آیا به جا گذاشتن میراث به ما کمک می کند تا با مرگ و میر مقابله کنیم؟ مطالعه اسرائیلی ارتباط سلامت روان را بررسی می کند

دعای یادبود یهودیان یزکور، که یادبود ویژه ای برای رفتگان است، در کنیسه چهار بار در سال، پس از خواندن تورات در آخرین روز عید فصح، روز دوم شاووت، شمنی آتزرت و یوم کیپور خوانده می شود. این فقط اولین کلمه دعا نیست. کسانی که آن را تلاوت می کنند، از خداوند می خواهند که ارواح بستگان و دوستان درگذشتگان ما را یاد کند. بدین ترتیب، پیوند خود و عزیزانشان را تجدید و تقویت می کنند و ارواح درگذشتگان را شایستگی می بخشند و آنها را در خانه های آسمانی خود تعالی می بخشند.

شخص متعهد می شود که بعد از تعطیلات به احترام متوفی به عنوان یک عمل فیزیکی مثبت در این دنیا که فوت شده دیگر نمی تواند انجام دهد، صدقه بدهد. اما چگونه با مرگ خود و نه فقط عزیزانمان که از دنیا رفته اند روبرو شویم؟ این احساس که بخشی از ما بعد از رفتنمان زنده خواهد ماند به چه معناست؟ مطالعه جدید دانشگاه عبری اورشلیم (HUJI) روی 3000 یهودی اسرائیلی نشان داد افرادی که معتقد بودند دیگران آنها را به خاطر خواهند آورد، تمایل به گزارش سلامت روانی بهتر، احساس قوی‌تر معنا و سطوح پایین‌تری از مصرف مواد مشکل‌ساز دارند.

رفتارهای اعتیاد آور. یافته ها به ارتباط احتمالی بین احساس اهمیت پایدار ما و روشی که ما با استرس، عدم اطمینان و مرگ و میر کنار می آییم اشاره می کند - و مایه تسلی است. بیشتر ما متوجه می شویم که روزی خواهیم مرد. برخی از مردم این فکر را ترسناک می‌دانند، برخی دیگر از فکر کردن به آن اجتناب می‌کنند، و برخی زندگی خود را وقف ساختن چیزی می‌کنند که امیدوارند دوام بیشتری از آن‌ها داشته باشد. بیشتر مردم، در مقطعی، از خود می‌پرسند که پس از رفتنشان چه چیزی باقی می‌ماند.

آیا خانواده‌شان آن‌ها را به یاد خواهند آورد و آیا چیزهایی که خلق کرده‌اند، آموزش داده‌اند یا کمک کرده‌اند همچنان اهمیت خواهند داشت؟محققان به رهبری دکتر اوری لیفشین، پروفسور ماریو میکولینسر، و دکتر دوورا شومولویتز از مرکز اعتیاد و سلامت روان اسرائیل (ICAMH) و بخش روان‌شناسی HUJI نشان می‌دهند که این میل عمیقا انسانی ممکن است به خاطر داشته باشند که ممکن است بیشتر با سلامت روان مرتبط باشند. پس از مرگ نیز تمایل به گزارش سلامت روانی بهتر و سطوح پایین‌تر مصرف مواد مشکل‌ساز و رفتارهای اعتیادآور داشت. این مطالعه در Internati منتشر شد.

مجله سلامت روان و اعتیاد و با عنوان "جاودانگی نمادین، سلامت روان و اعتیاد: دیدگاه مدیریت ترور." جاودانگی نمادین توسط روانشناسان به این معنا تعریف می‌شود که بخشی از ما از طریق روابط، هویت، دستاوردها یا میراث خود ادامه می‌دهیم. تیم دریافت که افرادی که دارای تمایلات اجتماعی قوی‌تر و قوی‌تر از بی‌مرگی هستند حمایت می‌کنند. معنای زندگی و روابط ایمن تر. آنها همچنین علائم کمتری از افسردگی، اضطراب، استرس پس از سانحه، مشکلات خواب و مشکلات را گزارش کردند.

یعنی تنظیم احساساتشان لیفشین گفت: این الگو در مورد رفتارهای اعتیادآور تکرار شد. باور به یاد ماندن اگر چه دیگران جاودانگی نمادین را مورد مطالعه قرار داده اند، اما ارتباط بین آن و اعتیاد بررسی نشده بود. این باور قوی تر مبنی بر اینکه فرد به یاد می ماند با سطوح پایین تر مصرف الکل مشکل ساز، حشیش، و مصرف مواد مخدر تجویزی، و همچنین سطوح پایین تر مصرف مواد مخدر، مصرف مواد مخدر، مصرف مواد مخدر، مصرف مواد مخدر یا سایر مواد مخدر مرتبط بود. او ادامه داد: استفاده از پورنوگرافی، رفتار جنسی اجباری، و استفاده از رسانه های اجتماعی و اینترنت.

لیفشین در مصاحبه ای با The Jerusalem Post گفت: «احساس این که زندگی ما برای افراد دیگر اهمیت دارد و همچنان اهمیت دارد، ممکن است بخش مهمی از نحوه کنار آمدن ما با عدم اطمینان و آگاهی از مرگ و میر خودمان باشد.» با سلامت روانی بهتر و رفتارهای اعتیاد آور کمتر دست به دست هم دهید.» ایده ساده است: «مردم

زمانی که احساس کنند زندگی آنها فراتر از لحظه حال معنا دارد، ممکن است بهتر با آن کنار بیایند. آنها گفتند: "روانشناسان مدتها استدلال کرده اند که مردم با ایجاد حس معنا، تعلق و تداوم با آگاهی از مرگ و میر کنار می آیند. روابط، اجتماع، دستاوردهای شخصی و هویت همگی می توانند به این احساس کمک کنند که زندگی فرد فراتر از فرد است." آنها گفتند. آهن. از شرکت کنندگان پرسیده شد که آیا معتقدند دیگران پس از مرگ آنها را به یاد خواهند آورد، مثلا

موفقیت‌ها یا میراث آنها. آنها همچنین معیارهای سلامت روان، مصرف مواد، اعتیادهای رفتاری، حمایت اجتماعی، عزت نفس، و معنای زندگی را تکمیل کردند. لیفشین در پاسخ به این سوال که آیا بین تمایل به یاد ماندن و باور به اینکه یکی واقعا به یاد می‌آید تمایز قائل می‌شوند، گفت: «فکر می‌کنم آن‌ها متفاوت هستند. «ما بررسی کردیم که چقدر فکر می‌کنند به یاد می‌آیند، نه اینکه چقدر می‌خواهند. هر چه بیشتر احساس کنید که فرد خوبی هستید، اهمیت و هویت بیشتری احساس می کنید.

این می‌تواند پتانسیل اضطراب و ترس از مرگ را کاهش دهد.» لیفشین در پاسخ به این سوال که آیا کسی که وسواس به یاد ماندن دارد می‌تواند سلامت روانی ضعیف‌تری داشته باشد و مرز بین میل سالم به اهمیت و خودشیفتگی کجاست، گفت: «ما نمی‌دانیم. ما باید تحقیقات بیشتری انجام دهیم. "خودشیفتگی سالم" وجود دارد، تا تصویر خوبی از خود داشته باشید. این بخشی از طبیعت انسان است، اما اگر وسواسی باشد، ممکن است مشکلی ایجاد شود. و لازم نیست فردی مذهبی باشد تا احساس قوی جاودانگی نمادین داشته باشد، حتی اگر به زندگی پس از مرگ اعتقاد نداشته باشد.

یک آتئیست نیز می تواند آن را احساس کند.» مدیریت دانش مرگ و میر زندگی در اسرائیل از طریق قتل عام 7 اکتبر توسط تروریست های حماس، جنگ با ایران، سوگ و تهدیدهای امنیتی ادامه دار «می تواند بر واکنش مردم تأثیر بگذارد، زیرا آنها می خواهند با تهدیدها کنار بیایند و احساس اهمیت کنند. «قرار گرفتن در معرض مرگ و احتمال مرگ و میر افراد را بیشتر می کند. هر سنی منجر به تمایل به ترک فرزندان می شود.

پس از جنگ جهانی دوم، بیبی بومرها فرزندان بسیار بیشتری داشتند.» اعتقاد به زندگی پس از مرگ خود می‌تواند محافظت روان‌شناختی در برابر اضطراب مرگ، افسردگی و پریشانی وجودی ایجاد کند. ما برای کاهش اضطراب در مورد تهدیدها به چنین رفتارهای مضری برمی گردیم.» و اگر احساس محافظت نکنیم یا تصویر مثبتی از خود و روابط نزدیک نداشته باشیم، سخت است.

برای از بین بردن احساسات منفی، بنابراین اعتیاد ممکن است حال ما را بهتر کند. «بیش از سه سال پس از 7 اکتبر، افزایش قابل توجهی در اعتیاد در بین اسرائیلی‌ها مشاهده شد. اکنون، در ماه‌های اخیر، زمانی که اوضاع نسبتا ساکت‌تر بوده است، ممکن است تا حدودی کاهش یافته باشد. «تقویت احساس هدف و مشارکت اجتماعی در افراد ممکن است بخشی از مطالعات باشد، اما او گفت که انجام مطالعات برای پیشگیری یا درمان، مطمئنا انجام شده است. اینکه یهودیت 613 میتزوه (فرمان) را برای اجرا فراهم می‌کند، دستورالعمل‌هایی را برای احساس اینکه شما انسان خوبی هستید، ارائه می‌کند، اما «کسی ندارد

o مذهبی بودن برای انجام کارهای نیک. شما می‌توانید حتی بدون جنبه مذهبی، فرد خوبی باشید. همچنین برای تعیین اینکه آیا جاودانگی نمادین خود نقشی علی در این امر ایفا می کند یا خیر، مورد نیاز است

آنها گفتند که سلامت روان و پیامدهای مرتبط با اعتیاد. با این حال، یافته‌ها نشان می‌دهد که «سلامت روان و مشکلات مربوط به اعتیاد ممکن است نه تنها به فرآیندهای زیست‌شناختی، شناختی، یا شخصیتی مرتبط باشد، بلکه تا حدی که افراد احساس می‌کنند احساس هدف، ارتباط اجتماعی-فرهنگی و اهمیتی ایجاد کرده‌اند که می‌تواند فراتر از مرگ خود باقی بماند.» اما شکلی از تعالی مرگ - راهی برای مدیریت روانشناختی دانش فناپذیری با احساس اینکه بخشی از خود از طریق دیگران ادامه خواهد یافت.

آنها به این نتیجه رسیدند، هویت یا میراث یک فرد.