وقتی صداهای روزمره احساسات بزرگ را تحریک می کنند: تحقیق در مورد میسوفونیا

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

میسوفونیا در پاسخ به صداهای روزمره مانند جویدن یا بو کردن، احساسات قوی ایجاد می کند. این وضعیت اغلب شامل احساس ناراحتی یا عصبانیت فوری است. این می تواند برای کودکان، بزرگسالان و خانواده یا دوستان آنها گیج کننده و ناراحت کننده باشد.

میسوفونیا می تواند وعده های غذایی خانواده، مدرسه، محل کار، دوستی ها و سایر بخش های زندگی روزمره را مختل کند. در مرکز مطالعات کودک ییل، دانشیار توماس فرناندز، M.D، با بیمارانی کار می کند که با میسوفونیا دست و پنجه نرم می کنند.

فرناندز همچنین ژنتیک میسوفونیا و سایر شرایط را مطالعه می کند. او در مصاحبه اخیر با صندوق تحقیقاتی میسوفونیا (MRF)، تحقیقات فعلی را در مورد چگونگی ریشه یابی میسوفونیا در مغز توضیح داد.

او همچنین بحث کرد که چگونه اکتشافات در مورد مکانیسم های بیولوژیکی اساسی می تواند در نهایت به درمان های هدفمندتری منجر شود. برای دریافت نکات کلیدی از مصاحبه و پیگیری فرناندز در مورد تحقیق، ادامه مطلب را بخوانید.

میسوفونیا با شنیدن صداهای جویدن، بو کردن، ضربه زدن یا صداهای دیگر می‌تواند باعث ایجاد احساس شدید ناراحتی، عصبانیت یا وحشت شود. فرناندز می‌گوید: «واکنش می‌تواند فوری و غیرارادی به نظر برسد، و برخی از افراد از وعده‌های غذایی مشترک، کلاس‌های درس، محل کار یا موقعیت‌های اجتماعی برای فرار از محرک‌ها اجتناب می‌کنند».

او تاکید می کند که این احساسات واقعی هستند، حتی اگر صداهای مشابه دیگران را آزار ندهند. میسوفونیا مبتنی بر مغز است. درک این موضوع می تواند به کاهش سرزنش، درگیری در خانه و سوء تفاهم در مدرسه یا با دوستان کمک کند.

تعداد فزاینده ای از تحقیقات نشان می دهد که میسوفونیا منعکس کننده تفاوت هایی در نحوه واکنش مغز به صداهای خاص است. مطالعات به شبکه‌های درگیر در صدا، احساسات و برجستگی، فرآیندی در مغز اشاره می‌کنند که چیزی را به‌عنوان مهم مشخص می‌کند.

محققان هنوز در حال کار برای درک دقیق نحوه تعامل و توسعه این سیستم ها هستند. آنچه واضح است این است که پاسخ به اراده یا صرفا «خیلی حساس» نیست.

سابقه خانوادگی یکی از قوی‌ترین سرنخ‌هایی است که نشان می‌دهد زیست‌شناسی و ژنتیک در می‌سوفونیا نقش دارند. در مطالعه‌ای که اخیرا توسط فرناندز به همراه امیلی اولفسون، M.D.، Ph.D. انجام شد، حدود 40 درصد از شرکت‌کنندگان مبتلا به میسوفونیا گزارش دادند که والدین یا خواهر و برادری دارند که نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. نزدیک به نیمی از بستگان آسیب دیده خود را در خانواده گسترده خود گزارش کردند و بسیاری از آنها میزان بالایی از اضطراب و افسردگی را گزارش کردند. فرناندز می افزاید: «این یافته های سابقه خانوادگی مقدماتی هستند و از تایید در مطالعات اضافی بهره مند خواهند شد.

