انتقال بزرگ ثروت بیش از برنامه ریزی مالیاتی نیاز دارد | نظر

آمریکایی‌ها سال‌ها صرف ساختن ثروت، دهه‌ها برای محافظت از آن، و ساعت‌های بی‌شماری را صرف نگرانی در مورد مالیات، سرمایه‌گذاری و بازده می‌کنند. با این حال، بسیاری از خانواده ها زمان بسیار کمتری را صرف آماده کردن افرادی می کنند که در نهایت آن ثروت را کنترل می کنند.

نادیده گرفتن این عدم تعادل با انتقال تریلیون ها دلار از نسلی به نسل دیگر سخت تر می شود.

بزرگترین تهدید برای حفظ ثروت خانواده کمتر به بازارها یا مالیات مربوط می شود تا اینکه آیا افرادی که آن را به ارث می برند آماده رسیدگی به آن هستند یا خیر.

هر عددی که در نهایت دقیق‌تر باشد، برای خانواده‌ها، نکته بزرگ‌تر ساده‌تر است. مقدار خارق‌العاده‌ای از پول، دارایی، کسب‌وکار، سرمایه‌گذاری و مسئولیت تغییر خواهد کرد.

ما اغلب آن انتقال را به عنوان یک مشکل مالیاتی توصیف می کنیم. قطعا بحث مالیات است. همچنین یک موضوع سرمایه گذاری، برنامه ریزی املاک و حقوقی است.

اما پس از سال‌ها تماشای خانواده‌ها در تصمیم‌گیری‌های مهم، من معتقدم که ما اغلب مهم‌ترین متغیر را نادیده می‌گیریم: انسان‌هایی که پس از تغییر ثروت باید این تصمیم‌ها را بگیرند.

یک طرح املاک کاملا تدوین شده ممکن است زمانی شکست بخورد که افرادی که آن را دریافت می کنند آماده نباشند.

امانت نمی تواند اختلاف خواهر و برادری را حل کند. یک ساختار مالکیت پیچیده نمی تواند یک وارث ناخواسته را قادر به اداره یک شرکت کند. یک سند امضا شده نمی تواند جایگزین مکالمه ای شود که باید سال ها قبل اتفاق می افتاد.

من دیده ام که خانواده ها چقدر راحت رفتار برابر را با حکمرانی خوب اشتباه می گیرند. والدین ممکن است هر کودکی را به عنوان معاون یا مجری منصوب کنند زیرا انتخاب یک نفر احساس ناعادلانه می کند.

با این حال، دادن اختیارات یکسان به همه لزوما بهترین نتیجه را به همراه ندارد. می تواند بن بست، اولویت های رقابتی و رنجش ایجاد کند.

گاهی اوقات برنامه ریزی مسئولانه به معنای شناسایی فردی است که بیشترین توانایی را در تصمیم گیری های دشوار دارد، یک نظم جانشینی مشخص یا استفاده از یک امانتدار مستقل زمانی که پویایی خانواده بی طرفی را ضروری می کند.

جانشینی کسب و کار خطرات را حتی واضح تر می کند. یک بنیانگذار ممکن است دهه ها را صرف ساختن یک شرکت موفق کند و فرض کند که یک کودک مسئولیت را بر عهده می گیرد، اما متوجه می شود که کودک تمایلی به اداره آن ندارد.

در آن مرحله، احساسات ممکن است گران شود. مدیریت حرفه ای یا یک فروش با برنامه ریزی دقیق ممکن است ارزش بیشتری نسبت به وادار کردن یک وارث ناخواسته به شغلی که هرگز نمی خواستند حفظ کند.

و این فقط یک مشکل میلیاردر نیست. هر کسی که خانه، پس‌انداز بازنشستگی، سرمایه‌گذاری، بیمه، کسب‌وکار یا افراد تحت تکفل داشته باشد، در نهایت مسئولیت را به شخص دیگری واگذار می‌کند.

خانواده ها همچنین به طور فزاینده ای در سراسر ایالت ها و کشورها پراکنده می شوند و قوانین، سیستم های مالیاتی، ارزها و انتظارات متفاوتی را به یک انتقال دشوار اضافه می کنند.

عواقب آن می تواند در دو جهت بسیار متفاوت باشد.

در بهترین حالت، وراث می‌دانند که چه چیزی دریافت می‌کنند، می‌دانند چرا ساختار آن به این شکل بوده است، می‌دانند چه کسی دارای اختیار است، و قبلا با مشاورانی ملاقات کرده‌اند که امور خانواده را درک می‌کنند.

یک کسب و کار دارای یک جانشین توانمند یا یک استراتژی خروج عمدی است. مکالمات دشوار در حالی اتفاق می‌افتد که همه آنقدر سالم هستند که بتوانند آن‌ها را داشته باشند. ثروت به منبع ثبات، فرصت و تداوم تبدیل می شود.

مسیر دیگر به طرز دردناکی آشناست. دارایی‌ها بدون زمینه به دست می‌آیند، خواهر و برادر بر سر کنترل دعوا می‌کنند، و بنیان‌گذاران بیش از حد طولانی می‌مانند. وارثان تعهداتی را کشف می کنند که هرگز درک نکرده اند، در حالی که مشاوران در سیلوهای جداگانه کار می کنند.

خانواده‌ای که دهه‌ها را صرف ساختن چیزی ارزشمند کرده است، در نهایت سال‌ها بر سر آن دعوا می‌کند. در بدترین موارد، ثروت دلیل شکست روابط می شود و کسب و کارها شکست می خورند.

ما باید از این وانمود کنیم که یک سند امضا شده این مشکل را حل می کند.

خانواده ها باید گفتگوهای جانشینی را زودتر شروع کنند، تصمیم گیرندگان را بر اساس شایستگی و نه راحتی تشخیص دهند و تعیین کنند که آیا نسل بعدی واقعا خواهان مسئولیت هایی است که به آنها محول می شود یا خیر.

وراث باید با وکلا، حسابداران، مشاوران مالی و سایر متخصصانی که امور خانواده را درک می کنند ملاقات کنند.

برنامه ها باید پس از ازدواج، مرگ، ناتوانی، تغییر کسب و کار یا جابجایی در آن سوی مرزها مورد آزمایش و بررسی قرار گیرند.

مهمتر از همه، خانواده ها باید قبل از اینکه شرایط آنها را مجبور کند صحبت کنند.

بزرگترین میراث مقدار پولی نیست که یک نسل از خود به جا می گذارد. این است که آیا نسل بعدی قضاوت، آمادگی و روابط لازم برای پیشبرد این ثروت را دارد یا خیر.

Saidin M. Hernandez بنیانگذار و وکیل اصلی BridgePointe Global Counsel است، یک شرکت حقوقی که به مشتریان در مورد برنامه ریزی مالیات، املاک و جانشینی بین المللی مشاوره می دهد.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است.