دوربین های گله وحشتناک هستند. شاید هنوز ارزشش را داشته باشند.

فلاک شبکه‌هایی از دوربین‌های نظارتی را در اختیار ادارات پلیس قرار می‌دهد - در درجه اول، پلاک‌خوان‌های خودکار که از هر وسیله نقلیه‌ای که از کنار آن‌ها عبور می‌کند عکس می‌گیرد. | NurPhoto از طریق Getty Images

آمریکایی ها تا حد کمی به تماشا شدن عادت کرده اند.

برای بیش از یک دهه، دوربین‌های مداربسته بخش بزرگی از حرکات عمومی بسیاری از مردم را ضبط کرده‌اند، در حالی که تلفن‌های هوشمند همه‌جا حاضر همه ما را همیشه در برابر اسناد ناخواسته آسیب‌پذیر کرده‌اند (اگر نه، بدنامی رسانه‌های اجتماعی).

با این حال، تا همین اواخر، محدودیت‌های فنی، دسترسی نظارت دولت را محدود می‌کرد (حداقل، در حوزه فیزیکی). پلیس ممکن است در فیلم های دوربین مداربسته شنا کرده باشد. اما استفاده از چنین ویدئوهایی برای ردیابی حرکات هر فرد، تلاشی بسیار زمان بر بود. برای انجام این کار، یک افسر باید ساعت ها فیلم گرفته شده در دوربین های مختلف را بررسی کند.

با این حال، هوش مصنوعی اکنون این امکان را برای دولت فراهم می کند که حرکات شهروندان عادی را با سهولت و دقت بی سابقه ای ردیابی کند. یا حداقل، این همان چیزی است که شرکت امنیتی Flock Safety به طور مؤثر وعده داده است - و منتقدان این شرکت با صدای بلند هشدار داده اند.

خوراکی های کلیدی

به نظر می رسد پلاک خوان های خودکار از مزایای ایمنی عمومی واقعی اما متوسط برخوردار باشند.

پلیس ها از دوربین ها برای ردیابی غیرقانونی حرکات سابق و منتقدان خود استفاده کرده اند.

اما فهرست بلندبالایی از مقررات وجود دارد که می‌تواند سوءاستفاده از دوربین‌های Flock را برای پلیس بسیار سخت‌تر و خطرناک‌تر کند. و مکان های کمی آنها را واقعا اجرا کرده اند.

فلاک شبکه‌هایی از دوربین‌های نظارتی را در اختیار ادارات پلیس قرار می‌دهد - در درجه اول، پلاک‌خوان‌های خودکار (ALPR) که از هر وسیله نقلیه‌ای که از آن عبور می‌کند عکس می‌گیرد.

نقطه فروش اصلی این شرکت همچنین مسئولیت سیاسی اصلی آن است: ALPR های آن نه تنها شماره پلاک خودرو را ثبت می کنند، بلکه توصیف متنی همه وسایل نقلیه ای را که شناسایی می کنند و این اطلاعات را در یک پایگاه داده یکپارچه و قابل جستجو در سطح ملی ذخیره می کنند، ایجاد می کنند. این امر باعث می‌شود پلیس از نظر فنی بر سفرهای اکثر راننده‌ها با چند ضربه کلید نظارت کند.

افسوس که نمی توان به برخی از پلیس ها با این قدرت اعتماد کرد. در ماه اوت، واشنگتن پست گزارش داد که حداقل 50 افسر مجری قانون متهم یا متهم شده اند که از پلاک خوان ها برای مقاصد نامشروع، اغلب برای تعقیب سابق یا علایق عاشقانه خود استفاده کرده اند. حتی نگران‌کننده‌تر، به نظر می‌رسد برخی از ادارات پلیس از داده‌های ALPR برای زیر نظر گرفتن منتقدان و معترضان خود استفاده کرده‌اند.

