پیت هگزث و سربازی که به پادشاه تعظیم آموخت

در شاه لیر شکسپیر، احمق می تواند آنچه را که دیگران در دربار جرات گفتن آن را ندارند به پادشاه بگوید. او هیچ قدرتی از خود ندارد، اما چیزی را می‌فهمد که لیر فراموش کرده است - اقتدار انسان را عاقل نمی‌کند، و وفاداری گاهی مستلزم این است که به او بگوییم اشتباه می‌کند.

در مقبره سرباز گمنام، توماس ایگلسیاس، متخصص ارتش، زمانی که گروهی را که شامل وزیر دفاع پیت هگزث بود، توبیخ کرد، در موقعیت مشابهی قرار گرفت.

ایگلسیاس در روز کهنه سربازان از مقبره محافظت می کرد که خنده در میان مهمانی هگزت بلند شد. سرباز گشت خود را متوقف کرد و سکوت و احترام را خواست. روز بعد، هگزت مدال تقدیر از خدمات مشترک را به او اعطا کرد.

اگرچه تصمیم هگزت برای تجلیل از ایگلسیاس قابل ستایش بود، اما سرباز قبلا به وزیر دفاع درسی داده بود که انجام وظیفه به چه معناست.

این مبادله درسی از رهبری نظامی ارائه می‌دهد که شکسپیر می‌توانست آن را به رسمیت بشناسد - تعهد زیردستان به رعایت استانداردها گاهی اوقات می‌تواند او را در موقعیت ناخوشایند اصلاح افرادی قرار دهد که از او بالاتر هستند.

در شاه لیر، پادشاه دخترش کوردلیا را بدرقه می‌کند، زیرا دخترش از تملق او با اظهارات ولخرجی عشق خودداری می‌کند. سپس احمق بارها اشتباه خود را به لیر یادآوری می‌کند و از او انتقاد می‌کند که دختری را که با او صادق بوده، طرد کرده است. جایی که دیگران در دربار از به چالش کشیدن پادشاه تردید می کنند، احمق به وضوح به او می گوید که او احمقانه عمل کرده است.

ایگلسیاس با وضعیت بسیار پیچیده تری روبرو شد. مسئولیت او اجرای قوانین در مقبره بود، بدون توجه به اینکه چه کسی از آن بازدید می کرد. موقعیت هگزت به عنوان وزیر دفاع او را از این قوانین مستثنی نکرد.

نگهبانان گارد قدیم از سال 1948 به طور مداوم از مقبره محافظت می کنند. انتظار می رود بازدیدکنندگان محترم باقی بمانند و سربازان وظیفه مسئول حفظ این استاندارد هستند. ایگلسیاس در حال انجام یک مسئولیت ثابت بود که گروه را به دستور فراخواند.

به پاسخ هگزت. وزیر دفاع ایالات متحده می‌توانست این توبیخ را رد کند یا آن را بی‌احترامی تلقی کند. در عوض، ایگلسیاس را به پنتاگون دعوت کرد و به او مدال داد.

شناسایی یک سرباز برای اجرای استانداردها، حتی زمانی که مقامات ارشد درگیر هستند، پیام مفیدی را از طریق درجات ارسال می کند. نظم و انضباط نظامی بستگی به این دارد که اعضای خدمات مسئولیت های خود را بدون نیاز به محاسبه اینکه آیا شخص درگیر آنقدر قدرتمند است که نمی تواند اصلاح شود، انجام دهند.

این اپیزود بدیهی است که با پخش ویدیوهایی از این رویارویی به صورت آنلاین و انتقاد از رفتار گروه هگزت، جلب توجه می کند. پنتاگون از این سرباز دفاع کرد و گفت که او درست عمل کرده است. سپس هگزت با شناخت شخصی او فراتر رفت.

این قسمت همچنین یک معکوس غیرعادی پروتکل نظامی ایجاد کرد. به طور معمول، یک متخصص در حین صحبت یک مقام ارشد مورد توجه قرار می گیرد. در آرلینگتون، متخصص صحبت را انجام داد و منشی باید گوش می داد. یک روز بعد، آنها در پنتاگون برای یک مراسم جایزه با هم بودند.

این تمایز به چه چیزی منجر می‌شود: ایگلسیاس در حالی که هگزت اختیار خود را به عنوان یک رهبر اعمال می‌کرد، قاعده‌ای را اجرا می‌کرد که برای هر بازدیدکننده اعمال می‌شد. اقدام اول بر حسب وظیفه و دومی یک انتخاب بود.

هگزث همچنین فرصتی داشت که این موضوع را علنا بیان کند. او با انتشار عکس هایی از این مراسم، از این سرباز و استانداردهایی که اعمال کرده بود، تمجید کرد. پیام به اندازه کافی واضح بود: انجام کارتان به درستی باید به رسمیت شناخته شود، حتی زمانی که باعث ایجاد یک لحظه ناخوشایند برای رئیس شود.

شکسپیر به لیر به توصیه‌های ناخواسته پاسخ بسیار کمتری داد. پادشاه او مکررا افرادی را که به او می گویند آنچه را که باید بشنود تنبیه می کند. هگزت، در مواجهه با نسخه مدرن متواضعانه ای از آن مخمصه، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد.

طنز خاصی در یک وزیر دفاع وجود دارد که به سربازی مدال می دهد که عملا به گروهش گفته بود ساکت شوند. همچنین یادآوری مفیدی است از آنچه نظم و انضباط نظامی از آنهایی که در راس هستند می طلبد.

لیر احتمالا سرباز را اخراج می‌کرد، اما هگزت ترجیح داد به او مدال بدهد و در همین تفاوت، نقطه‌ی اصلی داستان است: حتی مرد مسئول گاهی اوقات نیاز به یادآوری قوانین دارد.