کرک فرانکلین از لطف و تنوع در آلبوم دوگانه جدید استقبال می کند

هنگامی که کرک فرانکلین ساخت آخرین پروژه خود را در ژانویه 2025 آغاز کرد، یک نسخه استاندارد را متصور شد، اما روند خلاقانه به تدریج آن را به یک آلبوم دوگانه جاه طلبانه تبدیل کرد که بین عبادت سنتی پناهگاه و مناظر صوتی معاصر استودیو تقسیم شده بود.

پروژه 14 آهنگی I Am What I Am که در 30 اکتبر منتشر شد، هفت آهنگ زنده پناهگاه را به یاد می آورد - که ریشه های موفقیت های تاریخی مانند "Why We Sing"، "Silver and Gold" و "Hosanna" را به یاد می آورد - با هفت ضبط مدرن استودیویی که شامل مشارکت های متقاطع برجسته، از جمله یک هنرمند هیپرویلا با همکاری هیپولا است.

فرانکلین گفت: «این آلبوم واقعا به چیزی تبدیل شد که من واقعا نمی‌دیدم که در راه است.» "هفت آهنگ زنده کلیسایی که بیشتر منعکس کننده "Why We Sing" کرک، "نقره و طلا"، "Hosanna" از کرک هستند. و سپس هفت آهنگ استودیویی مانند رکورد گلوریلا و آهنگ هایی از این قبیل."

در طول بیش از سه دهه فعالیت حرفه ای، بررسی عمومی در مورد انتخاب کمد لباس، رقص صحنه و مشارکت های ژانر فرانکلین اغلب باعث ایجاد بحث در میان سنت گرایان شده است. این هنرمند به جای تلاش برای آرام کردن ناظرانی که به طور مداوم انگیزه های او را مورد بازجویی قرار می دهند، حالتی تزلزل ناپذیر از پذیرش خود را برگزیده است.

او گفت: «در حالی که به گذراندن دوران حرفه‌ای خود ادامه می‌دهم، حتی با وجود جنجال‌های اخیر پیرامون کار کردن با GloRilla، همیشه سؤالاتی در مورد انگیزه‌ها، برنامه‌های من، قلبم، قصدم، کارهایی که انجام می‌دهم وجود دارد - چه چیزهایی که می‌پوشم، چگونه روی صحنه می‌رقصم یا هر چیز دیگری.»

"من متوجه شدم که در این مرحله، آنچه در مورد من باور دارید، آنچه در مورد من فکر می کنید، هیچ کاری نمی توانم انجام دهم تا آن را تغییر دهم. من فقط می توانم عمدا در مورد اینکه چه کسی می خواهم باشم. بنابراین با عنوان آلبوم به این نتیجه رسیدم که هر چه در مورد من فکر می کنید، خوب، بد یا زشت، من همانی هستم که هستم."

گسترش دعوت‌نامه‌های باز برای همکاران خارج از حلقه‌های مرسوم انجیل، مستقیما با اصول معنوی بنیادین همسو می‌شود، که فرانکلین آن را به عنوان اولویت دادن به جامعه گسترده بر مرزهای محدودکننده می‌داند. او با الهام گرفتن از روایات کتاب مقدس، تأکید کرد که چگونه خدمت اصیل مستلزم ملاقات افراد در محیط های متمایز آنها است.

"خب، من فکر می کنم که یک نوع رویکرد نخبه گرایانه و فقط اعضاء، بسیار مغایر با پیام عیسی مسیح است، درست است؟" فرانکلین، با تأکید بر همسویی فلسفی خود با گزارش های کتاب مقدس، گفت.

"این عیسی است که با مالیات دهندگان نشسته است. این عیسی است که با افراد دور از فرهنگی که در آن لحظه در آن زندگی می کرد نشسته است. و بنابراین، در عین حال که هنوز وضعیت خود را به خطر نمی اندازد، دعوت و هدف خود را به خطر نمی اندازد، همچنین بسیار عمدی بود تا مطمئن شود که همه یک صندلی پشت میز دارند."

از آنجایی که بیان موسیقی به عنوان یک رسانه جهانی عمل می کند که در آن دیدگاه های متنوع همگرا می شوند، فرانکلین معتقد است هنر افراد را قادر می سازد تا منیت های شخصی را از بین ببرند و به طور واقعی به یکدیگر متصل شوند.

وی در خصوص ماموریت خلاقانه خود گفت: «و هدف و دستور کار من است. "و من فکر می‌کنم موسیقی همان ایده‌ای است که همه ما را برابر می‌کند، درست است؟ این شکل هنری، این رسانه است که به مردم اجازه می‌دهد تا منیت و طرز فکر خود را پایین بیاورند، جایی که همه می‌توانند از بودن پشت میز احساس راحتی کنند."

درحالی‌که پلت‌فرم‌های دیجیتال مدرن مصرف رسانه‌ها را تسریع می‌کنند و دامنه توجه مخاطب را کوتاه می‌کنند، فرانکلین مشاهده کرد که کاهش ارزش تاریخی موسیقی ضبط‌شده از دهه‌ها پیش زمانی آغاز شد که شرکت‌های مخابراتی شروع به بسته‌بندی آهنگ‌های زنگ رایگان با اشتراک دستگاه‌های تلفن همراه کردند. از آنجایی که مصرف‌کنندگان به دریافت آثار ضبط‌شده به‌عنوان افزونه‌های تبلیغاتی عادت کردند، تمایل عمومی برای نشستن متفکرانه با پروژه‌های تمام‌قد به میزان قابل توجهی کاهش یافت.

فرانکلین با تشریح تغییرات اقتصادی که عادات شنوندگان را تغییر داد، گفت: «وقتی 20، 25، 30 سال پیش شروع کردیم، تلفن‌های همراه را هدیه دادیم و آهنگ زنگ رایگان می‌شد، ارزش تلفن را بیشتر از این ارزش دادیم.

"وقتی شروع کردی به ساختن آهنگ های رایگان بخشی از بسته تلفنی، اوه بله، آن موقع در حال افول بودی. می خواهی من تمام شب را بیدار بمانم با خون ریزی و عرق ریختن روی اشعار و ملودی ها و قدم زدن در خیابان ها آن شب تا سعی کنم شعر و گروه کر و قلاب مناسب را به دست بیاورم، و بعد من تمام این کار را برای تو انجام می دهم تا آن را برای یک گوشی بدهی؟"

برای نشان دادن اینکه چگونه نوازندگان باید شنوندگان را در میان حواس‌پرتی‌های روزانه درگیر کنند، فرانکلین از یک استعاره فصلی خاطره‌انگیز در رابطه با ارتباط مخاطبان استفاده می‌کند. اگرچه شنوندگان اغلب به دنبال فرار در سبک های مختلف موسیقی برای تسکین اضطراب های شخصی هستند، هنرمندان مسئولیت ارائه مطالب به جوامع خاص خود را بر عهده دارند.

"فروش ژاکت در ماه جولای بسیار دشوار است، می دانید منظورم چیست؟" فرانکلین در حین بررسی روانشناسی مصرف کننده گفت. "اگر مردم اینطور نیستند، پس سخت است که به آنها بفهمانیم که به ژاکت نیاز دارند. من فکر می کنم شما فقط باید در روستای خود معتبر باشید و در زمستان که می آید، آنها را تحت تاثیر قرار دهید که به این ژاکت نیاز دارید."

فرانکلین در طول مدت یکساله ای که صرف ساختن من همان هستم که هستم، زمان گذاشت تا از خواسته های عمومی عقب نشینی کند و در حین ارزیابی مفروضات مذهبی دیرینه، خود را در گوش دادن به موسیقی های متنوع غرق کند. این دوره تأملی او را قادر ساخت تا جزمیت نهادی سفت و سخت را از سادگی اصلی وقف معنوی جدا کند.

فرانکلین در پاسخ به سوالی درباره مکاشفه اولیه خود در حین تولید گفت: "انسان، لطف غیرقابل تصور خدا برای من." "یادگیری اینکه ساختارشکنی لزوما همه چیز منفی نیست. اینکه چیزهایی وجود دارند که ممکن است بیشتر فرهنگی بوده باشند که لزوما کتاب‌محور نیستند. یاد بگیریم که چگونه آن را در آغوش بگیرم و یاد بگیریم چگونه به حقیقت اعتماد کنم و به آن ایمان داشته باشم که نه تنها خدا من را دوست دارد، بلکه او نیز من را دوست دارد."

فرانکلین با بسط تمایز بین تعهد و قرابت اصیل، اشاره کرد که چگونه آموزه های نهادی می توانند گرمای ذاتی محبت الهی را پنهان کنند. حرکت فراتر از چارچوب‌های مذهبی محدودکننده، حس جدیدی از آزادی عاطفی را ایجاد کرد که در ضبط‌های جدید او نفوذ می‌کند.

فرانکلین در حالی که وزن سفر روحانی خود را باز می کند، گفت: "شما می توانید افرادی را دوست داشته باشید که لزوما آنها را دوست ندارید." بنابراین برای من، دوست داشتن من گرانش بیشتری دارد - این واقعیت که تو از من خوشت می‌آید و این واقعیت که خدا فکر می‌کند که من خیلی خوب هستم، جاذبه بیشتری دارد.

او در مورد ماهیت محدودکننده ساختارهای جزمی توضیح داد: "وقتی در دینداری و جزم گرایی قرار می گیرید، همیشه به رابطه اعتبار نمی دهد. این به شما این باور و آزادی نمی دهد که هر چیزی که به شما آموزش داده شده یا نحوه ارائه آن لزوما به این معنا نیست که گاهی اوقات می تواند منشأ داستان سگ و فرهنگ بزرگ شما را در عشق منعکس کند. دکترین آنقدر عمیق است که زیبایی سادگی را از دست میدهی."

فرانکلین با مقایسه گستره موسیقایی گسترده I Am What I Am با نسخه برجسته او در سال 1998، The Nu Nation Project، که به طور معروف همکاری با نمادهای سکولار مری جی. بلیج و بونو را در بر می گرفت، انتشار آتی خود را متنوع ترین اثر خود در بیست و پنج سال اخیر می داند. با ارائه طیف گسترده ای از سبک های صوتی، او امیدوار است که امید واقعی و تجدید عاطفی را برای شنوندگانی که شرایط سخت شخصی را دنبال می کنند، بیاورد.

فرانکلین هنگام توصیف دیدگاه خود برای تجربه شنونده می گوید: "بگذارید یک لیوان بزرگ آب سرد باشد." بگذار طراوت باشد. بگذار جدید باشد. بگذار جرقه ای به تو بدهد. بگذار امید بدهد. بگذار به تو زندگی بدهد. این آلبوم برای من پر از زندگی است. این آلبوم پر از ایده ها و لحظات و گفتگوهای با طراوت است. می خواهم مردم احساس کنند که باد تازه، شرابی تازه در قلبشان می دمد."

در نهایت، فرانکلین به برقراری ارتباط تشویق معنوی در سراسر مرزهای سنتی متعهد باقی می ماند و از هر رسانه موجود برای اطمینان از اینکه شنوندگان احساس تایید می کنند، استفاده می کند.

فرانکلین گفت: "من برای شنیدن و یادآوری اینکه خدا چقدر بزرگ است، هیجان زده هستم." "او چقدر بزرگ است. اما او هنوز به کوچکترین جزئیات ما اهمیت می دهد. او بزرگ است، اما قلبش به اندازه کافی نازک است که هنوز به جزئیات ساده فرزندانش اهمیت می دهد. من بدون عذرخواهی یک مسیحی هستم و وظیفه من این است که مطمئن شوم مردم از زیبایی آن عشق و راحتی آن حقیقت پر می شوند."

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک مویر و دیو سیمینوف.