سابقه خانوادگی می تواند خطر را افزایش دهد - اما تضمین نمی کند که فردی به میسوفونیا مبتلا شود. این عارضه همچنان می تواند بدون سابقه خانوادگی شناخته شده رخ دهد. هیچ ژنی به عنوان عامل ایجاد میسوفونیا شناسایی نشده است. در عوض، خطر احتمالا به ترکیبی از عوامل متعدد مرتبط است. برخی تغییرات ژنتیکی رایج ممکن است به روش های کوچکی نقش داشته باشند. برخی از تغییرات نادرتر ممکن است گاهی اوقات اثرات بزرگتری داشته باشند - اما هیچ تغییر ژنتیکی واحدی وجود ندارد.

بسیاری از خانواده های متاثر از میسوفونیا برای مطالعات تحقیقاتی داوطلب می شوند. خانواده ها می توانند در برخی مطالعات از خانه، از جمله پروژه ای که فرناندز و اولفسون رهبری می کنند، شرکت کنند. شرکت‌کنندگان پرسشنامه‌های آنلاین را تکمیل می‌کنند و نمونه‌های بزاق را برای آنالیز DNA ارسال می‌کنند. محققان از توالی یابی DNA متمرکز بر "تریوس" استفاده می کنند - یک فرد مبتلا به میسوفونیا همراه با هر دو والدین بیولوژیکی. مطالعه هر سه عضو خانواده به محققان کمک می کند تا تغییرات DNA ارثی را از تغییرات جدید یا "de novo" تشخیص دهند.

بیش از 100 خانواده در این مطالعه ثبت نام کرده اند و توالی و تجزیه و تحلیل در حال انجام است. فرناندز می‌گوید: «پروژه ما با بودجه MRF در مقایسه با داده‌های توالی 2000 خانواده بی‌تأثیر، به تجزیه و تحلیل 150 سه‌گانه می‌پردازد. هدف بلندمدت شناسایی ژن ها، مسیرها و پنجره های حساس رشد است. محققان همچنین در حال کار برای ایجاد یک منبع مشترک برای دانشمندان دیگر هستند.

فرناندز، اولفسون و سایر محققان نیز با گروه‌های مدافع و خانواده‌ها برای شکل‌دهی به پرسش‌های پژوهشی و نحوه انتقال نتایج همکاری می‌کنند. به عنوان مثال، پانل اقدام تجربه زنده که توسط سازمان غیرانتفاعی حمایت soQuiet سازماندهی شده است به بررسی و بهبود نحوه ارائه یافته ها کمک می کند تا تحقیقات تجربیات و اولویت های واقعی را منعکس کند. این ورودی به محققان کمک می کند تصمیم بگیرند که چه چیزی را اندازه گیری کنند و چگونه نتایج را به روش هایی تفسیر کنند که برای افرادی که قصد کمک به آنها را دارند مهم باشد.

داده‌های آزمایشی نشان می‌دهد که افراد مبتلا به میسوفونیا ممکن است تغییرات ژنتیکی نادر و خودبه‌خودی بیش‌تر از آنچه اتفاقی انتظار می‌رود داشته باشند. این تغییرات احتمالا مضر هستند، اما این یافته بر اساس یک نمونه اولیه کوچک است. یافته ها مقدماتی در نظر گرفته می شوند و اکنون با گروه بزرگتری از شرکت کنندگان در حال آزمایش هستند. فرناندز می گوید که الگوهای بالینی نیز به زندگی اولیه اشاره دارد. میسوفونیا معمولا در دوران کودکی شروع می شود، معمولا در حدود 10 سالگی. همچنین اغلب با اضطراب همپوشانی دارد.

تحقیقاتی از این دست در شرایط دیگر نیز به پیشرفت هایی منجر شده است. مطالعات ژن‌های خطرساز و مسیرهای بیولوژیکی خاص را در اختلالات تیک (از جمله سندرم تورت) و در اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) شناسایی کرده‌اند. در سپتامبر 2026، یک مطالعه بزرگ 36 ژن را گزارش کرد که در آنها انواع نادر خطر ابتلا به OCD و اختلالات تیک مزمن را افزایش می‌دهند.

