ترامپ ممکن است پس از انتخابات میان دوره ای برای ایران چه برنامه ای داشته باشد؟
در حالی که مذاکرات میان دوره ای ایالات متحده می تواند دریچه ای را برای دیپلماسی با ایران باز کند، اما می تواند تشدید نظامی جدیدی را نیز ایجاد کند. دویچه وله با تحلیلگران صحبت کرد تا هشت عامل را شناسایی کند که می تواند تعادل را به سمت جنگ یا صلح تغییر دهد.
حزب جمهوری خواه آمریکا در حالی وارد انتخابات میان دوره ای می شود که دولت دونالد ترامپ ظاهرا قادر به پیروزی یا حل دیپلماتیک جنگ ایران نیست. اگر جمهوری خواهان کنترل کنگره آمریکا را از دست بدهند، دولت مجبور خواهد بود در ادامه دور دوم ریاست جمهوری ترامپ، چشم انداز سیاسی کاملا متفاوتی را دنبال کند، اما روند جنگ فقط در واشنگتن - یا تهران تعیین نمی شود.
دویچه وله به دنبال شناسایی عوامل کلیدی که می تواند تعادل را به سمت جنگ یا صلح در ایران تغییر دهد، با امید معماریان از DAWN، یک اندیشکده مستقر در واشنگتن که بر اصلاح سیاست خاورمیانه ای ایالات متحده متمرکز است، گفتگو کرد. لیلا مورواتی، دانشمند علوم سیاسی اهل فنلاند؛ و بابک رضایداریکناری، استاد روابط بین الملل دانشگاه لیدن هلند.
معماریان به دویچه وله گفت: پیروزی دموکرات ها ترامپ را به تمرکز بیشتر روی مسائل داخلی سوق می دهد و احتمالا هزینه های مالی جنگ را در کنگره آمریکا آشکار می کند. با این حال، ترامپ می تواند بدون اعلان رسمی جنگ به حملات محدود به ایران ادامه دهد.
معماریان گفت که ترامپ پس از انتخابات روز سهشنبه به دنبال راهی برای برونرفتی خواهد بود که چهره را نجات دهد.
معماریان گفت که با ترامپ، ایران درگیر یک "قمار بزرگ با کسی است که مانند یک سیاستمدار متعارف رفتار نمی کند." این خطر حملات مجدد را افزایش می دهد.
برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.
رضایداریکناری نیز به نکته مشابهی اشاره کرد: "رئیس جمهور از اختیارات و آزادی عمل گسترده ای به ویژه در سیاست خارجی و انجام عملیات نظامی برخوردار است. شکست جمهوری خواهان، حتی با افزایش فشار کنگره، لزوما حملات جدید را متوقف نمی کند."
انتخابات 27 اکتبر اسرائیل در بن بست به پایان رسید. نه ائتلاف حول بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر کنونی، و نه اردوگاه حامی رئیس سابق ارتش اسرائیل، گادی آیزنکوت، نتوانستند اکثریت مطلق را به دست آورند.
معماریان گفت که بلاتکلیفی سیاسی می تواند نتانیاهو را وادار کند تا در حالی که هنوز قدرت را در دست دارد، تصمیمات مهمی را اتخاذ کند و دوره انتقال را به "شکننده ترین و خطرناک ترین" برای تشدید مجدد تنش تبدیل کند.
معماریان گفت که تغییر دولت در اسرائیل اساسا سیاست اسرائیل در قبال ایران را تغییر نخواهد داد. رقیب اصلی نتانیاهو، گادی آیزنکوت، فرمانده سابق ارتش، "ممکن است نسبت به آمریکا احترام بیشتری داشته باشد" و بیشتر با واشنگتن هماهنگ شود. اما روابط با ترامپ شخصی است و آیزنکوت "مسلما مانند نتانیاهو نخواهد بود که می تواند هر طرح یا سناریویی را به ترامپ بفروشد."
رضاعیدریاکناری گفت نگرانیهای امنیتی اسرائیل در مورد ایران «به شخص نتانیاهو محدود نمیشود». او گفت که یک دولت جدید می تواند زمان رویارویی و هماهنگی با واشنگتن را تغییر دهد، اما تشکیلات امنیتی و ائتلاف حاکم خطر حمله را نیز شکل خواهند داد.
