وقتی صحبت از تغییرات آب و هوایی می شود، هیچ شرکتی جزیره نیست

انطباق با تغییر اقلیم صرفا کاهش انتشار گازهای گلخانه ای نیست. به طور طبیعی، این جنبه هم به دلایل اخلاقی و هم به دلایل قانونی برای مشاغل مهم است، اما کار به همین جا ختم نمی شود.

کاهش به تنهایی کار را در مورد عوامل خارجی انجام نمی دهد. آب و هوای شدید می تواند به طرق مختلف به مشاغل ایرلندی ضربه بزند، از خشکسالی گرفته تا سیل گرفته تا طوفان که باعث وقفه در زیرساخت ها می شود.

سپس جنبه های غیر مستقیم وجود دارد که باید در نظر داشت. این فقط به کسب و کار شما ضربه نمی زند، بلکه مربوط به تامین کنندگان، توزیع کنندگان و ارائه دهندگان خدمات است.

به همین دلیل است که کسب‌وکارها باید رویکرد بسیار گسترده‌تری برای پرداختن به مسئله تغییر آب و هوا فراتر از رسیدن به اهداف کاهش انتشار خود داشته باشند. اختلال در حال مکرر شدن و گران تر شدن است. هیچ کسب و کاری که امیدوار به رونق است نمی تواند نادیده گرفته شود.

بری اودوایر، سرپرست تغییرات اقلیمی در KPMG در ایرلند، می‌گوید: «تغییر آب و هوا یک ریسک مستقیم ترازنامه و عملیاتی است. رویدادهای آب و هوایی شدید مانند طوفان Éowyn در ژانویه 2025 بیش از 301 میلیون یورو خسارت بیمه ای ایجاد کرد که خسارت های تجاری 55 درصد از هزینه کلی را تشکیل می دهد. میانگین خسارت تجاری 17000 یورو بود در حالی که برای خسارت خانوارها 5745 یورو بود.

همه اینها فقط از یک طوفان بود. کسب و کارها در ایرلند به طور فزاینده ای در معرض آسیب فیزیکی مستقیم و وقفه گسترده تر خدمات قرار می گیرند.

کاتلین اورگان، مدیر ارشد راه‌حل‌های پایداری در Enterprise Ireland می‌گوید: «تغییر آب و هوا در حال حاضر یک ریسک تجاری مهم برای شرکت‌های ایرلندی است. کسب‌وکارها هم با خطرات فیزیکی مانند سیل و دیگر رویدادهای شدید آب و هوایی و هم با خطرات انتقال ناشی از تغییر مقررات، فناوری‌ها و انتظارات مشتریان مواجه هستند.

این چالش ها می توانند عملیات را مختل کنند، زنجیره تامین را تحت تاثیر قرار دهند و هزینه ها را افزایش دهند."

به همین دلیل است که هر کسب‌وکاری که استراتژی مبتنی بر انعطاف‌پذیری را اتخاذ می‌کند باید نه تنها خود شرکت، بلکه تامین‌کنندگان و سیستم‌هایی را که استفاده می‌کند نیز در نظر بگیرد.

متأسفانه اینجاست که شکاف ها شروع به ظهور می کنند. کسب‌وکارها در بررسی تأثیرات تغییرات آب و هوایی بر فعالیت‌هایشان بهتر شده‌اند، اما در ایجاد تغییرات لازم برای مقابله با آن کمتر شده‌اند.

O'Dwyer می‌گوید: «در حالی که استانداردهای گزارش‌دهی اتحادیه اروپا مانند CSRD [دستورالعمل گزارش‌دهی پایداری شرکتی] باعث پیشرفت در برنامه‌ریزی سازگاری شده است، شکاف قابل‌توجهی بین درک قرار گرفتن در معرض و انجام اقدامات سازگاری فیزیکی باقی مانده است.

بسیاری از شرکت‌های ایرلندی هنوز در سازگاری فعال با آب و هوا عقب هستند و اغلب پایداری را به‌عنوان یک جعبه نظارتی به جای یک استراتژی تجاری اصلی در نظر می‌گیرند.

تفاوت اساسی بین گزارش یک ریسک و کاهش تاثیر بالقوه آن وجود دارد. دانستن یک آسیب پذیری خوب و خوب است، اما اگر این دانش تصمیمات گرفته شده را تغییر ندهد، کمکی نخواهد کرد.

