خانه جدیدی برای اورانگوتان هایی که از جنگل های سوزان اندونزی نجات یافتند

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در اعماق جنگلی در بورنئو اندونزی، محافظان محیط زیست قفسی را باز می کنند. یک اورانگوتان ماده و نوزادش زمان کمی را تلف می کنند، از درختان سر به فلک کشیده بالا می روند و در تاج پوشش ناپدید می شوند، سرانجام امن.

این دو در میان 9 اورانگوتان بودند که در ماه های آگوست و سپتامبر از آتش سوزی های ویرانگر جنگلی آنها در کتاپانگ، استان کالیمانتان غربی نجات یافتند.

آنها که طی چند هفته به سلامتی خود بازگشته اند، اکنون خانه جدیدی در باتو نیامبو، منطقه حفاظت شده 23000 هکتاری (56800 هکتاری) در همان استان دارند.

کارمله لیانو سانچز، مدیر عامل بنیاد توانبخشی حیات وحش YIARI به خبرنگاران خبرگزاری فرانسه که برای رهاسازی همراه شده بودند، گفت: هنگامی که آنها نجات یافتند، حیوانات در وضعیت بدی قرار داشتند.

سانچز می گوید: «برخی از آنها دست و پا سوخته بودند و برخی لاغر و دچار سوء تغذیه بودند.

آنها باید مراقبت می شدند و تغذیه می شدند تا زمانی که دوباره در شرایط خوبی قرار بگیرند.»

سفر برای رساندن آن‌ها به خانه جدیدشان طولانی و دشوار بود، کارگران محیط‌زیست ساعت‌ها در زمین‌های شیب‌دار و لغزنده پیاده‌گردی می‌کردند و اورانگوتان‌ها را در قفس‌هایی که از تیرهای آویزان در شانه‌هایشان فرو می‌رفتند، حمل می‌کردند.

وقتی میمون‌ها روز پنجشنبه از قفس گریختند و به حیات وحش جایی که تعلق داشتند بازگشتند، حامیان محیط زیست از خوشحالی دست زدند.

در میان نه اورانگوتان، چهار جفت مادر و بچه‌هایشان بودند.

سانچز گفت که سه تن از مادران دوباره باردار بودند - این واقعیت در آخرین بررسی سلامت قبل از آزادی آنها کشف شد.

یکی از کسانی که در انتظار است ماما اوچا است که به همراه نوزادش اوچا نجات یافتند.

سانچز گفت: "تیم برای اطمینان از اینکه حال او خوب است و می تواند نوزادش را به دنیا بیاورد، در اطراف خود خواهد ماند و این یک نتیجه عالی خواهد بود."

زمانی که اورانگوتان ها در آسیای جنوب شرقی گسترده بودند، اکنون به شدت در معرض خطر هستند.

طبق گزارش گروه حفاظت از WWF، تنها حدود 104000 نفر در بورنئو و سوماترا در طبیعت باقی مانده اند که کمتر از نیمی از جمعیت تخمین زده شده در یک قرن پیش است.

اورانگوتان های نجات یافته چهار تا هشت هفته را در یک مرکز توانبخشی در Ketapang گذراندند و پس از آسیب های ناشی از آتش سوزی و دود، قدرت خود را بازیافتند.

ایشما مولا، دامپزشک YIARI گفت که آزادی آنها نمی تواند بیش از این به تعویق بیفتد.

وی گفت: زمانی که آنها در قرنطینه و توانبخشی بودند، به شدت استرس داشتند و رفتارهای غیرعادی از خود نشان دادند.

تصمیم گرفتیم پس از یافتن زیستگاهی که برای آنها امن بود، آنها را در اسرع وقت رها کنیم.»

سانچز گفت که باتو نیامبو به عنوان خانه جدید آنها انتخاب شد زیرا جنگل های آن تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده اند و غذا و سرپناه فراوانی را فراهم می کنند و بهترین فرصت را برای حیوانات برای بازسازی زندگی خود فراهم می کند.

تیم باید با ماشین، با کایاک و ساعت ها پیاده از میان جنگل های انبوه برای رسیدن به محل رهاسازی سفر می کرد.

این نجات در حالی انجام شد که نگرانی در مورد اورانگوتان های بورنئو افزایش یافته است و آتش سوزی همچنان در زیستگاه رو به کاهش آنها در حال فروپاشی است.

وزارت جنگل‌داری اندونزی می‌گوید حداقل ۵۱ اورانگوتان از جنگل‌های در حال سوختن در کالیمانتان غربی بین اوایل ماه اوت تا اواسط اکتبر نجات یافته‌اند.

ماه گذشته، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت اعلام کرد که آتش‌سوزی‌ها در مناطقی که بیش از نیمی از جمعیت اورانگوتان بورنئو را پشتیبانی می‌کنند، شعله‌ور شده است.

ناظر جنگل زدایی Nusantara Atlas تخمین می زند که آتش سوزی ها بیش از 1.9 میلیون هکتار (4.7 میلیون هکتار) زمین را در 9 ماه اول سال مصرف کرده است.

کارشناسان می گویند بسیاری از تخریب ها به شیوه های پاکسازی زمین بریده و سوزانده شده است که اغلب با گسترش الوار، روغن نخل و عملیات معدن مرتبط است.

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →