بویاکاشا! خوش آمدی، علی جی. و شاید این آخرین بار

ممکن است به خوبی مسخره کنید، اما فیلم جدید علی جی – که تقریبا یک ربع قرن پس از ماجراجویی قبلی او در پرده بزرگ عرضه شد – به نظر می رسد که قبلا به یکی از اهداف خود دست یافته است. مردم اذیت می شوند. «دعاهایی برای تحریم» وجود دارد. NewsCord، یک پلتفرم نظارت بر رسانه، از خوانندگان خواسته است که به زنجیره‌های سینما ایمیل بزنند و «از هرکدام بخواهند فیلم را از صفحه نمایش خود رها کنند». آخرین باری که چک کردم بیش از 56000 به تماس پاسخ داده بودند. بویاکاشا!

چیز جدیدی در اینجا وجود ندارد. معترضان در خارج از اولین نمایش علی جی اینداهاوس در سال 2002 جمع شدند تا به ساشا بارون کوهن، خالق این شخصیت، بخشی از ذهن جمعی خود را بدهند. پیتر آکینتی، سازمان دهنده آن گفت: «او ال جولسون جدید است. او عملا برای از بین بردن عصبانیت کلیشه ای از مردان جوان سیاه پوست سیاه شده است.»

به عنوان علی جی: من کیستم؟ برای نمایش کوتاهی در سینماها، همان تکذیبیه صادر خواهد شد. هنوز اغلب فراموش می شود که علی جی - نام کامل آلیستر لزلی گراهام - در واقع یک بچه سفیدپوست طبقه متوسط ​​از استینز آپون تیمز بود که به طور غیرقابل قبولی از فرهنگ سیاه خیابانی تقلید می کرد.

کوهن بعدا گفت: "او خنده دار است زیرا دچار توهم است." او این زندگی کسل کننده و سفیدپوست طبقه متوسط ​​را در یک شهر حومه شهر زندگی می کند و خود را فریب می دهد که در کامپتون زندگی می کند.

شاید توهین هنوز موجه باشد. اما کوهن، که در دوران لیسانس در کمبریج در مورد جنبش حقوق مدنی آمریکا تحقیق می‌کرد، به طور غیرقابل انکاری از اختراع خود استفاده طنزی ارزشمندی کرد.

این شخصیت به خاطر مجموعه ای از مصاحبه ها که به سبک "یوف تی وی" با چهره های برجسته سال های هزاره انجام شده است، بیشتر به یاد می ماند. بسیاری از آنها، بدون اینکه بخواهند در مورد قومیت واقعی مصاحبه کننده به نظر خشن و نامطمئن به نظر برسند، او را با سوالات خنده دار توهین آمیز کنار گذاشتند. فقط تعداد کمی از آن به خوبی بیرون آمدند. مرحوم تونی بن، نماینده جناح چپ سرسخت، مؤدبانه در مقابل اظهارات علی مبنی بر اینکه انگیزه همه اعتصاب ها تنبلی بوده است، ایستاد.

او بعدا در گاردین نوشت: «تصمیم گرفتم که تنها کار محترمانه این است که با او بحث کنم و تا جایی که می‌توانم این کار را شدید انجام دهم». "در هیچ مرحله ای از صحبت ما برای لحظه ای مشکوک نشدم که این برنامه غیر از یک برنامه واقعی است."

بنن در ابتدا از کشف حقیقت عصبانی بود، اما وقتی جوانان در خیابان به او گفتند "چقدر خوشحال بودند که من در مقابل او ایستاده بودم" خشمگین شد.

کوهن با فیلم هنوز بحث برانگیز بورات در سال 2006 و نقش‌های فرعی قوی در فیلم‌های سوئینی تاد از تیم برتون از سال 2007 و بدبخت‌ها اثر تام هوپر از سال 2012 به موفقیت‌های بیشتری دست یافت. اگرچه علی جی گهگاه در ویدیوهای پاپ و در مراسم اهدای جوایز ظاهر شد، اما این شخصیت به تدریج به شخصیت‌های سفیدپوست تبدیل شد و به‌تدریج به شخصیت‌هایی تبدیل شد که با آی پادها عرضه می‌شد. گرت گیتس.

او در سینماهای ما چه می کند؟ کارشناسان درباره هر چیزی توهین‌آمیزتر از تمشک دمیده می‌گویند: «حالا از این کار دور نمی‌شوید». اگر رسانه های اجتماعی را باور کنیم، فرهنگ لغو آزادی بیان را از بین برده است. ما با وحشت به سمت کمیسرهای بیدار خم می‌شویم.

شما می دانید که چگونه این اتفاق می افتد. علی جی یک یادگار است، به همان اندازه که در فرهنگ کنونی باستانی است، همانطور که برخی از مادران برای کسانی که در خانه علی جی اینداهاوس شرکت می کردند. کوهن همه اینها را دریافت می کند. او احمقی نیست.

او این هفته در مجله تایم نوشت: «این واقعیت که علی جی قدیمی و مشکل ساز است، دلیلی است که من او را زنده کردم. دنیایی که او به آن بازگشته است، از بسیاری جهات، بدتر از دنیایی است که او 20 سال پیش ترک کرد.»

اولین چیزی که باید بگوییم این است که تعداد کمی از «عاقبت‌های میراثی» در مقایسه با Ali G: Who Iz I به طرز چشمگیری نسبت به پیشینیان خود در صفحه نمایش بزرگ پیشرفت کرده‌اند؟ خبر بد برای کوهن این است که این اساسا به این دلیل است که فیلم قبلی وحشتناک بود. 24 سال پیش، فیلیپ فرنچ، در بررسی در آبزرور، اعلام کرد که «شوخی نازک شده است».

این فیلم جدید از مزایای بازنشستگی علی است که او را به ایالات متحده می‌آورد تا با آدم‌های بدجنسی در هر سطحی همکاری کند. کوهن نقش یک آکادمیک متوهم بیدار را بازی می کند که از هر چیزی که علی جی نشان می دهد متنفر است. او همچنین نقش یک عامل سابق موساد را بازی می‌کند که راست‌گرایان واقعی را متقاعد می‌کند تا یک کلاس توپ مقعدی استفاده کنند.

تمایل شهروندان واقعی برای بازی در کنار جنون در یک شیرین کاری پایانی به سطوح تکان دهنده ای می رسد که اعتبار آن چنان سخت است که نیاز به اطمینان مکرر دارد. افسانه‌ای به ما می‌گوید: «یادآوری: آنها در این کار نیستند.

هیچ کدام از اینها بسیار ظریف نیست. همچنین شامل حیله گری خلاقانه ای که کریس موریس و همکارانش در برنامه چشم برنجی کانال 4 دهه 1990 آوردند، نیست. اما این فیلم ادعای کوهن را توجیه می‌کند که ما در محیط رسانه‌ای مسموم‌تر از محیط رسانه‌ای زندگی می‌کنیم که ساخته او در سال‌های میانی بلر به سیخ کشیده بود.

به طور کلی، امکان پذیرفتن بازگشت علی وجود دارد. اما شاید این آخرین بار باشد.

علی جی: من کی هستم؟ از جمعه 23 مهر در سینماها می باشد