اوریگان می‌گوید: «بسیاری از کسب‌وکارهای ایرلندی در زمینه کاهش آب و هوا پیشرفت کرده‌اند، اما سازگاری با آب و هوا عموما کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

"بزرگترین شکاف اغلب عدم درک چگونگی تأثیر مخاطرات آب و هوایی بر عملیات و زنجیره تامین و تأثیر مالی این امر بر تجارت است."

به همین دلیل است که باید از شناسایی صرف خطرات به سمت انجام اقدامات لازم برای مقابله با آنها حرکت کرد. البته، بهتر است دقیقا بدانید که این خطرات چیست تا بتوانید بهترین انتخاب را داشته باشید.

اوریگان می‌گوید: «کسب‌وکارهای ایرلندی نمی‌توانند رویکردی منتظر و منتظر در برابر خطرات آب‌وهوایی اتخاذ کنند. شرکت‌ها باید ارزیابی کنند که چگونه آب و هوای شدید و سایر تأثیرات آب و هوایی می‌تواند بر عملیات و زنجیره تأمین آنها تأثیر بگذارد و برنامه‌هایی را برای کاهش آسیب‌پذیری خود در نظر بگیرند».

این ممکن است شامل بهبود بهره وری منابع، سرمایه گذاری در فناوری های جدید یا تنوع بخشیدن به تامین کنندگان باشد.

در مورد اقداماتی که باید انجام دهید فکر کنید. این باید شامل ارزیابی مکان‌ها و شرکای کلیدی باشد. از آنجا، نقاط بالقوه شکست را بررسی کنید، در صورت وقفه چه مواردی همچنان می تواند کارساز باشد، و برای محدود کردن قرار گرفتن در معرض کجا باید سرمایه گذاری کنید.

اودوایر می‌گوید: «شرکت‌ها باید با انجام ارزیابی‌های ریسک آب و هوا برای ترسیم قرار گرفتن در معرض و آسیب‌پذیری‌ها در برابر خطرات فیزیکی آب و هوا در سراسر تأسیسات و زنجیره‌های تأمین، درک خود را از مکان و زمان وقوع تأثیرات افزایش دهند.»

اقدامات عملی شامل ارتقاء زیرساخت دارایی، متنوع کردن شبکه‌های تامین‌کننده برای کاهش خرابی‌های تک نقطه‌ای و ایجاد طرح‌های تداوم عملیاتی اضطراری است.

هیچ اندازه برای همه وجود ندارد و یک رویکرد موفق برای سازگاری از شرکتی به شرکت دیگر متفاوت است. حفاظت در برابر سیل می‌تواند برای برخی اولویت باشد، در حالی که برخی دیگر ممکن است آسیب‌پذیری‌های بیشتری در تامین‌کنندگان بین‌المللی داشته باشند.

به هر حال، تاب‌آوری آب و هوا باید بخشی از برنامه‌ریزی عملیاتی روزمره شود تا اینکه در حالت سیلو قرار گیرد. در واقع، در این سناریو، هیچ شرکتی نباید با خود به عنوان یک جزیره رفتار کند.

استفان براون، رئیس امور عمومی در اتاق دوبلین می‌گوید: «تأثیر تغییرات آب و هوایی بر کسب‌وکار به طور فزاینده‌ای در مورد انعطاف‌پذیری و همچنین کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای است.

رویدادهای شدید آب و هوایی مکرر می‌تواند شبکه‌های حمل‌ونقل، منابع انرژی و آب، و اتصال دیجیتال را مختل کند و اثرات مخربی برای کسب‌وکارها، کارمندان و زنجیره‌های تامین آنها داشته باشد.

براون می گوید که کسب و کارها باید به طور کلی فکر کنند و نیازهای شرکای خود را در زنجیره تامین و همچنین کارهای انجام شده در سطح ملی در مورد زیرساخت ها را در نظر بگیرند.

او می‌گوید: «شرکت‌ها می‌توانند برای محافظت از عملیات خود و تقویت زنجیره‌های تأمین خود گام بردارند، اما به زیرساخت‌های ملی قابل اعتماد نیز وابسته هستند».

