گزارش‌های سبز شرکتی: آیا چک‌های مستقل واقعا به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا اقدامات قابل اندازه‌گیری را انجام دهند؟

رضوان مشتاق، عمارعلی گل، گفتگو

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

اصلاحات Omnibus اتحادیه اروپا اکثر شرکت‌هایی را که زمانی تحت پوشش آن قرار می‌داد، از گزارش‌دهی اجباری پایداری تحت دستورالعمل گزارش‌دهی پایداری شرکتی (CSRD) مستثنی کرده است. همچنین برنامه‌های بررسی‌های اطمینان «معقول» سخت‌تر در مورد ادعاهای سبز را که به حسابرسی کامل نزدیک‌تر می‌شوند، کنار گذاشته است.

در همین حال، ISSA 5000، استاندارد جهانی جدید برای تضمین پایداری، برای دوره‌های گزارشی که از 15 دسامبر 2026 یا پس از آن شروع می‌شوند، در حوزه‌های قضایی که آن را اتخاذ می‌کنند یا معادل ملی صادر می‌کنند، مانند هنگ کنگ و برزیل، اعمال می‌شود. جدول زمانی متفاوت است: معادل استرالیا در ژانویه 2025 اعمال شد، در حالی که کانادا (CSSA 5000) از 15 دسامبر 2027 شروع می شود.

در زمانی که شرکت‌ها هرگز به اندازه امروز در مورد اعتبار سبز خود پر سر و صدا نبوده‌اند، آیا تضمین پایداری تشریفات اداری یا یک ابزار آب و هوایی در نظر گرفته می‌شود؟

شکاف بین آنچه شرکت‌ها می‌گویند و کاری که انجام می‌دهند، نامی دارد: شستشوی سبز، و دادگاه‌ها و قانون‌گذاران در سراسر اروپا به طور فزاینده‌ای آن را مطرح می‌کنند.

یکی از راه‌حل‌ها، تأیید مستقل گزارش‌های پایداری است که به عنوان «اطمینان» شناخته می‌شود. یک شرکت خارجی، اغلب یکی از چهار گروه بزرگ حسابداری (Deloitte، EY، KPMG و PwC)، گزارش پایداری یک شرکت را بررسی می‌کند، همانطور که حسابرسان حساب‌های شرکت را بررسی می‌کنند. استانداردهای بین المللی هم اکنون شامل مواردی است که شرکت ها باید گزارش دهند و این گزارش ها چگونه باید بررسی شوند.

در مطالعه ما که در مجله ادبیات حسابداری منتشر شد، داده‌های مربوط به شرکت‌های بزرگ فهرست‌شده در ۳۴ کشور را از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۹ تجزیه و تحلیل کردیم، دوره‌ای که تضمین گزارش‌دهی پایداری عمدتا داوطلبانه بود. ما انتشار گازهای گلخانه‌ای شرکت‌هایی را که گزارش‌های پایداری آنها به طور مستقل تأیید شده بود با شرکت‌هایی که گزارش‌هایشان تأیید نشده بود، مقایسه کردیم.

مهم ترین یافته مربوط به وعده های سبز است. بسیاری از شرکت ها برنامه هایی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای اجرا می کنند، اما نتایج عمدتا با تضمین پایداری متفاوت است. در میان شرکت‌هایی که گزارش‌های تایید شده داشتند، چنین ابتکاراتی با کاهش انتشار بیشتر همراه بود. در میان شرکت‌هایی که گزارش‌هایشان به‌طور مستقل بررسی نشده بود، ابتکارات بیشتری با انتشار بیشتر مرتبط بود، الگویی که با شستشوی سبز سازگار است.

به نظر می رسد بدون بررسی دقیق، برخی از اقدامات اقلیمی بیشتر به تصویر مربوط می شود تا تأثیر. این الگو زمانی برقرار بود که یکی از چهار بزرگ، تأیید را انجام داد.

