انکار قابلیت‌های دفاعی ژاپن و بحث بر سر تماس‌های بندری توسط کشتی‌های آمریکایی مجهز به سلاح هسته‌ای
توکیو می خواهد که دشمنان به این نتیجه برسند که حمله به ژاپن با شکست مواجه خواهد شد. آیا اجازه دادن به یک کشتی آمریکایی مجهز به سلاح هسته ای برای برقراری تماس موقت با بندر در مواقع اضطراری، ضمانت هسته ای ایالات متحده را معتبرتر می کند؟
وقتی از وزیر دفاع کویزومی شینجیرو پرسیدم که چگونه ژاپن باید کیوهی ریوکو (拒否力) را برای مخاطبان بین‌المللی توضیح دهد، او یک ترجمه انگلیسی ارائه کرد: «قابلیت‌های انکار». این تبادل در 10 نوامبر در "سیگنال"، یک برنامه گفتگوی سیاسی در یوتیوب انجام شد. اوایل آن روز، حزب حاکم لیبرال دموکرات و شریک ائتلافی آن، حزب نوآوری ژاپن، مذاکراتی را در سطح کاری برای بازنگری در سه سند استراتژیک ژاپن تا پایان سال آغاز کرده بودند. خلاصه انگلیسی وزارت دفاع از دیدار کویزومی در 28 اکتبر با ایالات متحده
وزیر جنگ، پیت هگزث، از عبارت کامل‌تر «انکار قابلیت‌های دفاعی» استفاده می‌کند. کویزومی بین قابلیت های بازدارندگی و قابلیت های واکنش تمایز قائل شد. اولی به متقاعد کردن دشمن کمک می کند تا از حمله چشم پوشی کند. اگر بازدارندگی شکست بخورد، دومی وارد عمل می شود. انکار هدفی است که این دو را به هم پیوند می دهد. وزیر دفاع گفت: ژاپن به ابتکار خود به کشور دیگری حمله نخواهد کرد. او استدلال کرد که توانایی دفع حمله با سیاست منحصرا دفاع محور ژاپن مطابقت دارد. اندکی از اینها در تئوری جدید است.
بازدارندگی با انکار از قبل به توانایی معتبری برای دفع حمله در صورت وقوع بستگی دارد. توانایی دفع حمله به یک جزیره ژاپنی می تواند دشمن را از تلاش برای تصرف آن باز دارد. توکیو با قرار دادن انکار به عنوان یک اولویت اعلام شده، به تقویت دفاعی خود هدف روشنی می دهد و از واژگانی که با واشنگتن مشترک است استفاده می کند. استراتژی دفاع ملی ایالات متحده که در ژانویه منتشر شد، خواستار "دفاع انکار قوی" در امتداد زنجیره اول جزیره است.
در خلاصه نشست اکتبر آمده بود که دو وزیر تأیید کردند که برای ایجاد این «دفاع انکار» «برای همسو کردن دیدگاه‌ها کار خواهند کرد». یک مقاله توجیهی وزارت دفاع که در 11 نوامبر منتشر شد، چهار قابلیت اولویت دار را شناسایی کرد: دفاع با استفاده از سیستم های بدون خدمه، دفاع ایستاده، پدافند هوایی و موشکی یکپارچه، و توانایی حفظ عملیات. تداوم عملیات تحت حمله مستلزم ذخایر مهمات، ظرفیت تعمیر و امکانات ارتجاعی است.
با کوتاه آمدن استخدام، کویزومی خواستار «یکپارچگی واقعی» شد، با ترکیب عملکردهای همپوشانی و در عین حال حفظ تخصص خدمات زمینی، دریایی و هوایی. سه اصل غیرهسته‌ای ژاپن این کشور را متعهد می‌سازد که سلاح هسته‌ای نداشته باشد یا تولید نکند و از ورود آنها به خاک ژاپن جلوگیری کند. کیودو نیوز گزارش داد که دولت در نظر دارد هر سه اصل را حفظ کند و در عین حال یک استثنای اضطراری در مورد سوم در استراتژی امنیت ملی اصلاح شده را مشخص کند.
این پیشنهاد برگرفته از پاسخ رژیم غذایی مارس 2010 توسط وزیر امور خارجه وقت اوکادا کاتسویا است. اوکادا گفت، اگر امنیت ژاپن بدون اجازه یک کشتی آمریکایی مجهز به تسلیحات اتمی نمی تواند محافظت شود، دولت وقت باید تصمیم بگیرد و تصمیم خود را برای مردم توضیح دهد. نخست وزیر تاکایچی سانائه قبل از شروع به کار، استدلال کرد که اگر ژاپن بر بازدارندگی گسترده ایالات متحده تکیه کند، اصل سوم غیرعملی است. در 14 اکتبر، او به یک کمیته رژیم گفت که این بازبینی می تواند به بازدارندگی گسترده ایالات متحده و شهادت اوکادا بپردازد، و این عبارت را باز می گذارد.
کویزومی در مورد "سیگنال" گفت که بحث در مورد مسائل هسته ای "باید بازتر باشد" و در هنگام تدوین استراتژی مخالف رد گزینه ها از قبل بود. وی خاطرنشان کرد که تصمیم نهایی با نخست وزیر است. تازاکی شیرو، روزنامه‌نگار سیاسی، گفت که کیشیدا فومیو، نخست‌وزیر سابق و سایر قانون‌گذاران LDP نیازی به ذکر استثنایی نمی‌دانند، زیرا شهادت اوکادا در سال 2010 به دولت انعطاف کافی داده است. کیشیدا ریشه های خانوادگی و سیاسی در هیروشیما دارد، جایی که ایالات متحده بمب اتمی را در سال 1945 پرتاب کرد.
بر اساس کاغذ سفید دفاعی ژاپن در سال 2026، DF-26 چین می تواند به ژاپن و گوام برسد و کلاهک هسته ای یا معمولی را حمل کند. ایالات متحده هیچ موشک هسته‌ای میان‌برد زمین‌پرتابی معادلی ندارد، اگرچه تضمین‌اش برای ژاپن از زرادخانه‌های گسترده‌تری، از جمله نیروهای هسته‌ای مبتنی بر دریا و هوا استفاده می‌کند. این نابرابری سؤالی را یادآوری می‌کند که اروپایی‌های غربی در طول جنگ سرد پرسیدند: آیا واشنگتن خطر حمله هسته‌ای به ایالات متحده را تهدید می‌کند؟
وطن برای دفاع از متحدی که با تهدید هسته ای منطقه ای مواجه است؟ توکیو و واشنگتن در حال حاضر دستورالعمل هایی برای مشورت در مورد بازدارندگی گسترده دارند. مورد یک استثنا صریح مشخص می کند که تماس پورت چه چیزی را به آن ترتیبات اضافه می کند. اگر ایالات متحده موشک کروز پرتاب شده با سلاح هسته ای از دریا (SLCM-N) را که در حال توسعه است مستقر کند، این سوال می تواند واضح تر شود.
زمانی که من عدم توازن فاحش موشک‌های هسته‌ای میان‌برد زمینی را در منطقه مطرح کردم – چین آنها را به زمین می‌فرستد، در حالی که ایالات متحده هیچ‌کدام از آنها را ندارد – کویزومی به گزارش ماه اکتبر اشاره کرد که مبادله‌ای را در مورد تحولات هسته‌ای و موشکی منطقه ثبت می‌کند. او در ادامه سخنان خود گفت که او و هگزث درباره بازدارندگی گسترده نیز بحث کرده اند، اصطلاحی که بازخوانی از آن استفاده نمی کند. او گفت: «این واقعیت که ژاپن و ایالات متحده در حال گفتگو در مورد این موضوعات هستند، خود یک عامل بازدارنده مهم است.
دفاع‌های متعارف قوی‌تر می‌تواند دستیابی به یک دستاورد نظامی سریع تحت پوشش تهدیدات هسته‌ای را برای دشمن دشوارتر کند. مورد استثنای تماس بندر به این بستگی دارد که آیا چتر هسته ای ایالات متحده را معتبرتر می کند یا خیر. در تنها کشوری که در جنگ متحمل بمباران اتمی شده است، دولت به مردم مدیون توضیح روشنی است که چه نوع وضعیت اضطراری چنین بازدیدی را توجیه می کند.
متن اصلی (انگلیسی)
Japan’s ‘Denial Defense Capabilities’ and the Debate Over Port Calls by Nuclear-Armed US Ships
Tokyo wants adversaries to conclude that an attack on Japan would fail. Would allowing a nuclear-armed U.S. ship to make a temporary port call in an emergency make the U.S. nuclear guarantee more credible?