این افشاگری ها جنبش رو به رشدی را علیه پلاک خوان ها تقویت کرد. تنها در ماه اوت، بیش از 90 شهر و شهرستان قرارداد خود را با Flock لغو کردند. و این واکنش به طرز چشمگیری دو حزبی بوده است. شهرهای آبی تیره مانند لس آنجلس، آستین، تگزاس و کمبریج، ماساچوست، از شراکت با Flock عقب نشینی کرده اند، در حالی که جمهوری خواهان در فلوریدا پلیس محلی را از نصب ALPR در بزرگراه های ایالتی منع کرده اند، و GOP تگزاس بودجه دوربین های Flock را متوقف کرده است.

جنبش ضد ALPR به مشکلات واقعی در مورد نحوه به کارگیری آن فناوری پاسخ می دهد. با این حال، به گفته Flock و بسیاری از ادارات پلیس، این دوربین ها به دستگیری سارقان خودرو و یافتن افراد گمشده نیز کمک می کنند.

همه اینها این سؤال را ایجاد می کند: آیا ALPR واقعا مزایای ایمنی عمومی قابل توجهی دارد؟ و اگر چنین است، آیا راهی برای نظارت بر پلاک خودرو و آزادی های مدنی ما نیز وجود دارد؟

برای فهمیدن این موضوع، آخرین تحقیقات دانشگاهی را مرور کردم، بدترین داستان های ترسناک اخبار را بررسی کردم و در مورد خطرات و مزایای ALPR با جرم شناسان تماس گرفتم. اگرچه شواهد موجود محدود است، اما به نظر می‌رسد که این فناوری دارای مزایای کم - اما واقعی - مبارزه با جرم و جنایت است. و در حالی که از پایگاه های داده ALPR به شدت مورد سوء استفاده قرار گرفته است، این تا حدی به این دلیل است که این فناوری تا حد زیادی کنترل نشده است.

با پادمان های سختگیرانه، ممکن است راهی وجود داشته باشد که نظارت بر آمد و شد شهروندان قانونمند را بدون از دست دادن ابزار مفید اجرای قانون برای خزنده ها و مستبدان سخت تر کند.

مورد برای ALPRs

در یکی از روزهای آخر تابستان در چمبلی، جورجیا، لزلی باررا در حال هل دادن پسر یک ساله‌اش متئو در کالسکه بود که ماشینی در کنار او ایستاد. مردی از خودرو بیرون آمد، اسلحه را به سمت باررا گرفت و سعی کرد کودک را از کالسکه اش بگیرد. اما او قربانی خود را بد انتخاب کرده بود: باررا او را شلیک کرد، تفنگش را برداشت و سعی کرد به آدم ربا شلیک کند، فقط برای اینکه اسلحه گرم شود. سپس یک زن (به طرز عجیبی که به شکل یک مرد مبدل شده بود) از ماشین بیرون آمد و کودک را ربود. بچه‌ها به داخل وسیله نقلیه خود انباشته شدند و به سرعت دور شدند.

با کمک دوربین های نظارتی، پلیس به سرعت خودرو را به عنوان یک SUV آکورا مارون شناسایی کرد. متأسفانه آدم ربایان پلاک معتبر آن را با برچسب فروشنده کاغذ تعویض کرده بودند. دهه‌ها قبل، ممکن است تلاش‌های بهبودی را به تعویق بیاندازد، اگر نگوییم خنثی شود. اما این سال 2020 بود - و پلیس چمبلی به سیستم Flock ALPR دسترسی داشت. پلیس با جست‌وجو در پایگاه داده عکس‌های خودرو، عکسی از همان آکورا با پلاک فلزی ثبت شده آن از روزهای قبل کشف کرد.

این بشقاب آنها را به نام و آدرس مظنون - و بنابراین، تنها در عرض پنج ساعت پس از ربودن او - به متئو رساند.

