"هیچ آبمیوه ای برای برداشتن از MAGA باقی نمانده است"

انتخابات میان دوره ای هفته گذشته، فرضیات را در مورد اینکه هر دو حزب سیاسی کجا - و چگونه - می توانند برنده شوند، تغییر داد. پس بعد چه می شود؟ رابرت سیگل، مشارکت‌کننده Opinion به نویسنده مشارکت‌کننده E.J. دیون جونیور و تیم کارنی، ستون نویس ارشد سیاسی The Washington Examiner، برای بحث در مورد اینکه آیا MAGA می تواند از دونالد ترامپ پیشی بگیرد و دموکرات ها با قدرت جدید خود چه کنند.

متن برای طول و وضوح کمی ویرایش شده است.

رابرت سیگل: از آخرین باری که ما سه نفر با هم صحبت کردیم، نقشه سیاسی آمریکا دوباره ترسیم شد. مفروضات در مورد اینکه کدام حزب می تواند در کدام ایالت پیروز شود کنار گذاشته شده است و گمانه زنی های گذشته درباره آینده با گمانه زنی های تازه درباره آینده جایگزین شده است. و قبل از اینکه به برخی از سوالات بزرگی که از انتخابات 2026 برخاسته بپردازیم، مایلم به طور خلاصه از هر یک از ما بشنوم که چه برداشتی از انتخابات در ذهن باقی می ماند؟

چه چیزی به وضوح آنچه را برای شما اتفاق افتاده خلاصه می کند؟ تیم؟

تیم کارنی: برای من، این گواه بر این است که صف بندی مجدد دونالد ترامپ که برای اولین بار در سال 2016 شاهد آن بودیم، واقعا یک تجدید صف بندی حزبی نبود، بلکه ظهور چیزی بود که من آن را «رای ترامپی» می نامم. به عنوان مثال، اگر به بخش‌هایی در اوهایو نگاه کنید، که بیشتر از میت رامنی به ترامپ تغییر کرده است - مکان‌هایی که لزوما جمهوری‌خواهان محافظه‌کار نیستند، اما رای دهندگان ترامپ بودند - آن مناطق ترامپی، آن‌ها مناطقی بودند که بیشترین موج آبی را داشتند. همین اتفاق افتاد - من به سطح منطقه نگاه کردم - در Lower Bucks County، قسمت یقه آبی درست خارج از فیلادلفیا.

کارنی: در پنسیلوانیا، درست خارج از فیلادلفیا. ترامپ وارد شد و اینها را برد، چیزی که شان ترند آن را «رای دهنده سفیدپوست گمشده» می نامید. آن بچه‌ها، پسران کارگران سابق کارخانه‌ها، آن‌ها حوزه‌هایی هستند که به عقب برگشتند تا به دموکرات‌ها کرسی مجلس بدهند، مجلس سنای ایالت، چنین چیزهایی. بنابراین من نمی‌دانم که آیا موضوع خانه ماندن رای‌دهندگان ترامپ است یا از اعداد تا کنون محتمل‌تر به نظر می‌رسد که رای‌دهنده ترامپ هرگز محافظه‌کار نبوده، هرگز جمهوری‌خواه نبوده و اکنون فقط به دموکرات رأی داده است.

E.J. دیون جونیور: من دو عدد و دو کارت پستال کوچک از تجربه‌ام از کمپین دریافت کردم. دو عدد: دموکرات ها در حال حاضر 56 درصد از آرای مردمی مجلس نمایندگان را بر اساس شمارش به دست آوردند. که استثنایی است. در دهه‌های گذشته هرگز چنین انفجاری را ندیده‌ایم. «انقلاب گینگریچ» با ۵۱ و نیم درصد آرا بود.

دیون: در سال 94. ظاهرا جمهوری خواهان از سال 1928 به 56 درصد نرسیده اند. 15 میلیون رای بیشتر دموکرات ها. بنابراین این هم یک پایگاه دموکرات و هم بسیج ناامید بود. دو کارت پستال: پوشش آدام همیلتون - کشیش سناتور منتخب آدام همیلتون. این تنها کمپینی است که من تا به حال پوشش داده‌ام، جایی که بخشی از کارم رفتن به عروسی که او به عنوان وزیر انجام داد و غسل تعمید بود - و فکر می‌کنم این چیزی درباره او و ماهیت این کمپین به ما می‌گوید.

