بررسی ونسا بل و دانکن گرانت: پرسه‌زنی ضعیف در میان مدرنیست‌های به شدت متوسط ​​بلومزبری

تیت بریتانیا، لندن تلاش برای معرفی این دو به عنوان پیشگامان هنر بریتانیا بی‌ثمر است: زندگی، تمایلات جنسی و نقاشی‌های پیکاسو و سزان در خانه‌شان هیجان‌انگیزتر از آنچه در اینجا وجود دارد بود.

گروه بلومزبری زمانی خمیازه‌ها را به عنوان مظهر خود راضی از یک فرهنگ عالی اسنوب القا می‌کرد، اما اکنون به‌خاطر فمینیسم و ترک‌های عجیب و غریب تحسین می‌شوند. یک نمایشنامه وست اند درباره عشق های جان مینارد کینز، اقتصاددان بلومزبری وجود دارد و اگر به Sissinghurst's National Trust مراجعه کنید، گلزارهای آن با رابطه ویتا ساکویل-وست با ویرجینیا وولف روشن می شود.

اما زندگی‌نامه نمی‌تواند هنر را خاموش کند، همانطور که حماسی تیت بریتانیا در زندگی‌های پیچیده و نقاشی‌های به شدت متوسط ​​ونسا بل و دانکن گرانت که با هم زندگی می‌کنند، پرسه می‌زند. در حالی که کینز کاملا اقتصاددان بود و وولف یک نابغه ادبی، صادقانه بگویم نمی‌توانم آنقدر علاقه به هنر بصری بلومزبری ببینم که کسی را برای مدت طولانی بازداشت کنم.

این درست زمانی بود که از زندگی جنسی آن‌ها به شیوه‌ای خاموش‌تر صحبت می‌شد (من در دوران دانشجویی زندگی‌نامه‌ای از کینز را خواندم و اصلا هیچ هنگکی به خاطر ندارم) و اکنون نیز درست است، حتی وقتی نقاشی‌های آن‌ها را دنبال معانی همجنس‌گرا و فمینیستی می‌کشیم. ادامه مطلب...