز به آزادی بیان هنرمندان برای کسانی که لایحه پایین تر از آن بودند تحمل آن بیش از حد بود.

این نیز یک داستان صنعت موسیقی است، زیرا در سطح صنعت شیران، همه چیز و همه چیز پول است. تا به حال، این تصور و واقعیت وجود داشته است که سخن گفتن علیه نسل کشی اسرائیل در فلسطین به نتیجه نهایی آسیب می رساند. ترس ناشی از این امر کافی بوده است تا اکثریت ثروتمندترین هنرمندان موسیقی را بی صدا کند. هنرمندان ایرلندی مگس وزوز این پماد سمی هستند. اقداماتی از ایرلند با گستردگی جهانی، مانند Fontaines DC، CMAT و Hozier به تمرین آزادی بیان خود در رابطه با همبستگی با فلسطین ادامه داده‌اند.

شاید این تأثیر مخربی بر جنبه های شغلی آنها داشته باشد، اما همه آنها بزرگتر از همیشه هستند. کاسه زانو که در حال حاضر از زمان سخنرانی در جشنواره کواچلا در سال گذشته به طور موثری از تور در ایالات متحده منع شده است، اکنون آن دسته از جمعیتی را جذب می کند که تقریبا در ابتدا قابل تصور نیست.

آرون رو و بئوگا بازیگران ایرلندی از تور اد شیران در آمریکا در اعتراض به فلسطین دست کشیدند.

یکی از دلایلی که معتقدم فرهنگ عامه ایرلندی در سطح جهانی در حال رشد است این است که مردم به اصالت پاسخ می دهند. طرفداران از هنرمندانی که برای چیزی دفاع می کنند قدردانی می کنند. مارس گذشته، بیش از ربع قرن از زمانی که سیناد اوکانر ترانه «این روزهای خطرناکی هستند، برای گفتن آنچه احساس می‌کنید این است که خودتان قبر کنید» را خواند، یکی از برنامه‌های حمایتی تور شیران، آرون رو، در پادکست موسیقی On The Record ظاهر شد. او گفت: «بهترین هنرمندان ایرلندی هرگز از ایستادگی برای آنچه در جهان درست است نترسیدند. "افرادی مانند سیناد اوکانر."

رو، که در اوایل کار خود است، نمی توانست پیش بینی کند که در عرض شش ماه، جای پای اوکانر خواهد رفت. رو تشخیص داد که لحظه ای که باز می شود چگونه به نظر می رسد و چگونه آن را ملاقات کند. او یک کاتالیزور در لحظه اشتعال بود.

گروه ایرلندی که در کنار شیران برای بخشی از نمایش های او می نوازد، بئوگا، اعضای بنیانگذار جنبش هنرمندان ایرلندی برای فلسطین، نیز قدم زد. فینیاس، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده برنده دو جایزه اسکار، برادر بیلی آیلیش و ایرلندی، کناره‌گیری کرد. لوکاس گراهام، گروه پاپ دانمارکی که پدر پیشکسوت آن ایرلندی بود، نیز ترک کرد. دو گروه ایرلندی که قبلا در این تور حضور داشتند، Biird و Amble نیز بیانیه های همبستگی خود را با فلسطین منتشر کردند.

جنجال اد شیران: چگونه تور آمریکای شمالی او به بحران ختم شده است

حرکت کنشگری در تمام عباراتش اساسا در مورد تکرار است. بحث بر سر گفتن دوباره همان حرف است. راهپیمایی دوباره در همان خیابان ها. نوشتن دوباره همان نامه ها برای همان مردم. در یک روز این حرکات ممکن است به حساب نیایند. اما در مورد بعدی، آنها ممکن است.

کنشگری یک فرآیند است. برای قرض گرفتن عنوان تور شیران، این یک حلقه نیست، بلکه یک مسیر است. این در مورد پرایمینگ تاکتیکی برای لحظات کاتالیزور است. اینکه چگونه آن لحظه ها نشان داده می شوند حدس هر کسی است، اما شما باید بدانید که کجا ایستاده اید تا آنها را درک کنید.

شیران خود را با هنرمندان ایرلندی احاطه کرده و از آنها حمایت می کند. او به بسیاری از مردم پای می بندد. اظهارات اولیه او نادرست بود و اوضاع را بدتر کرد. یک خط به نظر من جدا از واقعیت بود: "اگر ما فقط روی بلندترین فریاد زدن تمرکز کنیم، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد." با این حال آواز بودن چیزی است که صفحه را به حرکت در می آورد. سکوت و ابهام چیزی را تغییر نمی دهد.

در نهایت، شیرن چیزی گفت. مجبور شد. کاری که او انجام داد نیز نشان دهنده چیزی در حال تغییر است. او در کنسرت خود در شنبه شب، جایی که بدون برنامه‌های حمایتی اجرا کرد، گفت که اشتباهاتی مرتکب شده است، که قلبش به دلیل تلفات «فاجعه‌بار و غیرقابل توجیه» در غزه شکسته است و «بی‌عدالتی سیستمی» در کرانه باختری «نمی‌توان نادیده گرفت». این که آیا این برای راضی کردن کسانی که احساس می‌کنند هنرمندی با قدرت او باید در زمان مداخله یک میلیاردر در تور او رتبه‌بندی می‌شد کافی باشد، احتمالا همچنان مورد بحث خواهد بود.

اما این نشان دهنده یک تغییر برای هنرمندی است که می گوید ترجیح می دهد خارج از سیاست بنشیند.

آنچه این حادثه نشان می دهد، قدرت باورنکردنی اقدام جمعی و همبستگی است. قدرت آن غیر قابل انکار است. Rowe و Beoga به عنوان هنرمندان "کوچک" نسبت به Sheeran شناخته می شوند. شاید آنها بر اساس معیارهای صنعت باشند، اما سنگینی فقط مربوط به فروش و پخش بلیط نیست، بلکه در مورد تأثیر فرهنگی و تأثیر یکپارچگی است. این درس است: زمانی که به صورت جمعی در حالت همبستگی عمل کردند، به بزرگترین هنرمندان جهان تبدیل شدند.