بر اساس تجزیه و تحلیل، تغییرات آب و هوایی احتمال ریزش یخچال های طبیعی و صخره های مرگبار نپال را افزایش داد

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس گزارشی که روز پنجشنبه منتشر شد، گرمایش جهانی ناشی از انسان باعث نازک شدن یخچال‌های طبیعی و آب شدن یخ‌های دائمی کوه‌ها شد که احتمالا به بی‌ثباتی دامنه هیمالیا کمک می‌کند که ماه گذشته سقوط کرد و سیل‌های فاجعه‌باری را در سراسر نپال به راه انداخت.

گزارش سازمان جهانی آب و هوا هشدار داد که تغییرات آب و هوایی تنها عامل فاجعه 26 اوت نبوده است. تجزیه و تحلیل آنها نشان داد که زلزله بزرگ سال 2015 نپال ممکن است سال ها قبل از فروپاشی سنگ را ضعیف کرده باشد.

بن کلارک، محقق آب و هوا در امپریال کالج لندن که بر روی این تحلیل کار می کرد، در بیانیه مطبوعاتی گفت: «این فاجعه یک رویداد شدید آب و هوایی نبود، اما اثر انگشت تغییرات آب و هوایی هنوز در تغییرات طولانی مدت مشخص است.

بیش از 1300 نفر کشته و بیش از 5000 نفر ناپدید هستند پس از فروریختن بخش عظیمی از صخره و یخچال طبیعی در نزدیکی مرز نپال با چین. سیلاب آب، یخ، تخته سنگ و رسوبات حاصل از آن جوامع در امتداد کریدور رودخانه تریشولی را درنوردید و میلیاردها دلار خسارت وارد کرد.

دانشمندان آب و هوا می گویند که افزایش دما در سراسر هیمالیا باعث عقب نشینی یخچال ها و آب شدن زمین های یخ زده دائمی می شود که به اتصال سنگ های شکسته کوه به یکدیگر کمک می کند. این بدان معناست که تغییرات آب و هوایی نه تنها می‌تواند خطرات آب و هوایی مانند گرما و باران شدید، بلکه ثبات خود کوه‌ها را نیز تغییر دهد - جوامعی که در دره‌های باریک رودخانه‌های زیرین متمرکز شده‌اند را تهدید می‌کند.

این تجزیه و تحلیل مشخص نکرد که آیا فروپاشی بدون تغییرات آب و هوایی اتفاق می‌افتد، که عمدتا ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای هنگام سوزاندن سوخت‌هایی مانند نفت، گاز و زغال سنگ است. با این حال، محققان به این نتیجه رسیدند که گرمایش چندین فرآیند را تشدید کرد که باعث شد شیب در طول دهه‌ها پایداری کمتری داشته باشد.

این گزارش نشان داد که یکی از واضح ترین تغییراتی که مستقیما با تغییرات آب و هوایی مرتبط است، افزایش آستانه یخبندان است.

این گزارش نشان داد که گرم شدن زمین، ارتفاعی را که در آن زمین به طور مداوم یخ زده باقی می‌ماند، تقریبا 100 متر (328 فوت) در هر دهه به سمت بالا سوق داده است. این باعث می شود سنگ در ارتفاعات به طور فزاینده ای در معرض دوره های طولانی تر بالای انجماد قرار گیرد، یخ های دائمی ذوب شده و باعث ایجاد شکاف در یخ می شود و در نهایت سطح سنگ زیر یخ را ضعیف می کند.

یاکوب اشتاینر، زمین شناس دانشگاه گراتس که از سال 2006 در منطقه هیمالیا کار کرده است اما نویسنده گزارش روز پنجشنبه نیست، گفت که ابزارهای نظارتی در حدود 5000 متر (16404 فوت) اکنون نشان می دهند که برخی از سنگ ها و زمین دیگر در طول سال یخ زده باقی نمی مانند.

اشتاینر می گوید: «این بدان معناست که زمینی که صدها و هزاران سال زیر یخ قرار داشت، اکنون در حال آشکار شدن است.

این گزارش نشان داد که عقب نشینی یخچال های طبیعی یکی دیگر از نیروهای بی ثبات کننده است.

این گزارش نشان می‌دهد که یخچال‌های طبیعی در این منطقه برای دهه‌ها با سرعتی معادل بیش از نیم متر نازک شدن در هر سال، جرم خود را از دست می‌دهند. یخچال طبیعی Langtang Lirung، واقع در منطقه ای که فاجعه ماه گذشته در آن رخ داد، از دهه 1990 حدود نیم کیلومتر (0.3 مایل) عقب نشینی کرده است و صخره هایی را که زمانی پوشیده از یخ بود، نمایان کرد.

منطقه هیمالیا دارای بیشترین حجم برف و یخ خارج از مناطق قطبی است. بیش از 63000 یخچال طبیعی در این منطقه حداقل 10 سیستم رودخانه اصلی آسیا را تغذیه می کند و از غذا، آب، انرژی و امنیت معیشتی میلیاردها نفر پشتیبانی می کند. با این حال، مطالعات مختلف نشان داده است که حدود 78 درصد از منطقه یخچال که بین 4500 تا 6000 متر (14763 تا 19685 فوت) بالاتر از سطح دریا قرار دارد، به شدت در معرض گرم شدن است.

گزارش‌های سازمان ملل نشان می‌دهد که بین سال‌های 2000 تا 2019، یخچال‌های طبیعی سالانه 267 میلیارد تن یخ از دست می‌دهند که تقریبا معادل جرم 46500 هرم بزرگ جیزه است.

همانطور که یخچال‌ها کوچک می‌شوند، می‌توانند فشاری را که به حمایت از دیواره‌های سنگی مجاور کمک می‌کرد، از بین ببرند و در عین حال آب مذاب بیشتری تولید کنند.

هفته های قبل از فروپاشی 26 آگوست نیز به طور غیرعادی گرم بود. بر اساس تجزیه و تحلیل، جولای و آگوست 2026 گرم ترین ماه های ثبت شده در سطح محلی بودند.

فریدریک اتو، دانشمند آب و هوا در امپریال کالج لندن و یکی از نویسندگان این گزارش، می گوید: «غیر از عوامل بالقوه زمین شناسی مانند زمین لرزه که باعث تضعیف سنگ بستر می شود، همه این عوامل دیگر با تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان بدتر می شوند.

در این گزارش آمده است که این فاجعه همچنین نشان می دهد که چگونه برخی از خطرات مرتبط با آب و هوا در مرتفع ترین کوه های جهان ممکن است از حفاظتی که سیستم های هشدار اولیه و سایر اقدامات سازگاری می توانند ارائه دهند، فراتر رود.

نپال طرح‌های کاهش خطر بلایا و سیستم‌های هشدار را توسعه داده است، اما محققان می‌گویند اندازه و سرعت فروپاشی این سیستم‌های دفاعی را تحت تأثیر قرار داده است. برخلاف سیل ناشی از بارندگی، که گاهی اوقات می‌توان آن را ساعت‌ها یا روزهای آینده پیش‌بینی کرد، شکست‌های فاجعه‌بار شیب در کوه‌های مرتفع دورافتاده می‌تواند به طور ناگهانی رخ دهد و پیش‌بینی آن بسیار دشوار است.

اتو، دانشمند آب و هوا، گفت که اکوسیستم و جوامع کوهستانی نسبت به آنهایی که در دشت ها زندگی می کنند در برابر تأثیرات آب و هوایی آسیب پذیرتر هستند. او گفت: «تغییرات جزئی دما بر پایداری خود زمین تأثیر می گذارد.

در این گزارش آمده است که نظارت بهتر در ارتفاعات، مشاهده زمین و سیستم های هشدار دهنده می تواند برخی از خطرات را کاهش دهد. اما محققان هشدار دادند که محدودیت‌هایی برای سازگاری در دره‌های هیمالیا وجود دارد، جایی که سکونتگاه‌ها، جاده‌ها، پروژه‌های برق آبی و سایر زیرساخت‌ها در کنار رودخانه‌ها متمرکز شده‌اند.

در این گزارش آمده است: از آنجایی که یخچال‌ها و یخ‌های دائمی به تغییرات دما در طول دهه‌ها واکنش نشان می‌دهند، برخی از بی‌ثباتی کوه‌ها ناشی از گرم شدن هوا قبلا به راه افتاده است.

اتو می گوید: «مهم ترین چیز برای به حداقل رساندن خطر در این منطقه، توقف سریع استفاده از سوخت های فسیلی است که منجر به افزایش دمای جهانی می شود. "همه این عواملی که ما در مورد آنها صحبت کردیم، ذوب دائمی یخبندان، ذوب یخبندان و غیره، بدتر خواهند شد. و این بدان معناست که رویدادهایی مانند این بیشتر می شوند."

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →