از لندن تا دوبلین: «با زندگی در اینجا، می‌توانم بگویم که من بیشتر از انگلیسی، ایرلندی هستم، حتی با لهجه»

چیزی که سوفی مک درموت 29 ساله را از نقل مکان از انگلستان به ایرلند متعجب کرد این بود که چقدر مردم از او می پرسیدند کجا به مدرسه می رود.

مک درموت می‌گوید: «وقتی من به آنجا رفتم، این سؤالی بود که مردم در میخانه می‌پرسیدند. "من هنوز فکر می کنم بسیار سرگرم کننده است."

حتی در دانشگاه بریتانیا، مک درموت می‌گوید که بسیار غیرعادی است که مردم بپرسند او کجا به مدرسه رفته است. از آنجایی که ایرلند بسیار کوچک است، "احتمال این است که شخصی که این سوال را می پرسد، کسی را می شناسد که به آن مدرسه رفته است یا کسی که ممکن است با او ارتباط داشته باشید. و این یک راه واقعا دوست داشتنی برای ایجاد این ارتباطات است."

پس از دانشگاه، مک درموت مشغول به کار شد و در مقابل سیل برای رودخانه تیمز در لندن کار می کرد. دو ماه پس از شروع کارش، همه‌گیری کووید-19 شیوع پیدا کرد و هم خانه‌اش اعلام کرد که به خانه می‌رود. مک درموت به تنهایی قادر به پرداخت اجاره بها نبود و نمی توانست نزد والدینش به خانه برگردد زیرا آنها به سنگاپور نقل مکان کرده بودند. بنابراین او سوار پروازی به دوبلین شد تا برود و نزد پدربزرگش بماند. پدرش ایرلندی است و او خاطرات خوبی از گذراندن تابستان ها در خانه خانوادگی خود در کودکی دارد.

"من برنامه ای نداشتم و نمی دانستم چه کاری می خواهم انجام دهم. ایرلند تازه در حال بازگشایی بود، بنابراین من برای مدتی در براون توماس کار کردم."

مک درموت هرگز در هیچ کجای بریتانیا که زندگی می کرد احساس آرامش نکرده بود. او در دهکده ای در خارج از باث بزرگ شد و دوران کودکی خود را به عنوان بت توصیف می کند. اما بعد از اینکه پدر و مادرش دور شدند، چیز زیادی برای لنگر انداختن او در آنجا وجود نداشت. او برای دانشگاه به نیوکاسل نقل مکان کرد و زمان خود را در آنجا دوست داشت. اما بیشتر جامعه او پس از فارغ التحصیلی از آنجا رفتند و تنها چند ماه پس از زندگی در لندن او هنوز پاهای خود را پیدا نکرده بود.

وقتی به دوبلین نقل مکان کردم، تقریبا فورا این احساس به وجود آمد: آه، اینجا چیزی درست است.»

یک راه طولانی به ایرلند: "ایرلندی ها بسیار مخفی هستند. چیزهایی به شما نمی گویند

اگرچه او پدربزرگ محبوبش را برای شرکت داشت، اما در آغاز دوستی برای او دشوار بود.

"در طول کووید نمی‌توانستید بیرون بروید و مردم را ببینید یا با آنها وقت بگذرانید. من احساس می‌کردم که مردم دوستان مدرسه و دانشگاه خود را دارند و واقعا سخت بود که به گروه‌ها تقسیم شویم بدون اینکه فرصتی برای گذراندن زمان زیادی با مردم در آن دوره داشته باشیم." مک درموت از طریق کار یک دوست پیدا کرد که در شعاع پنج کیلومتری زندگی می کرد، به این معنی که آن دو می توانستند در فاصله های اجتماعی پیاده روی کنند.

فکر می‌کنم اگر اینطور نبود، شاید می‌توانستم متقاعد شوم که به بریتانیا برگردم.»

علی‌رغم چالش‌هایی که برای یافتن جامعه‌اش وجود داشت، او این احساس را داشت که ایرلند همان جایی است که قرار بود باشد. او برای تحصیل در رشته حقوق در UCD درخواست داد. تقریبا در همان زمان زنی که از طریق کار در براون توماس با او آشنا شد، یک استودیوی اسپین باز کرده بود. او از مک درموت دعوت کرد تا به عنوان مربی به صورت پاره وقت کار کند. مک درموت از طریق کارشناسی ارشد و کار در استودیو با کسانی آشنا شد که او آنها را "گروه اصلی دوست دختر" خود می نامد. او این زنان را به عنوان بهترین دوستان خود برای زندگی توصیف می کند.

"بسیاری از آنها بین المللی هستند یا اهل دوبلین نیستند، و من فکر می کنم این واقعا کمک کرد زیرا ما آن تاریخ مشترک مدارس و دانشگاه ها و غیره را نداشتیم. این بدان معنی بود که ما واقعا همه به دنبال دوستی بودیم." او تخمین می زند که بیش از نیمی از دوستانش از خارج به ایرلند نقل مکان کرده اند.

او خود را ایرلندی می‌داند و به خاطر داشتن لهجه انگلیسی چندان بدبین نمی‌شود. پدرش همیشه از داشتن پاسپورت ایرلندی مطمئن می شد.

"با زندگی در اینجا، قطعا می‌توانم بگویم که من بیشتر از انگلیسی بودن ایرلندی هستم، حتی با لهجه. فکر می‌کنم مردم ممکن است فرضیاتی داشته باشند، اما این آب از پشت یک اردک است. من اهمیتی نمی‌دهم. من دقیقا می‌دانم که هستم و نسبت به این کشور احساس غرور می‌کنم."

شباهت های زیادی بین ایرلندی ها و انگلیسی ها وجود دارد. استقرار را آسان می کند

او می‌خندد و می‌گوید این آمریکایی‌ها در گروه دوستی او هستند که بیشترین تمسخر را دارند.

مک درموت واقعا از احساس اجتماعی در ایرلند لذت می برد. او دوست دارد که چگونه دوبلین با وجود پایتخت بودن، حس خاص شهر کوچک بودن را حفظ می کند.

[وقتی] اتفاقی در این کشور می‌افتد، همه به آن فکر می‌کنند یا درباره آن صحبت می‌کنند و خوب یا بد، من فکر می‌کنم که این خیلی دوست‌داشتنی است.»

در طول دوره کارشناسی ارشد، او قرارداد آموزشی با یکی از شرکت های حقوقی بزرگ در دوبلین منعقد کرد. او بسیاری از تجربیات خود را در حساب TikTok خود ثبت کرد که به شوخی آن را دانشجوی حقوق بسیار بد نامید. "هفته گذشته در یک رویداد در UCD بودم و دو دختر آمدند و گفتند: "دلیل اینکه ما کارشناسی ارشد را انجام می‌دهیم این است که شما کارشناسی ارشد را در اینجا انجام دادید و گفتید تجربه خوبی بود".

درست زمانی که او شروع به کار به عنوان وکیل کرده بود، از طریق یک برنامه دوستیابی با دوست پسرش آشنا شد. دوست پسر او در زیمبابوه به دنیا آمد و قبل از اینکه در 20 سالگی به دوبلین برود در لس آنجلس زندگی می کرد. آنها با دو سگ خود در جنوب دوبلین زندگی می کنند. این زوج تصمیم گرفته اند که ایرلند جایی است که می خواهند درازمدت زندگی کنند.