«چگونه می‌توانید جلوی این بچه‌ها را بگیرید؟» پایتخت هند قبل از اعتراضات قرنطینه شده است

دهلی نو، هند - در حالی که پلیس شروع به دستگیری گروه‌های کوچک معترضانی که برای تظاهرات برنامه‌ریزی‌شده می‌آمدند، موانع سنگین پلیس را در خیابان‌های اطراف Connaught Place، میدان دوران استعمار در نزدیکی Jantar Mantar قرار داده است.

آنها در اینجا در حمایت از جنبش بانفوذ Gen-Z و حزب سوسک جانتا، که خواستار استعفای رئیس انتخابات هند شده اند، در بحبوحه اختلافات تلخ بر سر اینکه چه کسی در پرجمعیت ترین دموکراسی جهان رای می دهد، حضور دارند.

معترضان خواستار اصلاحات گسترده و عقب نشینی از تمرین بحث برانگیز بازنگری رأی دهندگان هستند که 130 میلیون نام را از لیست رای دهندگان بیرون آورده است.

در حال حاضر، سکوت وهم‌آوری بر بخش‌هایی از مرکز دهلی نو حاکم است. دولت نخست وزیر نارندرا مودی تمام تلاش خود را کرده است تا شهر را به یک قلعه تبدیل کند و نزدیک به 30000 پرسنل خود را در خیابان ها مستقر کرده است.

پلیس همچنین موسس حزب سوسک جانتا، آبیجیت دیپکه را بازداشت کرده است.

شبکه های تلویزیونی هند اوایل روز شنبه گزارش دادند که افسران دیپکه را پس از ورود از بمبئی پایتخت مالی در فرودگاه دهلی نو ملاقات کردند و از او خواستند که اعتراض را لغو کند زیرا مقامات آن را ممنوع کرده بودند.

جنبش در بیانیه ای اعلام کرد، رهبران CJP، Saurav Das و Ashutosh Ranka نیز از پرواز خود در هنگام فرود بازداشت شدند.

روز جمعه، دولت به طور فوق‌العاده تمام قطارها به دهلی نو را لغو کرد. تعطیلی بیش از 50 ایستگاه مترو قطع اینترنت را تحمیل کرد؛ و کارکنان خود را به هزاران دانش آموز در جوامع محلی فرستاد تا آنها را نسبت به شرکت در تظاهرات هشدار دهند.

چند دانش آموز در مسیر دهلی نو از ایالت های مختلف هند از قطار و اتوبوس بیرون کشیده شدند و توسط پلیس بازداشت شدند. بسیاری از آنها در شهرهای صدها کیلومتر دورتر از دهلی نو تحت حصر خانگی قرار گرفته اند.

جنبش سوسک می‌گوید که هزاران نفر در سرتاسر هند با تشدید سرکوب‌های دولت مودی. با این حال معترضان ناامید قول داده اند که به خیابان ها بازگردند.

محدودیت های کنونی در پایتخت هند و سرکوب سراسری معترضان، خاطرات اضطراری 1975 را تداعی کرده است، زمانی که ایندیرا گاندی، نخست وزیر وقت، آزادی های مدنی را تعلیق کرد، مطبوعات را سانسور کرد و مخالفان سیاسی را به زندان انداخت.

دیپکه، بنیانگذار جنبش سوسک، در پستی در X نوشت: "نارندرا مودی به تازگی اورژانس را رسمی کرده است."

نها بورا، رهبر معترضان جنرال زد و رئیس ملی انجمن دانشجویی چپ همه هند، دولت مودی را با نیروهای استعمارگر بریتانیایی که به طور ناموفق جنبش استقلال هند را سرکوب کردند، یکی دانست. او از توده ها خواست تا به این اعتراض بپیوندند.

صبح روز شنبه، جوانان با وجود محدودیت‌های پلیس در تلاش بودند به تماس او پاسخ دهند.

سانتوش کومار، 29 ساله، یک رفتگر خیابان در دایره بیرونی محله کانات، به الجزیره گفت که از دیدن نوجوانانی که در موانع پلیس بازداشت شده اند، احساس ناامیدی می کند.

"چطور می توانید جلوی این بچه ها را بگیرید؟ آنها 10 نفر را می گذرانند؛ 50 نفر دیگر می آیند. مودی، زمان دیکتاتور تمام شده است: او حتی تا سال 2029 (زمان انتخابات بعدی) هم نخواهد ماند.

او با اشاره به جنبش‌های تحت رهبری جوانان در آن کشورها می‌گوید: «این زمانی است که دهلی را به نپال و بنگلادش تبدیل می‌کنیم - از آنها بیاموزیم و کشورمان را پس بگیریم».

