گانتز شکست نخورد چون آدم خوبی است، او شکست خورد چون عملکرد ضعیفی داشت - سرمقاله

در ابتدا، تصمیم روز دوشنبه بنی گانتز، رئیس آبی و سفید برای کناره گیری از انتخابات، به نظر می رسد این حکم ظالمانه را ثابت کند: افراد خوب آخرالزمان می شوند. این یک فکر نگران کننده است. اگر افراد خوب، حداقل در سیاست اسرائیل، آخر را به پایان برسانند، آیا این بدان معناست که شما باید برعکس باشید - حیله گر، حیله گر، ناصادق - تا اول شوید؟ و اگر چنین است، چه چیزی در مورد سیستم می‌گوید؟ این سوال به این دلیل پیش می‌آید که گانتز واقعا پسر خوبی است. حتی رقبای سیاسی او نیز به این موضوع اذعان دارند.

بسیاری از ادای احترامی که پس از اعلام او انجام شد، او را به‌عنوان یک مرد توصیف می‌کردند. اما یک مرد بودن، گانتز را به نقطه‌ای نرساند که نظرسنجی‌ها به طور مداوم نشان می‌داد که حزب او نتوانست از آستانه انتخاباتی عبور کند. می توان استدلال کرد که همین ویژگی او را در سال 2019 به شهرت سیاسی رساند، حتی اگر تعداد کمی از آنها می دانستند که رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل در مورد مسائل اصلی کجا ایستاده است.

شخصیت او نقش مهمی در جذابیت او ایفا کرد. رای دهندگان گانتز را به خاطر اینکه آدم خوبی بود تنبیه نکردند. او را به خاطر یک سری تصمیمات سیاسی ضعیف مجازات کرد. مسیر سیاسی گانتز از قبل تا بعد از 7 اکتبر مسیر او را در نظر بگیرید. در طول نبرد اصلاحات قضایی 2023، گانتز مخالفت شدید با برنامه های دولت را با آمادگی برای مذاکره متعادل کرد. او از یک سو مخالفان عمومی را بسیج کرد و به اعتراضات پیوست. از سوی دیگر، او در مذاکرات سازش با میانجیگری رئیس جمهور آیزاک هرتزوگ شرکت کرد. این ترکیب به خوبی به او خدمت کرد.

او به رای دهندگان هم مقاومت و هم راهی برای پیشبرد پیشنهاد داد. تا 6 اکتبر، نظرسنجی ها نشان داد که حزب وحدت ملی او، ترکیبی از آبی و سفید، امید جدید گیدئون سار، و افراد مستقلی مانند گادی آیزنکوت و ماتان کاهانا، از 12 کرسی به 29 کرسی در کنست افزایش یافته است. سپس 7 اکتبر رخ داد. پنج روز بعد، گانتز، با درک تشنگی کشور برای رهبرانی که اختلافات سیاسی را کنار بگذارند و علیه جدی ترین تهدید وجودی 50 سال اخیر متحد شوند، به دولت اضطراری به رهبری بنیامین نتانیاهو پیوست. مردم پاسخ مثبت دادند.

یک نظرسنجی Maariv در 13 اکتبر نشان داد که حزب او به 41 کرسی رسیده است و آن را تا حد زیادی بزرگترین حزب در کشور می کند. اسرائیلی‌ها می‌خواستند رهبرانشان با هم کار کنند، و گانتز، بر خلاف یایر لاپید از یش آتید و آویگدور لیبرمن از اسرائیل بیتنو، به این درخواست پاسخ دادند. پاداش سیاسی قابل توجه بود. درسی هم همینطور بود: وحدت چیزی فراتر از یک شعار تبلیغاتی جذاب بود. مردم می خواستند آن را تمرین کنند. اما حزب متعاقبا شکست. ساعار برای ایجاد یک جناح مستقل ترک کرد و در ژوئن 2024، گانتز از دولت خارج شد.

این حرکت آنطور که او قمار کرد، دولت را سرنگون نکرد. در عوض، مزیت سیاسی را که او با پیوستن به آن به دست آورده بود، از بین برد. کشور هنوز درگیر جنگ غزه بود. نیاز به همکاری وجود داشت، همچنان که نیاز صدها هزار نفر از نیروهای ذخیره که به خدمت گرفته شده بودند، احساس می کردند که کشوری متحد پشت سر آنها ایستاده است.

اما ترک یک هزینه سیاسی نیز به همراه داشت: این امر باعث تضعیف ارتباط بین پیام وحدت او و اقداماتش شد. خروج آیزنکوت از آبی و سفید، انحطاط سیاسی گانتز را تسریع کرد. آخرین نظرسنجی قبل از خروج او به حزب او 27 کرسی داد. دو هفته بعد، به 23 کاهش یافت. کاهش ادامه یافت، با خروج بعدی آیزنکوت روند را تسریع کرد. با نزدیک شدن به آخرین مهلت ارسال لیست احزاب برای انتخابات اکتبر امسال، این شکاف بین پیام و اقدام بیشتر شد.

گانتز به موعظه وحدت ادامه داد و در عین حال از پیوستن به نیروها با سایرینی که به دنبال همان راه وسط بودند، از جمله حزب نوپای گیلاد اردان و یولی ادلشتاین خودداری کرد. اختلافات بر سر رهبری سد راه بود. برای مدتی، اردوگاه سومی پدیدار شد: نه طرفدار نتانیاهو و نه مخالف نتانیاهو، بلکه متعهد به یک دولت وحدت و گفتمان سیاسی متفاوت بود. این اردو هرگز مطرح نشد.

بخشی از مشکل این بود که سیاستمدارانی که پیشنهاد پل زدن بر اختلافات کشور را دادند، نتوانستند بر اختلافات رهبری خود پل بزنند. هیچ کدام از اینها دهه‌ها خدمت گانتز یا مسئولیتی را که او با ورود به دولت پس از 7 اکتبر نشان داد، پاک نمی‌کند. ظهور خودش چیز دیگری را نشان می دهد. نجابت به او کمک کرد تا به خط مقدم برسد. قضاوت سیاسی تعیین کرد که او با این فرصت چه کرد. اسرائیل به افراد خوب در سیاست نیاز دارد.

همچنین به این افراد نیاز دارد که تصمیمات سیاسی عاقلانه بگیرند.