گوسفندها از تپه های ما ناپدید می شوند - و بشقاب های شام ما

برای چهار نسل، خانواده نیل هسلتین در مزرعه هیل تاپ، واقع در دامنه تپه Malhamdale در میان چشم‌انداز دراماتیک یورکشایر دیلز کار کرده‌اند. و در بیشتر آن زمان، گوسفندان پایه اصلی تجارت بودند.

اما، نیل می‌گوید، در 20 سال گذشته "یک چرخش کامل" اتفاق افتاده است و او از پرورش گوسفند دوری کرده است تا سرپا بماند. در این مدت مزرعه 1500 هکتاری از بیش از 800 گوسفند بره به تنها 45 راس در بهار امسال رسیده است.

او به من می‌گوید: «از اینکه فکر کنم مزرعه از نظر مالی در کجا قرار می‌گرفت می‌ترسم اگر این تغییرات را شروع نمی‌کردیم. من یا به دلیل احساساتی بودن مسیر گوسفندداری را ادامه دادم یا تصمیمات جسورانه گرفتم.»

در حالی که اکثر کشاورزان مناطق مرتفع هنوز گوسفندان را در زمین خود نگهداری می کنند، تغییرات اینجا نه تنها در دیل بلکه در کل صنعت کشاورزی بریتانیا منعکس شده است. زندگی چوپان هرگز آسان نبوده است، اما برای بسیاری از همیشه سخت تر و سخت تر از همیشه به دست آوردن سود است.

خانواده نیل هسلتین چهار نسل در مزرعه هیل تاپ کار کرده اند

طبق گفته اتحادیه ملی کشاورزان (NFU) یک کشاورز بریتانیایی به طور متوسط ​​60 سال سن دارد و قیمت همه چیز از سوخت گرفته تا علوفه در سال های اخیر برای آنها به شدت افزایش یافته است. در همین حال، بسیاری از کشاورزان با کاهش قابل توجه درآمد ناشی از یارانه ها مواجه هستند و این نگرانی وجود دارد که معاملات تجاری اخیر به معنای افزایش رقابت خارج از کشور باشد.

قراردادهای تجاری اخیر بریتانیا با نیوزلند و استرالیا که از زمان برگزیت منعقد شده است، تعرفه ها را حذف می کند و به تولیدکنندگان هر دو کشور سهمیه های زیادی در مورد مقدار گوشت بره ای که می توانند به بریتانیا صادر کنند، می دهد.

به گفته فیل استاکر، مدیر اجرایی انجمن ملی گوسفند، در حال حاضر 14.7 میلیون میش مولد در بریتانیا وجود دارد که کمترین رقم در حافظه زنده است.

به طور کلی گله ملی نیز در حال کاهش است، به 30.4 میلیون گوسفند در سال 2025 - این تعداد آخرین بار در اواسط قرن بیستم مشاهده شد، زمانی که جمعیت بریتانیا کمتر بود و بنابراین بازار بالقوه برای گوشت بره و گوسفند پرورش یافته در اینجا بسیار کمتر بود.

طبق گفته بکی اسمیت، تحلیلگر ارشد در هیئت توسعه کشاورزی و باغبانی (AHDB) که نماینده کشاورزان است، طی 50 سال گذشته کاهش قابل توجهی در مصرف گوشت بره و گوسفند مشاهده شده است.

در سال 1980، متوسط ​​خانواده بریتانیایی 128 گرم گوشت گوسفند (گوسفند و گوسفند) برای هر نفر، در هفته خریداری می کردند. در سال 2024 همین میزان به 23 گرم در هر نفر در هفته کاهش یافت.

پرورش گوسفند تصویری را شکل داده است که بسیاری از ما زمانی که جایی مانند دیلز را با دیواره‌های سنگ خشک به تصویر می‌کشیم تا دام‌ها را محصور و سرسبز نگه داریم، تپه‌های غلتشی که به دلیل چرای فصلی کوتاه شده‌اند.

اما هرگونه تمایل به حفاظت از میراث یکی از قدیمی‌ترین صنایع کشاورزی بریتانیا نه تنها با کاهش اشتها برای گوشت گوسفند، بلکه با این سوال که آیا برخی از مناطق مرتفع ما ممکن است برای ارتقای بازیابی طبیعت و تنوع زیستی بهتر مورد استفاده قرار گیرند، مقابله می‌کند.

همه اینها این سوال را ایجاد می کند که آیا ما از "گوسفند اوج" در بریتانیا عبور کرده ایم - و به نوبه خود، چه معنایی برای مصرف کنندگان می تواند داشته باشد. آیا فرزندان من تا 25 سال دیگر همچنان بره ما را برای کباب یکشنبه خود یا در بالتیس و بونا خود خواهند خورد؟

و، چه اتفاقی برای برخی از مناظر مورد احترام و محبوب ما مانند منطقه دریاچه، یورکشایر دیلز، ارتفاعات اسکاتلند و کوه‌های ولز و افرادی که در آنجا زندگی و کار می‌کنند، خواهد آمد؟

در کراون کتل مارت در حومه اسکیپتون، یورکشایر شمالی، حلقه حراج در حال غوغا است زیرا کشاورزان از سراسر یورکشایر دیلز و پنین مور برای خرید و فروش دام می آیند.

برای یک فرد خارجی، کسب و کار ممکن است سریع به نظر برسد - اما مدیر کل جرمی ایتون می گوید که به اندازه زمانی که او در 47 سال پیش این صنعت را شروع کرد، شلوغ نیست.

او می گوید: «ما در این بازار فروش هایی داشتیم که به طور منظم 19000 بره فروشگاهی می فروختیم. حالا اگر به 8000 یا 9000 برسیم، خوش شانس هستیم."

در Craven Cattle Marts، کشاورزان از سراسر یورکشایر دیلز و پنین مور برای خرید و فروش دام می آیند.

افرادی که گوسفند کار می کنند می دانند که این یکی از سخت ترین کشاورزی های موجود است. یک چوپان سابق یک بار به من گفت که گوسفندها فقط سعی دارند یکی از سه کار را انجام دهند: "فرار، یا بمیر، یا فرار و سپس بلافاصله بمیر."

بر اساس گزارش سازمان همکاری و توسعه اقتصادی و سازمان خواربار و کشاورزی، انتظار می‌رود مصرف گوشت بره در سطح جهان از هم اکنون تا سال 2032 15 درصد رشد کند.

اما تغییر ذائقه در بریتانیا به این معناست که گوشت گوسفندی که از گوسفند بالغ تهیه می‌شود، دیگر با همان حجمی که در نسل‌های گذشته مصرف می‌شد، مصرف نمی‌شود و به نظر می‌رسد گوشت بره از یک غذای اصلی هفتگی به گوشتی تبدیل شده است که اغلب در مناسبت‌های خاص مصرف می‌شود، و «گوشت سفید» مانند مرغ به‌طور فزاینده‌ای به جای گوشت بره و گاو انتخاب می‌شود.

به گفته بکی اسمیت از AHDB، کاهش گله ملی در واقع منجر به رشد قابل توجهی در قیمت پرداخت شده برای گوشت بره شده است و قیمت گوسفند در سال 2024 به بالاترین حد خود رسید.

اما علیرغم قیمت بالاتر برای گوسفندان خود، کشاورزان مناطق مرتفع با حاشیه های کم، بیش از بسیاری از آنها احساس می کنند که هزینه های گازوئیل و نفت افزایش می یابد. و علاوه بر آن، هزینه تغذیه گوسفندان نیز افزایش یافته است - متوسط ​​هزینه یک عدل یونجه در بهار امسال 155 پوند در هر تن است در حالی که این زمان در سال گذشته 75 پوند در هر تن بود.

بر اساس گزارش انجمن ملی گوسفند، در حال حاضر 14.7 میلیون میش مولد در بریتانیا وجود دارد

کشاورزان و گروه‌هایی مانند Compassion in World Farming نیز نگرانی‌هایی را مطرح کرده‌اند که معاملات تجاری جدید می‌تواند کشاورزی بریتانیا را تضعیف کند، زیرا مزارع در اینجا باید استانداردهای رفاهی بالایی داشته باشند که ممکن است در چندین کشور شریک مورد نیاز نباشد.

حاشیه‌های بسیار کم به این معنی است که تعداد فزاینده‌ای از جوانان نمی‌توانند آینده‌ای را در کشاورزی ببینند.