و در آخر، من به می سی سی پی رفتم، زیرا چیزهای واقعا خوبی در مورد نوع نامزدی اسکات کولوم شنیده بودم. وارد مکانی به نام Johnny T.’s Bistro and Blues در جکسون شدم و با اسکات کولوم نشستم. او دقیقا توضیح داد که چگونه می تواند در آن مسابقه پیروز شود. و این درک فوق العاده ای از آن نژاد بود. و باید بگویم، او از من ایمان آورد - که این واقعا ممکن است اتفاق بیفتد. و همانطور که در سخنرانی خود گفت، ثابت کرد که این فقط مربوط به ایمان نیست، بلکه به کار نیز مربوط می شود، زیرا قبل از اینکه جانی تی.

او واقعا در آن مسابقه کار کرد.

سیگل: از خودم، قدرت سیاسی اعمال شده توسط رای دهندگان سیاهپوست جنوبی، حتی پس از، و تا حد زیادی در واکنش به لغو قانون حقوق رای، به آن اضافه می کنم. در جورجیا، می سی سی پی، کارولینای شمالی بسیار عالی بود - می توان گفت تگزاس بخشی از جنوب است. در لوئیزیانا بسیار قوی بود. و من را به این فکر واداشت که آیا قانون حقوق رای، یک قانون برجسته دهه 1960، واقعا، همانطور که بسیاری از محافظه کاران استدلال می کنند، ضرورت خود را از بین برده است. ای.جی.، راحت مرا به خاطر آن جمله بدعت آمیز سرزنش کنید.

دیون: از کجا فهمیدی که من با تو مخالفم، رابرت؟ وقتی به پیروزی کولوم نگاه می کنید، چه نتیجه ای داشت؟ شما هنوز رای کاملا نژادپرستانه در می سی سی پی داشتید. این اتفاق افتاد که کولوم در جمع آوری تعداد کافی رأی دهندگان سفیدپوست و حضور گسترده رأی دهندگان سیاه پوست ماهر بود. چرا؟ زیرا آنها اساسا با آنچه شما گفتید مخالف هستند. آنها معتقدند - و من فکر می کنم حق با آنهاست - که از بین بردن قانون حقوق رای، آن نوع هولناکی را که شما در تنسی دیدید، امکان پذیر می کند.

در تنسی، جمهوری‌خواهان ممفیس را که حدود 60، 65 درصد سیاه‌پوستان است، نه به دو قسمت، بلکه به سه قسمت تقسیم کردند، فقط برای اینکه مطمئن شوند که این رأی نمی‌تواند بر نتایج تأثیر بگذارد.

جاستین پیرسون، قانونگذار ایالتی شجاع که سیاه‌پوست است، در یکی از آن مناطق کاندیداتوری شد. او یک مسابقه عالی را دوید. موج ملی با او همراه بود و او هنوز تنها توانست به یک نقطه برسد. بنابراین من فکر می‌کنم آنچه ما واقعا به آن نیاز داریم یک قانون جدید حقوق رای است، اما ما همچنین باید غیرقانونی کردن جنایتکار را در سطح ملی داشته باشیم. چون فکر می‌کنم وقتی به قوانین زیست‌محیطی فکر می‌کنید، ما آن‌ها را داریم تا کسی سعی نکند با آلودگی یک رودخانه قیمت آن‌ها را کاهش دهد.

ما به کارفرمایان، مردم، تولیدکنندگان می گوییم: "محصول بهتری را بفروشید، اما رودخانه را آلوده نکنید." و من فکر می‌کنم که ما رودخانه سیاست آمریکا را با بازی‌سازی رقابتی آلوده می‌کنیم، که تا زمانی که آن را غیرقانونی نکنیم، ادامه خواهد داشت.

کارنی: موافقم که جنایتکاری حزبی - این یک آفت برای دموکراسی است. من همچنین موافقم که بخشی از آنچه قانون حقوق رای برای انجام آن استفاده می شد، اجباری کردن جنایتکاران نژادی بود. این بخشی از پرونده در لوئیزیانا است. اگر آن مناطق وحشتناک را در کارولینای شمالی چند دهه پیش به یاد بیاورید که با این رشته های کوچک در امتداد یک بزرگراه کشیده شده بودند - برای اطمینان از اینکه مناطق دارای اکثریت اقلیت به اندازه کافی وجود دارد، جنجال نژادی بود.

