کمیته بین‌المللی صلیب سرخ: ما در حال حاضر بیشترین تعداد درگیری‌های مسلحانه را از زمان جنگ جهانی دوم طبقه‌بندی می‌کنیم

فرانسوا پیکارد با خوشحالی از رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ، میرجانا اسپولیاریک استقبال می کند. "جنگ ممکن است یک وضعیت انسانی باشد. اما بربریت اینگونه نیست": صلیب سرخ درباره فرسایش خطرناک قوانین جنگ هشدار می دهد. جنگ ممکن است یکی از ویژگی های ماندگار تاریخ بشر باشد، اما وحشیگری آن نه اجتناب ناپذیر است و نه فراتر از محدودیت.

این تمایز در مرکز هشدار جدی میرجانا اسپولجاریک، رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) قرار دارد، که استدلال می‌کند که قوانین بین‌المللی که برای محافظت از غیرنظامیان وضع شده‌اند به تدریج در بحبوحه گسترش درگیری‌های مسلحانه، تحولات فناوری و عقب‌نشینی دیپلماسی تضعیف می‌شوند. اسپولیاریک به فرانس 24 می گوید: «شما ممکن است جنگ را یک وضعیت انسانی بدانید.

اما وحشیگری، وحشیگری، شرایط انسانی نیست.» هشدار او پیش فرض اساسی کنوانسیون ژنو 1949 را به یاد می آورد: حتی در جنگ، فضای بی قانونی وجود ندارد و خطوط قرمز خاصی هرگز نباید عبور کرد. با این حال، از غزه و اوکراین گرفته تا سودان و یمن، اسپولجاریک تفسیری آسان‌تر از حقوق بشردوستانه بین‌المللی را توصیف می‌کند که در آن زیرساخت‌های غیرنظامی مورد حمله قرار می‌گیرند، جمعیت‌ها آواره می‌شوند و رنج انسانی به ابزاری برای استراتژی نظامی تبدیل می‌شود.

او می‌گوید: «بنابراین انسان‌ها در تعقیب اهداف نظامی ابزاری هستند. تکثیر پهپادها و هوش مصنوعی بعد نگران کننده دیگری را اضافه می کند. او استدلال می‌کند که فناوری‌هایی که زمانی به‌عنوان ابزاری با دقت بیشتر نظامی ارائه می‌شدند، حفاظت وعده داده شده را برای غیرنظامیان ارائه نکرده‌اند. در عوض، آنها خطر کاهش بیشتر امکان فرار از خشونت را دارند، در حالی که چشم انداز سلاح های خودمختار که انسان ها را هدف قرار می دهد، سؤالات حقوقی و اخلاقی فوری را ایجاد می کند. اما عمیق ترین نگرانی اسپولیاریک فراتر از میدان جنگ است.

از آنجایی که درگیری ها به طور فزاینده ای از مرزها عبور می کنند و نیازهای بشردوستانه بر منابع موجود غالب می شود، به نظر می رسد خود دیپلماسی در حال عقب نشینی است. پیام او در نهایت سیاسی است: کمک های بشردوستانه نمی تواند جایگزین پیشگیری از جنگ شود و حفاظت از غیرنظامیان نمی تواند تنها به حسن نیت بستگی داشته باشد. او تاکید می کند که این مسئولیت به دوش دولت ها و شهروندان است. او می‌گوید: «به‌عنوان یک شهروند، از دولت خود بخواهید که قوانین جنگ را در اولویت قرار دهد» و هشدار می‌دهد که «این روزها جنگ‌ها بسیار سریع‌تر از سال‌های گذشته به آستان شما می‌آیند».