استفان میلر از میان گالری متشنج از گروتسک‌ها، فاشیست‌ها و فرصت‌طلبان بدترین است.

برای یک دقیقه در آنجا، پس از سرکوب بی‌رحمانه دونالد ترامپ و جنبش ماگا که در انتخابات میان‌دوره‌ای هفته گذشته به دست رای‌دهندگان رسید، به نظر می‌رسید که رئیس‌جمهور ایالات متحده ممکن است تا حدودی تنبیه شده باشد. در واقع به نظر می رسید که او ممکن است در حال آماده شدن برای اتخاذ رویکرد آشتی جویانه تری نسبت به دموکرات ها باشد، زیرا اکثریت آنها در هر دو مجلس کنگره به آنها قدرت قابل توجه - هرچند محدود - برای مانع تراشی در دستور کار او می دهد.

در یک مصاحبه تلفنی با CNBC یک روز پس از انتخابات، به نظر می رسید که او به نوعی از نزدیک شدن بالقوه سیگنال می دهد و پیشنهاد می کند که همکاری دو حزبی ممکن است برای او آسان تر از آنچه مردم پیش بینی می کردند باشد. او گفت: «می‌توانم به شما بگویم که می‌توانم با آن‌ها روی خیلی چیزها کار کنم، خیلی بیشتر از چیزی که مردم بفهمند.» او مدعی شد، برای مثال، برنی سندرز، دیدگاه‌های بسیار مشابهی در مورد تجارت داشت.

صرف این واقعیت که او فورا مایل بود مشروعیت نتیجه را بپذیرد - البته باید اذعان کرد که همچنان کاندیداهای ضعیف جمهوری‌خواه را مقصر می‌دانست و اصرار می‌کرد که اگر شخصا در رای‌گیری حضور داشت، آنها با قاطعیت برنده می‌شدند - به نظر می‌رسید که هر چیزی که ممکن است با ترامپ بگذرد، برای یک روحیه آشتی‌جویان نشان می‌دهد.

اما قرار نبود. البته قرار نبود. آیا کسی به طور جدی انتظار غیر از این داشت؟ و بدترین نشانه از اینکه چقدر تماشایی نبود، دو روز بعد، با تصمیم ترامپ برای جایگزینی سوزی وایلز - که از زمان بازگشتش به قدرت در ژانویه 2025 به عنوان رئیس دفتر او خدمت می کرد و به عنوان نزدیک ترین عامل به تأثیر تعدیل کننده بر رئیس جمهور تلقی می شد - با استیون میلر رخ داد.

میلر در میان گالری متشنج از گروتسک‌ها، فاشیست‌ها و فرصت‌طلبان پستی که در دو دولت ریاست‌جمهوری ترامپ پراکنده شده‌اند، بدون شک میلر از نظر سیاسی افراطی‌ترین و از نظر شخصی غیرجذاب‌ترین فرد است. او یکی از معدود چهره هایی است که از اولین دولت ترامپ در کنار او باقی مانده اند. (در سال 2016، او به عنوان مدیر ارتباطات سناتور جمهوری خواه جف سشنز سمت خود را واگذار کرد تا در اولین کمپین انتخاباتی ترامپ کار کند.)

میلر به‌عنوان مشاور ارشد در دولت اول و از سال 2025، معاون رئیس ستاد در امور سیاست و مشاور امنیت داخلی، به‌ویژه در سیاست‌های مهاجرتی ترامپ، شخصیتی بسیار تأثیرگذار بوده است. بربریت شوک و هیبت آن سیاست ها - جدایی کودکان از خانواده هایشان در مرز آمریکا و مکزیک. ممنوعیت ورود مهاجران از کشورهای اکثریت مسلمان؛ اعمال سهمیه برای ماموران اداره مهاجرت و گمرک (یخ) برای دستگیری؛ و حبس بدون محاکمه مهاجران در زندان‌های سالوادور - تا حد زیادی باعث بدبختی شده است.

رک استفان میلر. این خیلی چیز اوست. همان طور که می گویند ظلم است. او برای آن زندگی می کند و برای آن بسیار سخت کار می کند.

نگهبانان امنیتی در خیابان های دوبلین «یخ دیگری» نیستند. آنها نیز راه حل نیستند

شاید حتی بیشتر از خود ترامپ، او معتقد واقعی به این ایده باشد که قدرت تنها اصلی است که در سیاست، در سطح داخلی و بین المللی اهمیت دارد، و اینکه قدرت رئیس جمهور ایالات متحده حاکم است. ژانویه گذشته، پس از اینکه نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا به طور غیرقانونی در کاراکاس ربوده شد و به نیویورک منتقل شد تا با اتهامات قاچاق مواد مخدر روبرو شود، از میلر در مورد کودتا و اینکه چه کسی اکنون ونزوئلا را اداره می کند، سوال شد.

او گفت: "ایالات متحده اکنون ونزوئلا را اداره می کند." طبق تعریف، این درست است. ما در جهانی زندگی می‌کنیم که می‌توانید هرچه می‌خواهید در مورد زیبایی‌های بین‌المللی و هر چیز دیگری صحبت کنید، اما ما در جهانی زندگی می‌کنیم، در دنیای واقعی، که با قدرت اداره می‌شود، با زور اداره می‌شود، که توسط قدرت اداره می‌شود. اینها قوانین آهنین جهان از آغاز زمان هستند.

بسیاری از مفسران، در اظهارات میلر و در مفهوم قدرت که آشکار کردند، به حضور کمین نظریه‌پرداز حقوقی آلمانی کارل اشمیت اشاره کرده‌اند که نوشته‌هایش به سیستم حقوقی رایش سوم کمک می‌کرد. از نظر اشمیت، قدرت رهبر - که او در نوشته‌هایش از او به عنوان "حاکمیت" یاد می‌کرد - مطلق بود، و این قدرت عبارت بود از این که استثناهایی را از نظم قانونی اعلام کند.

(از این نظر، کهن الگوی استثنایی، تعلیق آزادی های مدنی توسط نازی ها پس از آتش سوزی رایشستاگ بود.) ایده های اشمیت در سال های اخیر به طور فزاینده ای بر جناح راست آمریکا تأثیرگذار شده است.

بر اساس گزارش رویترز دو روز قبل از انتخابات میاندوره ای، کاخ سفید ترامپ ماه ها پیش از انتخابات، به برنامه ریزی درباره چگونگی ادامه برنامه رئیس جمهور از طریق قدرت اجرایی در مواجهه با مجلس و سنا تحت کنترل دموکرات ها پرداخت. چنین تصور قانون به فرمان از قدرت ریاست جمهوری بوی میلر می دهد و در واقع گزارش رویترز از او به عنوان یکی از مقامات ارشد درگیر در برنامه ریزی نام برده است.

آیا استعاره ای بهتر از این که کارکنان هگزت کره ی آیزنهاور را در هم بشکنند برای وضعیت جهان وجود دارد؟

دیدگاه‌های میلر در مورد نژاد و مهاجرت نیز به‌طور بدنامی از ایده‌های ناسیونالیستی سفیدپوست برخوردار است. در سال 2019، زمانی که او مشاور ارشد کاخ سفید بود، مرکز حقوق فقر جنوبی، یک گروه مدافع حقوق مدنی ایالات متحده، ایمیل‌هایی را منتشر کرد که در آن میلر به کتابی به نام اردوگاه مقدسین نوشته ژان راسپیل نویسنده فرانسوی اشاره می‌کرد.

این کتاب از زمان انتشار آن در سال 1973، متن اصلی قانون ملی گرایی سفیدپوستان بوده است. (استیو بنن و مارین لوپن نیز از این کتاب استناد کرده‌اند.) در آن، ناوگانی متشکل از یک میلیون مهاجر هندی به سواحل جنوبی فرانسه می‌رسند. هنگامی که سیاستمداران در مقابله با بحران شکست می خورند، اروپا با انبوهی از آسیایی ها تسخیر می شود و فروپاشی تمدن رخ می دهد. نیازی به گفتن نیست که این مهاجران نه به‌عنوان مستاصل و آسیب‌پذیر، بلکه به‌عنوان وحشی‌های خشن به‌ویژه تجاوز به زنان سفیدپوست به تصویر کشیده می‌شوند.

ایمیل های فاش شده توسط میلر در سال 2015، زمانی که اروپا تعداد زیادی از مهاجران از سوریه و افغانستان را دریافت می کرد، به سردبیر وب سایت سیاسی راستگرای Breitbart فرستاد. او نوشت: «کسی باید به تشابهات اردوگاه مقدسین اشاره کند.»

اما در نهایت لازم نیست چیزی از وابستگی های سیاسی میلر بدانیم تا ببینیم که او توسط ایدئولوژی افراطی و خطرناک نفرت انگیزه دارد. فقط لازم است به هرج و مرج که نفوذ او به وجود آورده است نگاه کرد، به خصوص از آغاز دور دوم ترامپ. هنگامی که ماموران گمرک و گشت مرزی ایالات متحده در اوایل سال جاری به یک پرستار 37 ساله به نام الکس پرتی در مینیاپولیس شلیک کردند و او را کشتند، میلر بلافاصله اعلام کرد که او یک "تروریست داخلی" و "قاتل" است.

"ما از میلیاردرها رای دادیم": بعد از انتخابات میان دوره ای ایالات متحده چه اتفاقی می افتد؟

جدای از انتصاب میلر به عنوان رئیس دفتر جدید خود، مهم‌ترین پاسخ ترامپ به اختلاس میان‌دوره‌ای این بود که حتی عمیق‌تر به منطقه آسایش اواخر دوران شغلی‌اش بازگشت: بازسازی کاخ سفید. هر چه ترامپ بیشتر رئیس جمهور باقی بماند، به نظر می رسد که او علاقه کمتری به تجارت واقعی دولت دارد. و هر چه رئیس‌جمهور هشت‌ساله وقت و انرژی بیشتری برای دکوراسیون داخلی بگذارد، میلر در موقعیتی قرار می‌گیرد که بتواند کار واقعی اداره دولت را انجام دهد.

به نظر می‌رسد دو سال آینده سیاست آمریکا می‌تواند شاهد لوسترهای بیشتری در کاخ سفید و خون بیشتری در خیابان‌ها باشد.