فرناندز می‌گوید: «مطالعات مرتبط با خانواده، منجر به ژنتیکی در ADHD، اضطراب دوران کودکی، کلیشه‌های حرکتی پیچیده، و رفتارهای تکراری متمرکز بر بدن مانند تریکوتیلومانیا، یا کشیدن مو، و اختلال در برداشتن پوست، یا برداشتن پوست شده‌اند.

این یافته‌ها هنوز به درمان‌های استاندارد جدید برای همه این شرایط منتهی نشده است - اما آنها مهم هستند. فرناندز خاطرنشان می کند که این اکتشافات به این حوزه کمک می کند تا از توصیف گسترده علائم به تمرکز بر تغییرات قابل اندازه گیری در بدن که می توانند آزمایش شوند، حرکت کند.

سپس محققان می توانند رابطه بین ژن های آسیب دیده و سلول های مغز را مطالعه کنند. آنها همچنین می توانند بررسی کنند که چگونه ژن های مختلف بر فرآیندهای بیولوژیکی یکسان تأثیر می گذارند و کدام یک از این فرآیندها ممکن است روزی برای درمان هدف قرار گیرند. فرناندز خاطرنشان می کند: "تحقیقات میزوفونیا در حال استفاده از این استراتژی تثبیت شده برای شرایطی است که زیست شناسی آن بسیار کمتر شناخته شده است."

شواهدی برای درمان میسوفونیا هنوز در حال توسعه است. مراقبت فعلی اغلب بر استراتژی های رفتاری و مقابله ای فردی برای کاهش پریشانی و اختلال تمرکز می کند. این رویکردها می‌توانند کمک کنند، اما مکانیسم‌های بیولوژیکی زیربنایی را بررسی نمی‌کنند، تا حدی به این دلیل که این مکانیسم‌ها هنوز شناخته نشده‌اند. فرناندز می گوید که اکتشافات ژنتیکی در نهایت می تواند به محققان کمک کند:

اینها احتمالات طولانی مدت هستند نه درمان هایی که به زودی در دسترس خواهند بود. هدف فوری تحقیقات فعلی ایجاد یک پایه بیولوژیکی قابل اعتماد برای کار آینده است.

اکتشافات علمی تنها بخشی از چیزی است که افراد مبتلا به میسوفونیا به آن نیاز دارند. این وضعیت هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته و شناسایی نشده است. افراد و خانواده‌ها ممکن است برای یافتن اطلاعات واضح و قابل اعتماد یا پزشکانی که با این بیماری آشنا هستند تلاش کنند.

فرناندز می‌گوید: «این رشته به مواد قابل دسترسی و مبتنی بر شواهد نیاز دارد که می‌سوفونی را توضیح می‌دهد، به افراد کمک می‌کند تجربیات خود را توصیف کنند، و راهنمایی‌های عملی برای خانواده‌ها، مدارس و متخصصان بهداشت ارائه می‌دهد.»

او می افزاید که این منابع باید از نظر بالینی بدون اغراق در مورد آنچه شناخته شده است مفید باشند - و آنها باید توسط افرادی شکل بگیرند که تجربه زیسته ای با این بیماری داشته اند. او همچنین می گوید که پژوهش و آموزش باید با هم پیشرفت کنند.

در حالی که مطالعات ژنتیکی در جهت بینش بیولوژیکی بلندمدت کار می کنند، اطلاعات در دسترس می تواند در حال حاضر انگ و سردرگمی را کاهش دهد. همچنین می‌تواند به پزشکان کمک کند تا اختلالات معنی‌دار را تشخیص دهند و افراد را با پشتیبانی مناسب و فرصت‌هایی برای شرکت در تحقیقات مرتبط کنند.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →