تحلیلگران چینی درباره نشست ترامپ و شی چه نظری داشتند؟

هم در رسانه‌های رسمی چین و هم در مطبوعات جهانی، نشست هفته گذشته شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا - دومین نشست سران تا این لحظه در سال جاری - توصیف‌های معمول و قابل پیش‌بینی ایجاد کرد: «مبهم»، «بسیار نمادین»، «اجلاس تاریخی» و غیره. با این حال، بخشی از جامعه امور استراتژیک چین - قطعا طرفدار ایالات متحده نیستند. جناح - از مهمان نوازی «دراماتیک» و «دیپلماسی شخصی» ترامپ در استقبال از شی مستثنی شده است.

با هشدار به رهبری حزب کمونیست چین (ح‌ک‌پی) که با ترامپ غیرقابل اعتماد، دمدمی مزاج و غیرقابل پیش‌بینی برخورد کند، یک بدبین در رسانه‌های «چپ» چین حتی می‌گوید: «این امکان وجود دارد که آنها [ایالات متحده] تلاش کنند چین را به یک احساس امنیت کاذب بکشانند.» ناظران ایالات متحده در سرزمین اصلی چین به دو دسته تقسیم می شوند: طرفدار ایالات متحده. (qin-Mei) و ضد ایالات متحده (فن-می).

جناح شین می در میان روشنفکران چینی، همانطور که انتظار می رفت، استقبال شخص ترامپ از رهبر چین در فرودگاه و همچنین مراسم بزرگ استقبال و ضیافت دولتی را که به دقت ترتیب داده شده بود در کاخ سفید جشن گرفتند. یک رسانه چینی زبان متمایل به شین می در هنگام بازگشت شی به خانه گزارش داد: «طرف ایالات متحده از رهبر چین با سطح ادبی که در سال های اخیر به ندرت دیده می شود، استقبال کرد. برخی از محققان در چین بر اهمیت "تاریخی" و "دیپلماتیک" تأکید کردند که ترامپ همان شرابی را که ایالات متحده سابق به شی جینپینگ سرو کرد.

پرزیدنت ریچارد نیکسون در طول سفر خود به چین در سال 1972 از آن استفاده کرد. پروفسور وو شینبو، مدیر مرکز مطالعات آمریکایی در دانشگاه فودان این شهر، در مصاحبه ای با یک مقاله الکترونیکی دیجیتال محبوب منتشر شده از شانگهای، خاطرنشان کرد: "سرویس همان شرابی که نیکسون در سفر خود به چین در اوایل دهه 1970 استفاده کرد، نشان می دهد که چین فعلی.

این رابطه در یک مقطع مهم و از نظر تاریخی مهم است و سفر رئیس جمهور شی تاریخی و یک نقطه عطف است.» علاوه بر این، به طور گسترده در چین گزارش شد که پس از پذیرایی چای در کاخ سفید برای شی و همسرش پنگ لیوان، ترامپ خاطرنشان کرد: ایالات متحده از این دیدار بسیار خرسند بود و این دیدار بسیار سازنده بوده است. وو در پاسخ به این سوال که چرا ترامپ چنین اهمیتی برای سفر شی جینپینگ قائل شد، گفت: «تعاملات خارج از مذاکرات رسمی، خواه قدم زدن، نوشیدن چای، یا بازدید از مکان‌های مهم فرهنگی و تاریخی باشد، می‌تواند آرامشی ایجاد کند.

فضای عادی برای رهبران هر دو کشور. قابل ذکر است، وو برای شرکت در ضیافت دولتی استقبال از ترامپ در پکن در اوایل ماه می امسال دعوت شد. از این رو، قابل درک است که او به فرصت هایی که رهبران فراتر از جلسات رسمی ایجاد می کنند اهمیت زیادی می دهد. در سطحی دیگر، برخی از محققان در چین، به ویژه اقتصاددانان، اصطکاک کنونی چین و ایالات متحده را می بینند. روابط ناشی از «عدم تعادل» در اقتصاد دو قدرت بزرگ جهان.

پروفسور جو جیاندونگ از دانشگاه تسینگ‌هوا در پکن با پرداختن به موضوع نیاز به «تعادل» و «تعادل» بین چین و ایالات متحده در همایش اقتصاددانان اخیر در آستانه سفر شی‌پینگ به واشنگتن، گفت: «الگوی افراطی موجود در حال حاضر چین در کار تولید و انجام امور مالی ایالات متحده، دلیل اصلی رقابت بین چین و ایالات متحده است. پروفسور تسینگ‌هوا اخیرا کتابی بحث‌برانگیز با عنوان «رقابت قدرت بزرگ و بازسازی نظم جهانی» منتشر کرده است که در آن استدلال می‌کند که

تنها راه چین و ایالات متحده برای اجتناب از وضعیت باخت-بازنده این است که از تکرارهای هژمونیک به همزیستی رقابتی بپردازند. در مقابل، دانشمندان وابسته به جناح هوادار می در چین با توجه به تماس شخصی «نادر و چشمگیر» ترامپ در استقبال از رهبر چین، نسبت به ایالات متحده مشکوک تر شده اند. محققین این اردوگاه به دو نمونه از اینکه ترامپ برای تحت تاثیر قرار دادن از راه خود خارج شد اشاره کردند. یکی، ترامپ نمایشی عالی از استقبال شخصی از شی در فرودگاه، در پایگاه مشترک اندروز در خارج از واشنگتن دی سی انجام داد. آخرین باری که یک ایالات متحده بود.

