دانشمندان آزمایش ساده ای را ایجاد کردند که 95 درصد از سرطان های رایج را در مطالعه تشخیص می دهد

محققان دریافتند آزمایش ادرار جدید می تواند افراد مبتلا به سرطان مثانه را با دقت بیشتری نسبت به روش های تشخیصی فعلی شناسایی کند.

تیمی در دانشگاه استنفورد آزمایش uRARE-seq را توسعه دادند که به گفته آنها به پزشکان امکان ارزیابی تاثیر درمان سرطان را نیز می دهد و حتی می تواند به آنها کمک کند تا بفهمند کدام بیماران به گزینه های مختلف درمانی بهترین پاسخ را خواهند داد.

این مطالعه در ژورنال Nature Medicine در 2 اکتبر منتشر شد.

طبق گزارش انجمن سرطان آمریکا، سالانه کمتر از 85000 نفر در آمریکا به سرطان مثانه مبتلا می شوند. به گفته محققان، روش‌های کنونی تشخیص - که می‌تواند شامل ورود آندوسکوپ به مثانه باشد - ممکن است حدود 30 درصد موارد را از دست بدهد.

دکتر دانیل پتریلاک، استاد پزشکی و اورولوژی در دانشگاه ییل، به نیوزویک گفت: "این می تواند منجر به تشخیص زودتر بیماری، نظارت بهتر برای عود و همچنین انتخاب درمان های بهتر برای بیمارانی شود که قبلا تشخیص داده شده اند."

این آزمایش جدید به جای بررسی جهش‌های مرتبط با سرطان در DNA، پیام‌های RNA منتشر شده توسط سلول‌های تومور در ادرار بیمار را اندازه‌گیری می‌کند، کاری که اکثر نمونه‌برداری‌های مایع خون و ادرار انجام می‌دهند.

RNA یک ترکیب پیچیده است که جایگزین DNA به عنوان حامل کدهای ژنتیکی در برخی ویروس ها می شود. یکی از رایج ترین انواع RNA مورد مطالعه، RNA پیام رسان (mRNA) است که همراه با بسیاری از انواع دیگر RNA، نقش مهمی در فرآیندهای سلولی طبیعی و بیماری ها ایفا می کند. مشخص شده است که برخی از انواع RNA قادر به تنظیم ژن های مرتبط با سرطان به روش هایی هستند که توسعه تومور را تسهیل می کند.

با بررسی RNA، این می‌تواند به این معنی باشد که این آزمایش ژن‌هایی را که یک سلول سرطانی استفاده می‌کند، مشخص می‌کند، که به پزشکان ایده‌ای از رفتار تومور می‌دهد.

دکتر ماکسیمیلیان دیهن، استاد انکولوژی پرتودرمانی در دانشگاه استنفورد، به نیوزویک گفت: «تحلیل RNA روشی امیدوارکننده برای تشخیص سرطان مثانه است، زیرا نه تنها امکان تشخیص سرطان مثانه را می‌دهد، بلکه می‌تواند نشان دهد که تومور تا چه حد تهاجمی است و بهترین درمان برای یک بیمار ممکن است چه باشد».

این تیم تقریبا 700 نمونه ادرار را که هم از بیماران سرطانی و هم از شرکت‌کنندگان سالم جمع‌آوری شده بود، بررسی کردند و گفتند که این آزمایش می‌تواند نشانه‌های سرطان را در 95 درصد افراد مبتلا به این بیماری به درستی تشخیص دهد، در حالی که به طور مؤثر افرادی را که به این بیماری مبتلا نبودند شناسایی می‌کند - 90 درصد مواقع درست بود.

دیهن گفت این بدان معناست که آنها دریافتند که تجزیه و تحلیل RNA "می تواند از آزمایش های ادرار جایگزین از جمله سیتولوژی (یعنی جستجوی سلول های سرطانی دست نخورده در ادرار) یا جستجوی DNA از تومورها بهتر عمل کند.

او همچنین گفت که این آزمایش می‌تواند «حتی اولیه‌ترین و کم‌تهاجمی‌ترین انواع سرطان‌های مثانه» مانند سرطان‌های غیرتهاجمی مثانه را که هنوز به دیواره مثانه نفوذ نکرده‌اند، شناسایی کند.

او گفت: "این امکان وجود دارد که این آزمایش بتواند تشخیص زودهنگام را امکان پذیر کند، اگرچه مطالعات بالینی بیشتری برای اثبات آن مورد نیاز است."

به گفته محققان، این آزمایش نه تنها به طور موثر سلول های سرطانی را در ادرار بیماران شناسایی کرد، بلکه توانست بیماری باقیمانده را پس از جراحی و ایمونوتراپی BCG نیز شناسایی کند.

BCG (یا Bacillus Calmette-Guérin)، باکتری مورد استفاده در واکسن‌های سل، به بیمارانی که تحت عمل جراحی برای برداشتن تومور قرار گرفته‌اند، به‌عنوان یک سویه ضعیف شده، از طریق کاتتر هفته‌ای یک‌بار به مدت شش هفته تجویز می‌شود، اگرچه درمان می‌تواند تمدید شود.

برای برخی از بیماران، سویه باکتری سیستم ایمنی را تحریک می کند تا سلول های سرطانی را از بین ببرد، اما این برای همه کار نمی کند و مشکل اینجاست که در حال حاضر تعیین اینکه بیماران چگونه به درمان پاسخ می دهند بسیار دشوار است.

با این حال، محققان دریافتند که این بیمارانی بودند که قبل از درمان، پیام‌های RNA غنی از ژن‌های دخیل در سلول‌های T و فعالیت سیگنال‌دهی ایمنی در ادرار خود داشتند که به BCG پاسخ دادند. در همین حال، کسانی که نشانه هایی از تقسیم سریع سلول های تومور را داشتند، به درمان پاسخ ندادند.

پتریلاک گفت: «این یافته‌ها به دلیل شناسایی امضاهای سلول T در ادرار که پاسخ BCG را پیش‌بینی می‌کنند، می‌تواند به انتخاب بیمارانی که به BCG پاسخ نمی‌دهند کمک کند، بنابراین بیمارانی که ممکن است به درمان‌های جایگزین نیاز داشته باشند، شناسایی شوند.» بنابراین این بیماران را می توان با ایمنی درمانی شدیدتر یا شیمی درمانی های جایگزین درمان کرد.

دکتر دان تئودورسکو، مدیر مرکز سرطان دانشگاه آریزونا، به نیوزویک گفت که "قابل توجه ترین جنبه این کار صرفا تشخیص سرطان مثانه نیست، بلکه ممکن است اطلاعاتی در مورد بیولوژی تومور و فعالیت ایمنی از نمونه ادرار به دست آورد."

او افزود: «یافته‌ها امیدوارکننده هستند، اما گام مهم بعدی، مقایسه دقیق با آزمایش‌های ادرار مبتنی بر DNA، RNA و پروتئین موجود در مطالعات آینده‌نگر مستقل قبل از تعیین جایگاه نهایی آن در عمل بالینی است.»

از آنجایی که BCG توسط یک تامین کننده جهانی تولید می شود، محققان گفتند که کمبود می تواند منجر به جیره بندی پزشکان بین بیماران شود. این آزمایش جدید به طور بالقوه می‌تواند پزشکان را قادر سازد تا در عرضه برای کسانی که احتمال بیشتری از آن سود می‌برند صرفه‌جویی کنند، در حالی که دیگران را زودتر به شیمی‌درمانی می‌رسانند.

دکتر جوزف لیائو، نویسنده ارشد این مطالعه، و رئیس بخش اورولوژی دانشگاه استنفورد، گفت: "در حال حاضر هیچ نشانگر زیستی وجود ندارد که برای نظارت توصیه یا تایید شده باشد. این درمان‌ها از نظر فیزیکی و مالی بسیار سخت هستند." "اگر بتوانیم این انتخاب ها را راهنمایی کنیم، پتانسیل کمک به بیماران و پزشکان را داریم."

دیهن همچنین گفت که این تیم "شواهد اولیه ای را ارائه کردند مبنی بر اینکه تجزیه و تحلیل RNA ادرار ممکن است برای سایر سرطان های دستگاه تناسلی، مانند سرطان کلیه و پروستات مفید باشد."

او گفت: «بنابراین، نتایج ما در نهایت می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای داشته باشد. نکته مهم این است که یافته‌های ما باید در مطالعات آینده تکرار شوند تا این آزمایش به طور معمول در کلینیک مورد استفاده قرار گیرد.

Diehn، M، Liao، J، علیزاده، A، Liu K و همکاران. (2026) آزمایش ادرار ممکن است تشخیص سرطان مثانه را بهبود بخشد و تصمیمات درمانی را هدایت کند. طب طبیعت. DOI https://doi.org/10.1038/s41591-026-04673-3

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: مارک وارگاس و اما لی سانگ