انتشار کربن آمازون ناشی از اقدامات انسانی است که توسط خشکسالی تقویت شده است

غرق کربن آمازون در حال ضعیف شدن است زیرا جنگل زدایی 1، 2، 3، 4، 5، افزایش مرگ و میر درختان 6، 7، 8 و تغییرات آب و هوایی شرایط آب و هوایی را که جنگل های استوایی مرطوب را حفظ می کند، مختل می کند. از دست رفتن جنگل باعث کاهش بارندگی، افزایش دما و طولانی شدن فصل خشک می شود و باعث انتشار کربن بیشتر می شود 1، 2، 3، 4، 11، 12. تنش آب و هوا در مناطق جنگل زدایی بیشتر قوی تر است و جنگل ها را به تدریج قابل اشتعال تر می کند 1، 9، 13. رویدادهای آب و هوایی در مقیاس بزرگ، مانند ال نینو، تأثیرات آب و هوایی منطقه ای را بیشتر تقویت می کند 9، 14، 15، 16، 17.

در اینجا ما تجزیه و تحلیلی از 15 سال شار کربن آمازون به دست آمده از اندازه گیری CO2 اتمسفر را ارائه می کنیم. ما تعادل کربن 0.08 ± 0.32 PgC سال-1 را تعیین می کنیم، با آتش سوزی به عنوان منبع غالب (0.40 ± 0.07 PgC سال-1) و جذب جنگل به طور فزاینده ای قادر به جبران انتشار گازهای گلخانه ای نیست. علاوه بر این، ما محرک‌های اصلی انتشار کربن در آمازون را بررسی می‌کنیم و سه گروه سال مجزا را شناسایی می‌کنیم.

گروه 1 (2011-2014، 2017 و 2018) نقش آمازون را در تعادل جهانی کربن (0.11 ± 0.08 PgC yr-1) در طول سال های مرطوب با فعالیت کم انسانی، مانند جنگل زدایی، سوزاندن زیست توده و تخریب نشان می دهد. گروه 2 (2019-2022) نشان دهنده انتشار کربن آمازون (0.43 ± 0.13 PgC سال-1) از فعالیت های انسانی (عمدتا جنگل زدایی و تخریب) در طول سال های با استرس آب و هوایی کم است.

گروه 3 (2010، 2015، 2016، 2023 و 2024) دارای بالاترین انتشار کربن (0.49 ± 0.07 PgC در سال-1) است و شامل سال های گرم و خشک (تنش آب و هوای بالا)، مانند ال نینو و گرم شدن مناطق گرمسیری، سوزاندن اقیانوس اطلس شمالی است.

آمازون، بزرگترین جنگل استوایی در جهان، ذخایر کربن قابل توجهی را به دلیل جنگل زدایی در مقیاس بزرگ و سایر تغییرات کاربری زمین از دست داده است. جنگل های باقی مانده در این منطقه بخشی از این اتلاف کربن را از طریق فرآیندهای ترسیب کربن جبران کرده است. با این حال، این ظرفیت در حال کاهش است، در درجه اول به دلیل افزایش مرگ و میر درختان 6، 7، 8، 18 و تغییرات در شرایط آب و هوایی منطقه ای اصلاح شده توسط جنگل زدایی 1، 3، 9، 13. جنگل آمازون تقریبا 23 ± 123 میلیارد تن کربن (PgC) در پوشش گیاهی و خاک ذخیره می کند 19، 20.

فعل و انفعالات بین اکوسیستم جنگلی، چرخه هیدرولوژیکی و آب و هوای منطقه پیچیده است، به طوری که بازیافت رطوبت اتمسفر توسط تبخیر و تعرق بیش از نیمی از بارش را تشکیل می دهد. فعالیت های مستقیم انسانی در آمازون، از جمله جنگل زدایی، تخریب جنگل و سوزاندن زیست توده، تعادل کربن منطقه و آب و هوا را عمیقا تغییر داده است. از بین رفتن جنگل باعث کاهش بارش، افزایش دما و طولانی شدن فصل خشک می شود و شروع فصل مرطوب را به تاخیر می اندازد 1، 3، 4، 14، 16.

