جونو نمی‌تواند جلوی سیل‌ها را بگیرد، اما یاد می‌گیرد که آنها را ببیند

دو سال پیش، جان لوری با صدای غرش آب که به خانه‌اش می‌آمد از خواب بیدار شد. بازنشسته 65 ساله و پدر پنج فرزند درست زمانی که موجی 3 فوتی از در کوبید و آن را از لولاهایش پاره کرد، به سمت زیرزمینش هجوم برد.

آب از پنجره‌های کناری او هجوم آورد و پیانو و صندوقچه‌های سرو میراثی خانواده را غرق کرد. دختر 29 ساله‌اش عکس‌های خانوادگی را روی یک تخت انباشته کرد تا اینکه تخت شناور شد. آب گرفتگی اسناد، لوازم خانگی و عایق را خراب کرد و تعمیرات آن 150000 دلار برای خانواده هزینه داشت. لوری گفت: ما همه چیز را از دست دادیم.

چیزی که لوری در آن زمان نمی دانست این بود که سیل که خانه او را ویران کرد تابستان بعد باز خواهد گشت. و تابستان بعد از آن

آلاسکا دو تا سه برابر میانگین جهانی گرم می شود و تغییر آب و هوا خطر خاصی برای جونو به همراه دارد. از سال 2011، آب های ذوب شده و باران جمع آوری شده در حوضه ای در کنار یخچال مندنهال، به طور دوره ای محله های کنار رودخانه مندنهال را سیل کرده است. برای بیش از یک دهه، سیلاب ها نسبتا اندک باقی ماندند. سپس، در سال 2023، این رودخانه به رکورد نزدیک به 15 فوت رسید. معیارهای جدید در سال 2024 و دوباره در سال 2025 دنبال شد.

ماه گذشته سیل دیگری آمد. دانشمندان انتظار دارند که آنها سالانه برای دهه های آینده بازگردند.

این امر جونو را مجبور کرده است که با مشکلی روبرو شود که جوامع در سراسر جهان به طور فزاینده ای با آن مواجه هستند: چگونه برای یک بلای طبیعی آماده می شوید وقتی می دانید که دوباره باز خواهد گشت؟

یخچال مندنهال مشرف به محله ای مسکونی در جونو است. مارینا لوپس

جونو شروع به یافتن پاسخ کرده است. دانشمندان و مقامات محلی پیش‌بینی‌های پیچیده‌تر سیل را مستقیما در اختیار ساکنان قرار می‌دهند. داشبورد آنلاین که در سال 2025 راه اندازی شد، داده های پیچیده یخچال های طبیعی و هیدرولوژی را به اطلاعاتی تبدیل می کند که می توانند از آنها برای تصمیم گیری در مورد محافظت از وسایل خود، آماده شدن برای افزایش آب یا ترک خانه استفاده کنند.

پیش‌بینی‌ها نحوه واکنش جونو به تهدید را تغییر می‌دهند و به مقامات و هزاران نفر در منطقه سیل‌زده زمان بیشتری برای اقدام قبل از رسیدن آب می‌دهند. این رویکرد می‌تواند درس‌هایی فراتر از آلاسکا ارائه دهد، زیرا جوامع در جاهای دیگر با سیل‌ها، طوفان‌ها و سایر بلایای ناشی از آب و هوا که بارها و بارها رخ می‌دهند، دست و پنجه نرم می‌کنند.

جونو در میان کوه‌ها و بیابان‌هایی قرار دارد که بخش اعظم جنوب شرقی آلاسکا را مشخص می‌کنند. اگرچه مرکز ایالت است و 32000 نفر در آن زندگی می کنند، اما فقط از طریق هوا یا دریا قابل دسترسی است. خانواده لوری ریشه های عمیقی در این منظره ناهموار دارند. او داستان خود را بازگو کرد که در زیر پوست خرس قهوه‌ای ایستاده بود که پدربزرگش دهه‌ها پیش تیراندازی کرده بود. با این حال، سیل به خانواده او آسیب وارد کرد. دخترش از فکر کردن اشک می ریزد.

او گفت: ما چیزی نمی دانستیم. ما ماهیت حوضه را نفهمیدیم، فکر می‌کردیم یک سیل 100 ساله است.

آنها به سرعت چیز دیگری را یاد گرفتند. هر تابستان، حوضه کنار یخچال مندنهال پر از آب ذوب و باران می شود. یخچال به عنوان یک سد عمل می کند تا زمانی که آب کافی برای ایجاد سیل در پایین دست جمع شود. در سال 2023، یکی از آن سیل‌ها تقریبا دوجین خانه را زیر آب گرفت، خانه‌ای را به داخل رودخانه برد و میلیون‌ها دلار خسارت وارد کرد. یک سال بعد، سیل دیگری به نزدیک به 300 خانه آسیب رساند.

جان لوری به چگونگی افزایش سیلاب در داخل خانه اش در جونو در طی یک سیل یخبندان اشاره می کند. مارینا لوپس

سیل طغیان یخبندان منحصر به جونو نیست. آنها در ایسلند، کوه های آلپ، هیمالیا و سایر مناطق با یخچال های طبیعی رخ می دهند. با این حال، در پایتخت آلاسکا، محله‌های مسکونی مستقیما در مسیر سیل قرار دارند و هزاران نفر از ساکنان را در معرض تهدید مکرر قرار می‌دهند.

تابلوهای «فروش» در دره پراکنده است، اما بازار خریدار در منطقه سیل است. کسانی که در آن هستند چاره ای جز سازگاری با سیلاب های سالانه ندارند. برخی خندق حفر کرده اند. برخی دیگر خانه های خود را چندین پا بالاتر از سطح زمین بلند کرده اند. این شهر تقریبا 6 مایل مانع بین رودخانه مندنهال و خانه های ساکنان ساخته است.

در میان عدم قطعیت، داشبورد به منبع راحتی تبدیل شده است. مارک میلر 75 ساله هر روز آن را چک می کند و منتظر هشداری است که می داند در راه است. او گفت: «این تقریبا دائما در ذهن من است.

دو سال پیش، صدای ریختن آب به فضای خزیدن زیر خانه‌اش، میلر را در ساعات اولیه بیدار کرد. وقتی به گاراژ رفت و در را باز کرد، دیواری از لجن خاکستری به سمت او بالا رفت.

تا زمانی که آب فرو رفت، 16 اینچ آب گاراژ را پر کرد و گل و لای دیوارها را رگه‌هایی کشید. تنظیم همه چیز هفت ماه طول کشید و 35000 دلار هزینه داشت. با یادآوری این همه اشک هنوز چشمانش را پر می کند. اکنون او با قرار دادن کیسه های شن در دو طرف درهای خود برای هر سیل آماده می شود تا آنها را در برابر فشار آب در جای خود نگه دارد. او به سمت داشبورد می چرخد ​​تا بفهمد چه اتفاقی افتاده و چه چیزی در راه است.

او گفت: "این می تواند به طور دقیق ارتفاع سیل های [یخچالی] را در عرض چند ساعت پیش بینی کند، که بسیار شگفت انگیز است."

موانعی که توسط شهر جونو با کمک سپاه مهندسین ارتش ایالات متحده نصب شده اند، در کنار رودخانه مندنهال قرار گرفته اند تا از محله های مسکونی در برابر سیلاب های مکرر یخبندان محافظت کنند. مارینا لوپس

سال گذشته، بیش از 15000 نفر برای به روز رسانی در زمان واقعی در مورد سیل به داشبورد دسترسی پیدا کردند. علاوه بر نقشه‌ها و پیش‌بینی‌های سیل، توضیحی تعاملی از نحوه تشکیل حوضه و چگونگی وقوع سیلاب‌های طغیان‌های یخبندان ارائه می‌دهد.

آنجا بود که میلر علم پشت آبی را که به خانه اش هجوم آورده بود آموخت.

یخچال مندنهال در تابستان از پشت کوه‌های سرسبز بیرون می‌آید، بلوک وسیعی از یخ با رگه‌های آبی و خاکستری که مدت‌هاست گردشگران و دانشمندان را به پایتخت آلاسکا کشانده است.

حوضه کنار یخچال به حوضه خودکشی معروف است. با جمع شدن آب، فشار می تواند وسعت یخ را بالا ببرد و زهکشی ایجاد کند که سیلابی را به سمت رودخانه مندنهال می فرستد. در طول یک طغیان سیل بزرگ، حوضه می تواند بیش از 15 میلیارد گالن آزاد کند که برای پر کردن 22000 استخر در اندازه المپیک کافی است.

دره مندنهال برای اولین بار در سال 2011 دچار سیل شد، اما دانشمندان دلیل آن را نمی دانستند. آنها سوار هلیکوپتر شدند و متوجه شدند که آب در حوضه پشت یخچال در حال نشت است.

در جستجوی راهی برای برقراری ارتباط مستقیم با ساکنان، محققان دانشگاه جنوب شرقی آلاسکا و مرکز علمی سازگاری با آب و هوای آلاسکا برای توسعه داشبورد با شهر همکاری کردند. آنها سپس با ساکنان کار کردند تا بروشورها و آهنرباهایی با کدهای QR توزیع کنند که مردم را به داشبورد هدایت می کرد.

ساکنان بروشورهایی را با کد QR در داشبورد سیل ایجاد و توزیع کردند. مارینا لوپس

اران هود، یکی از دانشمندان محیط زیست که این ابزار را توسعه داده است، گفت که درس وسیع تری در تجربه جونو می بیند.

او گفت: "شما می توانید همین کار را با طوفان ها، طوفان ها انجام دهید." شما می توانید همین کار را با سیل در رودخانه هایی مانند می سی سی پی انجام دهید. او گفت که هدف «پیدا کردن بهترین راه برای ارائه اطلاعاتی به مردم است که به آنها قدرت تصمیم‌گیری می‌دهد. این برای من بزرگ‌ترین درس از این موضوع است».

داده ها و پیش بینی های سیل نیز واکنش شهر را شکل می دهد. در سال 2024، مقامات مطالعه آنها را برای تعیین محل ساخت مایل ها دیوارهای موقت در امتداد رودخانه مندنهال برای محافظت از خانه ها در برابر سیلاب های آینده آغاز کردند.

در یک بعدازظهر بارانی ژوئیه، نیت رامسی، معاون مدیر مهندسی و کارهای عمومی شهر، به پشته‌هایی از موانع سبز ارتش و پر از خاک که در کنار رودخانه قرار گرفته بودند، خیره شد تا از ساکنان در برابر سیل در 13 اوت محافظت کند.

او گفت که یک سیل شدید دیگر "می تواند حیات جامعه ما را در معرض خطر قرار دهد."

بعدی را بخوانید

چه کسی از ذوب شدن یخچال ها سود می برد؟

مکس گراهام

دفاعی که به عنوان موانع هسکو شناخته می‌شود، در شهر، پشت کتابخانه و مدرسه ابتدایی و خانه‌های گذشته مار می‌گذرد و گاهی اوقات تا چند اینچ پنجره‌ها می‌رسد. سبدهای مشبک با آستر پارچه ای که با شن و ماسه پر شده اند، مانند لگوها به هم متصل می شوند که در ارتفاع دو، سه یا چهار روی هم قرار گرفته اند. رامزی ماه‌ها با سپاه مهندسین ارتش کار کرد تا نقشه‌برداری و نظارت بر نصب آن‌ها داشته باشد.

رامزی گفت که داشبورد به صاحبان خانه کمک می کند که سربازان را تماشا می کنند که موانع را به داخل حیاط خلوت خود حمل می کنند تا تهدیدی را که با آن روبرو هستند و واکنش شهر را درک کنند.

او گفت: "ما زود متوجه شدیم که جامعه باید اطلاعات مربوط به این موضوع را برای تصمیم گیری خود در دسترس داشته باشد."

ساکنان می‌توانند از ابزار آنلاین استفاده کنند تا ببینند که آب بدون موانع تا چه حد ممکن است در ملکشان بالا بیاید و بفهمند که این ابزارهای دفاعی برای جلوگیری از چه چیزی طراحی شده‌اند.

کیسه های شن توسط ساکنان برای محافظت از خانه های خود در پیش بینی سیل یخبندان بعدی در جونو مستقر می شوند. مارینا لوپس

سدهای سیلابی در کنار رودخانه مندنهال قرار گرفته اند که تا چند اینچ از خانه ها فاصله دارند. مارینا لوپس

داشبورد همچنین نحوه درک ساکنان از منظره اطراف خود را تغییر داده است.

آلیسا فیشر هرگز به یخچالی که بر فراز خانه اش برافراشته بود فکر نکرد تا اینکه ساعت 2 صبح از خواب بیدار شد و متوجه شد خیابانش تبدیل به رودخانه شده است.

در حالی که آب به داخل گاراژ او می چرخید و ایوان جلویش را می برد، مادر مجرد 33 ساله تصمیم گرفت که وقت رفتن است. او دختر 8 ساله و پسر 4 ساله‌اش را گرفت و با فریاد برای بیدار کردن همسایه‌ها، آنها را از آب یخ‌زده تا زانو برد. او اردک، بلدرچین و غاز حیوان خانگی خود را در بستر پیکاپ قرمز رنگ خود در حالی که آب از بالای چرخ ها بلند می شد، گذاشت.

آلیسا فیشر در حیاط خلوت خود با حیوانات خانگی خود ایستاده است. سیل یخبندان بخشی از خانه او را ویران کرد. او فرزندانش را از میان جریان یخبندان برد و اردک، بلدرچین و غاز حیوان خانگی خود را در بستر پیکاپ خود در حالی که آب از بالای چرخ ها بالا می رفت، گذاشت. مارینا لوپس

مانند بسیاری از ساکنان جونو، فیشر اکنون به زبان دانشمندانی که روی یخ بالای او مطالعه می کنند صحبت می کند. او در مورد اینکه چگونه بارندگی می تواند جدول زمانی سیل را تغییر دهد و چند فوت مکعب آب می تواند برای او و همسایگانش فاجعه باشد صحبت می کند. در طول فصل سیل، او داشبورد را هر ساعت چک می کند.

او گفت: «قبل از این که زندگی من را تحت تأثیر قرار دهد، مانند «اوه، جالب است» بود. "الان، من می خواهم بدانم چه اتفاقی می افتد." این دانش تصمیم گیری در مورد خانه، فرزندان و آینده او را شکل می دهد. او گفت: «این زندگی شماست. "این پول و سرمایه شماست و درک اینکه واقعا در دنیای اطراف شما چه اتفاقی می افتد و چگونه روی شما تأثیر می گذارد."

او با یک رادیو، چراغ قوه و داشبورد، در انتظار سیل بعدی است.

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان «جونو نمی‌تواند جلوی سیل‌ها را بگیرد» منتشر شد، اما یاد می‌گیریم که آنها را در 17 سپتامبر 2026 ببینیم.