پرنده باستانی بدون پرواز تصویر ما از تکامل بال را پیچیده می کند

بازسازی پرنده ژوراسیک پسین Yuezhuornis yangyuanensis

آقای چونگ تات چونگ

فسیل قابل توجهی که در چین یافت شده است این احتمال را افزایش می دهد که برخی از گونه های اولیه پرندگان تقریبا بلافاصله پس از تکامل این توانایی هرگز بال نگرفته یا پرواز را رها نکرده اند.

مین وانگ از آکادمی علوم چین می‌گوید کشف گونه جدید بدون پرواز، Yuezhuornis yangyuanensis، می‌تواند به این معنی باشد که پرواز با نیرو به هیچ وجه باعث تکامل آناتومی منحصر به فرد پرندگان نشده است.

وانگ می‌گوید: «این فسیل جدید فرض ما را در مورد ظاهر یک پرنده ژوراسیک تغییر می‌دهد.

تبلیغات

ادامه مطلب پر پرنده نفیس 66 میلیون ساله که در ریزش دایناسورها حفظ شده است

اکتشافات اخیر این دیدگاه را که تکامل پرندگان و پرواز در یک خط مستقیم پیش رفته است، مختل می کند، از جمله دایناسور پرنده مانند دیگری که اخیرا در چین یافت شده و برای پرواز تکامل یافته است اما از دودمان کاملا متفاوتی پدید آمده است.

فسیل جدید تقریبا کامل، که حدود 148 تا 150 میلیون سال قدمت دارد، در آگوست 2024 در نزدیکی روستای یانگ یوانگ در استان فوجیان کشف شد و وانگ و همکارانش آن را به نام Yuezhuo، یک پرنده اساطیری چینی، نامگذاری کردند.

وانگ می گوید، زمانی که Y. yangyuanensis زنده بود، حدود نیم متر قد و کمی بیش از 800 گرم وزن داشت - احتمالا به اندازه یک کلاغ بزرگ. او مشکوک است که این موجود به احتمال زیاد در یک محیط باتلاقی زندگی می کرده و احتمالا دونده خوبی بوده است.

پس از مقایسه آناتومی پرنده باستانی با تقریبا 400 پرنده زنده، محققان به این نتیجه رسیدند که Y. yangyuanensis بیشتر شبیه قرقاول های زمینی مدرن است. این پرندگان مدرن اندام جلویی کوتاه‌تر از اندام‌های عقبی خود دارند، و Y. yangyuanensis نیز همینطور بود. در حالی که قرقاول ها می توانند در فواصل کوتاه پرواز کنند، آنها به طور موثر ساکن زمین هستند.

توانایی های هوایی برخی دیگر از پرندگان اولیه، از جمله آرکئوپتریکس، گاهی مورد تردید قرار می گیرد، اما آنها دارای اندام جلویی بلندتر از اندام عقبی خود هستند و احتمالا توانایی پرواز قوی تری نسبت به Y. yangyuanensis دارند.

Y. yangyuanensis همچنین دارای یک پنجه داسی شکل متمایز در انگشت دوم خود بود که "بسیار کاربردی" بود، وانگ می‌گوید، و احتمالا برای شکار طعمه استفاده می‌شد. از نظر ظاهری بسیار شبیه به پنجه های خویشاوندان دور خود از جمله Velociraptor بود. پرندگان مدرن این پنجه ها را از دست داده اند.

بر خلاف پرندگان امروزی، Y. yangyuanensis دارای دم بلندی شبیه به آرکئوپتریکس بود. همچنین دارای دندان‌های دندانه‌دار و نزدیک به هم بود، مانند دندان‌هایی که معمولا در دایناسورهای دینونیکوسور وجود دارد.

پستاندار فسیلی با دندان های خزنده مانند تصویر تکامل ما را تغییر می دهد

برخلاف بسیاری از پستانداران مدرن که در طول زندگی خود فقط دو دسته دندان می گیرند، به نظر می رسد یک گونه باستانی از دوره کرتاسه که در چین یافت می شود، توانایی جایگزینی دندان های خود را در طول زندگی خود داشته است.

اما در سایر ویژگی های تشریحی، Y. yangyuanensis شبیه سایر پرندگان است. وانگ می‌گوید استخوان‌های لگن و نازک نی آن - یکی از استخوان‌های پایین ساق پا - دقیقا منعکس‌کننده استخوان‌های پرندگان دوره کرتاسه بعدی است.

محققان می‌گویند ترکیبی از ویژگی‌های دایناسور و پرنده موجود در Y. yangyuanensis نشان می‌دهد که طرح بدن پرنده یک پیشرفت ثابت به سمت بهینه‌سازی پرواز نبوده است – به‌ویژه با توجه به اینکه تجزیه و تحلیل آنها نشان می‌دهد که Archeopteryx، یک پرواز قوی‌تر، در واقع بدوی‌تر از Y. yangyuanensis بوده است.

در عوض، آنها می گویند، تکامل پرندگان فرآیندی پیچیده تر و سریعتر از آنچه قبلا تصور می شد بود. مشاهده شد که گونه‌های اولیه تقریبا بلافاصله به کاوش در زمینه‌ها و تخصص‌های مختلف، از جمله شیوه‌های زندگی که شامل پرواز نمی‌شدند، پرداختند. وانگ می‌گوید، این تصور را به چالش می‌کشد که تکامل اولیه طرح بدن پرندگان تقریبا منحصرا توسط فشارهای انتخابی پرواز انجام شده است.

او می‌گوید: «[Y. yangyuanensis] یک «موزاییک» خیره‌کننده از ویژگی‌های بدوی و مشتق شده را به نمایش می‌گذارد – ترکیبی از ویژگی‌های کلاسیک پرندگان با ویژگی‌های متمایز به ارث رسیده از دایناسورهای غیر[پرندگان]».

مرجع مجله:

طبیعت DOI: 10.1038/s41586-026-10972-z