بنابراین من کاملا موافقم که ما باید از شر فتنه گری، مسائل حزبی خلاص شویم. ما همچنین باید از شر فتنه گری نژادی خلاص شویم. و دموکرات‌ها از آن راضی نیستند، زیرا در برخی ایالت‌ها به پیوند دادن دو حوزه اقلیت متفاوت وابسته هستند.

سیگل: بیایید همین الان در مورد دو حزب بزرگ صحبت کنیم. شکست ویرانگری که جمهوری خواهان در سال جاری متحمل شدند این سوال را مطرح می کند: آیا MAGA مرده است؟ چه کسی می خواهد در این مورد شروع کند؟

کارنی: منظورم این است که تحلیل سیاسی که قبلا به آن اشاره کردم، رأی ترامپ، رأی سفید طبقه کارگر که ترامپ به حزب وارد کرد، هرگز به طور قابل اعتماد محافظه کار و جمهوری خواه نشد. از این افراد به شرکای پل رایان که عاشق ایده اصلاح امنیت اجتماعی هستند، تبدیل نشدند. و صادقانه بگویم، آنها رای تد کروز در سال 2016 نیستند. به یاد داشته باشید، شما می توانید نمودار را بر اساس شهرستان انجام دهید. جاهایی که مردم در انتخابات مقدماتی 2016 هر هفته بیشتر به کلیسا می رفتند، به تد کروز رأی می دادند.

مکان‌هایی که انجیلی‌های سفیدپوست را داشتید که در کلیسا شرکت نمی‌کردند، به احتمال زیاد آنها رای‌دهنده ترامپ بودند. بنابراین هر چه از نظر مذهبی کمتر رعایت شود، از نظر مالی کمتر محافظه کار باشد - این رای ترامپ بود. و جمهوری خواهان اکنون که ترامپ صحنه را ترک می کند نمی توانند به آنها تکیه کنند. و سپس، این واقعیت را با این واقعیت ترکیب می کنید که حزب به جای محافظه کاری یا کیفیت نامزد، شروع به انتخاب برای وفاداری به ترامپ کرد - و این به حزب آسیب زد. بنابراین، جمهوری خواهان، در آینده، آب دیگری برای برداشتن از MAGA باقی نمانده است.

و اگر کسی سعی کند یک مینی ماگا باشد - اگر جی دی ونس بگوید "من دونالد ترامپ بعدی خواهم شد" - شما نمی توانید دونالد ترامپ بعدی باشید.

منظورم این است که ما نیویورکی هستیم. ما این مرد را به یاد می آوریم. او به لطف خدا فردی خاص است و دیگری از او وجود ندارد. من اساسا فکر می کنم ترامپ آنچه را که قبل از اجماع وجود داشت منفجر کرد - اجماع ریگان که مدتی به طول انجامید - اما هیچ چیز این فضا را پر نکرده است.

سیگل: من فقط می خواهم بر آنچه شما در مورد نامزدها گفتید تأکید کنم. من فکر می کردم، پسر، بسیاری از دموکرات های سنا که در انتخابات سنا پیروز شدند، خوش شانس بودند که یک رقیب وحشتناک داشتند. و بعد به ذهنم رسید که شانسی نیست که هرشل واکر را برای مجلس سنا کاندید کردی، فقط به این دلیل که وفاداری و شهرت به ارزش هایی ارتقا یافته است که از هر استعداد دیگری که یک نامزد ممکن است داشته باشد، کوتوله شده است.

دیون: ببینید، من فکر می کنم که MAGA مرده است، زیرا همیشه ریشه در یک تضاد داشت. نویسنده بزرگ اقتصاد برای فایننشال تایمز، مارتین ولف، زمانی آن را به عنوان «پلوتو پوپولیسم» توصیف کرد که پوپولیسم پلوتوکراتی بود.