در طول دوره های تغییرات شدید آب و هوایی، مانند ال نینو یا دمای غیرعادی بالای سطح دریا در اقیانوس اطلس شمالی (TNA)، این تأثیرات از طریق تعامل تلفات انباشته جنگل، گرم شدن کره زمین، تغییر گردش خون و ناهنجاری های در مقیاس بزرگ تقویت می شوند.

سوالات زیادی در مورد محرک های اصلی انتشار کربن و تنوع در آمازون باقی می ماند. مطالعات مبتنی بر مدل‌سازی و تکنیک‌های پایین به بالا نشان می‌دهد که انتشار گازهای گلخانه‌ای در طول سال‌های آب و هوای شدید (گرم و خشک) افزایش یافته است و به رویدادهای شدید به عنوان دلیل افزایش انتشار کربن اشاره می‌کند. با این حال، اندازه گیری های جوی مستقیم ما وضعیت پیچیده تری را نشان می دهد.

در اینجا، ما از تاریخ 15 ساله خود در مورد شار کربن آمازون که از اندازه‌گیری‌های CO 2 اتمسفر به دست می‌آید برای پاسخ به سؤالات مهم در مورد عوامل اصلی افزایش انتشار کربن و تغییرپذیری در آمازون و اینکه آیا این عوامل ناشی از رویدادهای آب و هوایی شدید جهانی یا فعالیت‌های مستقیم انسانی (جنگل‌زدایی، سوزاندن زیست توده و تخریب) در آمازون هستند، استفاده می‌کنیم.

در سال 2000، جنگل زدایی در آمازون برزیل مساحت کل 474770 کیلومتر مربع (12.5 درصد آمازون برزیل، 3.8 × 10 6 کیلومتر مربع) را نشان داد. آمازون برزیل 58 درصد از منطقه پان آمازونیا را تشکیل می دهد (شکل 1). تا سال 2004، برنامه PRODES 21 برزیل برای نظارت بر پوشش گیاهی بومی، جنگل زدایی تجمعی به مساحت 612225 کیلومتر مربع را در سراسر آمازون قانونی ثبت کرده بود که معادل 15.5 درصد از پوشش جنگلی اصلی منطقه است.

بین سال‌های 2004 و 2012، نرخ سالانه جنگل‌زدایی در نتیجه سیاست‌های عمومی طراحی‌شده برای مهار پاک‌سازی 22، 23، 84 درصد کاهش یافت و به تلفات تجمعی 697319 کیلومتر مربع (18.4 درصد از کل مساحت جنگل) رسید. این میزان از سال 2013 تا 2018 دوباره شروع به افزایش کرد، زمانی که کل تلفات جنگل به 19.5٪ رسید و پس از سال 2019 به شدت افزایش یافت و به 791835 کیلومتر مربع (20.9٪) در سال 2022 رسید. اگرچه نرخ سالانه جنگل زدایی به شدت در سال 2023 و 2024 درصد کاهش یافت (به ترتیب 30٪ و 2024) دوره 2019-2022، تلفات تجمعی جنگل هنوز به 807301 کیلومتر مربع (21.3٪) رسیده است.

از سال 2010 تا 2024، مساحت مرتع 19 درصد، سطح زیر کشت سویا تا 193 درصد و استخراج معادن 272 درصد (مراجعه 24) افزایش یافت و به ترتیب به مقادیر تخمینی 561416 کیلومتر مربع، 59368 کیلومتر مربع و 3956 کیلومتر مربع رسید (شکل S 1 بالا).

میانگین سالانه مناطق نفوذ، ادغام سایت‌های RBA، ALF، SAN و CZS، بر اساس تراکم مسیر برگشتی در طول سال‌های 2022-2024، محاسبه شده توسط مدل مسیر HYSPLIT برای هر فلاسک (ارتفاع نمونه). خط آبی مربوط به منطقه آمازون 6.7 × 10 6 کیلومتر مربع است که در این مطالعه به تصویب رسید (روش ها). مناطق تحت نفوذ بر اساس این چهار سایت مربوط به 95٪ از آمازون است. مناطق نفوذ برای دوره های 2010-2012 و 2013-2021، و همچنین برای هر سایت، در داده های توسعه یافته شکل 2 ارائه شده است.

ما سری زمانی بارش و دما را از 1979 تا 2024 در داده های توسعه یافته شکل 1 ارائه می کنیم. برای ارزیابی تأثیر شش سال گذشته، که طی آن جنگل‌زدایی بین سال‌های 2019 و 2022 به شدت افزایش یافت، بر میزان بارش و دما، دوره مورد مطالعه قبلی 1 (1979-2018) را با دوره فعلی از 1979 تا 2024 مقایسه کردیم، با استفاده از پایگاه داده یکسان برای هر دو دوره (روش‌ها). از سال 1979 تا 2018، تغییرات بارندگی سالانه از نظر آماری معنی‌دار نبود (69 ± 27 میلی‌متر). با این حال، از سال 1979 تا 2024، کاهش 174 ± 69 میلی متر وجود دارد که نشان دهنده کاهش 8 درصدی است.

در دوره اوج فصل خشک (آگوست تا اکتبر)، از سال 1979 تا 2018، بارش 17٪ (19 ± 64 میلی متر) و از سال 1979 تا 2024، 20٪ (18 ± 83 میلی متر) کاهش یافت. افزایش دمای سالانه از سال 1979 تا 2018 0.93 ± 0.13 درجه سانتیگراد و از سال 1979 تا 2024 0.13 ± 1.13 درجه سانتیگراد بود که نشان دهنده افزایش 0.20 درجه سانتیگراد در طول 6 سال است. در طول دوره اوج فصل خشک، افزایش دما 1.51 ± 0.17 درجه سانتیگراد از سال 1979 تا 2018 و 1.81 ± 0.18 درجه سانتیگراد از سال 1979 تا 2024 بود که نشان دهنده افزایش 0.30 درجه سانتیگراد در طول 6 سال است.

بین سال‌های 2018 و 2024، آمازون 60964 کیلومتر مربع دیگر از جنگل اولیه و 564532 کیلومتر مربع از منطقه سوخته را از دست داد که نشان‌دهنده افزایش قابل توجهی در فعالیت‌های انسانی تأثیرگذار بر منطقه از سال 2019 است. بحث بیشتر در مورد تغییرات شرایط آب و هوایی در آمازون و مناطق مورد مطالعه در Extend داده‌های پایانی 1 ارائه شده است. بحث تکمیلی 1 .

تجزیه و تحلیل های منطقه ای نشان می دهد که بیشترین افزایش دما در منطقه جنوب شرقی (ALF) رخ داده است، با گرم شدن 0.21 ± 2.19 درجه سانتیگراد در اوج فصل خشک و 1.37 ± 0.15 درجه سانتیگراد در میانگین سالانه بین سالهای 1979 تا 2024. جنگل زدایی کامل آمازون برزیل) جنگل اولیه. شدیدترین کاهش بارندگی در منطقه شمال شرق (SAN) اتفاق افتاد. از سال 1979 تا 2024، بارندگی سالانه 150 ± 304 میلی متر (12 درصد) کاهش یافت و در اوج فصل خشک، 37 درصد (23 ± 77 میلی متر) کاهش یافت.

در همان دوره شش ساله، SAN 15023 کیلومتر مربع (25 درصد از کل جنگل زدایی) جنگل اولیه را از دست داد. جزئیات بیشتر در داده های توسعه یافته شکل 1، جدول داده های توسعه یافته 1 و بحث تکمیلی 3 ارائه شده است.

این مطالعه شامل 1017 نمایه عمودی است که بین سال‌های 2010 و 2024 در چهار سایت آمازون انجام شده است، که مناطق تحت نفوذ آنها تقریبا کل آمازونیا را نشان می‌دهد (شکل 1 و داده‌های توسعه‌یافته شکل 2). پروفیل های عمودی معمولا دو بار در ماه، از 4.4 کیلومتر بالاتر از سطح دریا (a.s.l.) تا نزدیک سطح (حدود 0.3 km) انجام می شد، نمونه برداری از هوا در 12 ارتفاع در یک مسیر مارپیچ نزولی در هر یک از چهار مکان بین ساعت 12:00 تا 13:00 به وقت محلی. نمونه های هوا برای CO 2 و CO در آزمایشگاه گازهای گلخانه ای (LaGEE/INPE)، سائو خوزه دوس کامپوس، برزیل تجزیه و تحلیل شد.

آمازون یک الگوی گردشی غالب در تروپوسفر را نشان می دهد، با توده های هوا که از اقیانوس اطلس گرمسیری سرچشمه می گیرند، از آمازون به سمت آند عبور می کنند، سپس به مناطق جنوبی، و در مناطق جنوبی به اقیانوس اطلس باز می گردند. این گردش یکپارچه سازی فرآیندهای طبیعی و انسانی را با محاسبه تعادل جرم اتمسفر در پروفایل های عمودی سایت ها امکان پذیر می کند. در اینجا، پروفایل‌های عمودی میانگین سالانه CO 2 آمازون (VP؛ شکل 2a) و پروفیل‌های متفاوت از پس‌زمینه CO2 (∆VP؛ شکل.

2b) برای سال‌های 2010-2024، محاسبه شده از پروفایل‌های میانگین سالانه در هر سایت (داده‌های توسعه‌یافته شکل 3)، با استفاده از روش وزنی یکسانی که برای محاسبات تراز کربن آمازونیا استفاده می‌شود 1، 13 (روش‌ها). اکثر سال ها یک ∆VP مثبت در نزدیکی سطح نشان می دهند (شکل 2b)، که نشان می دهد آمازون یک منبع خالص کربن است نه یک مخزن و نمی تواند انتشارات انسانی منطقه ای را جبران کند.

a، کسر مول متوسط ​​سالانه CO 2 آمازون (میکرومول CO 2 در هر مول هوای خشک یا ppm) بر اساس ارتفاع و سال. b، مانند a، اما با پس زمینه CO 2 (BKG) متفاوت است. ج، همان b، اما میانگین چند ساله گروه بندی شده بر اساس تجزیه و تحلیل آماری سال ها (گروه 1 سال های مرطوب و فعالیت های انسانی کم؛ گروه 2 سال های با فعالیت های انسانی زیاد و تنش اقلیمی کم؛ گروه 3 سال های خشک و گرم و سوزاندن زیست توده مرتبط) (روش ها). میله ها نشان دهنده انحراف معیار میانگین برای سال هستند.

شار کربن با استفاده از تکنیک بودجه ستون اتمسفر 1 برای هر پروفایل عمودی و سایت در یک دوره مطالعه 15 ساله محاسبه شد. شار کربن کل (TCF)، شار کربن آتش (FCF) و تبادل خالص بیوم (NBE) میانگین شارهای کربن ماهانه (TCF کم شده با FCF = NBE) برای هر سایت از دو نمایه عمودی جمع آوری شده در هر ماه مشتق شده است، و میانگین شار ماهانه و سالانه در سراسر آمازون با استفاده از رویکرد 1 محاسبه شده برای من محاسبه شد. روش ها).

شکل 3 تعادل کربن آمازون را طی 15 سال، در کنار برخی عوامل اقلیمی و انسانی نشان می دهد. بررسی میانگین پروفیل های عمودی سالانه (شکل 2) و تعادل سالانه کربن (شکل 3، نوارهای آبی) تنوع قوی را در طول دوره 15 ساله نشان می دهد.

a، آمازون میانگین TCF سالانه (نوارهای آبی، تکرار شده به صورت نوارهای آبی شفاف در b و c)، جنگل زدایی سالانه (DEF) از PRODES 21 (خط قهوه ای) و کل منطقه سوخته (BA) که همه انواع پوشش گیاهی 25 (خط قرمز) را ادغام می کند. ب , میانگین سالانه بارندگی (خط فیروزه ای) و میانگین دمای سالانه (خط سیاه). c، میانگین سالانه ONI (خط صورتی) و میانگین سالانه شاخص TNA (خط خاکستری). خط چین مثبت نشان‌دهنده سال‌هایی با مقادیر بیش از 0.5 است که مربوط به رویدادهای شدید ال نینو و TNA است (روش‌ها).

برای درک بهتر تغییرپذیری در تراز کربن سالانه آمازونیا، ما از تحلیل خوشه‌بندی k-means برای سال‌های گروهی استفاده می‌کنیم، با در نظر گرفتن پارامترهای زیر: تعادل کربن سالانه (TCF)، بارش، دما، جنگل‌زدایی (افزایش سالانه و انباشته)، منطقه سوخته (ادغام همه انواع پوشش گیاهی) 25، نقاط آتش‌سوزی، گرمایش اقیانوس22 . تجزیه و تحلیل خوشه ای 15 سال را به عنوان متعلق به سه خوشه شناسایی کرد: گروه 1 (2011، 2012، 2013، 2014، 2017 و 2018). گروه 2 (2019، 2020، 2021 و 2022)؛ و گروه 3 (2010، 2015، 2016، 2023 و 2024).

تجزیه و تحلیل آماری را در روش ها، داده های توسعه یافته شکل 4، جداول داده های توسعه یافته 2 و 3، بحث تکمیلی 2 و جدول تکمیلی 1 مشاهده کنید. گروه 1 با سال های مرطوب تر و فعالیت های انسانی کم مشخص می شود. گروه 2 منعکس کننده دوره ای با فعالیت شدید انسانی - جنگل زدایی و تخریب (سوختن زیست توده، قطع درختان انتخابی، استخراج معادن و اثرات لبه) و استرس آب و هوایی کم است. گروه 3 شامل سال هایی است که با رویدادهای شدید آب و هوایی جهانی، مانند رویدادهای ال نینو و TNA با سوزاندن زیست توده مرتبط مشخص می شود.

گروه 1 (شکل 2c، جدول داده های توسعه یافته 3a و داده های توسعه یافته شکل 5)، نشان دهنده مرطوب ترین سال ها با سطوح پایین اختلالات انسانی (جنگل زدایی و تخریب)، میانگین کل شار کربن سالانه تقریبا خنثی (TCF) 0.11 ± 0.08 P-VK (P-VK) را نشان می دهد. 0.14 ppm، ناشی از یک سینک کربن (0.20 ± 0.12 PgC در سال -1) که 64٪ از انتشار آتش (0.32 ± 0.07 PgC سال -1) را خنثی می کند. جنگل زدایی سالانه و منطقه سوخته به ترتیب 6389 کیلومتر مربع و 55115 کیلومتر مربع بود.

این نتیجه نشان می‌دهد که آمازونیا در طول سال‌های مرطوب و با اختلالات انسانی کم به تعادل جهانی کربن کمک نمی‌کند.

گروه 2 سال (شکل 2c و 3، جدول داده های توسعه یافته 3b و داده های توسعه یافته شکل 5) با دوره ای با سطوح بالاتر اختلالات انسانی و حکمرانی ضعیف مشخص شد. در این دوره، نرخ جنگل زدایی سالانه 97 درصد افزایش یافت، در حالی که سطح سوخته 25 درصد افزایش یافت که منجر به TCF 0.43 ± 0.09 PgC در سال -1 و ∆VP 0.53 ppm شد که به ترتیب نشان دهنده افزایش 291٪ و 379٪ نسبت به گروه 1 است.

میانگین دمای سالانه مانند گروه 1 بود و میزان بارندگی 134 میلی متر (6 درصد) کمتر بود (عمدتا به دلیل فصل مرطوب 2020) که نشان دهنده تنش اقلیمی کم در این دوره است. در آگوست 2020، یک رویداد قوی و طولانی La Niña آغاز شد و تا فوریه 2023 ادامه داشت (شکل 4). در طول این دوره، جذب کربن به تدریج در سه ماهه اول هر سال افزایش یافت (شکل 4)، که نسبت بیشتری از انتشارات انسانی را جبران کرد. از آنجایی که استرس آب و هوا در این دوره بسیار کم بود، عمدتا نشان دهنده انتشار کربن از فعالیت های انسانی در آمازون است.

میانگین سه ماهه TCF (نوارهای سیاه)، ONI (خط فیروزه ای) 26 و شاخص TNA (خط صورتی) 27 آمازون. خط چین مثبت نشان دهنده سال هایی با مقادیر بیش از 0.5 است که مربوط به رویدادهای شدید ال نینو و TNA است.

گروه 3 (جدول داده های توسعه یافته 3c و داده های توسعه یافته شکل 5) شامل سال هایی است که با رویدادهای شدید آب و هوایی جهانی، مانند گرم شدن ال نینو و TNA مشخص می شود. میانگین مقادیر ONI و TNA برای گروه 3 بیشتر از گروه های 1 و 2 بود. هر سال از گروه های 1 و 2 رویدادهای ال نینو و/یا گرم شدن TNA را نشان دادند. رویدادهای ال نینو در سال‌های 2015-2016 (قوی-خیلی قوی) و 2023 (قوی؛ شکل 3c) و گرمایش TNA در سال‌های 2010 (متوسط) و 2023-2024 (متوسط-قوی) رخ داد. ما از همان معیار طبقه‌بندی ONI 28 برای رویدادهای TNA (روش‌ها) استفاده کردیم. ما همچنین در شکل مشاهده کردیم.

2c که نمایه عمودی گروه 3 برخلاف دو مورد دیگر افزایشی در لایه تروپوسفر آزاد نشان داد. این به دلیل حمل و نقل همرفتی ناشی از آتش سوزی است. گرم شدن ال نینو و TNA هر دو به کاهش بارندگی و افزایش دما در آمازون کمک می کنند. به طور متوسط، گروه 3 308 میلی متر (13٪) بارندگی سالانه کمتری نسبت به گروه 1 دریافت کرد که 20٪ کمتر در اوج فصل مرطوب (ژانویه تا مارس) و 17٪ کمتر در طول اوج فصل خشک (آگوست تا اکتبر) بود.

میانگین سالانه، اوج فصل مرطوب و اوج دمای فصل خشک به ترتیب 0.5 درجه سانتیگراد، 0.4 درجه سانتیگراد و 0.8 درجه سانتیگراد بالاتر از گروه 1 بود. این شرایط خشکسالی و گرم شدن در آمازون باعث افزایش اشتعال پذیری جنگل شد. ما شاهد افزایش 92 درصدی در منطقه سوخته 25 در مقایسه با گروه 1 بودیم، در حالی که جنگل زدایی 21 22 درصد بیشتر بود. TCF 0.07 ± 0.49 PgC y-1 بود و ∆VP 0.61 ppm بود که هر دو 325٪ بیشتر از گروه 1 بودند.

با این حال، برای این گروه، NBE -0.06 ± 0.10 PgC y-1 بود (تقریبا خنثی)، که نشان می‌دهد منبع اصلی کربن خود جنگل نیست، بلکه باز هم تأثیر انسانی است که آتش‌سوزی را ترویج می‌کند. علاوه بر این، شرایط آب و هوایی اخیر با پیامدهای سال شدید ال نینو در جنگل تداخل دارد، همانطور که می توان در سال های 2023 و 2024 مشاهده کرد (جدول داده های توسعه یافته 2 و 3 و داده های توسعه یافته شکل 7). FCF 0.55 ± 0.10 PgC در سال-1 بود، 72٪ بیشتر از گروه 1 و 53٪ بیشتر از گروه 2، که نشان می دهد انتشار آتش یک ویژگی مهم گروه 3 است.

این یافته اهمیت روشن کردن منشأ آتش‌سوزی‌ها، چه طبیعی و چه انسانی را برجسته کرد. بنابراین، مطالعه‌ای برای شناسایی رابطه بین رعد و برق و آتش‌سوزی جنگل در گروه 3 انجام شد. در طول سال‌های این گروه، مشخص شد که اشتعال ناشی از رعد و برق برای حوادث آتش‌سوزی به ترتیب 1.6% و 1.0% برای سال‌های 2023 و 2024 را نشان می‌دهد (روش‌ها و Extended داده‌ها به گونه‌ای است که منشاء داده‌ها را از شکل 6 به ما اجازه می‌دهد). از آتش سوزی های ناشی از انسان، که با شرایط خشکسالی تشدید شد.

سال‌های 2023 و 2024 برای اطمینان از جمع‌آوری مجموعه داده‌های رعد و برق ابر به زمین دقیق‌تر انتخاب شدند، زیرا داده‌های با کیفیت بالاتر و قابل اعتمادتر فقط از سال 2017 به بعد در دسترس هستند.

این یافته‌ها بر نقش غالب آشفتگی مستقیم انسانی در آمازون تأکید می‌کند (شکل 5، خلاصه گروه‌بندی شماتیک)، تغییرات سال به سال در شار کربن را ایجاد می‌کند و نیاز فوری به کاهش برای جلوگیری از نزدیک شدن منطقه به نقطه اوج آب و هوایی را برجسته می‌کند. استرس اقلیمی اثرات آتش سوزی ناشی از انسان را تشدید می کند، زیرا شرایط خشکسالی به طور قابل ملاحظه ای اشتعال پذیری جنگل را افزایش می دهد 1، 9، 10، 11، 13، 15، 31، 32، 33.

خلاصه شماتیک از نتایج اصلی گروه های 15 ساله: (1) سال مرطوب، با فعالیت انسانی کم جنگل زدایی و سوزاندن منطقه (0.11 ± 0.08 PgC yr-1). (2) سالهای استرس آب و هوایی کم، با فعالیت انسانی بالا، عمدتا با جنگل زدایی (0.43 ± 0.13 PgC yr-1). و (3) سالهای گرم و خشک، با افزایش آتش سوزی بالا، 98٪ ناشی از انسان (0.49 ± 0.07 PgC yr-1). P , بارش انباشته سالانه; P ASO، میانگین بارندگی ماهانه برای ماه های آگوست، سپتامبر و اکتبر. T , دمای میانگین سالانه; T ASO، میانگین دمای ماهانه برای ماه های آگوست، سپتامبر و اکتبر.

فصل مرطوب 2023 بزرگترین مخزن کربن را در طول دوره مطالعه ما به مدت 15 سال به نمایش گذاشت (شکل 4 و داده های توسعه یافته شکل 7)، که پس از سه سال متوالی لانینا رخ داد (شکل 4). تعادل کربن آمازون 2023 مشابه گروه 1 بود (0.11 ± 0.09 PgC در سال -1)، زیرا غرق فصل مرطوب 75 درصد از انتشار کربن ناشی از جنگل زدایی و منطقه سوخته را جبران کرد که به ترتیب 38 و 52 درصد بیشتر از گروه 1 بود.

میانگین دمای سالانه مشابه دمای گروه 1 بود که سردتر از حد معمول شروع شد و به تدریج گرم شد زیرا رویدادهای قوی TNA و ال نینو به خشکسالی و موج گرمایی بی سابقه تبدیل شدند 34 و 35 (شکل 4).

در حالی که سال 2023 پس از 3 سال لانینیا آغاز شد، سال 2024 در میانه رویدادهای قوی ال نینو و TNA آغاز شد که نتیجه آن را کاملا متفاوت کرد. سال 2024 بالاترین انتشار کربن (0.81 ± 0.09 PgC سال-1) را در رکورد 15 ساله (جدول داده های توسعه یافته 2 و 3 و داده های توسعه یافته شکل 7) نشان داد، 605٪ بیشتر از گروه 1. همچنین این آتش سوزی در دو سال گذشته، گرم ترین و کمترین درجه حرارت در گذشته بود. . دمای سالانه 1.2 درجه سانتی گراد بیشتر از گروه 1 و بارندگی سالانه 462 میلی متر کمتر از گروه 1 بود.

منطقه سوخته 182 درصد بیشتر از گروه 1 بود و وسیع ترین ناحیه سوخته مشاهده شده از سال 2010 در آمازونیا را ایجاد کرد (شکل 3a و جداول داده های توسعه یافته 2 و 3). به دنبال بازگرداندن سیاست های عمومی برای مهار جنگل زدایی در سال 2023 (مرجع 13)، آتش به ابزاری گسترده برای جنگل زدایی تبدیل شد. در سال 2024، PRODES تشخیص داد که 38 درصد جنگل زدایی ناشی از آتش سوزی است. بیشتر آتش سوزی های جنگلی آمازون عمدا ایجاد می شوند و خشکسالی های شدید وسعت و شدت آنها را تشدید می کند 15، 29، 31، 37.

تجزیه و تحلیل های زیرمنطقه ای دقیق تر (RBA، ALF، SAN، TTC) در جداول داده های توسعه یافته 2 و 3، شکل های داده های توسعه یافته ارائه شده است. 2 و 3، بحث تکمیلی 3 و شکل های تکمیلی. 3-5.