"گرسنه ماندن": کارگران پوشاک در بنگلادش می گویند که دستمزدها به سختی نیازها را پوشش می دهد

داکا، بنگلادش - لیلی بیگم دیگر نمی تواند دو فرزندش را در مدرسه نگه دارد. روزهایی وجود دارد که کارگر 37 ساله پوشاک تلاش می کند حتی یک وعده غذایی مناسب را روی میز بگذارد.

دختر 15 ساله و پسر 12 ساله او در اوایل سال جاری تحصیل را رها کردند زیرا او توانایی مالی تحصیل خود را نداشت.

او به الجزیره گفت: "ما به سختی می توانیم یک وعده غذایی مناسب در روز بپردازیم. امروز صبح، فقط برنج پف کرده و مخلوط بمبئی [یک میان وعده] خوردیم. چیزی برای ناهار وجود نداشت. ما گرسنه بودیم، به امید اینکه امشب یک وعده غذایی مناسب بخوریم. دیروز هم همینطور بود. اکنون اینگونه زنده مانده ایم."

پسرم آنقدر لاغر است که می‌توانی تمام دنده‌های سینه‌اش را بشماری، دیگر چه کار می‌توانم بکنم؟

بیگم در میان تقریبا چهار میلیون کارگر کارخانه پوشاک در بنگلادش است که نیمی از آنها زن هستند. آنها اکنون برای دستمزد بهتر اعتراض می کنند.

با این حال، افرادی که این لباس ها را می دوزند می گویند که دستمزد آنها دیگر هزینه های اولیه زندگی را پوشش نمی دهد.

بنگلادش کشوری با اکثریت مسلمان در آسیای جنوبی با جمعیت 170 میلیون نفری، یکی از کمترین دستمزدها را در بین کشورهای تولید کننده پوشاک در جهان دارد.

بیگم روز یکشنبه به یکی از این تظاهرات در بخش جامگورا در منطقه صنعتی آشولیا در حومه پایتخت داکا پیوست که پلیس برای متفرق کردن معترضان با گاز اشک‌آور و نارنجک‌های شوکر پرتاب کرد و ده‌ها تن از آنها را دستگیر کرد.

انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان پوشاک بنگلادش گفت که تظاهرات روز یکشنبه باعث اختلال در فعالیت 529 کارخانه شد و نزدیک به یک میلیون کارگر را تحت تأثیر قرار داد.

در اواخر همان روز، دولت از تشکیل یک هیئت شش نفره مزد برای بررسی مطالبات کارگران خبر داد.

اما این باعث نشد که کارگران پوشاک برای سومین روز متوالی روز دوشنبه به خیابان ها بازگردند.

در منطقه گازیپور شمال داکا، کارگران بزرگراه داکا - تنگیل را مسدود کردند و چندین خودرو را تخریب و آتش زدند، در حالی که درگیری با پلیس از ناحیه همسایه میرپور گزارش شد.

بیگم به الجزیره گفت: «دولت فقط وعده می دهد. آنها به ما نگفته اند که دستمزدها چه زمانی و چقدر افزایش می یابد.

آخرین بازبینی حداقل دستمزد در بخش پوشاک در دسامبر 2023 انجام شد. از آن زمان، قیمت ها به افزایش خود ادامه دادند. داده های رسمی تورم سالانه را در ماه سپتامبر 8.34 درصد نشان می دهد که شامل 7.22 درصد برای مواد غذایی و 9.30 درصد برای هزینه های غیرخوراکی است.

زاهد حسین، اقتصاددان ارشد سابق در دفتر بانک جهانی در داکا، گفت که تورم مداوم در پنج سال گذشته به شدت قدرت خرید کارگران کم دستمزد را کاهش داده است.

او به الجزیره گفت: «وقتی درآمد واقعی کاهش می یابد، آنها باید استانداردهای زندگی روزانه خود را کاهش دهند. آنها هیچ درآمد مازادی ندارند.»

حسین گفت که افزایش اخیر در حقوق کارمندان دولت «اثری نمایشی» در میان کارگران بخش خصوصی داشته است که منتظر تسهیلات مشابه هستند.

اعلام دولت برای تشکیل هیئت مدیره دستمزد به دنبال اصلاح قوانین کار برای کاهش چرخه بازنگری دستمزدها از پنج سال به سه سال است. دوره سه ساله فعلی در دسامبر به پایان می رسد.

طارق رحمان، نخست وزیر، روز یکشنبه یک نشست اضطراری با مقامات ارشد دولت تشکیل داد، در حالی که صلاح الدین احمد، وزیر کشور، روز دوشنبه با صاحبان کارخانه های پوشاک دیدار کرد و به آنها اطمینان داد که حداقل دستمزد جدید از طریق مذاکرات تعیین می شود.

در همین حال، آریفول هاک چودوری، وزیر کار، از کارگران خواست تا کار خود را از سر بگیرند و گفت که هیئت مدیره دستمزد به زودی مذاکرات خود را آغاز خواهد کرد.

اما بابل اختر، نماینده کارگران در هیئت مدیره، خواستار اجرایی شدن دستمزدهای جدید با حقوق ژانویه 2027 شد. وی همچنین از تظاهرکنندگان خواست به سر کار خود بازگردند و خواستار آزادی کارگران دستگیر شده و پس گرفتن پرونده علیه آنان شد.

مذاکرات دستمزد قریب الوقوع در زمانی چالش برانگیز برای صنعت پوشاک بنگلادش انجام می شود، زیرا تولیدکنندگان خواسته های کارگران برای دستمزد بهتر را با افزایش هزینه های تولید و تشدید رقابت جهانی متعادل می کنند.

شیخ حسین محمد مصطفی، یکی از مقامات انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان پوشاک بنگلادش و مدیر عامل Cute Dress Industry Ltd، به الجزیره گفت که دستمزد عادلانه و امنیت شغلی باید با توانایی آنها برای رقابت در بازار بین المللی همراه باشد.

او گفت: "کارگران مستحق دستمزدهایی هستند که از استاندارد زندگی مناسب پشتیبانی می کند. با این حال، بدون قیمت های خرید منصفانه از برندهای بین المللی، افزایش قابل توجه دستمزدها می تواند بر کارخانه ها فشار وارد کند و اشتغال را تهدید کند."

مصطفی تاکید کرد که حفاظت از قدرت خرید کارگران در بحبوحه افزایش تورم مسئولیتی است که برندهای جهانی که پوشاک بنگلادشی می خرند باید در آن سهیم باشند.

او گفت: «رشد دستمزدها به تنهایی توسط تولیدکنندگان قابل دستیابی نیست. "برندهای بین المللی باید از طریق قیمت گذاری منصفانه و شیوه های خرید مسئولانه برای محافظت از معیشت کارگران و پایداری طولانی مدت صنعت کمک کنند."

در حالی که حسین اقتصاددان موافق بود که هزینه های تولید افزایش یافته است، او گفت که این تصویر کامل را منعکس نمی کند. او گفت که صادرکنندگان رقیب از جمله ویتنام و چین نیز با فشارهای جهانی روبرو هستند.

او در حالی که خواستار مذاکرات فوری با مشارکت کارگران، کارفرمایان و دولت شد، گفت: «مسئله این نیست که آیا دستمزدها باید تعدیل شود، بلکه این است که چقدر باید تعدیل شود.

برای بیگم، یک روند طولانی برای تصمیم گیری در مورد دستمزدهای جدید به معنای یک ماه دیگر مبارزه برای تغذیه خانواده اش است. دستمزدها باید افزایش یابد، اما قیمت مواد غذایی نیز باید کاهش یابد.