سامیر ارشاد، 28 ساله، یک مهندس از گوروگرام، در حالی که مادر 57 ساله خود شیبا عبدی را روی ویلچر هل می داد، به سنگرهای نزدیک محله کانات نزدیک شد.

عبدی به ما گفت: "این نوع سرکوب که نمی توانیم مخالفت خود را به صورت مسالمت آمیز ابراز کنیم، در دهلی دیده نمی شود. چرا دولت این مکان را به قلعه تبدیل کرده است؟ چرا آنها از شهروندانی مانند من اینقدر می ترسند؟"

ماه گذشته، هند با افشای اختلافات در بدنه به ظاهر خودمختار که مسئول برگزاری انتخابات است، به دلیل سیاست های بحث برانگیزی که به گفته منتقدان ده ها میلیون نفر را از حق رای محروم کرده است، متزلزل شد.

به گزارش ایندیان اکسپرس، گیانش کومار، رئیس کمیسیون انتخابات هند، متهم به رد کردن نگرانی‌های دو کمیسیونر انتخابات دیگر درباره صحت تغییرات جاری در پایگاه داده رأی‌دهندگان شد.

هند در میان معدود کشورهایی است که رویکردی فعال برای ثبت نام آخرین رای دهندگان اتخاذ کرده است.

منتقدان می‌گویند که بازنگری مستمر فهرست رأی‌دهندگان، اصل بنیادی دموکراسی هند را تغییر می‌دهد: درخواست از شهروندان برای اثبات حق رأی خود، و هدف قرار دادن نامتناسبی بخش‌های ضعیف‌تر، اقلیت‌ها و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر در جامعه هند.

عارف، هماهنگ‌کننده 24 ساله منطقه‌ای برای فدراسیون دانشجویان هند، یکی دیگر از سازمان‌های دانشجویی چپ‌گرا که به فراخوان اعتراضی پیوسته است، روز پنجشنبه در خانه‌اش در صحارانپور، نزدیک به 200 کیلومتر (125 مایل) از دهلی نو، حبس شد.

عارف که نخواست نام کامل خود را بگوید، از خانه خود در صحرای پور، جایی که او در حال حاضر شبانه روز تحت نظر پلیس است، به الجزیره گفت: «چندین مأمور پلیس اواخر شب شروع کردند به ضرب و شتم درب من و از پدر و مادرم درباره محل اختفای من جویا شدند.

او گفت: "آنها فقط می خواهند من را از رفتن به دهلی برای اعتراض بازدارند. آنها مرا تهدید می کنند که تحت پرونده های جنایی قرار خواهند گرفت و آینده ام را از بین می برند."

او گفت: "من واقعا می خواستم در دهلی باشم، تا بجنگم و دموکراسی خود را باز پس بگیرم. زمان مودی به پایان رسیده است."

این هفته، مودی و حزب او بهاراتیا جاناتا (BNP) 25 سال ریاست خود را جشن گرفتند، از سال‌هایی که وی به عنوان وزیر ارشد در ایالت غربی گجرات - جایی که او بر کشتار بدنام مسلمانان در سال 2002 نظارت داشت - و بعدا به عنوان نخست‌وزیر هند از سال 2014 شروع شد.

اما تحلیلگران و ناظران سیاسی هندی استدلال می کنند که مودی هرگز ضعیف تر از اکنون در قدرت به نظر نمی رسید.

در ماه ژوئیه، اعتراضات به رهبری سوسک ها، خیابان های کلیدی دهلی نو را خفه کردند و دارمندرا پرادان، وزیر آموزش مودی را مجبور به اخراج کردند.

نیلانجان موخوپادهای، نویسنده و زندگی نامه نویس مودی، گفت: این بار، مودی اقدامات شدیدتری را برای جلوگیری از دستیابی معترضان در مرکز دهلی نو انجام داده است، «زیرا او می خواهد هاله و تصویر رهبری را حفظ کند که هرگز تسلیم فشار عمومی نمی شود، کسی که شکست ناپذیر است».

مودی در تلقی عمومی در پایین ترین نقطه [زندگی سیاسی خود] ظاهر می شود.

او گفت که در مواجهه با اعتراضات فزاینده، مودی اکنون "به سرعت درک مردم از رهبری بودن را از دست می دهد که آنها را از چاله های معیشتی خارج می کند."

پراشانت بوشان، وکیل ارشد دادگاه عالی و یک فعال حقوق بشر که قصد داشت به تظاهرات روز شنبه بپیوندد، به الجزیره گفت: «دولت مودی کاملا از مردم ترسیده است.

«مردم در هند در حال قیام هستند و خواهان پاسخ هستند. بوشان گفت و زمانی که دولت می ترسد، اقدامات سختگیرانه ای را برای ماندن در قدرت اتخاذ می کنند.