تفاوت بین Ebike و E-Moto چیست؟

خوبی ها: فروش ایالات متحده از ابتدای این دهه بسیار افزایش یافته است، پس از این که بیماری همه گیر علاقه به خودروهای دو چرخ را برانگیخت و به سوارکاران کمک کرد تا دورتر، سریع تر و با تلاش کمتر حرکت کنند. افراد بیشتری نیز دوچرخه‌های دوچرخه را به‌عنوان گزینه‌های حمل‌ونقل مناسب و جایگزین‌های مقرون‌به‌صرفه‌تر و در دسترس‌تر برای خودروهای گران‌قیمت‌تر می‌بینند. بد؟ فروش نسبت به دو سال قبل کاهش یافته است و تولیدکنندگان و فروشندگان دوچرخه متضرر شده اند.

آسیب های سواری به ویژه در میان کودکان افزایش یافته است و قانونگذاران به دنبال راه هایی برای کنترل آن هستند. بخشی از مسئله این است که مردم برای درک تفاوت بین انواع ebike ها و بین ebikes و پسرعموهای سریعتر آنها، e-motos، تلاش می کنند. این اغلب تقصیر آنها نیست. خود قانون‌گذاران و خرده‌فروشان وسایل نقلیه لبه‌های دسته‌بندی محصولات را محو کرده‌اند، حتی اگر بسیاری از مکان‌ها به سواران قدرتمندترین دوچرخه‌ها و موتورهای الکترونیکی نیاز دارند تا شرایط سن، مجوز و ثبت نام را برآورده کنند. امروزه، یک بچه ممکن است یک تبلیغ هدفمند آنلاین برای دوچرخه برقی خاکی با سرعت بیش از حد ببیند

با سرعت 40 مایل در ساعت و از والدینشان بخواهید که مستقیما آن را از اینترنت بخرند - و همچنین درک نمی کنند که هیچ کس، حتی یک خردسال، قانونا اجازه ندارد آنها را در خیابان های عمومی بدون مجوز خلبانی کند. در اینجا یک راهنمای مفید در مورد انواع مختلف وسایل نقلیه ریز حرکت الکتریکی موجود است تا به شما کمک کند آنها را مستقیم نگه دارید. قوانین محلی متفاوت است، بنابراین خریداران باید قبل از گرفتن کارت اعتباری تحقیق کنند و بفهمند چه چیزی در جاده های محلی آنها مجاز است. دوچرخه های برقی صنعت دوچرخه برقی از سه "کلاس" برای متمایز کردن قابلیت های محصول استفاده می کند.

دوچرخه‌های کلاس 1 دارای موتورهایی هستند که وقتی سوارکار پدال می‌زند، به کار می‌افتند—دستیار در سرعت 20 مایل در ساعت متوقف می‌شود. دوچرخه‌های کلاس 2 این قابلیت «کمک پدال» به‌علاوه دریچه‌های گاز را دارند، بنابراین دوچرخه‌سواران می‌توانند بدون رکاب زدن تا سرعت 20 مایل در ساعت حرکت کنند. دوچرخه های کلاس 3 دارای کمک پدال قوی تری هستند که در سرعت 28 مایل در ساعت کمک نمی کند. (در برخی نقاط، این محدودیت 25 مایل در ساعت است.) سی و نه ایالت آمریکا این سیستم های سه طبقه را در قوانین خود گنجانده اند. به طور کلی، آنها نیاز دارند که سواران کلاس 3 کلاه ایمنی داشته باشند و حداقل 16 سال سن داشته باشند. برخی از ایالت ها از سوارکاران می خواهند که حداقل 14 یا 15 سال داشته باشند تا اصلا دوچرخه سواری کنند.

خارج از قوانین، دوچرخه‌های الکترونیکی عمدتا مانند دوچرخه‌های استاندارد تنظیم می‌شوند و راکبان باید از قوانین جاده‌ای مشابهی پیروی کنند. اکثر ایالت ها برای دوچرخه سواری نیازی به مجوز یا ثبت نام ندارند. از سال 2026، نیوجرسی و آلاسکا دو استثنا هستند. نیوجرسی نیاز به ثبت نام و مجوز برای همه دوچرخه ها و بیمه برای دوچرخه های کلاس 3 دارد.

