توکیو: سند "دیپلماسی الماس" تاریخچه بیسبال در ژاپن و تاثیر آن بر روابط ایالات متحده را دنبال می کند.

دیپلماسی الماس با بررسی 150 سال روابط ژاپن و ایالات متحده از طریق منشور اشتیاق مشترک به بیسبال، داستان یاکیو ژاپنی را با موضوعات تاریخ، ژئوپلیتیک و نژاد در هم می آمیزد.

این مستند به کارگردانی یوریکو گامو رومر، متولد توکیو اما بزرگ‌شده در ایالات متحده، به معرفی بیسبال در سال 1872 به ژاپن توسط یک مربی آمریکایی و ادغام آن با سیستم مدرسه، از طریق توسعه تیم‌های حرفه‌ای و جریان نهایی بازیکنان ژاپنی به لیگ‌های بزرگ می‌پردازد. در طول راه، تورهایی به ژاپن توسط بیب روث وجود داشت - که احتمالا به صورت هذلولی، به دلیل به تاخیر انداختن جنگ بین ایالات متحده و ژاپن شناخته می شود - و اهمیت بیسبال برای آمریکایی های ژاپنی-آمریکایی تا وضعیت فوق ستاره شوهی اوهتانی.

داستان‌های مرتبط فیلم‌های «گودزیلا منهای صفر» به جشنواره فیلم توکیو با ستارگان «ریونوسوکه کامیکی»، «مینامی هامابه» در «تاو» موسیقی «مکلمور» تور رایگان فلسطین را در لندن به پایان رساند: «ساکت ماندن برای من ناراحت‌کننده‌تر بود»

رومر در یک نمایش قبل از نمایش رسمی فیلم در ژاپن در جشنواره بین المللی فیلم توکیو گفت: "افراد از MLB به من گفتند که زمان خوبی داشتم و فیلم را درست در لحظه مناسب با موفقیت اوهتانی می ساختم." "اما این فقط تصادفی بود. من 12 سال پیش شروع به تحقیق در مورد این فیلم کردم و سالها پول درآوردم و برای تامین مالی آن پول جمع کردم."

نویسنده رابرت وایتینگ، که کتاب‌هایش به معرفی ویژگی‌های بیسبال در ژاپن به جهان گسترده‌تر کمک کرد، یکی از سران سخنگوی مستند است.

وایتینگ در این فیلم خاطرنشان می کند: «بیس بال ژاپنی قدیمی تر از جودو است.

فیلمی از تور بیب روث در سال 1934 که رهبری یک تیم تمام ستاره لیگ آمریکا را بر عهده داشت، شور و شوق وحشیانه جمعیت عظیمی را نشان می‌دهد که حتی در میان تنش‌های سیاسی فزاینده که به زودی به جنگ ختم می‌شود، بازدیدکنندگان را هنگام بازی مقابل و در کنار بازیکنان ژاپنی مشاهده کردند. گزارش شده است که روث با شنیدن خبر حمله به پرل هاربر، تمام سوغاتی های ژاپن خود را از پنجره آپارتمانش به بیرون پرت کرده است.

مستند قبلی بیسبال پشت سیم خاردار رومر به این موضوع اشاره می‌کند که چگونه آمریکایی‌های ژاپنی-آمریکایی که در طول جنگ جهانی دوم بازداشت شده‌اند، در داخل اردوگاه‌ها بازی می‌کنند، که او در فیلم جدید به آن پرداخته است، و اینکه چگونه بیسبال سنگری در برابر تعصبات پس از جنگ بوده است.

Diamond Diplomacy همچنین از تورهای ژاپن توسط تیم‌های لیگ سیاهپوستان می‌گوید، که در آن بازیکنان اغلب رفتار بهتری نسبت به بازگشت به خانه داشتند. میزبان ژاپنی آنها احترام، فروتنی و اخلاق ورزشی بازیکنان لیگ سیاهپوستان را تحسین کردند، چیزی که آنها با گستاخی که معمولا در بازدید از تیم های سفیدپوست نشان داده می شود در تضاد بودند.

ماسانوری «ماشی» موراکامی، که اولین بازیکن ژاپنی MLB در سن 19 سالگی شد، در قلب فیلم قرار دارد. او اولین بازی خود را برای سانفرانسیسکو جاینتز مقابل نیویورک متس در استادیوم شی در سپتامبر 1964 انجام داد و در کنار اسطوره هایی از جمله ویلی میز بازی کرد.

در این فیلم، موراکامی می گوید که چگونه آهنگ سوکیاکی را سوت می زد (یک موفقیت بزرگ در آن زمان و موضوع فیلم افتتاحیه در توکیو امسال) تا قبل از بازی ها خود را آرام کند.

پس از نمایش فیلم، موراکامی به یاد آورد که چگونه میل او برای رفتن به ایالات متحده نه به خاطر رویای بازی در لیگ های بزرگ، بلکه به دلیل عشق او به درام گاوچران Rawhide بود که در ژاپن موفقیت بزرگی داشت.

"در طول یک بازی در سانفرانسیسکو، یک داور در زمین من تماس وحشتناکی داشت که به وضوح یک ضربه بود. من عصبانی شدم، توپ را روی زمین انداختم و داور و در نهایت به میدان رفتم. بعد از آن، برای شام به یک رستوران ژاپنی رفتم و سرآشپز بیرون آمد و به من توضیح داد که چگونه کارم را خوب انجام دادم، اما او در ابتدا دستم را تکان داد. موراکامی گفت که از زمان جنگ، ژاپنی‌ها احساس می‌کردند که باید مطیع آمریکایی‌ها باشند، بنابراین او از دیدن من برای دفاع از خودم بسیار مفتخر بود.

این فیلم همچنین به بازیکنان آمریکایی می‌پردازد که به لیگ‌های ژاپن آمده‌اند و تلاش برخی برای سازگاری با رژیم‌های آموزشی وحشیانه و آداب و رسوم متفاوتی که با آن‌ها مواجه شده‌اند.

Diamond Diplomacy توسط Strand Releasing برای آمریکای شمالی و Wondergenic برای ژاپن انتخاب شد.