و من فکر می کنم، در این نسخه از ترامپ، او پلوتو را بدون پوپولیسم به رای دهندگان داد. و اینکه پیوندهای او با افراد بسیار بسیار ثروتمند برای بسیاری از این رای دهندگان و وسواس فکری به چیزهایی مانند سالن رقص و مواردی از این قبیل آنقدر آشکار بود که آنها به سادگی از آنجا دور شدند. حالا آیا به این معنی است که یک جناح شدیدا محافظه کار حزب جمهوری خواه از بین رفته است؟ نه. همیشه اینطور بوده است. حزب چای، از بسیاری جهات، جنبش MAGA را به وجود آورد.

بنابراین یک جناح راست از حزب جمهوریخواه وجود خواهد داشت، اما MAGA که به طور خاص توسط دونالد ترامپ تعریف شده است - و این تناقض عجیب سیاست‌هایی که اغلب به ثروتمندترین افراد کمک می‌کند، اما لفاظی‌هایی که به سمت کارگران هدایت می‌شد، معمولا از تعرفه‌ها به عنوان راه خود استفاده می‌کردند - من فکر می‌کنم که دیگر جواب نخواهد داد.

سیگل: تیم، حزب جمهوری خواه منهای MAGA را چگونه می بینی؟ آیا به درخواست تد کروز بازگشته است؟

کارنی: منظورم این است که وقتی با محافل محافظه‌کار جمهوری‌خواه صحبت می‌کنم، آنها می‌خواهند گروه را دوباره جمع کنند. و آنها فکر می کنند که اوضاع به همین شکل بود و وقتی در سال 2012 شکست خوردند، می دانید، رامنی باید آن را می برد - این یک رویای نادرست برای محافظه کاران است. بخشی از مشکل این بود که آنها تفاوت بزرگ را نادیده می گرفتند و چرا پوپولیسم بین نخبگان هر دو حزب و مردم هر دو حزب مورد نیاز بود.

این را آخرین باری که در برنامه بودم گفتم. نخبگان هر دو حزب مدت‌هاست که در مورد جنگ، تجارت و مهاجرت بین‌المللی‌گرا بوده‌اند، در حالی که مردم چنین نبودند. بنابراین یک حزب ملی‌گراتر - و من می‌دانم که ناسیونالیسم برای بسیاری از مردم کلمه بدی به نظر می‌رسد - اما شما می‌توانید ناسیونالیسم داشته باشید بدون اینکه نیازی به کاری داشته باشد که ترامپ انجام داد. بگویید، در مینه‌سوتا، پلیس‌ها را به معترضان می‌زنند. اجرای قانون مهاجرت که اساسا "سرها را از بین ببرید و هر کسی را بیرون بکشید."

کارنی: آره. بنابراین یک ملی‌گرایی وجود دارد که می‌گوید سیاست مهاجرت ما باید برای افرادی که در اینجا هستند ساخته شود و سیاست خارجی ما نباید به آنچه ناتو و اتحادیه اروپا گوش فرا دهد. می گویند، اما به دنبال منافع آمریکاست.

منظورم این است که از نظر من، سیاست تجاری که بهترین خدمات را به ما می دهد، اساسا تجارت آزاد است. اما همه این چیزها - بیشتر به سمت ناسیونالیسم هدایت شوید، اما به روشی هوشمندانه، نه توسط ترامپ که می گوید: من تعرفه ها را دوست دارم، آنها کلمه مورد علاقه من هستند. بنابراین محافظه کاری عاقلانه تر، آرام تر، اما بیشتر متمرکز بر ملی گرایی می تواند یکی از مسیرهای رو به جلو برای محافظه کاری پس از MAGA باشد.

دیون: "رویای خیانت آمیز لوله." وقتی از آن استفاده می کنم باید به شما اعتبار بدهم. من فکر می‌کنم که تیم در مورد چیز مهمی درست می‌گوید، و آن این است که پیروزی ترامپ نشان داد که برای سال‌های متمادی، حزب جمهوری‌خواه تا حد زیادی به رأی‌دهندگان سفیدپوست طبقه کارگر متکی بوده است. و راس دوتات و ریحان سلام سال‌ها پیش کتابی نوشتند، در مورد جمهوری‌خواهان که کاری برای آن طبقه کارگر سفیدپوست انجام نمی‌دهند.

