پرش به محتوای اصلی

آیا چاک شومر آینده پویای حزب دموکرات است یا گذشته بی‌اثر آن؟

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ آبان ۲۱, پنجشنبه، ساعت ۱۰:۵۸حدود 6 دقیقه مطالعه

رهبر سنا در حال مبارزه با این تصور فزاینده است که حزب در پی موفقیت میان دوره ای به نسل جدیدی از رهبران نیاز دارد.

نهار سه‌شنبه سنای ایالات متحده سنتی است که به ساعات کاری آرام‌تر دهه 1950 برمی‌گردد. هنگامی که چاک شومر، رهبر سنای دموکرات ها، روبروی ساعت زینتی اوهایو ایستاده بود و از سال 1859 در بیرون اتاق سنا نشسته بود، پیام او ظاهرا خوشامدگویی به هفت سناتور منتخب بود که برای گردهمایی هفتگی به جمع اعضای هیئت علمی پیوسته بودند. اما کنفرانس مطبوعاتی بلافاصله با سرکوب مخالفت های داخلی در تلاش او برای تبدیل شدن به رهبر اکثریت بعدی سنا همراه بود.

در حالی که شومر (75) جوانی و سرزندگی نام‌های مشهوری را که اکنون صندلی‌های امن جمهوری‌خواهان را در سراسر کشور تسخیر کرده‌اند ستایش می‌کرد، برنی سندرز (85) به تازگی کنفرانس مطبوعاتی خود را در جایی دیگر در کاپیتول به پایان رسانده بود، جایی که به صراحت اعلام کرد که از تلاش شومر برای بازگشت به عنوان رهبر دوم خود حمایت نخواهد کرد. به نظر من، حزب دموکرات باید در مسیری جدید و جسورانه حرکت کند.»

سندرز گفت که 30 سال با شومر آشنا بوده و با او کار کرده و شخصا او را دوست داشته است.

او با صراحت مرسوم خود گفت: «اما من از او حمایت نخواهم کرد.

این انتخاباتی بود، به نظر من، در مورد تغییر. این انتخاباتی بود که در آن مردم آمریکا با صدای بلند و واضح گفتند که از رئیس‌جمهوری خسته شده‌اند که همیشه دروغ می‌گوید، قانون اساسی و حاکمیت قانون ما را تضعیف می‌کند، خودشیفته است و فکر می‌کند می‌تواند هر کاری که می‌خواهد انجام دهد.»

موضع سندرز غیرمنتظره نبود، اما باید ضربه شدیدی برای شومر به همراه داشته باشد. از میان دو کهنه سرباز سنا، سندرز توانسته است، در دهه پس از رقابت اولیه انتخابات ریاست جمهوری امیدوارکننده اما در نهایت شکست خورده اش علیه هیلاری کلینتون، پیشگام حیاتی و محبوب جنبش سوسیالیستی دموکراتیک باقی بماند.

او یک تقویت‌کننده برجسته در راهپیمایی‌های تروی جکون در مین و عبدالالسید در میشیگان بود و جذابیت بین نسلی گسترده‌ای را حفظ کرد - حضور او همراه با الکساندریا اوکاسیو-کورتز در کنسرت زنده اکتبر گروه The Strokes توسط طرفداران به عنوان ارتباطی با خدایان فرهنگی سیاسی-پاپ نیویورک مورد استقبال قرار گرفت.

شومر، حتی در حالی که دموکرات‌ها هنوز در انتخابات میان‌دوره‌ای خیره‌کننده خود در مجلس نمایندگان و سنای ایالات متحده غرق می‌شوند، با این تصور که او نماد حزب دموکرات است که عملا پس از انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته منقرض شد، مبارزه می‌کند.

چند تن از دموکرات‌های سرشناس قبلا ملاحظات خود را ابراز کرده‌اند، از جمله الیسا اسلاتکین، سناتور ارشد میشیگان که در کنار سندرز سخنرانی کرد و گفت که رهبری حزب "به نسل جدیدی نیاز دارد". انجمن بین‌المللی ماشین‌کاران و کارگران هوافضا، که 600000 عضو دارد، این هفته بیانیه‌ای منتشر کرد و از شومر خواست که به دنبال یک دوره دیگر به عنوان رهبر نباشد.

استدلال ضد شومر/حکیم جفریس بر این باور استوار است که انقلاب آبی میان‌دوره‌ای ناشی از فعالیت‌های مردمی، داوطلبانه و نامزدهای استثنایی بود تا هر استراتژی رهبری.

السید، اگرچه به دوران تصدی شومر احترام می‌گذارد، اما در آرزوی خود برای رهبری سناتور مریلند، کریس ون هولن در ژانویه، صریح بوده و او را «قانون‌گذار قانون‌گذار» می‌داند که قادر به تهیه لوایح کوچک برای رسیدگی به بحران‌های اجتماعی-اقتصادی و بهداشتی است که دموکرات‌ها می‌توانند از آن برای اخراج سیاستمداران استفاده کنند.

به‌جای بسته‌های لایحه همه‌جانبه، ما به نتایج سریعی نیاز داریم که واقعا در مورد آنچه قرار است ارائه کنیم صحبت کنیم و سپس رئیس‌جمهور را مجبور کنیم تصمیم بگیرد که آیا می‌خواهد قوانینی را که عموما محبوب هستند وتو کند یا با ما برای رسیدگی به مشکلاتی که مردم با آن مواجه هستند همکاری کند.»

