جوامع آمازون آب خود را از دست می دهند زیرا معدن و جنگل زدایی شکل رودخانه ها را تغییر می دهد

اریک تیژ، یک بومی هاراکمبوت ساکن آمازون جنوبی پرو، با لحنی ناامیدکننده می گوید: «مردم فکر می کنند چون ما در جنگل زندگی می کنیم آب فراوان داریم، اما این واقعیت است.» آن رودخانه مانند پنج سال پیش نیست، زمانی که ماهیگیری و زندگی در کناره های آن برای ساکنان جامعه بومی آرازایر بسیار متفاوت بود. استخراج غیرقانونی آب آنها را دزدید و آن را آلوده به آنها بازگرداند. امروز باید آبی را که می نوشند بخرند.

در آن سوی مرز پرو، در آمازون کلمبیایی، لازارو ایبانیز، یکی از بزرگان قوم کورگواجه که در منطقه حفاظت شده بومی ژاکوم زندگی می کنند، دامداری و تغییرات آب و هوایی را به دلیل کاهش دسترسی به آب در اطراف قلمروشان مقصر می داند. او که شاهد بوده چگونه جنگل زدایی برای ایجاد چرای دام با خشک شدن منابع آبی آنها دست به دست هم داده است، می گوید: «گاوها همه چیز را نابود کرده اند، و اکنون تنها چیزی که می توانید ببینید، مراتع است؛ به سختی درختی باقی مانده است.

ساکنان بخش‌هایی از بزرگترین جنگل‌های بارانی جهان با یک پارادوکس روبرو هستند: آنها توسط آب احاطه شده‌اند، اما نمی‌توانند از آن استفاده کنند. برای مردم بومی، این نیز از دست دادن ارواح است که از منابع آب آنها محافظت می کنند، که به دلیل پیشرفت جنگل داری و دامداری رانده شده اند. خبرنگاران از Mongabay، شبکه خبری کلمبیایی El Espectador، و El Correo del Caroní ونزوئلا، با همکاری دانشمندان موسسه Serrapilheira برزیل، بیش از دو دهه ماهواره را تجزیه و تحلیل کردند… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.