برنامه هستهای ایران همچنان بزرگترین مسئله باز بین دولتها است، زیرا ایالات متحده روایت ایران را مبنی بر اینکه این برنامه فقط برای استفاده غیرنظامی است رد میکند.
معماریان گفت، اما دو طرف در مورد چگونگی تنظیم خود گفتگوها نیز اختلاف دارند.
او گفت: «آمریکا میخواهد مذاکرات نه تنها با تمرکز بر برنامه هستهای ایران، بلکه با امتیازاتی در همان ابتدا آغاز شود».
ایران به دنبال لغو تحریم ها و آزادسازی دارایی های مسدود شده قبل از آغاز مذاکرات هسته ای است. معماریان هشدار میدهد که اگر طرفها به هم نزدیکتر نشوند، احتمال یک جنگ دوباره افزایش مییابد.
معماریان گفت تا زمانی که طرفین بر سر یک دستور کار به توافق نرسند، احتمالا به "بالا رفتن از نردبان تنش" ادامه خواهند داد.
مورواتی، یک تحلیلگر سیاسی مستقر در فنلاند، گفت که برنامه هسته ای "مرکز" بن بست است. او گفت که دولت ایران آن را تضمینی برای بقا و چانه زنی می داند. به نوبه خود، واشنگتن می ترسد که ایران هسته ای محاسبات امنیتی و استراتژی بلندمدت خود را برای خاورمیانه و فراتر از آن تغییر دهد، به همین دلیل است که اصرار دارد که این موضوع را ابتدا روی میز بگذارد.
پیش از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل در اواخر فوریه، حدود 20 درصد نفت جهان از تنگه هرمز عبور می کرد. ایران از آن زمان به شدت صادرات انرژی را از طریق نقطه توقف دریایی کاهش داده است و از آن به عنوان اهرم فشاری بر آمریکا و اسرائیل استفاده می کند.
معماریان گفت، اما محدودیت های ایران در این تنگه به خودی خود باعث تشدید تنش نخواهد شد.
معماریان گفت: اگر مقامات آمریکایی تصمیم بگیرند که برای تغییر محاسبات ایران به حمله گستردهتری نیاز است، هر حادثهای میتواند بهانهای باشد. اگر واشنگتن خطرات را خیلی زیاد بداند، ممکن است همزمان با حفظ مذاکرات روی میز، محاصره اقتصادی را انتخاب کند. به گفته این تحلیلگر آمریکایی، در این سناریو، "حتی تنش های گاه به گاه در تنگه هرمز، آمریکا را وارد جنگ نخواهد کرد."
شورشیان حوثی در یمن همچنین صادرات انرژی در دریای سرخ را هدف قرار داده اند - از جمله حملات به شهرها و زیرساخت های عربستان سعودی. اما معماریان خاطرنشان می کند که ریشه ها و مبارزات شورشیان یمن علیرغم نزدیکی ایدئولوژیک آنها به تهران "کاملا داخلی و ارگانیک" است.
معماریان گفت حوثیها «محاسبات عملگرایانه» انجام دادند و اقدامات آنها لزوما به تشدید تنش بین ایران و ایالات متحده تبدیل نشد.
با این حال، ایالات متحده می تواند از اقدام شورشیان به عنوان بهانه ای برای حمله مجدد به ایران استفاده کند.
رضایداریکناری ارزیابی کمی متفاوت ارائه کرد. او میگوید حملات حوثیها به کشتیها و کشورهای منطقه «هم میتواند جنگ را گسترش دهد و هم ائتلافسازی علیه جمهوری اسلامی را تسریع کند». کشورهایی که خواهان جنگ با تهران نیستند «ممکن است برای حفاظت از تجارت و امنیت خود به همکاری نظامی نزدیکتر روی بیاورند». او می افزاید که این لزوما به معنای ورود مستقیم به جنگ نیست، «اما می تواند فضای مانور جمهوری اسلامی را محدود کند».
با به بن بست رسیدن مذاکرات مستقیم بین دولت های ایران و ایالات متحده، جهان توجه خود را به قطر، عمان، پاکستان و عربستان سعودی معطوف کرد. در حالی که هر کشوری نقش متفاوتی در این بحران ایفا می کند، همه آنها سهم مستقیمی در پایان دادن به جنگ دارند.
معماریان گفت: آنها به آمریکا نزدیک هستند، اما همچنین می خواهند روابط خود را با ایران حفظ کنند و اتحادهای منطقه ای ایجاد کنند تا از درگیری های آینده جلوگیری کنند.
مروتی گفت که ناکامی ایالات متحده در حمایت از متحدان عرب خود در طول جنگ می تواند در نهایت آنها را به بازنگری در سیاست های خود و روی آوردن به رقبای ایالات متحده وادار کند.
ترامپ در طول مبارزات انتخاباتی گفت که انتظار دارد به زودی پس از انتخابات میان دوره ای با ایران توافق کند. در همین حال، خبرگزاری رویترز به نقل از سه مقام ارشد ایرانی و یک منبع دیگر نوشت که تهران عمدا مذاکرات را طولانی کرده است تا ترامپ را از نظر سیاسی تضعیف کند.
معماریان گفت که رهبران ایران بر این باورند که شکست جمهوریخواهان فشار بر ترامپ را برای پایان دادن به جنگ افزایش میدهد. اما ترامپ تصمیم گیرنده کلیدی سیاست خارجی باقی خواهد ماند و بعید است که فشار کنگره نقش تعیین کننده ای داشته باشد.
او گفت که لحظه کنونی "بهترین فرصت" را برای پایان دادن به بن بست قبل از خروج ترامپ از ریاست جمهوری در ژانویه 2029 ارائه می دهد.
معماریان گفت: «رهبران ایران باید به فکر پایان بازی خود باشند.
رضایداریکناری گفت: «عوامل تشدیدکننده» در ماههای آینده دست بالا را خواهند داشت - و احتمال تشدید تنش نظامی زیاد است.
دولت ایران تنها با تغییر سیاست اساسی و امتیازاتی که رهبران کشور آن را نزدیک به تسلیم می دانند، می تواند از دور جدید جنگ جلوگیری کند. با این حال، به گفته او، چنین عقبنشینی با تضعیف توجیه ایدئولوژیک و از بین بردن حمایتهای رژیم، بقای رژیم را نیز تهدید میکند.
قیمت بالای نفت، خطرات کشتیرانی و فشارهای اقتصادی بر همه طرفها فشار وارد میکند، زیرا جنگ وارد نهمین ماه خود میشود. آیا این می تواند تهران، واشنگتن و پایتخت های منطقه را به سمت سازش سوق دهد؟
مروتی گفت: «اقتصاد پاشنه آشیل هر طرف در این جنگ است، و این حتی برای کشورهای فراتر از منطقه نیز صادق است».
مروتی گفت: قیمت انرژی به عنوان منبع فشار بر دولت ایالات متحده است.
مروتی گفت: ما دیدیم که تامین انرژی و انتظارات مردم آمریکا تاثیرگذار بوده است و این یکی از مشکلاتی است که دولت ترامپ با آن مواجه است.
مروتی در عین حال گفت که کشورهای عربی به عنوان یک بلوک متحد در قبال تهران عمل نمی کنند.
مروتی گفت: «اگر تحت فشار شدید امنیتی و اقتصادی قرار بگیرند، ممکن است اقدام مشترکی انجام دهند، اما تاکنون در عمل این اتفاق نیفتاده است».
معماریان هزینه های اقتصادی را نیز انگیزه ای برای معامله می داند. اما او همچنین مدعی است که هر یک از طرفین بر این باورند که تحمیل درد بیشتر به طرف مقابل، دست آن را در مذاکرات آینده تقویت خواهد کرد.
معماریان گفت: «این به راحتی می تواند این جنگ را به یک جنگ فرسایشی تبدیل کند و در ماه های اخیر این رویکرد بوده است. هیچ یک از طرفین هنوز به نقطه ای نرسیده اند که سازش را اجتناب ناپذیر بدانند.
متن اصلی (انگلیسی)
What might Trump have planned for Iran following the midterm election?
While the US midterms could open a window for diplomacy with Iran, they could also unleash a new military escalation. DW spoke with analysts to identify eight factors that could tip the balance toward war or peace.