آیا این یک هکاتون است یا یک ساعت شاد؟ بله

AI After 5 بخشی از تعداد فزاینده ای از گروه هایی است که میزبان رویدادها برای یادگیری مهارت ها در یک محیط گروهی هستند. بن کلمر برای AI After 5 کارگران خسته از صحبت کردن در مورد رویدادهای شبکه‌ای صیقلی، متعادل کردن یک کوکتل و پیش‌غذاهای ولرم در حالی که سعی می‌کنند دست بدهند و به این سؤال پاسخ دهند، «خب، چه کار می‌کنی؟»، کارگران از ساعت خوش و به سمت رویدادهایی که آنها را به ریشه‌های پیش‌دبستانی‌شان بازمی‌گرداند، رویگردانند.

گروه‌هایی از بوستون تا بویز میزبان رویدادهایی هستند تا نیازهای دوقلو را برآورده کنند: اتصال IRL و تمرین هوش مصنوعی. این یک نسخه بزرگ‌شده از «بازی موازی» است که برگزارکنندگان امیدوارند به تعاملات معنی‌دارتری نسبت به نوشیدن مارگاریتای تخفیف‌خورده منجر شود و از کدنویسی ناشیانه در خانه به تنهایی سرگرم‌کننده‌تر باشد. این ملاقات ها شامل کارگاه های ساخت عامل هوش مصنوعی، هکاتون، پیاده روی و صحبت کردن، و کلاس های تناسب اندام است که برای بنیانگذاران صنعت خاص برگزار می شود.

این روند یک پیچش در شبکه برای زمان ما است. مردم می خواهند شخصا ملاقات کنند، اما هنوز در حال آموزش مجدد مهارت های اجتماعی خود پس از کووید هستند. رویدادها از هکاتون‌ها نشأت می‌گیرند و فوریت جدیدی به خود می‌گیرند: شرکت‌هایی که تشنه کارگران ماهر هوش مصنوعی هستند، با بازار کار پر از نامزدهایی که ناامید از یادگیری هوش مصنوعی و برجسته شدن هستند، مقابله می‌کنند. افرادی که مضطرب رها خواهند شد، نه تنها برای ایجاد یک ارتباط جدید، بلکه برای درک چشم انداز هوش مصنوعی به سرعت در حال تحول ظاهر می شوند.

آندریا هوسپنی، بنیانگذار برندهای حیوانات خانگی Bye Bye Dog Breath و This Dog's Life، به من می گوید: «شما می توانید تمام وقت خود را صرف کنید، هر روز به برنامه ها نگاه کنید یا به یک وبلاگ نگاه کنید، یا به پادکست نگاه کنید تا ببینید در حال انجام چه کاری هستند. او در رویدادی که توسط گروهی به نام AI After 5 برگزار شده بود در این ماه شرکت کرد، زیرا در حال یادگیری استفاده از هوش مصنوعی برای کاهش هزینه های عملیاتی خود است.

اما این با حضور حضوری در یک رویداد و شنیدن تجربیات دیگران، موارد استفاده دیگران و هک‌های دیگران متفاوت است.» عصر روز سه‌شنبه در مرکز شهر منهتن، حدود 60 نفر در یک فضای مدرن و صنعتی در زیر نورهای کم نور گرد هم آمدند تا یک رویداد کاملا فروخته شده برگزار شود. این یک ساعت شاد پر سر و صدا یا یک گفتگوی کنار آتش با رهبران صنعت فناوری نبود. آنها برای یک کارگاه عملی برای ساخت عوامل هوش مصنوعی آنجا بودند.

شبی که با غذا و نوشیدنی برای شروع و زمانی برای گپ زدن بسته شده بود، بیشتر شبیه یک کلاس درس بود تا یک رویداد شبکه معمولی. که با طراحی است. برخی از حاضران چشم خود را به ارائه ای در مورد اصول ساختمان عامل بسته بودند. دیگران دوتایی از هم جدا شدند و در غرفه هایی با لپ تاپ های خودشان در کنار هم نشستند و با صدایی خاموش در مورد پروژه های روی صفحه نمایش خود صحبت کردند.