مشکل این است که آنها هنوز کار زیادی در مورد طبقه کارگر سفیدپوست انجام نداده‌اند، و آنچه شما در این انتخابات دیدید چیزی شبیه پوپولیسم اصیل‌تر بود، من استدلال می‌کنم که از طرف دموکرات‌ها آمده بود، که می‌گفت: «ببینید، این پوپولیستی نیست که مراقبت‌های بهداشتی مردم را با قطع یارانه‌های اوباماکر قطع کنیم. بدون هیچ گونه کنترل محلی بیداد می کند.» و بنابراین، من فکر می کنم آنچه شما دارید، دوباره یک دسته از رای دهندگان بی بند و بار است که برای متقاعد کردن باز هستند.

اما اگر جمهوری‌خواهان به نوعی سیاست خالص ریگانیت یا پل رایانیت بازگردند، فکر نمی‌کنم اکثریتی برای آنها وجود داشته باشد.

کارنی: اما من فکر می کنم که پوپولیسم محافظه کار می تواند یک چیز واقعی باشد. به عنوان مثال، دوباره، مهاجرت. آیا سیاست مهاجرتی در جهت کاهش دستمزد افراد کم مهارت است؟ که بسیاری از سیاست های مهاجرتی ما بوده است. کارگران مهمان را بیاوریم. شاید برای کارهای فصلی به آنها نیاز داشته باشیم، اما آیا در کارخانه ها به آنها نیاز داریم؟ شاید بهتر باشد به افرادی که اینجا هستند، بومیان یا مهاجران فعلی که مدرک دانشگاهی یا تحصیلات دانشگاهی ندارند مراجعه کنید.

به طور مشابه، دولت بزرگ، همانطور که در مورد تعرفه های ترامپ دیدیم - اغلب به مردی با بهترین لابی ها خدمت می کند، که قرار نیست مادر و پاپ باشد. بنابراین من فکر می کنم پوپولیسم محافظه کارانه تر ممکن است. بدیهی است که بسیار متفاوت از ترامپ است. و فکر می‌کنم حق با شماست که دموکرات‌ها امسال ردای پوپولیسم را تصاحب کردند، اما فکر نمی‌کنم که این امر در آینده اجتناب‌ناپذیر باشد.

دیون: می دانید، در دوران ترامپ، دستمزدهای واقعی کاهش یافته است. مشاغل تولیدی بالا نیست و بنابراین - اگر اجازه بدهم والتر موندال فقید را هدایت کنم - گوشت گاو کجاست؟

سیگل: بیایید به سراغ دموکرات‌ها برویم، که تقریبا هر چیزی را که می‌توانست به دست آورد، به دست آوردند. آنها اکثریت بزرگی دارند، اما اکثریت سنا که دارای حق وتو هستند، ندارند. و برخی از افرادی که ممکن است در سال های اخیر برای رای دادن با آنها از راهرو عبور کرده باشند - سوزان کالینز از مین، تام تیلیس از کارولینای شمالی - دیگر آنجا نیستند. دموکرات هایی هستند که این کرسی ها را در اختیار دارند. بنابراین، دموکرات‌ها واقعا با این همه کرسی در کنگره چه می‌توانند بکنند؟

کارنی: آنها می توانند درباره دونالد ترامپ تحقیق کنند. و من می‌خواهم بگویم، نه اینکه یک دموکرات معمولی به توصیه‌های من گوش دهد، اما جاهایی وجود دارد که شواهد واضحی از فساد در دولت ترامپ وجود دارد، که خود غنی‌سازی است. خواه فروش رمزنگاری باشد – توکن های رمزنگاری بی ارزشی که پس از آن خریداران برتر دریافت می کنند – یک شام با ترامپ؛ چه تجارت پسرش در امارات متحده عربی یا قطر باشد. ما می توانستیم با بسیاری از این موارد ادامه دهیم.

لابی‌گران درهای گردان، شرکت‌هایی که به آنها نزدیک هستند، چه معاملات ویژه‌ای داشتند؟ به طور خلاصه آیا quid pro quos وجود داشت؟ آیا دونالد ترامپ یا هرکسی در این دولت، به افرادی که شخصا خانواده او را ثروتمند می کردند یا افراد نزدیک به او را ثروتمند می کردند، لطف سیاسی کرد؟

من شرط می بندم که پاسخ مثبت است، و امیدوارم دموکرات ها به اینجا نگاه کنند. من می ترسم که آنها با سر و صدای جفری اپشتاین، یا دوباره روسیه، یا چیزی شبیه به این، حواسشان پرت شود. آنها باید بر روی آنچه واقعا سیاست گذاری در این کشور را خراب می کند، و به نظر من آنچه که ترامپ بسیار مقصر بود، تمرکز کنند، که فروش سیاست برای منافع شخصی به رئیس جمهور و افراد نزدیک به او است.

دیون: پس من یک کار خطرناک انجام خواهم داد. من می خواهم بگویم که دموکرات ها در واقع نظم بیشتری نسبت به تیم مظنون خواهند داشت. و اگر به یکی از افراد برجسته ای که قرار است همه اینها را بررسی کند، یعنی جیمی راسکین، گوش دهید، او به شیوه ای بسیار منظم صحبت می کند، زیرا می داند که دموکرات ها در اینجا با چه چیزی روبرو هستند.

سیگل: باید بگوییم که او آماده است رئیس بعدی قوه قضاییه [کمیته] باشد.

دیون: ممنون. و بنابراین، من فکر می‌کنم آنها می‌دانند که درهم‌آمیزی از تعداد زیاد شنیده‌ها به چیزی نفوذ نمی‌کند. اما آنها همچنین در تمام تحقیقات و هیچ قانونی اشتباه نمی کنند. و من فکر می‌کنم آن‌ها از قبل برنامه‌ای دارند تا هرچه زودتر برخی از موارد بسیار ساده و عمومی را در حزب به تصویب برسانند، به‌ویژه معکوس کردن این کاهش‌های مراقبت‌های بهداشتی، تلاش برای سرکوب ترامپ در تعرفه‌ها، به‌ویژه در کانادا، که در کشور بسیار نامحبوب هستند. و همچنین اقداماتی برای پایان دادن به جنگ در ایران انجام دهد.

و فکر می‌کنم مشکلی که دموکرات‌ها دارند این است که نمی‌دانند قرار است با کدام ترامپ سر و کار داشته باشند. آنقدر متاثر شدم که در همان روز ---

سیگل: وقتی او گفت که با دموکرات ها کار خواهد کرد؟

دیون: ترامپ با همکار سابق ما، راس دوتات، مصاحبه ای انجام داد و در آن گفت که سیاست مهاجرتی بسیار سخت است و او مایل است با دموکرات ها بر سر یک توافق مذاکره کند. بعدا در همان روز، او استفان میلر، معمار آن سیاستی را که خیلی سخت بود، به عنوان رئیس دفتر خود معرفی کرد. آنها اکنون تهدید می کنند که اگر دموکرات ها از حق نظارت بر قانون اساسی خود استفاده کنند، اقدام جنایی خواهند کرد. بنابراین آنها نمی دانند که قرار است با چه چیزی سر و کار داشته باشند. لاستیک واقعا به جاده‌ها در بودجه ضربه می‌زند، زیرا تنها چیزی که آنها باید در یک مقطع زمانی روی آن توافق کنند، بودجه است.

بودجه می تواند در مورد مصالحه تصویب شود، قوانینی که به یک حزب اجازه می دهد بدون 60 رای، مسائل را در سنا تصویب کند.

دیون: بدون فیلیباستر. و سپس شما یک مذاکره خواهید داشت، و من فکر می‌کنم دموکرات‌ها برخی از چیزهایی را که می‌خواهند که بسیار محبوب است - مانند بازگرداندن پول مراقبت‌های بهداشتی - را در آن لایحه قرار خواهند داد، و ما خواهیم دید که ترامپ واقعا می‌خواهد چه کار کند.

دموکرات های قدیم عاشق افزایش مالیات بر هر کسی که بالاتر از طبقه متوسط ​​یا حتی در طبقه متوسط ​​بود، بودند. و اکنون به نظر می رسد که آنها به آن حساسیت دارند، تا حدی به این دلیل که رای دهندگان طبقه متوسط ​​رو به بالا تا کنون به سمت دموکرات ها حرکت کرده اند.

دیون: دو چیز: یکی، از سال 2000، پول زیادی در قوانین مالیاتی به ابرثروتمندان داده شده است - دو کاهش مالیات بوش و دو کاهش مالیات ترامپ. من فکر می‌کنم که پول زیادی وجود دارد که باید در آنجا جمع‌آوری شود، تا بودجه کاری را که دموکرات‌ها فکر می‌کنند می‌توانند در این دوره انجام دهند، تامین کنیم. اما من فکر می کنم صادقانه، به احتمال زیاد، هیچ یک از طرفین قرار نیست تا پس از انتخابات 2028 با افزایش مالیات مقابله کنند، زیرا فکر می کنم ترامپ به هر حال آن را وتو خواهد کرد. و ما بحث بزرگی در مورد بودجه و آینده تامین اجتماعی پس از سال 2028 خواهیم داشت.

سیگل: برخی از ستارگان دموکرات‌ها چه کسانی هستند و چگونه می‌توانند در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده ظاهر شوند؟

کارنی: من فکر می‌کنم جان اوساف کسی است که برنده همه سر و صدایی شد. جورجیا ایالتی بود که 20 سال پیش جمهوری خواهان آن را تصرف کردند و اکنون در سراسر ایالت دارای مقامات منتخب دموکرات است. و اوسف به نظر می رسید که او در لبه برش آن است.

اما از طرف دیگر، می‌توانم بگویم فکر می‌کنم جاش شاپیرو، فرماندار پنسیلوانیا، کسی است که از این بزرگترین بازنده بیرون می‌آید، تا حدی به این دلیل که اکنون او یک تریفکتا دارد. او خیلی خوب در مهمانی ها کار می کرد و دمز می گفت: هی، او کارها را انجام می دهد. به یاد داشته باشید، او I-95 را در یک هفته یا چیزی تعمیر کرد.

اما اکنون او تحت فشار لیبرال‌هایی قرار خواهد گرفت که اکنون مجلس قانونگذاری ایالتی را کنترل می‌کنند تا مواردی را که تیم والز معلول آن بود تصویب کند - فرماندار مینه‌سوتا که معاون کامالا هریس بود. او معلول بود، زیرا تحت فشار قرار گرفت تا همه چیز را بگذراند، یا علاقه ویژه از اتحادیه معلمان می‌خواهد یا حداقل دستمزد بسیار بالا یا چیزهای دیگری که واقعا می‌تواند اقتصاد را مختل کند.

بنابراین من به اوسف به عنوان یک برنده و شاپیرو به عنوان یک بازنده فکر می کنم.

دیون: تیم فکر می‌کند هر کاری که مترقی‌ها می‌خواهند انجام دهند، محبوب نیست. تقویت مراقبت های بهداشتی محبوب است، مراقبت از کودکان محبوب است، ساخت مسکن بیشتر محبوب است، افزایش حداقل دستمزد محبوب است. من فکر می‌کنم این در واقع برای شاپیرو خوب است، زیرا او باید کمی به سمت چپ حرکت کند تا شانس بردن نامزدی را داشته باشد.

اما شما می توانید از لیست پایین بیایید. جیمز تالاریکو یک ستاره است. روی کوپر یک ستاره ناشناخته است. من فکر می کنم روی ---

دیون: بله، از کارولینای شمالی. من فکر می کنم روی به اندازه کافی تحسین نشده است زیرا او مسابقه را آنقدر زود کنار گذاشته است که واقعا توجه زیادی را به خود جلب نکرده است. من فکر نمی‌کنم او نامزد ریاست‌جمهوری باشد، اما فکر می‌کنم دستاورد او واقعا مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.

و من فکر می کنم که عبدالالسید یکی از جالب ترین افراد در کنگره خواهد بود. فکر می‌کنم السید تلاش می‌کند تا به یک نامزد ملی تبدیل شود. به عنوان مثال، او شروع به مدیکر برای همه کرد، و سپس کمی مدیکر را برای همه کسانی که آن را می‌خواهند اصلاح کرد، که واقعا گزینه عمومی است، که موضع سازشی است که دموکرات‌ها می‌توانند روی آن توافق کنند. بنابراین من فکر می کنم که او یک فرد جذاب برای تماشا خواهد بود.