رئیس جمهور شخصا از یک رهبر خارجی به این شیوه استقبال کرد یازده سال پیش، زمانی که باراک اوباما در سال 2015 با پاپ فرانسیس در فرودگاه دیدار کرد. پیش از این، در سال 1962، جان اف کندی به طور مشابه از هارولد مک میلان، نخست وزیر بریتانیا استقبال کرده بود. رویداد دراماتیک دیگری که به ویژه مورد توجه شکاکان چینی قرار گرفت این بود که ترامپ در ضیافت استقبال از رئیس دولت چین اظهارات خیره کننده ای کرد.

با استناد به گزارش‌هایی که به طور گسترده در رسانه‌های چینی منتشر شد، یکی از تفسیرها به ترامپ اشاره کرد که "بی شرمانه" اعلام کرد که روابط بین دو کشور هرگز به اندازه اکنون هماهنگ نبوده است. این تفسیر با واکنش نامطلوب به کلمه هماهنگ، آن را "تلاش قابل توجهی از سوی رئیس جمهور ایالات متحده ترامپ برای سفید کردن وضعیت فعلی روابط" خواند. سه عامل این شک و تردید را در مورد هدف قرار دادن ترامپ و نمایش‌های او در زمان میزبانی شی جینپینگ توضیح می‌دهد. اول، همانطور که گفته شد، بدبینان چین نگران هستند که چین در یک احساس امنیت کاذب غوطه ور شود.

این محققان با توصیف ترامپ به عنوان یک رهبر "دو چهره و ریاکار"، تاکید می کنند که نمی توان به ترامپ اعتماد کرد. آنها از رهبران ح‌ک‌چ می‌خواهند که همیشه مراقب ترامپ «غیرقابل اعتماد» باشند. همانطور که در تفسیر ذکر شده در بالا آمده است: «ترامپ در قبال روسیه این گونه عمل کرد و در مورد ایران، کره شمالی، کوبا و ونزوئلا نیز همین کار را کرد. در مورد چین نیز در طول سالیان متمادی بارها حمله کرده و همان ذات زشت یک فرد دو چهره و منافق را به نمایش گذاشته است.» دوم، برخی در چین بر این باورند که استقبال پرشور ترامپ از شی تاکتیکی برای ایجاد اختلاف بین چین و روسیه بود.

استدلال می شود که ترامپ همیشه در مورد قطع رابطه نزدیک بین چین و روسیه صریح بوده و به دنبال منزوی کردن آنها بوده است. این محققان چینی همچنین استدلال می‌کنند که ترامپ قبل از میهمان نوازی «دراماتیک» خود از شی، در تلاش برای ایجاد «هماهنگ‌ترین» روسیه و ایالات متحده سابقه داشته است. رابطه ممکن است با این حال، این تلاش نتیجه معکوس داشت و منجر به انتقادات داخلی و اتهامات تبانی با روسیه شد. اکنون، او چین و ایالات متحده را بالا می برد.

رابطه به سطحی بی سابقه برخی در چین حتی تشابهاتی میان بیانیه ترامپ مبنی بر تمجید از هماهنگی بی سابقه چین و ایالات متحده ترسیم می کنند. روابط در حال حاضر با سناریوی تاریخی اتحاد ایالات متحده و چین علیه اتحاد جماهیر شوروی. ژانگ ژیکون محقق گفت: «این اتهام بی‌اساس بی هدف نیست؛ تأثیر مستقیم آن این است که روابط چین و آمریکا را بالاتر از روابط چین و روسیه قرار می‌دهد، در حالی که همچنان قصد قوی برای برچیدن آنها را حفظ می‌کند».

سوم، برخی از شکاکان چینی چیزی را مطرح می‌کنند که به نظر می‌رسد منطقی عجیب است: تلاش ترامپ برای «سفید کردن» چین و آمریکا. روابط با هدف تثبیت روابط است تا ایالات متحده بتواند بدون محدودیت عمل کند. محققانی که این استدلال را مطرح می‌کنند اذعان می‌کنند که بخشی از رسانه‌ها و نخبگان سیاسی در ایالات متحده به شدت از رویکرد «تعالی» ترامپ در قبال شی انتقاد می‌کنند. با این حال، با توجه به ماهیت دمدمی مزاج و جاه طلبانه ترامپ، درک مقاصد واقعی رهبر ایالات متحده بسیار دشوار است.

جناح طرفدار می به شدت استدلال می‌کند که «او [ترامپ] از مماشات برای تثبیت [روابط با] چین استفاده می‌کند و به ایالات متحده اجازه می‌دهد تا با مصونیت بیشتر عمل کند و در سرتاسر جهان جنگ به راه اندازد». به طور خلاصه، کاملا واضح است که ترامپ موفق شده است شکاف بین گروه‌های رقیب «کین‌می» و «فن‌می» را در میان کارشناسان سیاست خارجی چین، به‌ویژه ناظران آمریکایی در چین، بیشتر کند. آنها اجلاس - و پیامدهای آن برای چین - را کاملا متفاوت تفسیر می کنند. دو جناح چینی یک چیز مشترک دارند: آنها در این دیدگاه مشترک هستند که تغییرات در چین و ایالات متحده ایجاد می شود.

روابط ناگزیر منجر به تغییرات متناظر در روابط بین کشورهای جهان خواهد شد. بسیاری از محققان چینی موافق هستند که هرگونه تغییر در روابط بسیار پیچیده چین و ایالات متحده. روابط تایوان و ژاپن را تحت تاثیر قرار نخواهد داد، زیرا این دو منافع مربوطه خود را در برابر ایالات متحده "تامین" کرده اند. با این حال، برخی از محققان چینی بر این عقیده هستند که تغییرات در چین و ایالات متحده. روابط کره شمالی را به سمت روسیه و هند به سمت ایالات متحده سوق خواهد داد.