گونه جدیدی از مارهای تخم‌خوار در جنگل هارنای اتیوپی کشف شد

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

گونه جدیدی از مارها که منحصرا از تخم پرندگان تغذیه می‌کند، در جنگل هارنا در اتیوپی، یکی از آخرین بخش‌های جنگل طبیعی باقی‌مانده در شاخ آفریقا، کشف شد.

این گونه که Dasypeltis albigularis یا «تخم‌خوار گلو سفید» نام دارد، متعلق به گروه قابل توجهی از مارهای آفریقایی بی‌خطر است که کاملا با رژیم غذایی تخم‌مرغ زنده می‌مانند و از مهره‌های مخصوص در گلو برای شکستن پوسته قبل از بلعیدن استفاده می‌کنند. به حدود 20 گونه شناخته شده دیگر در جنس Dasypeltis می پیوندد، که تشخیص بیشتر آنها بسیار دشوار است زیرا بسیاری از آنها به طور یکنواخت سیاه، قهوه ای یا خاکستری هستند و تفاوت های خارجی کمی دارند.

این تحقیق که در مجله دسترسی آزاد Herpetozoa منتشر شد، توسط آرتور تیوتنکو از دانشگاه فردریش-الکساندر-ارلانگن-نورنبرگ، همراه با همکارانش در دانشگاه لودویگ-ماکسیمیلیان مونیخ و موزه ملی آفریقای جنوبی در بلومفونتین رهبری شد.

این گونه جدید از نظر ظاهری شبیه به به اصطلاح تخم مرغ خوار کوهستانی، Dasypeltis atra، یک مار سیاه رنگ است که در جنگل های سراسر شرق آفریقا یافت می شود، اما تجزیه و تحلیل ژنتیکی DNA میتوکندری و هسته ای نشان داد که این دو از یکدیگر متمایز هستند.

تحقیقات زمانی آغاز شد که تیوتنکو یک مار ماده نوجوان را از یک همکار محلی در جنگل هارنا به دست آورد. او توضیح داد: "من یک ماده جوان از یک تخم‌خوار دریافت کردم که به نظر من یک گونه شناخته شده بود و شروع به جستجوی یک نر برای پرورش آن کردم." وقتی او به اندازه بزرگسالان بزرگ شد، متوجه تفاوت‌های مورفولوژیکی شدم.»

برای آزمایش اینکه آیا این تفاوت ها منعکس کننده یک تمایز بیولوژیکی واقعی هستند، تیوتنکو ماده را با یک نر از گونه های نزدیک به هم که شبیه او بود جفت کرد. او گفت: «با این وجود از آنها عبور کردم تا ببینم فرزندانشان چگونه خواهند شد و خصوصیات او چگونه به ارث می رسد.

فرزندان هیبرید حاصل ترکیبی از ویژگی‌های هر دو والدین را نشان دادند که شواهد اولیه‌ای را ارائه می‌کردند که مار جنگل هارنا چیز جدیدی بود. تایید این کشف با یک توصیف رسمی در نهایت هفت سال طول کشید و بر اساس مقایسه‌های مورفولوژیکی، توالی‌یابی DNA و مشاهدات پرورش در اسارت بود.

Dasypeltis albigularis را می توان با پوست رنگ پریده و گاهی مایل به آبی که بین پوسته های آن قابل مشاهده است و گلو و شکم سفید متمایز از خویشاوندانش متمایز کرد - این ویژگی در نام علمی آن منعکس شده است که در لاتین به معنای "گلو سفید" است.

برخلاف برخی از خویشاوندان خود، به نظر می رسد که توانایی تولید صدای خش خش و خش خش را نیز ندارد که بسیاری از مارهای تخم مرغ خوار برای دفع شکارچیان با مالیدن فلس های آنها به یکدیگر استفاده می کنند. طول ماده های گونه جدید به 92 سانتی متر (36 اینچ) می رسد که تا حدودی کوچکتر از D. atra و دیگر نزدیکترین خویشاوندان آن است.

این مار در جنگل های انبوه بین 1500 تا 1700 متر (4900 تا 5600 فوت) بالاتر از سطح دریا زندگی می کند، در منطقه ای که زیر درختان آن شامل گیاهان قهوه وحشی است و از تخم پرندگانی که در درختان آشیانه دارند تغذیه می کند.

توصیف Dasypeltis albigularis به فهرست طولانی گونه‌هایی اضافه می‌کند که Tiutenko به جلب توجه علمی کمک کرده است. وی با اشاره به اینکه این بیستمین تاکسون من است که نام و توصیف کرده ام، افزود: چندین گونه دیگر در انتظار انتشار رسمی هستند: "من اکنون پنج یا شش گونه و یک زیرجنس در صف دارم."

آرتور تیوتنکو و همکاران، گونه جدیدی از مارهای تخم‌خوار «سیاه» از جنس Dasypeltis Wagler (Squamata، Colubridae، Colubrinae، Boigini)، Herpetozoa (2026). DOI: 10.3897/herpetozoa.39.e205043

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →