جام قهرمانان از بین می رود، اما یک نقص اساسی باقی می ماند

تصمیم گیرندگان هم در EPCR و هم در IRFU حق داشتند صبح روز دوشنبه تا حدودی ازادانه روی صندلی های اداری خود بخوابند. اصلاحات در جام قهرمانان و چلنج کاپ تا حد زیادی در طول هفته افتتاحیه کارساز بود و استان های ایرلند آشکارا با دستورات تحمیل شده در مورد بازیکنان خط مقدم خود مانعی نداشتند.

لینستر به جای زنگ زده ظاهر شد، و تصمیم برای آوردن 41 بازیکن به آفریقای جنوبی، در حالی که نه نفر از گردشگران تابستانی ایرلند خود را بازی نکرد، به نظر می رسد ثابت شده است. از این رو، آن مینی تور فقط می تواند اتحاد تیم را افزایش دهد و لنستر نیز نسبت به فصل گذشته که در این مرحله بود، زمانی که در کروک پارک به مانستر باخت، سومین شکست آنها در چهار بازی اول خود، بهتر به نظر می رسید.

دن شیهان، تادگ فورلونگ و اندرو پورتر - که به شدت در حال غلتیدن بودند و برای یک بار هم که یک داور انگلیسی یک کرک منصفانه دریافت کردند - همگی در بهترین حالت به نظر می رسیدند. جو مک کارتی و جیمز رایان به همین ترتیب، در حالی که بازگشت رایان برد باید مانند خرید جدیدی باشد.

جاش ون در فلیر به قول خود وفادار بود و تهدید شغالی را در هنگام شکست افزایش داد و دو چرخش تمیز در استادیوم مارسل میشلین انجام داد تا قدرت حمل و بازی همه جانبه خود را تقویت کند.

جیمی اوبراین که در نیمه دوم فصل گذشته احیا شد، زمانی که بدشانس بود بازی‌های بزرگی را از دست بدهد، بهترین راگبی دوران حرفه‌ای خود را بازی می‌کند تا لنستر از جیمز لو و ریکو یوآن خداحافظی کند. هوگو کینان، تامی اوبراین و گری رینگروس همگی تیزبین به نظر می‌رسند، در حالی که رابی هنشاو نیز جوان‌سازی شده است.

و سپس سم پرندرگاست بود. منتقدان دفاع او تکل از دست رفته روی شانه او را برای اولین تلاش کلرمون استناد می کنند، اما برای دومین هفته متوالی او به عنوان بهترین بازیکن مسابقه انتخاب شد. تصمیم او در شروع نیمه دوم برای زدن توپ از نزدیک به خط خود، اجرای ضربه او در فرار برای جیمی اوبراین، و سپس حمایت برای گلزنی، یک لحظه مهم در بازی بود. دید خالص و کلاس، البته بعد از بهبود فصل گذشته، گلزنی او یک مسئله است.

می توان امیدوار بود که «سیستم» ایرلندی او یا چارلی اوشی مانستر را از غرایز طبیعی اش محدود نکند، همانطور که در گذشته با استعدادهای بسیار بااستعداد و کمی بداخلاق این کار را انجام داده است. عملکرد Seán Edogbo، هندلینگ نرم و ست‌های دفاعی خوب در برابر یک تیم بزرگ مسابقه‌ای از دیگر نکات مثبت دیگر نمایش دلگرم کننده Munster بود.

رونان اوگارا، بازیکن سابق ایرلند از تصمیم شعبه مونستر برای انتقال بازی شنبه گذشته مقابل راسینگ 92 به Pairc Uí Chaoimh انتقاد کرد و مدعی شد که انجام بازی در تاموند پارک روش مناسب تری برای گرامیداشت دهمین سالگرد درگذشت آنتونی فولی بود. شعبه مونستر، که به طور شگفت انگیزی نسبت به انتقادها تا حدودی حساس است، بیانیه ای در دفاع از این تصمیم صادر کرد.

حضور 24906 نفری در شنبه شب همچنان دومین تماشاچی بزرگ آخر هفته بود، تنها پس از تولوز و اکستر، و بیشترین تعداد بازی استخری خواهد بود که در این فصل در ایرلند انجام شده است.

اگرچه کورک یک شهر عالی است، اما فضای درون بازی به طرز عجیبی خاموش بود. مسلما شروع ساعت 8 شب کمکی نکرد، همانطور که در دسامبر گذشته در برابر گلاستر انجام شد. و به طرز ناامید کننده ای، هیچ پرچمی در دو انتهای زمین به اهتزاز در نمی آمد.

با خواندن برخی از گزارش‌های خارج از فرانسه، جایی که آشفتگی در میان بخش‌های وسیعی از جمعیت دوباره به جوش آمده است، جشن عادی سفر به استادیوم مارسل میشلین با صحنه‌های واقعا تهدیدآمیز جایگزین شد. این سفر برای طرفداران لینستر، که برخی از آنها مجبور به جستجوی سرپناه در یک کلیسای جامع بودند، باید کمترین لذت را داشته باشد.

در زمین، بزرگترین عیب بدون شک آسیب دیدگی کتف جک کانن در حین به ثمر رساندن یک جواهر بود. به نظر می رسید که او برای یک فصل قدیمی دیگر آماده است، اما اکنون به نظر می رسد که مسابقات قهرمانی ملت ها در ماه آینده را از دست بدهد و غیبت کیلان دوریس را تشدید می کند.

اندی فارل، سرمربی ایرلند، تیم خود را در روز چهارشنبه اعلام خواهد کرد و بعد از دیدن پسرش و تیم قدیمی‌اش ساراسینس که توسط کونااخت در تریلر روز شنبه در دکسکام شکست خوردند، خوشحال‌ترین خرگوش به نظر نمی‌رسد.

با این حال، اخبار دلگرم‌کننده‌ای در عملکرد نیروهای ایرلند استان، به‌ویژه شان یانسن، که می‌تواند به نفر هشتم تبدیل شود، وجود داشت. و حرکت سیاران فراولی به سمت غرب کاملا اثبات شده به نظر می رسد. در مورد ضربه زدن به زمین صحبت کنید.

هنوز هم کمی مضحک به نظر می رسد که مک هانسن و فینلی بیلهام نتوانستند بازی کنند، زیرا استوارت لنکستر از آنها در سه بازی قبلی استفاده کرده بود.

هانسن که از نوامبر گذشته دور از میادین بود، در مجموع تنها سه بازی در فصل گذشته انجام داد، بنابراین باید به زمان بازی نیاز داشته باشد. بیلهام بخشی از تور تابستانی ایرلند نبود و سه بازی او که یکی از آنها روی نیمکت بود، در مجموع 130 دقیقه بود.

همان‌قدر که این دو دوست داشتند تماشای عملکرد هیجان‌انگیز هم‌تیمی‌هایشان در برابر ساراسینز را تماشا کنند، باید از دست دادن بازی سختی بود. اما به جلو بردن دور اول مطمئنا به هدف اصلی خود یعنی برافروختن جام قهرمانان در اوایل فصل دست یافت، در حالی که شرایط آب و هوایی هنوز مساعد بود. به طور کلی، این یک سکوی پرتاب مثبت برای مسابقات بود، با گلاستر که قهرمانان پشت سر هم بوردو بگل را نگه داشت تا جمعه شب با تساوی 36 همه به پایان رسید.

در حالی که اکستر در تریلر یکشنبه خود، تولوز را نزدیک به میدان رفت، اما تا پیروزی نورث همپتون مقابل کاردیف در آخرین بازی آخر هفته بود که یک تیم لیگ برتری موفق به کسب پیروزی شد. فرانسوی ها به چهار برد محدود شدند که این نیز ضرری نداشت.

یکی دیگر از تغییرات در این رقابت، تغییر در سیستم امتیاز امتیاز بود، به طوری که یک تیم اکنون باید حداقل سه بار بیشتر از حریفان خود به ثمر برساند تا یک امتیاز جایزه هجومی کسب کند.

در نتیجه، در دور اول 10 امتیاز کمتر در مقایسه با آنچه در سیستم قدیمی وجود داشت، دریافت شد. برای ساراسنس و اکستر کمی خشن به نظر می رسید، چون هر کدام 6 بار در خارج از خانه گل زده بودند، البته به کوناکت و تولوز که هر دو 7 گل زدند، اشاره نکنیم.

مونستر نیز از دست داد، اما باز هم، رقبای Pool 3، گلاستر و بوردو بیگل، همینطور. و همانطور که سرمربی تیم کلایتون مک میلان اشاره کرد، این تغییر به این معنی است که اگر تیم های برنده تصمیم بگیرند که ابزارها را به صورت تمام وقت نزدیک کنند، تیم های بازنده امتیاز پاداش ارزانی دریافت نخواهند کرد.

ترفند دیگر این خواهد بود که پس از سه تیم برتر هر استخر (که به طور خودکار واجد شرایط هستند)، چهار بازی مقدماتی مرحله یک شانزدهم باقیمانده بر اساس امتیاز مشخص می شوند، صرف نظر از اینکه در کدام گروه هستند.

با اعمال هر دو تغییر در فصل گذشته، مونستر و کوسه‌ها به جای لستر و بولز پیشرفت می‌کردند، اگرچه مونستر به بوردو بیگلز می‌رفت. در مجموع، آنها مانند ترفندهای مثبت به نظر می رسند.

جام قهرمانان اوج خود را داشته است و به خصوص در این سواحل، زندگی را به فصل تزریق کرده است. اما حالا که طعم راگبی اروپایی را چشیده است، تا دور دوم در ماه دسامبر به خواب زمستانی بازگشته است. اگر یک دور دیگر آخر هفته آینده وجود داشت. افسوس که آن نقص اساسی همچنان باقی است.

gerry.thornley@irishtimes.com