در همین حال، آلاسکا هیچ قانون ایالتی برای دوچرخه‌سواری ندارد و برخی از مناطق از جمله آنکوریج به مجوز برای دوچرخه‌هایی با خروجی پایدار بیش از 750 وات نیاز دارند که معمولا بین 20 تا 28 مایل در ساعت سرعت دارند. هنگام خرید دوچرخه، خریداران باید سطح وات موتور را زیر نظر داشته باشند. دوچرخه های سطح ابتدایی معمولا دارای موتورهای 250 واتی هستند و برای رفت و آمد و سواری در اوقات فراغت عالی هستند. به 500 وات ارتقا دهید تا با دریچه گاز به سرعت 20 مایل در ساعت برسید و از تپه های متوسط ​​سوار شوید. 750 وات به طور کلی حد قانونی برای دوچرخه های برقی مناسب خیابان است و برای تپه های بزرگتر و بارهای سنگین تر عالی است.

وسایل نقلیه ای که 1000 وات و بیشتر هستند، دوچرخه در نظر گرفته نمی شوند و معمولا برای خارج از جاده و سواری در املاک خصوصی فروخته می شوند. E-Motos آن دستگاه های 1000 واتی؟ علیرغم ادعاهای بازاریابی برخی سازندگان، آنها از نظر قانونی دوچرخه نیستند، بلکه موتورهای الکترونیکی یا موتورسیکلت هستند. موتورهای الکترونیکی نیازی به داشتن پدال‌های قابل اجرا ندارند – در واقع، گاهی اوقات تولیدکنندگان یا سوارکاران، موارد تقلبی را اضافه می‌کنند تا به‌عنوان ebike ظاهر شوند. آنها به جای کمک به پدال، وابسته به گاز هستند.

آنها می توانند بین 1000 تا 6000 وات قدرت موتور داشته باشند و می توانند به حداکثر سرعت 60 مایل در ساعت برسند. از آنجایی که این وسایل نقلیه قدرتمندتر هستند، بسیاری از ایالت ها از سواران می خواهند که آنها را ثبت کنند و گواهینامه و بیمه دریافت کنند - درست مانند موتورسیکلت ها. در اکثر جاها، روند دریافت یکی از این گواهینامه ها بسیار شبیه به گرفتن گواهینامه خودرو است. سوارکاران می توانند در سن 16 یا 17 سالگی مجوزها یا مجوزهای جونیور را دریافت کنند و اغلب برای دریافت مجوز کامل باید بزرگسالان قانونی باشند. فراتر از نگاه کردن به مشخصات خودروهای دو چرخ، e-moto ها نکات بصری دیگری نیز دارند.

Ebikes یک قاب کلاسیک باریک شبیه دوچرخه دارند. ناظران باید بتوانند "نور روز" را از طریق بدنه دستگاه ببینند. آنها دارای لاستیک های باریک تر و گلگیرهای عقب هستند که لاستیک های پشتی آنها را در آغوش می گیرند. موتورهای الکترونیکی پرپشت‌تر هستند، با بخش‌های میانی پهن و بسته‌های باتری قابل توجهی که بیشتر «نور روز» را مسدود می‌کنند. آنها ضربه های سیم پیچ قابل توجهی برای جذب ضربه های جاده دارند. آنها معمولا دارای لاستیک‌های پهن و دسته‌دار و گلگیرهای عقب بزرگ هستند که بالای چرخ‌هایشان قرار می‌گیرند. موتورهای الکترونیکی اغلب دارای گیره های ثابت پای ثابت هستند، مانند موتورسیکلت ها، در مقابل پدال های کلاسیک. یک پیچ نهایی و دشوار وجود دارد.

بسیاری از دوچرخه‌ها به صورت الکترونیکی دارای سرعت محدود هستند و می‌توان آن‌ها را هک کرد تا از طریق تغییرات نرم‌افزاری (اغلب به راحتی در دسترس) حرکت کنند. برخی را می توان به صورت فیزیکی، با حرکت دادن حسگرهای استراتژیک یا برش سیم، اصلاح کرد. این تغییرات می‌تواند خیابانی را که زمانی قانونی بود، غیرقانونی کند. این نه تنها می تواند گارانتی دستگاه را باطل کند، بلکه سایر اجزا را نیز تحت فشار قرار می دهد و خطر خرابی را به همراه دارد. PeopleForBikes، یک سازمان تجاری ایالات متحده، هشدار می دهد که برخی از تولیدکنندگان با قرار دادن پدال روی موتورهای الکترونیکی و نامیدن آنها ebike، این نوع طفره رفتن را امکان پذیر می کنند.

این وسایل نقلیه را می توان به راحتی "باز" ​​کرد یا با حالت های "آفرود" همراه بود که به آنها امکان می دهد بسیار سریع تر حرکت کنند. این گروه می گوید: «موتوهای الکترونیکی وسایل نقلیه موتوری هستند.