هنگامی که در اطراف Craven Cattle Marts سرگردان هستید، این بلافاصله آشکار می شود. هیلی بینز، یک کشاورز گوسفند 39 ساله از گیسبورن در دره ریبل می گوید: «امروز می توانید اینجا ببینید، اکثر نسل کشاورزان بالای 60 سال دارند. جوان‌های زیادی وجود ندارند زیرا گزینه‌های بهتری وجود دارد.»

و برخی از کاهش در پرورش گوسفند استقبال می کنند.

میمی بکهچی، معاون ارشد مردم بریتانیا برای رفتار اخلاقی با حیوانات (پتا) می‌گوید: «گوسفند کمتر به معنای رنج کمتر است.

کمیته تغییرات اقلیمی بریتانیا نیز قبلا به دولت توصیه کرده بود که مردم را تشویق کند تا میزان گوشت و لبنیات مصرفی خود را کاهش دهند تا با تغییرات آب و هوایی مبارزه کنند.

متیو کول از NFU می‌گوید یکی دیگر از مشکلات این است که کشاورزانی که یارانه‌های پرداختی را از اتحادیه اروپا دریافت می‌کنند، چه برای حجم دامی که دارند و چه مقدار زمینی که مزرعه می‌کنند، - به ویژه پس از برگزیت - کنار گذاشته شده است.

به جای خود، دولت های متوالی بریتانیا طرح های جدیدی را با تمرکز بیشتر بر کشاورزی برای طبیعت معرفی کرده اند - به این معنی که بسیاری از کشاورزان با کاهش قابل توجه درآمد یارانه مواجه هستند.

به عنوان مثال، طرح مشوق کشاورزی پایدار دولت وست مینستر، که ماه گذشته به روز شد، شامل مشوق‌های بیشتری برای کشاورزان در انگلستان می‌شود تا به جای گوسفند، مراتع را با گاو و اسب‌سواری چرا کنند، زیرا "به تنوع زیستی کمک می‌کند". به عنوان مثال، گاوها به اندازه گوسفندها تا سطح زمین چرا نمی کنند و به گیاهان کوچکتر اجازه گل می دهند.

دولت های بریتانیا طرح های جدیدی را با تمرکز بیشتر بر کشاورزی برای طبیعت معرفی کرده اند

نیل هسلتین از مزرعه هیل تاپ اکنون 300 راس گاو دارد که در تمام طول سال در خارج از خانه چرا می کنند، تغییری که به گفته او مزرعه را سودآورتر کرده و ساعات کاری را که باید در آن صرف کند به طرز چشمگیری کاهش داده است.

اما در حالی که این طرح‌های یارانه‌ای جدید اصولا مورد استقبال بسیاری از کشاورزان قرار می‌گیرد، برخی دریافتند که بودجه موجود بسیار کمتر از سطوح ارائه شده در سیستم‌های حمایتی قبلی است.

جیمز فاستر که 30 سال است در املاک بولتون ابی پرورش می‌دهد، می‌گوید: «آیا آینده‌ای را می‌بینم؟ من مطمئن نیستم که با آن به کجا خواهیم رفت. من معتقدم که دولت ما را نمی‌خواهد، اما مردم باید غذا بخورند و ما فقط باید با آن سازگار شویم.»

دفرا می گوید که به طور متوسط ​​2.3 میلیارد پوند در سال از طریق طرح های کشاورزی خود در انگلیس سرمایه گذاری می شود و اصرار دارد که از کشاورزان در معاملات تجاری محافظت می کند و همچنین زنجیره تامین را منصفانه تر می کند.

امروزه، کشاورزان گوسفند و مناطق مرتفع اسکاتلندی با بسیاری از چالش‌های مشابه حاشیه‌های کم‌تر، افزایش هزینه‌ها و کاهش اشتها برای گوشت بره و گوسفند مواجه هستند و دولت هالی‌رود نیز تلاش کرده است به سمت رژیم یارانه‌ای حرکت کند که به مزایای زیست‌محیطی کشاورزان اهمیت بیشتری بدهد. یکی از نمونه ها ابتکار "گوسفند و درختان" است که هدف آن کمک به کشاورزان و مدیران زمین است بدون اینکه اندازه گله خود را کاهش دهند، بیش از حد جنگل بکارند.