اثر تضمین همچنین به محل فعالیت شرکت بستگی دارد. در سیستم‌های «سهام‌دار»، مانند ایالات متحده و بریتانیا، شرکت‌ها قبل از هر چیز به نفع سرمایه‌گذاران خود اداره می‌شوند. در سیستم‌های «ذینفعان»، مانند فرانسه و آلمان، کارمندان، جوامع و تنظیم‌کننده‌ها حرف قوی‌تری دارند. در هر دو کشور، کارمندان حتی در هیئت مدیره شرکت می نشینند. ارتباط بین تضمین و انتشار کمتر در بین اقتصادهای ذینفع قوی ترین بود.

در سیستم های سهامدار اول، شواهد بیشتر مختلط بود. تفسیر ما این است که یک گزارش تأیید شده زمانی که بسیاری از گروه‌های ذینفع آن را تماشا می‌کنند و قادر به انجام آن هستند، وزن بیشتری دارد. راستی آزمایی حقایق را ارائه می دهد. فشار بیرون به آنها دندان می دهد.

علاوه بر این، این پیوند در بخش‌های به شدت آلاینده مانند معدن و ساخت‌وساز و در کشورهایی با قوانین زیست‌محیطی ضعیف‌تر قوی‌تر بود. این نشان می‌دهد که تأیید مستقل می‌تواند تا حدی شکاف ایجاد شده توسط مقررات ضعیف را پر کند.

موارد واقعی هم ارزش و هم محدودیت های تأیید را نشان می دهند.

گزارش پایداری TotalEnergies توسط دو شرکت از چهار شرکت بزرگ، EY و PwC که توسط سهامداران در سال 2024 منصوب شدند تأیید شد. با این حال، در اکتبر 2025، یک دادگاه پاریس تا حدی شکایت سه سازمان غیردولتی (Greenpeace France، Friends of the Earth France و Notre Affaire à Tous) را تایید کرد. این تصمیم اعلام کرد که این شرکت بزرگ نفت، مصرف کنندگان را در مورد جاه طلبی خود برای رسیدن به بی طرفی کربن تا سال 2050 گمراه کرده است.

در آلمان، مدیر دارایی DWS در سال 2025 پس از اینکه دادستان ها دریافتند ادعای رهبری در سرمایه گذاری پایدار با واقعیت مطابقت ندارد، 25 میلیون یورو جریمه شد. رئیس سابق بخش پایداری آن، Desiree Fixler، این موضوع را به صدا درآورده بود و DWS اذعان داشت که بازاریابی گذشته آن "گاهی اوقات پرشور" بوده است.

این موارد بازتاب یافته های ما است. راستی‌آزمایی بررسی می‌کند که آیا اعداد گزارش دقیق هستند، نه اینکه آیا بازاریابی یک شرکت کل داستان را بیان می‌کند یا خیر. و در هر مورد، فعالان، سازمان های غیردولتی یا خودی ها زنگ خطر را به صدا درآوردند.

در فرانسه، قانون حق چنین گروه هایی را برای دفاع از منافع جمعی زیست محیطی در دادگاه به رسمیت می شناسد. این نوعی از فشار ذینفعان است که مطالعه ما نشان می‌دهد که تضمین گزارش پایداری شخص ثالث را ارزشمندتر می‌کند.

شواهد ما به یک ابزار آب و هوا اشاره می کند، اما نه یک گلوله نقره ای.

در مطالعه ما، شرکت‌های تایید شده کمتر منتشر می‌کردند و ابتکارات سبز آن‌ها احتمال بیشتری داشت که ارائه دهند. با این حال، به نظر می‌رسد که تضمین در کنار فشار ذینفعان، مانند بررسی دقیق توسط کارکنان، جوامع، مبارزان و دادگاه‌ها، بهترین عملکرد را دارد. این برای اروپا مهم است. معافیت بسیاری از شرکت‌ها از گزارش‌دهی اجباری به این معنی است که تعداد کمتری از شرکت‌ها ادعاهای آب و هوایی خود را مستقل بررسی می‌کنند.

کسانی که خارج از قوانین هستند هنوز هم می توانند تأیید را انتخاب کنند، یک سیگنال معتبر برای اینکه منظورشان چیزی است که می گویند. و همانطور که ISSA 5000 تصویب می شود، باید اطمینان را سازگارتر کند. تضمین به تنهایی نمی تواند شستشوی سبز را متوقف کند. با این حال، بدون آن، اعتماد به وعده های سبز بسیار دشوارتر است.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.