این به معنای ایجاد انعطاف پذیری بیشتر و ظرفیت بیشتر در شبکه های انرژی، آب، حمل و نقل و ارتباطات ما است.

مهم نیست که یک کسب و کار چقدر آماده است، همیشه ریسک وجود دارد. این به سطح کارمندان می رسد، جایی که ممکن است برای رسیدن به کار یا دسترسی به خدمات اولیه مانند برق و آب با چالش هایی مواجه شوند.

به همین دلیل است که انعطاف‌پذیری تنها یک سؤال برای یک شرکت در انزوا نیست، بلکه باید در نظر بگیرد که زیرساختی که به آن وابسته است چگونه عمل می‌کند. براون می گوید نشانه های واضحی از پیشرفت در این زمینه وجود دارد.

او می گوید: "برای دوبلین، تحویل پروژه هایی مانند پروژه تامین آب شرقی و میدلندز و طرح زهکشی بزرگ دوبلین بسیار مهم خواهد بود. اینها صرفا پروژه هایی برای سازگاری با رشد آینده نیستند."

آنها برای ایجاد انعطاف‌پذیری بیشتر در سیستم‌های آب و فاضلاب منطقه و اطمینان از اینکه دوبلین می‌تواند به عملکرد و رقابت ادامه دهد، زیرا تأثیرات تغییرات آب و هوایی بارزتر می‌شود، ضروری هستند.»

البته، هر طرحی به توانایی شرکت برای سرمایه گذاری در آن بستگی دارد و این مستلزم متقاعد کردن هیئت مدیره برای حمایت از آن است. خوشبختانه، در حال حاضر یک مورد قوی برای کسب و کارها برای اتخاذ این رویکرد وجود دارد.

O'Dwyer می گوید: "سرمایه گذاری در انعطاف پذیری آب و هوا یک استراتژی اساسی برای محافظت از ارزش بلندمدت شرکت است، نه یک سربار اختیاری."

بنابراین، سازگاری نه تنها باید به عنوان پاسخی به خطرات آب و هوایی، بلکه به عنوان یک سرمایه گذاری استراتژیک در انعطاف پذیری، ثبات اقتصادی و رفاه بلندمدت تلقی شود.»

در حالی که هزینه های اولیه در چنین طرحی ممکن است کم باشد، هزینه عمل نکردن در صورت وقوع اتفاق فاجعه بار بسیار بیشتر است.

اوریگان می‌گوید: «مسئله دیگر این نیست که آیا کسب‌وکارها می‌توانند روی انعطاف‌پذیری آب و هوا سرمایه‌گذاری کنند یا خیر، بلکه این است که آیا می‌توانند این کار را نکنند یا خیر».

"هزینه اختلال، چه از طریق آب و هوای شدید، وقفه های زنجیره تامین یا خرابی کسب و کار، اغلب بسیار بیشتر از هزینه آماده سازی از قبل است."

به آن اعداد از طوفان Éowyn قبلا در این قطعه فکر کنید. ریسک برای به تعویق انداختن سرمایه گذاری بسیار بزرگ است. خوشبختانه، شرکت ها مجبور نیستند در هنگام مقابله با این چالش به تنهایی عمل کنند.

اوریگان می‌گوید: «Enterprise Ireland طیف وسیعی از حمایت‌ها را برای کمک به کسب‌وکارهای ایرلندی ارائه می‌کند تا رویکردی فعالانه برای مدیریت خطرات آب‌وهوایی، تقویت انعطاف‌پذیری و افزایش رقابت‌پذیری داشته باشند».

این مهم است که شرکت ها تاب آوری را به عنوان یک سرمایه گذاری برای تضمین آینده خود در نظر بگیرند. این دیگر یک سوال طولانی مدت نیست.

اودوایر می گوید: «تاب آوری نه تنها برای دوام بلندمدت، بلکه برای حفظ ثبات عملیاتی و مالی کوتاه مدت ضروری است.

منتظر طوفان یا سیل بعدی نباشید. بهترین زمان برای ایجاد انعطاف پذیری در هسته عملیات روزمره دیروز بود. دومین بهترین در حال حاضر است. خطرات در اطراف شما منتظر نمی ماند تا تصمیم خود را بگیرید.