مینا عبدالله، که امسال هوش مصنوعی را بعد از 5 سالگی شروع کرد تا به زنان کمک کند تا نحوه استفاده از هوش مصنوعی را بیاموزند، از میز به میز دیگر راه می‌رفت و مانند معلمی که در کلاس درس می‌چرخد، دوتایی را بررسی می‌کرد. او اصرار دارد که این فقط کار بیشتر بعد از روز کاری نیست، که در حال حاضر به طور فزاینده ای با هوش مصنوعی پر شده است. او می‌گوید این سرگرم‌کننده است و این قالب افراد را در کودکی به یادگیری بازمی‌گرداند - آزمایش و حل مشکلات در کنار هم. او می گوید: «یادگیری یک امر اجتماعی است.

"این باعث می‌شود هوش مصنوعی احساس نزدیک‌تر شدن داشته باشد." AI After 5 بنیانگذار مینا عبدالله بن کلمر برای AI After 5 همانطور که هوش مصنوعی شیوه کار ما را تغییر می دهد، کارمندان غیر فنی به ویژه نگران هستند که عقب بمانند - و این کارگاه ها افراد را از صنایع و نقش های مختلف جذب می کنند. پیج کهو، که امسال Audacious AF را تأسیس کرد، می‌گوید: «مردم احساس نمی‌کنند که به تنهایی می‌توانند این کار را انجام دهند، و دچار استرس می‌شوند.» این فشار افراد بیشتری را مجبور می‌کند تا در تمرین شرکت کنند یا سعی کنند خود را در زمان خود تمرین دهند.

اشکال سنتی شبکه در حال حاضر شکست خورده اند. نظرسنجی هریس که اواخر سال گذشته از طرف شرکت کارکنان Express Employment Professionals انجام شد، نشان داد که سه چهارم کارگران احساس می‌کنند که شبکه‌سازی بیشتر جنبه معاملاتی دارد و کمتر در مورد ارتباطات شخصی است. مردم کمتر با همکاران معاشرت می کنند و مشارکت در ساعات شاد امسال 9 درصد کاهش یافت، زیرا افزایش قیمت ها و کار از راه دور برخی از جذابیت ها را از بین می برد.

اما مردم می‌خواهند دور هم بنشینند. بر اساس داده های Eventbrite، حضور در رویدادهای کوچک در سال 2024 23 درصد رشد داشته است. سال گذشته، نزدیک به 60 درصد از مردم گفتند که می‌خواهند در رویدادهایی شرکت کنند که در آن می‌توانند حول یک فعالیت اجتماعی معاشرت کنند، و ایجاد ارتباطات تمرکز اصلی نبود. تعداد هکاتون‌های هوش مصنوعی اجتماعی که از طریق Devpost، پلتفرمی برای هکاتون‌های حضوری و آنلاین برگزار می‌شوند، از 369 در سال 2024 به 706 در سال گذشته افزایش یافته است.

جست‌وجوی Luma نشان می‌دهد که در هفته آینده حدود دوازده کارگاه و جلسات مشابه در شهر نیویورک در شهر نیویورک برگزار می‌شود و معمولا دو یا سه رویداد در روز در سانفرانسیسکو وجود دارد.

رویدادهای صیقل‌نشده، همانطور که هستید، به روندی ضربه می‌زنند که سال‌ها در حال شکل‌گیری است: فشاری برای اصالت. به جای پانل هایی با پاسخ های آماده و لاف زدن های فروتنانه در ساعات شاد، مردم می توانند به این کارگاه ها بیایند و اعتراف کنند که به کمک نیاز دارند.

Kehoe می‌گوید: «همه از محتوای واقعا بی‌نقصی که شرکت‌ها در حال انتشار آن بودند، خسته شده‌اند. او اولین کارگاه خود را برای زنانی که می خواستند کار با کلود را یاد بگیرند در بهار امسال برگزار کرد. آنها برای حدود 50 نفر جا داشتند، اما نزدیک به 1000 نفر به لیست انتظار پیوستند.