شکایاتی از کشاورزان مبنی بر اینکه دسترسی به برخی از طرح‌های معرفی‌شده در اسکاتلند به اندازه کافی آسان نبوده است، وجود دارد که باعث شد وزیر کشاورزی جیم فارلی متعهد به بررسی پروژه‌های خاص شود. در آغاز سال جاری، NFU اسکاتلند و سایر سازمان‌های کشاورزی نیز نگرانی‌هایی را مطرح کردند که میزان بودجه دولت برای حمایت از کشاورزی برای حمایت از کشاورزان برای تولید سودآور غذا یا کمک به آنها برای رسیدن به اهداف آب و هوایی و طبیعت کافی نیست.

در ایرلند شمالی، جمعیت گوسفند برای چندین سال کاهش یافته است و آخرین آمار از سال 2024 نشان می دهد که 1.9 میلیون گوسفند در سراسر منطقه وجود دارد. اتحادیه کشاورزان اولستر از محرومیت کشاورزان گوسفند از سیاست کشاورزی آینده دولت واگذار شده انتقاد کرده و از وزارت کشاورزی، محیط زیست و امور روستایی ایرلند شمالی خواسته است تا با این صنعت همکاری کند.

گوسفندها برای اولین بار تقریبا 10500 سال پیش در خاورمیانه اهلی شدند و سرانجام در حدود 4000 سال قبل از میلاد توسط کشاورزان نوسنگی به سواحل بریتانیا آورده شدند. گوسفند چنان بخش مهمی از منظره شد که در قرون وسطی عبارت "نصف ثروت انگلستان بر پشت گوسفند سوار می شود" آشنا شد.

در اسکاتلند، گوسفندها همچنین برای نسل‌ها نقش محوری در اقتصاد روستایی داشته‌اند و جمعیت گوسفندان اسکاتلند در سال‌های اخیر در حدود 6.5 میلیون نفر پایدارتر بوده است.

تاریخچه پرورش گوسفند اسکاتلندی همچنین به طور غیرقابل حذفی با پاکسازی های کوهستانی بحث برانگیز گره خورده است، زمانی که در اواخر قرن هجدهم و نوزدهم، زمانی که مالکان زمین متوجه شدند که می توانند از پرورش گوسفندان بیشتر از اجاره زمین خود، درآمد بیشتری داشته باشند، خانواده های سنتی کشت و کار از زمین نقل مکان کردند.

در سال 2004، گوسفندان از مناظر سنگ آهکی اینگلبورو، دومین کوه مرتفع در یورکشایر دیلز، حذف شدند و با نژادهای گاو بومی پرسه زن، که به عنوان بخشی از پروژه وایلد اینگلبورو، چرندگان کمتری هستند، جایگزین شدند.

جیمز فاستر (راست) می‌گوید: «آیا آینده‌ای را می‌بینم؟ مطمئن نیستم که با آن به کجا خواهیم رفت.

دو مطالعه علمی جدید منتشر شده در مجله دانشگاهی Ecological Solutions and Evidence، تأثیر عظیمی را که تغییر بر طبیعت در سراسر چشم انداز 1500 هکتاری داشته است، نشان می دهد، با افزایش تنوع گیاهی بیش از 40 درصد و افزایش پنج برابری تعداد پروانه ها در غیاب گوسفند.

رابین رایگلی، از دانشکده زمین و محیط زیست دانشگاه لیدز، هر دو مطالعه را نویسندگی کرده است و می‌گوید این تحقیق شواهد بلندمدتی از تأثیر چرای مختلف بر تنوع زیستی ارائه می‌دهد و می‌تواند به بحث در مورد بازسازی کمک کند.

نیل هسلتین از مزرعه هیل تاپ اکنون 300 گاو دارد که در تمام طول سال بیرون از خانه چرا می کنند

با این حال، این تغییرات تغییراتی نیست که همه کشاورزان از آن استقبال کنند. برخی از آنها که با آنها صحبت کردم به چشم انداز نگاه می کنند و فقط چراگاه دام از دست رفته را می بینند و می پرسند که چگونه روش زندگی و معیشت آنها با چنین آینده ای سازگار است.

اما دیوید استنرز، رئیس گروه Uplands North در NFU، می‌گوید که این امکان وجود دارد که لابی بازگردانده شده و کشاورزان نقطه مشترکی پیدا کنند.

او می‌گوید: «برای درک بهتر اینکه انگلستان طبیعی از مناطق مرتفع چه می‌خواهد، امانت‌های حیات وحش چه می‌خواهند، آنها باید بفهمند که ما (کشاورزان) چه می‌خواهیم». باید مصالحه و احترام از همه طرف وجود داشته باشد.»

به گفته فیل استاکر از انجمن ملی گوسفند، اما نور خورشید برای صنعت وجود دارد. او بر این باور است که بازار داخلی گوشت گوسفند به پیشروی خود ادامه خواهد داد، تا حد زیادی به لطف تقاضای افزایش تعداد مسلمانان در بریتانیا.

آمار AHDB حاکی از آن است که 80 درصد مصرف کنندگان حلال به صورت هفتگی گوشت بره و 64 درصد گوشت گوسفندی هفتگی می خورند. در مقابل، تنها 6 درصد از جمعیت عمومی بریتانیا هر هفته گوشت بره می خورند.

طبق گزارش AHDB، در حالی که مسلمانان حدود 6.5٪ از جمعیت بریتانیا را تشکیل می دهند، آنها سالانه 30٪ از فروش گوشت بره را تشکیل می دهند. گوشت بره اغلب گوشت انتخابی مصرف‌کنندگان مسلمان برای مناسبت‌های خانوادگی و فستیوال‌هایی مانند رمضان و عید است، در حالی که گوشت گوسفند یک ماده محبوب در کاری و خورش‌ها است.

به همین دلیل، استوکر می گوید که نابودی کامل صنعت را متصور نیست. اما در حال حاضر، او می افزاید، "ما با توجه به منافع مردم و تقاضای بازار تقریبا علی رغم کاری که سیاست گذاران و دیگران در مورد سیاست کشاورزی و مدیریت زمین انجام می دهند، زنده مانده ایم."

اکثر کشاورزان مناطق مرتفع هنوز در زمین خود گوسفند نگهداری می کنند

بدترین سناریو برای کشاورزان و مصرف‌کنندگان این است که گوشت بره بریتانیا حتی گران‌تر می‌شود و در قفسه‌های ما کمتر رایج می‌شود و گوشت گوسفندی که از تامین‌کنندگان اصلی مانند نیوزلند و استرالیا وارد می‌شود، بیشتر می‌شود.

احتمالا تعداد گوسفندان پروژه AHDB در بسیاری از مزارع کاهش می‌یابد، اما ۲۵ سال دیگر در منطقه دریاچه یا کوه‌های ولز قدم بزنید و احتمالا همچنان گوسفندانی را خواهید دید که در دامنه تپه‌ها پراکنده هستند.

کشاورزان و حافظان محیط زیست به طور یکسان به من گفتند که باید برنامه های روشنی برای آنچه سیاست گذاران از مناطق مرتفع برای نسل آینده می خواهند ببینند. امید آنها این است که با ورود به ربع دوم قرن بیست و یکم، گوسفندداران سنتی و پرورش دهندگان گوسفند به طور یکسان جایگاه خود را در ارتفاعات عزیز کشور پیدا کنند.

اعتبار تصویر برتر: Universal Images Group از طریق Getty Images

تصحیح 15 ​​اکتبر: این مقاله اصلاح شد تا روشن شود که مشوق کشاورزی پایدار و سرمایه گذاری 2.3 میلیارد پوندی در سال Defra فقط برای انگلیس اعمال می شود، نه انگلیس و ولز همانطور که گزارش کردیم. هنگامی که برای اولین بار منتشر شد، مقاله به SFI اشاره کرد اما مشخص نکرد که کجا در دسترس است. مدت کوتاهی پس از آن به‌روزرسانی شد تا بگوید برای انگلستان و ولز اعمال می‌شود، اما اکنون اصلاح شده است تا بیان کند که فقط برای انگلیس اعمال می‌شود.

چرا بریتانیا مشکل آهو دارد - خسارتی که میلیون ها هزینه دارد؟

مارتا کرنی: من نگران گل‌های وحشی بریتانیا هستم - پس یک علفزار کاشتم

راتماگدون: چرا موش ها بر شهرهای ما غلبه می کنند؟

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