در مقابل آن، متحدان شومر مانند روبن گالیگو (آریزونا) و کرستن گیلیبراند (نیویورک) دفاع قاطعانه ای از رکورد شومر ارائه کردند و اعتبار نتایج میان دوره ای را در خانه او گذاشتند. آنها اشاره کردند که شومر روی کوپر، فرماندار سابق کارولینای شمالی را که به راحتی کرسی سنا را جابجا کرد، و همچنین شرود براون از اوهایو و جاش تورک، سناتور تازه منتخب آیووا را به خدمت گرفته بود.

علاوه بر این، او نکات استراتژیک گفتگو در مورد «هزینه، فساد و هرج و مرج» را ابداع کرده بود و در جمع آوری 600 میلیون دلار صندوق جنگی مورد استفاده در کمپین ها پیشتاز بود. گیلیبراند خاطرنشان کرد که شومر بیش از یک سال پیش یک رویداد جمع آوری کمک مالی برای اسکات کولوم برگزار کرده بود، اسکات کولوم که پیشنهاد خود را برای یک کرسی تاریخی سنای می سی سی پی در شامگاه چهارشنبه، بیش از یک سال پیش، مهر و موم کرد و 2 میلیون دلار در اختیار او قرار داد تا جایی که سیندی هاید اسمیت در می سی سی پی در اختیار داشت.

با این حال، خود کولوم وقتی از او پرسیده شد که به چه کسی در رقابت رهبری سنا رای می دهد، محتاطانه برخورد کرده است، و به راحتی به نیاز به گسترش جغرافیایی در میان رهبری حزب اشاره می کند. او گفت: «این چیز خوبی نیست که هم رهبر شومر و هم رهبر جفریس هر دو در یک منطقه زندگی می کنند.

به نظر می‌رسد حکیم جفریس (56) اولین سخنران سیاه‌پوست مجلس بدون مخالفت داخلی باشد، حتی اگر رهبری اقلیت او در آن اتاق در دو سال گذشته همزمان با شومر مورد انتقاد قرار گرفته است. هیچ یک از این دو مرد بلندگوی مغناطیسی خاصی نیستند.

و در حالی که رای دهندگان دموکرات نسبت به دوره جدید دوره دوم ترامپ - مخرب بودن دوج به رهبری ایلان ماسک، وحشیگری عملیات یخ، پاکسازی دانشگاه‌های ایالات متحده، کاهش مالیات و افزایش مراقبت‌های بهداشتی در لایحه One Big Beautiful Bill - خشمگین شده بودند که تنها در مقابل کنگره مقاومت کنند. این حزب در نهایت با پایان دادن به تعطیلی دولت در سال 2025 تسلیم شد.

با تشدید اعتراض عمومی نسبت به تخریب غزه توسط اسرائیل، هر دو رهبر دموکرات به طور گسترده با دولت بنیامین نتانیاهو همدردی داشتند و هستند - و هر دو از کمک های مالی کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل دریافت کرده اند. چند ساعت پس از تغییر شگفت انگیز قدرت کنگره در هفته گذشته، تفسیرهای مختلفی از آنچه رای دهندگان آمریکایی اکنون از حزب دموکرات می خواهند، ارائه شد.

جدیدترین نمایندگان و سناتورها بارها بر علاقه خود به رسیدگی به مسائل عمومی به جای مشارکت در تحقیقات سیاسی و در نهایت بیهوده کنگره و رای استیضاح تاکید کرده اند.

سندرز در روز سه‌شنبه گفت: «اکنون بیش از هر زمان دیگری در تاریخ این کشور نابرابری ثروت درآمدی وجود دارد و خواستار تغییر فوری «اقتصادی که برای همه کار می‌کند» وجود دارد.

و آیا فکر می‌کنم چاک در این مسیر پیشرو بوده است؟ نه، نمی‌کنم.»

جفریس و شومر سخنرانی‌های بی‌شماری درباره فساد دولت ترامپ را رهبری کرده‌اند و باید تلاش‌هایی را برای پاسخگویی به مقامات کلیدی در زمانی که دموکرات‌ها اکثریت را در ژانویه به دست گرفتند، رهبری کنند. شومر در سخنرانی خود در روز سه‌شنبه انتقاداتی را به پیت هگزث، وزیر جنگ، که به گفته او مسئول «یکی از بزرگترین شکست‌های سیاست خارجی در تاریخ آمریکا» است، محفوظ داشت.

"آمریکا به یک وزیر دفاع جدی نیاز دارد و نه یک جنگ سالار بدخواه."

تنها دو ساعت پس از سخنان شومر، مجلس رای گیری رویه ای در مورد اینکه آیا مواد استیضاح ارائه شده توسط توماس ماسی، نماینده جمهوریخواه مرتد را پیش می برد، برگزار کرد. ماسی تنها جمهوری خواه بود که به پیشنهاد حزبش مبنی بر ارجاع مقالات به کمیته رای منفی داد و عملا آن را از بین برد. این همبستگی تصویری واضح از فرماندهی پایدار رئیس جمهور ترامپ بر جمهوری خواهان در کنگره بود.

اما 11 نماینده دموکرات مجلس نمایندگان به دلایل مختلف در جلسه حضور نداشتند. آرای آنها ممکن بود برای وادار کردن مواد استیضاح به رای کفایی کافی باشد - اگرچه جمهوری خواهان نیز غایبان داشتند.

با این حال، شومر و جفریس، چهره‌های اصلی حزب دموکرات، به همکاران و عموم مردم تاکید می‌کنند که می‌توانند به جای گذشته بی‌اثر آن، با آینده پویای کنگره روبرو شوند، این پیش‌گوی خوبی نبود.

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Is Chuck Schumer the Democratic Party’s dynamic future or its ineffectual past?

Senate leader is battling a growing perception that the party needs a new generation of leaders in wake of midterms success

همه‌ی اخبار فرهنگ و هنر