No-Code NYC از سال 2018 میزبان رویدادها بوده است و جامعه ای برای افرادی ایجاد می کند که از نظر حرفه ای فنی نیستند اما می خواهند یاد بگیرند که از ابزارهای کدگذاری کشیدن و رها کردن استفاده کنند یا ممکن است با ایده کار به عنوان توسعه دهنده بازی کنند. بنیانگذار آن، اریک اسرانی، به من می گوید که علاقه به دلیل هوش مصنوعی گسترش یافته است. توسعه‌دهندگانی که به رویدادهای او می‌آیند، می‌خواهند مهارت‌های هوش مصنوعی را تقویت کنند، مانند افرادی که هرگز خود را فنی نمی‌دانستند.

به گفته ایرانی، توسعه دهندگان می توانند مفاهیم را بهتر برای تازه کارها توضیح دهند، اما کسانی که خارج از دنیای فناوری سنتی نیستند، مفاهیم را دنبال می کنند و به سرعت بر اساس آنها عمل می کنند، و در کنار هم قرار گرفتن برای افراد دو طرف این شکاف مزایایی دارد. اسرانی می‌گوید: «در آینده درباره اینکه شغل هر کسی چگونه خواهد بود و به چه مهارت‌هایی نیاز خواهد داشت، تردید وجود دارد. از آنجایی که هوش مصنوعی چشم انداز شغلی را متزلزل کرده است، همچنین کدنویسی را برای کسانی که مایل به غواصی هستند در دسترس تر می کند.

"نه تنها این حس وجود دارد که من می توانم این کار را انجام دهم، بلکه یک حس FOMO نیز وجود دارد." یادگیری در یک محیط گروهی ممکن است سرگرم کننده تر از پنل ها یا ویبکدینگ انفرادی باشد. بن کلمر برای AI After 5 برخی از شرکت‌ها قالب‌های مشابهی را برای آموزش کارکنان در داخل خود آورده‌اند. طارق شوکت، مدیر عامل Sonar، یک شرکت نرم‌افزاری که بر روی تأیید کد هوش مصنوعی متمرکز است، به من می‌گوید که این شرکت اخیرا میزبان یک هکاتون حضوری برای تیم فنی بوده است که کارمندان از راه دور را با کارکنان دفتر همراه می‌کند. در آن یک هفته، او تخمین می‌زند که تیم نسبت به چهار ماه گذشته پیشرفت بیشتری در توسعه مهارت‌های جدید داشته است.

او می‌گوید: «جمع کردن آن‌ها در این محیط بدون ساختار با همه با کمی زمان بازی به افراد کمک کرد تا فضا و آزادی برای یادگیری و آزمایش داشته باشند. "توسعه دانش قبیله ای و به اشتراک گذاری آن در حال وقوع است."

افرادی که روی پروژه‌های خود کار می‌کنند می‌خواهند اجتماعی شوند، اما شاید کمتر از نیاز به مهارت‌های هوش مصنوعی ملموس به ارتباطات صنعتی سست نیاز دارند. آنها همچنین برای یادگیری آخرین فن آوری ها دچار مشکل می شوند. آنا کاپلان، موسس Narrativ توسط AK، یک شرکت داستان‌گویی و برندسازی برای بنیان‌گذاران، می‌گوید: «مردم نیز سریع‌تر و سریع‌تر تکرار می‌شوند. "به همین دلیل است که مردم در مورد رویدادهایی که به آن می روند حساس تر هستند."

این نسخه جدید از شبکه با افرادی طنین انداز می شود که هنوز پس از سال ها کار و مدرسه از راه دور احساس خفقان اجتماعی می کنند و احساس می کنند بسیاری از تعاملات اجتماعی آنها توسط الگوریتم ها واسطه می شود. این رویدادها پادزهری برای احساس تنهایی کارگران و همچنین ناامیدی از یک فرآیند شکسته کاریابی است. مردم می خواهند زندگی خود را بهینه کنند و مهارت های هوش مصنوعی را از طریق آزمایش و به اشتراک گذاری همتایان بیاموزند. آنها در مورد تکالیفی که انجام می دهند، سختگیر هستند. و اگر آنها علاوه بر یک عامل هوش مصنوعی جدید، دوست یا ارتباط برقرار کنند، این یک امتیاز خوب است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید