بازگشت یک آب‌نورد به خانه: بازگشت به زمین از «ایستگاه فضایی» زیر دریا

زمان ما در "مأموریت فضایی" ما در زیر آب رو به پایان بود، و من احساس کردم که تصور می کنم یک فضانورد در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) باید قبل از بازگشت به زمین احساس کند. از یک طرف، شما هیجان زده هستید که به خانه و عزیزان خود بازگردید و همچنین به غذای تازه و بهداشت عادی برگردید. از سوی دیگر، می دانید که دلتنگ خدمه خود و تجربه باورنکردنی بودن در فضا خواهید شد.

در حالی که من و خدمه SEA STAR در طول ماموریت خود زمین را ترک نکرده بودیم، به مدت پنج روز از سطح سیاره خود جدا شدیم. تنها چیزی که دیدیم دنیای آبی بیگانه سبز رنگی بود که ما را احاطه کرده بود. ما این کار را انجام دادیم تا مانند فضانوردان در ISS زندگی و کار کنیم. به‌جای پرداختن به چالش‌های فضا که فضانوردان با آن مواجه هستند، مسائلی را که گاهی اوقات به همان اندازه دشوار است که غواصان باید هنگام انجام تحقیقات در آب دریا مدیریت کنند، حل کردیم.

"ISS مرطوب" ما آزمایشگاه زیردریایی جولز بود که در نزدیکی کی لارگو، فلوریدا، در 22 فوت (7 متر) زیر آب قرار دارد. در پایان ماموریت، همه ما رسما به آبزیان تبدیل شده بودیم. Aquanaut یک کاوشگر زیردریایی است که بیش از 24 ساعت در زیر آب می ماند، بدون اینکه به سطح بازگردد، در حالتی که به عنوان اشباع شناخته می شود.

پل باکن در حال انجام آزمایش تجهیزات (اعتبار تصویر: دکتر میکالا موسیلوا) از این نظر، اشباع به شرایط فیزیولوژیکی اطلاق می شود که توسط فردی که به اندازه کافی زیر آب نفس می کشد تا بافت های بدن حداکثر مقدار ممکن گاز بی اثر (مانند نیتروژن) را برای یک عمق و فشار خاص جذب کنند، به دست می آید. واژه aquanaut از کلمه لاتین "aqua" (آب) و یونانی "nautes" (ملوان) گرفته شده است.

چیزهای زیادی در مورد آبزیان بودن من از دست نمی دادم. آنها شامل صداهای بلند مداومی بودند که سیستم های پشتیبانی از زندگی ما برای زنده نگه داشتن ما در زیر آب ایجاد می کردند، همچنین مشکلات لوله کشی حمام و برخی نگرانی های بهداشتی مرتبط با زندگی تحت فشار. همچنین در هنگام اجرای «پیاده‌روی‌های فضایی» (غواصی) به دلیل دید کم محیط اطرافمان، باید بسیار مراقب بودیم.

با این وجود، من در طول این ماموریت نوعی «اثر زیرنما» را تجربه کردم. اکثر فضانوردان گزارش می دهند که پس از دیدن کل سیاره ما از فضا، یک "اثر نمای کلی" را تجربه می کنند، که معمولا باعث می شود آنها برای سیاره منحصر به فرد ما ارزش بیشتری قائل شوند. وقتی دیدم اشعه های خورشید از آب می گذرد، چیزی مشابه را احساس کردم. نمی توانستم به آنها برسم اما از دور از آنها لذت می بردم. زندگی روزمره من خیلی نزدیک و در عین حال خیلی دور به نظر می رسید. هم حس اشتیاق به من دست داد و هم عزم بیشتری برای مراقبت از دنیای خانه مان بیشتر از قبل به وجود آورد.

دکتر Michaela Musilova مدیریت برنامه ماموریت SEA STAR. (اعتبار تصویر: جن پینت) از اینکه توانستیم تمام پروژه های علمی مختلفی را که برای ماموریت خود برنامه ریزی کرده بودیم، انجام دهیم، سپاسگزارم. به‌عنوان فرمانده خدمه، معمولا کارم را برای مدیریت خدمه و نظارت بر پروژه‌های تحقیقاتی آنها انجام می‌دهم، همانطور که در مورد اکثر 40 مأموریت فضایی شبیه‌سازی‌شده که قبلا رهبری می‌کردم، همینطور بود. خوشبختانه، این بار خدمه من متشکل از فضانوردان و غواصان باتجربه آنالوگ بودند، بنابراین مأموریت عمدتا دریانوردی نرم بود.

تحقیقاتی که ما برای این ماموریت انتخاب کردیم برای ماموریت های فضایی طولانی مدت مرتبط بود. از آنجایی که ما فقط می‌توانیم تعداد کمی از فضانوردان را با تعداد محدودی از فعالیت‌های تحقیقاتی برای انجام به ایستگاه فضایی بین‌المللی بفرستیم، ایستگاه‌های زیر آب راه ارزشمندی برای انجام مأموریت‌های فضایی آنالوگ یا شبیه‌سازی شده در اختیار ما قرار می‌دهند. ما همچنین برخی از کارهای حفاظت از محیط زیست را با استفاده از یک نوع دستگاه خلاء زیر آب برای کمک به حفاظت از طبیعت اطراف آزمایشگاه زیردریایی جولز انجام دادیم.

پروژه علمی من بر روی مطالعه این بود که آیا توانایی های شناختی و زمان واکنش ما تحت فشار تغییر می کند یا خیر. این مطالعه بخشی از همکاری من با مرکز پزشکی هایپرباریک، دانشکده پزشکی دانشگاه استراوا و بیمارستان شهری اوستراوا در جمهوری چک است. تمام خدمه قطعا احساس می کردند که زمان پاسخ آنها به این آزمایشات در طول مأموریت نسبت به قبل از آن کندتر است.

جلسه تیم روزانه خدمه SEA STAR. (اعتبار تصویر: جن پینت) ما همچنین علاقه مند بودیم ببینیم که چگونه دانه های میکروگرین تحت تأثیر تغییرات فشار قرار می گیرند. افسر بهداشت و ایمنی ما، دکتر برندی نونز، قبل از شروع ماموریت، مقداری از کلم پیچ و ترکیب سالاد فوق العاده ما را پرورش داد، در حالی که سایر دانه ها سفر رشد خود را در زیر آب آغاز کردند. همه بذرها با استفاده از دو تنظیم فشار متفاوت (انتقال فشار تدریجی و ناگهانی در حین فرود) به ایستگاه زیر آب ما منتقل شدند.

پس از برداشت آنها، می‌توانیم ببینیم که نوع دوم دانه‌ها واقعا دچار ضربه‌های سنگین (آسیب ناشی از افزایش ناگهانی فشار هوا) شده‌اند.

کار پل باکن، مدیر اجرایی، مربوط به مدیریت فشار داخلی کانتینرهای انتقال لجستیکی است که در معرض تغییرات محیطی قابل توجهی در فشار قرار می گیرند. چهارمین خدمه، متخصص ماموریت، جن پینت، با آزمایشگاه های عملکرد بین ستاره ای برای ایجاد طبقه بندی برای تجزیه و تحلیل عوامل محیطی و تعامل خدمه در طول ماموریت های فضایی شبیه سازی شده همکاری کرد.

دکتر Michaela Musilova در حال بررسی رشد میکروگرین ها تحت فشار در آزمایشگاه زیردریایی جولز. (اعتبار تصویر: دکتر میکالا موسیلوا) علاوه بر این پروژه‌ها، ما همچنین آزمایش‌های شناوری خنثی را در طول پیاده‌روی‌های فضایی زیر آب خود و همچنین آزمایش حسگرهای محیطی که توسط دانش‌آموزان دبیرستانی و دانشگاهی در اسلواکی ایجاد شده‌اند، انجام دادیم. حسگرها اطلاعات تکمیلی مهمی را برای مطالعه شناختی در مورد شرایط زندگی زیستگاه فضایی شبیه سازی شده ما ارائه کردند.

درست مانند فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی، ما نیز بخشی از زمان خود را به کارهای آموزشی و آموزشی اختصاص دادیم. در مورد ما، ما با منطقه کیهانی، یک ایستگاه فضایی شبیه‌سازی شده در اسلواکی تماس گرفتیم و به تیم آنجا گشتی در زیستگاه زیر آب دادیم. خدمه من در آن زمان با مهربانی به داخل آب رفتند و یک راهپیمایی فضایی انجام دادند تا نشان دهند که کار ما در طول ماموریت چگونه بود.

دکتر Michaela Musilova با استفاده از خلاء زیر آب در طول یک "پیاده روی فضایی". (اعتبار تصویر: دکتر برندی نونز) همانطور که برای آخرین بار "لباس فضایی" خود را پوشیدم، یک بار دیگر هوای خفه کننده زیر دریا را تنفس کردم و سپس برای بازگشت به "زمین" کبوتر شدم. من و خدمه‌ام سپس دور تالاب اطرافمان را دور زدیم تا به بدن‌مان کمک کنیم تا با فشارهای کمتر سازگار شود. با وجود اینکه ما فقط 22 فوت زیر آب بودیم، اما خطر کمی از مشکلات مربوط به رفع فشار وجود داشت که آبزیان پس از مدتی زندگی در شرایط اشباع ممکن است با آن مواجه شوند.

گام آخر این بود که در نهایت به سطح نفوذ کنیم. آن زمان بود که همه ما از تنفس دوباره هوای تازه و احساس آفتاب بر روی صورتمان لذت بردیم، اگرچه دمای هوا در فلوریدا باعث شد دوباره به سرعت از آن دور شویم.

می‌توانید دکتر Michaela Musilova را در وب‌سایت او و در رسانه‌های اجتماعی دنبال کنید: @astro_michaela (Instagram، TikTok و Threads)، @Dr. Michaela Musilova (فیس بوک) و @astro-michaela.bsky.social (Bluesky).