آیا شوالیه شورشی راجر کیسمنت می تواند برای بار دوم نبش قبر شود؟

سر راجر کیزمنت در سال 1916 به دلیل نقشش در شورش ایرلندی اعدام شد.

درخواستی تسلیم شده است تا بقایای یک شوالیه قلمرو تبدیل به توطئه قیام عید پاک، سر راجر کیزمنت، به ایرلند شمالی شود.

در صورت موفقیت، این دومین باری است که کیسمنت نبش قبر و دوباره دفن می شود.

کیزمنت در ابتدا در محوطه زندان پنتونویل لندن دفن شد، جایی که در سال 1916 پس از اینکه پس از سفری به آلمان برای تامین اسلحه برای ملی گرایان ایرلندی در حال بازگشت به ایرلند با یک U-boat کشف شد، به دار آویخته شد.

در سال 1965، بقایای او نبش قبر شد و به گورستان گلاسنوین، دوبلین آورده شد.

اما یک انجمن بزرگداشت به نام او که درخواست ارائه کرده است، گفته است که می خواهد "آرزوی او" را برای دفن در شهرستان آنتریم برآورده کند.

انجمن بزرگداشت و تدفین مجدد راجر کیسمن درخواست مجوز نبش قبر از شورای شهر دوبلین و گورستان گلاسنوین کرده است.

به طور خاص، آنها می خواهند بقایای کیسمنت را از پایتخت ایرلند به خلیج مورلو در شهرستان آنتریم منتقل کنند - جایی که به گفته آنها، مردی به نام پاتریک مک کری با اجازه دفن مجدد در زمین خود موافقت کرده است.

مراسمی در قبرستان گلاسنوین در سال 2001 برگزار شد، زمانی که 9 مرد اعدام شده در طول جنگ استقلال ایرلند دوباره دفن شدند و نشان دهنده پیوند قبرستان با جمهوری خواهی ایرلند بود.

در بیانیه‌ای، این انجمن اعلام کرد که برنامه‌هایش از حمایت خانواده کیسمنت، یعنی جیمز کیسمنت از آریزونا در ایالات متحده برخوردار است.

پنج‌شنبه شب، انجمن و مک‌کری در کنار تیم حقوقی‌شان، وکلای حقوقی فونیکس و مدیران تشییع جنازه اونیل در باشگاه اجتماعی Casement در بلفاست گرد هم آمدند.

آلن دالی، رئیس انجمن گفت: پس از ماه‌ها آماده‌سازی، ما رسما درخواست نبش قبر راجر کیسمنت را داده‌ایم تا او را به خانه بیاوریم.

او گفت "کیزمنت همیشه می خواست به خانه بازگردد" و "تاریخی بود که این برنامه را با بستگان مستقیم و بازمانده راجر، جیمز کیسمنت امضا می کردم".

قسمت 1 - در جستجوی جایگاه خود در جهان

راجر کیزمنت در اوایل قرن بیستم در بریتانیا و ایرلند به یک نام آشنا تبدیل شد. اما دوران کودکی او هیچ اشاره ای به اتفاقات آینده نمی دهد.

این انجمن ادعا کرده است که "نبش قبر به طور منظم در سراسر جزیره ایرلند انجام می شود".

با این حال، دریافت مجوز نبش قبر در ایرلند شمالی، خارجی یا جمهوری ایرلند (ROI)، در خارج شامل یک فرآیند بسیار تنظیم شده است، که در درجه اول به دلیل قوانین دقیق، اخلاقی و حفاظت از سلامت عمومی پیرامون بقایای انسان است.

هنگامی که در سال 1965 پیشنهاد شد که استخوان‌های کیزمنت از پنتونویل به ایرلند شمالی بازگردانده شود، دولت نخست‌وزیر هارولد ویلسون آن را ممنوع کرد و اصرار داشت که باعث ایجاد تنش‌های سیاسی می‌شود.

مشخص نیست که میراث کیستمنت چگونه بر این تلاش اخیر برای آوردن او به شهرستان آنتریم تأثیر خواهد گذاشت.

کسانی که با زندگی و زمانه راجر کیسمنت آشنایی ندارند ممکن است هنوز نام او را از استادیوم ورزشی در قلب یکی از ماندگارترین جنجال‌های سیاسی مدرن ایرلند شمالی - کیسمن پارک - بشناسند.

اما در حالی که نامگذاری یک استادیوم GAA به نام یک شهید جمهوری‌خواه ایرلندی غیرمعمول نیست، نامگذاری یک زمین به نام یک شوالیه بریتانیایی بسیار کمتر رایج است.

و قبل از اینکه در پایان عمرش از مقام شوالیه‌اش سلب شود، کیزمنت هر دو بود.

در سال 1911، کیزمنت توسط شاه جورج پنجم به دلیل فعالیت های بشردوستانه اش - که او را از آفریقای مرکزی به برخی از فقیرترین مناطق آمریکای جنوبی برد - لقب شوالیه گرفت.

اما در سفرهای کیزمنت - که بیشتر زندگی خود را یک پروتستان می دانست - در نهایت از استعمار سرخورده شد، از دیپلماسی کناره گرفت و با پیوستن به نیروهای داوطلب ایرلندی خود را وقف آرمان ناسیونالیستی ایرلندی کرد.

با شعله ور شدن جنگ جهانی دوم، کیزمنت جذب پتانسیل اتحاد ایرلندی-آلمانی به عنوان راهی برای تضمین استقلال کامل ایرلند شد.

به عنوان شورای نظامی مخفی اخوان جمهوری خواه ایرلند (IRB)، کیزمنت موافقت کرد که به آلمان سفر کند، جایی که با استخدام سربازان ایرلندی که برای بریتانیا جنگیده بودند و توسط آلمان اسیر شده بودند، تلاش می کرد یک تیپ تشکیل دهد.

به زودی پس از ورود به قاره، مشخص شد که وعده های آلمانی سربازان و 200000 تفنگ قرار نیست محقق شود.

کیزمنت در آوریل 1916 که با یک U-boat آلمانی به شهرستان کری بازگشت، توسط مقامات بریتانیا دستگیر و دستگیر شد.

هنگامی که پادریگ پیرس اعلامیه را روی پله‌های اداره کل پست دوبلین می‌خواند، کیسمنت در برج لندن محبوس شد و منتظر محاکمه به دلیل خیانت بود.

در 29 ژوئن 1916 کیسمنت به جرم خیانت بزرگ مجرم شناخته شد و به اعدام محکوم شد.

یک کمپین برای مهلت توسط شخصیت های برجسته سیاسی و ادبی، از جمله W B Yeats و جرج برنارد شاو حمایت شد، اما در نهایت شکست خورد.

بخشی از چیزی که شانس او ​​را برای مهلت با مشکل مواجه می‌کرد، عصاره‌هایی از خاطرات روزانه‌اش بود که به طور گسترده منتشر شد و او را به عنوان یک همجنس‌گرا به طور علنی منتشر کرد.

کیسمنت: نام استادیوم جنجالی بلفاست