جاهل کوئالت، مقاله‌نویس: «کسانی که بیشتر از شایسته‌سالاری انتقاد می‌کنند، کسانی هستند که کمترین نیاز را به آن دارند».
حقوقدان و دکترای علوم سیاسی کار جدیدی منتشر می کند که خواستار بازگرداندن محدودیت ها به نابرابری ها و از بین بردن اخلاق موفقیت است.
زندگی او می‌تواند الهام‌بخش یکی از آن فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای درباره پیروزی شخصی باشد، اما جاهل کوئرالت، 43 ساله، می‌گوید که سرنوشت او یک شانس محض است. حقوقدان، دکترا و استاد حقوق سیاسی در دانشگاه پومپئو فابرا در بارسلون از بزرگ شدن در خانه ای منزوی بدون آب یا برق به این احساس تبدیل شد که "انگار با کفش های اشتباه در یک مهمانی شکست خورده اید" با ورود به دنیای آکادمیک. این اتفاق در سال 2007 در آکسفورد، زمانی که او با جرالد ا.
او به قدری نزدیک بود که زن جوان هنگام غذا خوردن با سایر دوستان در سالن غذاخوری آل سولز، در نخبه‌ترین کالج‌های آکسفورد، او را رها کرد. او در آنجا کلمه ممنوعه ای را که با F شروع می شود به زبان آورد: "تو این کار را در اسپانیا انجام می دهی و کاملا لعنتی شده ای" و بلافاصله شنید که بقیه ناهارخوری ها گلوی خود را صاف کردند.
مردم هنوز هم در مهمانی ها از او می پرسند که آیا او "دختری است که در سالن غذاخوری آل سولز می گفت لعنت کرده است." او می گوید که در نزدیکی مدرسه دولتی پسرش در چند متری باغ وحش بارسلونا، این همان اتفاقی است که "شما انگلیسی را با تماشای The Wire یاد گرفتید."
به خواندن ادامه دهید
متن اصلی (انگلیسی)
Jahel Queralt, essayist: ‘Those who most criticize meritocracy are those who need it the least’
The jurist and doctor in political science publishes new work that calls for restoring limits to inequalities and dismantling the morality of success