چرا برقی‌سازی تغییردهنده بازی آب و هوایی است که ما به آن نیاز داریم

برق‌رسانی فقط یک کلمه رایج نیست، بلکه اهرمی است که می‌تواند قبض‌های انرژی را کاهش دهد و در عین حال وابستگی جهان به زغال‌سنگ، نفت و گاز را کاهش دهد. این همچنین به معنای کاهش قابل توجه انتشار گازهای گلخانه ای دی اکسید کربن است که با سیل و گرمای شدید در سراسر جهان مرتبط است.

به طور خلاصه، برق رسانی به معنای جایگزینی فناوری هایی است که سوخت های فسیلی مانند نفت و گاز را می سوزانند با جایگزین های الکتریکی. این بدان معناست که از خودروهای دیزلی به وسایل نقلیه الکتریکی (EVs)، خاموش کردن گرمایش گاز و استفاده از برق برای تامین انرژی پمپ های حرارتی.

اما نحوه تولید برق این موارد نیز مهم است. در تئوری، یک خودروی برقی با استفاده از نیروی برق ایجاد شده در یک شبکه برق با زغال سنگ می‌تواند برای آب و هوا بدتر از خودرویی باشد که با گاز کار می‌کند.

الکتریسیته مشتق شده از منابع انرژی تجدیدپذیر مانند خورشیدی، بادی یا برق آبی از سوی دیگر انرژی پاک تولید می کند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

بازار پررونق خودروهای برقی سریع‌ترین رشد را در بخش برق‌رسانی دارد. در سطح جهانی، از هر چهار خودروی فروخته شده در سال 2025، یکی برقی بوده و از سال 2020، فروش بین المللی تقریبا 600 درصد افزایش یافته است.

با این وجود، الکتریسیته تنها حدود 20 درصد از مصرف نهایی انرژی در اقتصاد جهانی را پوشش می دهد، از جمله انرژی مورد استفاده در مشاغل، کارخانه ها و خانه های مردم.

اگر می‌خواهیم از گرمایش بی‌سابقه و رویدادهای شدیدتر و شدیدتر آب و هوایی مرتبط با آب و هوای گرم‌تر جلوگیری کنیم، باید تا سال 2050 بیش از نیمی از برق را تامین کنیم.

برق رسانی به برخی صنایع و فعالیت ها سخت تر از سایرین است. در حالی که تغییر به خودروهای الکتریکی و کربن زدایی ساختمان ها نسبتا آسان است، برخی از صنایع مانند پتروشیمی و فولاد از سوخت های فسیلی به عنوان مواد خام برای تولید محصولاتی مانند پلاستیک، کود، مواد شوینده یا فولاد استفاده می کنند. علاوه بر این، در حالی که پمپ های حرارتی برای نیازهای دمای پایین به خوبی کار می کنند، نمی توانند دمای مورد نیاز در فولادسازی یا تولید سیمان را جایگزین کنند.

سازمان تحقیقات مستقل موسسه منابع جهانی هیدروژن، سوخت های مصنوعی یا سایر جایگزین های کم کربن را به عنوان گزینه های مناسب تر از برقی سازی در مواردی مانند کشتیرانی اقیانوسی و هوانوردی توصیه می کند.

علاوه بر کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای که منجر به هوای پاک‌تر و محدود کردن گرمایش جهانی می‌شود، برق‌رسانی نیز در دراز مدت کارآمدتر و ارزان‌تر است.

یک موتور احتراقی در خودرو تا 80 درصد انرژی سوخت خود را هدر می دهد، عمدتا برای تبدیل آن به گرما. فقط حدود 20 درصد برای حرکت واقعی ماشین تبدیل می شود. از طرف دیگر موتورهای الکتریکی حدود 80 درصد انرژی الکتریکی را به حرکت تبدیل می کنند.

همانطور که موسسه منابع جهانی اشاره می کند، استفاده از تمام وسایل برقی با برق مصرف برق را افزایش می دهد. با این حال، هزینه کل انرژی احتمالا کمتر خواهد بود، حتی اگر برق گران تر شود.

از آنجایی که نیازهای برق به دلیل گسترش سریع هوش مصنوعی، مراکز داده و تغییر کلی به دنیای برق‌دارتر افزایش می‌یابد، شبکه‌های پیشی گرفته در تلاش برای ادامه دادن هستند. این امر به طور فزاینده ای انتقال انرژی را متوقف می کند و عرضه انرژی های تجدیدپذیر اضافی، ظرفیت ذخیره سازی و تقاضای برقی را به تاخیر می اندازد.

همچنین یک عدم تطابق عمده بین مدت زمان لازم برای راه اندازی زیرساخت های جدید شبکه (5 تا 15 سال)، در مقایسه با پروژه های انرژی تجدیدپذیر (1 تا 5 سال) و زیرساخت شارژ EV (1 تا 2 سال) وجود دارد.

کارشناسان می گویند ما به شبکه های هوشمندتری نیاز داریم که جریان برق دو طرفه را پشتیبانی می کنند و در عین حال ایمن، پایدار و قادر به پاسخگویی به تقاضای بالاتر با تشدید برق رسانی هستند.