گله داستان های زیادی از این دست دارد. این شرکت به خود می بالد که دوربین های آنها "بیش از 1 میلیون تحقیقات جنایی را پشتیبانی می کند" و به یافتن "بیش از 10000 مفقود" در سال گذشته کمک کرده است.

پاریس لوبل، سخنگوی Flock، به من گفت: "هر روز، مجری قانون در سراسر این کشور از فناوری FLOCK برای حل جرم و یافتن سریعتر افراد گمشده استفاده می کند."

شواهد محدود حاکی از آن است که ادعاهای Flock در مورد مزایای ایمنی عمومی دوربین‌هایش بیش از حد مطرح شده است.

اما حکایات رنگارنگ و سرگذشت های خام گله فقط چیزهای زیادی به ما می گوید. دوربین Flock را می توان در تحقیقات بدون ایجاد تفاوت قاطع در نتیجه آن استفاده کرد. بدون عکس‌های ALPR، پلیس چمبلی همچنان می‌توانست آکورای قهوه‌ای رنگ را به آدم ربایان متئو ببندد.

برای سنجش تأثیر واقعی Flock بر امنیت عمومی، ما به برخی شبه آزمایش‌ها (حداقل) نیاز داریم: وقتی حوزه‌های قضایی سیستم‌های پیشرفته ALPR را به کار می‌گیرند، آیا جرم کمتر یا نرخ ترخیص بالاتر را می‌بینند - هم در مقایسه با سابقه قبلی خودشان و هم در مقایسه با روندهای همزمان در مکان‌های بدون گله؟

تحقیقات بسیار کمی در مورد این سؤالات انجام شده است. اما یک مطالعه اخیر از دانشگاه کارولینای جنوبی، ایان آدامز و اسکات مورتگوس، تا حدودی در مورد آنها روشن می شود.

با استفاده از سوابق نصب Flock، جرم شناسان ماه را شناسایی کردند که 216 سازمان مجری قانون اولین دوربین خود را فعال کردند. آنها دریافتند که در طول سال اول پس از استقرار Flock، این مناطق شاهد کاهش 11 درصدی سرقت وسایل نقلیه موتوری نسبت به مکان‌های مشابهی بودند که بدون گله باقی مانده بودند. حوزه‌های قضایی که ALPR را تنظیم کرده‌اند نیز شاهد افزایش 16 درصدی میزان موفقیت تحقیقات سرقت خودرویشان بوده‌اند.

این یافته ها را باید با چند دانه نمک گرفت. برای یک چیز، ادارات پلیس در صورت داشتن یک مشکل جدی وسیله نقلیه سرقت شده، احتمال بیشتری برای سرمایه گذاری در سیستم ALPR خواهند داشت. و اگر سرقت خودرو در یک منطقه افزایش یابد، بدون توجه به آنچه اداره پلیس محلی انجام می دهد، ممکن است به سطوح معمولی تاریخی بازگردد.

علاوه بر این، آژانس‌ها اغلب ALPR را به عنوان بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر ضد سرقت خودرو نصب می‌کنند، که ممکن است شامل استقرار افسران بیشتر در مناطق با جرم و جنایت و موارد دیگر باشد. داده‌های آدامز و مورتگوس نشان می‌دهد که چنین اقدامات همزمان ممکن است مسئول بخشی از نتایج آنها باشد: اگرچه پذیرندگان Flock پس از نصب دوربین‌ها، پرونده‌های خودروهای سرقتی را با سرعت بیشتری حل کردند، اما این افزایش تمایل داشت قبل از نصب ALPRها شروع شود.

با این وجود، مقاله کار نشان می دهد که دوربین های Flock تا حدودی تفاوت ایجاد می کنند. مورتگوس به من گفت: «ما در اینجا با اعداد بزرگ صحبت نمی‌کنیم، اما این هم چیزی نیست.»

و دلیلی وجود دارد که فکر کنیم ALPR ها پتانسیل بیشتری برای بازدارندگی و حل جرایم نسبت به نتایج موجود دارند، زیرا ادارات پلیس ممکن است آنها را به روش های غیربهینه به کار گیرند.

مطالعه سال 2025 را در مورد راه اندازی ALPR در آتلانتیک سیتی در نظر بگیرید. بر روی کاغذ، شهرداری کاندیدای ایده‌آل برای این فناوری بود: آتلانتیک سیتی به عنوان یک جزیره مانع، تنها هشت نقطه دسترسی دارد، بنابراین یک شبکه ALPR می‌تواند به راحتی هر خودرویی را که وارد شهر می‌شود و از آن خارج می‌شود، ضبط کند.

همانطور که می توان امیدوار بود، این تحقیق نشان داد که سرقت خودرو پس از نصب دوربین ها کاهش یافته است، اگرچه نویسندگان نمی توانند توضیحات دیگری را رد کنند. با این حال، شاید مهم‌تر از آن، آن‌ها دریافتند که دوربین‌ها به میزان بسیار بیشتری سرنخ تولید می‌کنند تا این که بخش قادر به ثبت یا بررسی است. بین نوامبر 2022 و نوامبر 2024، ALPRs شهر 12384 هشدار وسایل نقلیه سرقتی را صادر کرد که تقریبا همه آنها توسط پرسنل بخش مورد توجه قرار نگرفت یا نادیده گرفته شد. در طول دوره مورد مطالعه، سیستم ALPR تنها 72 وسیله نقلیه را متوقف کرد که تنها 52 مورد مربوط به خودروهای سرقتی بود.

جان شااربک، یکی از نویسندگان مقاله، جرم‌شناس دانشگاه روآن، به من گفت: «در دنیای ایده‌آل، کسی هشدارها را در زمان واقعی نظارت می‌کند و افسری را اعزام می‌کند که با موفقیت ترافیک را متوقف می‌کند». "اما بله، چنین چیزی به ندرت اتفاق می افتاد."

Shjarback نتیجه می گیرد که این اداره فاقد افسران گشت کافی برای پاسخگویی به بخش قابل توجهی از هشدارها است، در حالی که به نظر می رسد ناظران مرکز نظارت غیرنظامی آن به سادگی بخش بزرگی از حملات جدی را از دست می دهند. Shjarback گفت: «آنها کارهای زیادی برای انجام دادن در آن مرکز جرم و جنایت بلادرنگ دارند. در آتلانتیک سیتی میزان نسبتا بالایی از جنایات و خشونت با اسلحه و غیره وجود دارد. یک یا دو افسر بازنشسته در حال انجام وظیفه برای نظارت مستقیم کافی نبودند.

نقص‌های عملیاتی مشابه و محدودیت‌های منابع ممکن است کارایی سیستم‌های Flock را حداقل در برخی از حوزه‌هایی که توسط آدامز و مورتگوس تحلیل شده‌اند، محدود کرده باشد. در واقع، مورتگوس خاطرنشان کرد که بسیاری از بخش‌ها در مطالعه او فاقد ALPR کافی برای پوشش بیشتر معابر مهم هستند. مورتگوس گفت: «حتی در حوزه‌هایی که دوربین‌ها در بالاترین سطح قرار دارند، شما هنوز اقلیت بسیار کوچکی از این ساختارهای جاده‌ای را پوشش می‌دهید. بنابراین، این احتمالا دلیل دیگری است که چرا ما فقط تأثیرات متوسطی را می بینیم.»

در مجموع، شواهد محدود نشان می‌دهد که ادعاهای Flock در مورد مزایای ایمنی عمومی دوربین‌هایش بیش از حد مورد ادعا قرار گرفته است. همانطور که این شرکت در وب سایت خود می گوید، به نظر نمی رسد که شبکه های ALPR آن "بزرگترین تغییر" در فناوری پلیس "از زمان DNA" باشد. اما، همانطور که عقل سلیم ممکن است نشان دهد، به نظر می‌رسد ثبت خودکار تمام پلاک‌ها در بزرگراه‌ها و تقاطع‌های اصلی، فرار از دزدی ماشین‌ها (و شاید بچه‌ها) را حداقل کمی سخت‌تر می‌کند.

نظارت انبوه معایب خود را دارد

البته، این واقعیت که ALPR مزایایی را برای ایمنی عمومی ارائه می‌کند به این معنی نیست که لزوما ارزشمند هستند. دوختن یک تراشه جی‌پی‌اس به ساعد هر آمریکایی مطمئنا حل جنایات را آسان‌تر و ارتکاب وسوسه‌انگیزتر می‌کند. اما اکثرا چنین ردیاب‌هایی را نقض‌های دیستوپیایی در حریم خصوصی و دعوت به کنترل مستبدانه می‌دانند.

و ALPRS های Flock از نظر سرسخت ترین منتقدان آنها تقریبا مشابه هستند.

استدلال بنیادی جنبش «DeFlock» این است که دوربین‌ها اطلاعات بیشتری از آن چیزی که بتوان به آن‌ها اعتماد کرد به ادارات پلیس می‌دهند. یک خطر این است که پلیس های سرکش می توانند از داده ها برای تعقیب سابق خود سوء استفاده کنند. تهدید عمیق تر، با این حال، این است که آژانس های پلیس از سیستم های ALPR برای جلوگیری یا مجازات مخالفان قانونی استفاده خواهند کرد.

و این خطر کاملا فرضی نیست. پس از آنکه نویسنده‌ای به نام کانین اشورث مقاله‌ای را در انتقاد از پلیس محلی در لنکسا، کانزاس منتشر کرد، پلیس آن شهر شروع به ردیابی حرکات او با ALPRs خود کرد (ظاهرا، زیرا ستون اشورث باعث شد رئیس پلیس به اشتباه به این نتیجه برسد که او احتمالا عامل شرم‌آور پشت یک رویداد وحشتناک اخیر بوده است).

به طور گسترده تر، تحقیقاتی در سال 2025 از بنیاد مرز الکترونیک (EFF) نشان داد که بیش از 50 آژانس فدرال، ایالتی و محلی صدها جستجوی مربوط به اعتراضات یا گروه های فعال را از طریق سیستم ALPR Flock انجام داده اند. مشخص نیست که انگیزه بسیاری از این پرسش‌ها تمایل غیرلیبرال برای نظارت بر مخالفان بوده است. در تئوری، یک افسر پلیس می‌تواند مثلا «سادان قرمز در اعتراضات بدون پادشاهان» را جستجو کند، زیرا خودرویی با این توصیف تلاش کرد تظاهرکنندگان را زیر پا بگذارد یا مرتکب جرم دیگری در مجاورت تظاهرات شود.

و برخی از جستجوهای محاسبه شده توسط EFF به نظر می رسد در آن دسته قرار می گیرند. اما بسیاری دیگر هیچ هدف قابل تشخیصی فراتر از نظارت فعالان نداشتند.

ما باید مراقب نگهبانان باشیم

همه اینها بدون شک نگران کننده است. و اگر سوء استفاده گسترده از شبکه‌های ALPR اجتناب‌ناپذیر بود، هزینه‌های آن‌ها برای آزادی‌های مدنی احتمالا بیشتر از مزایای آن‌ها برای امنیت عمومی خواهد بود.

اما احتمالا اینطور نیست. در عوض، دولت‌ها احتمالا می‌توانند جنبه‌های منفی ALPR را محدود کنند - در حالی که کاربرد آن برای اجرای قانون را حفظ می‌کنند - با تنظیم دقیق‌تر این فناوری.

"در چیزی حدود نیمی از ایالت ها، هیچ مقرراتی وجود ندارد. از نظر ما، تقریبا هیچ کدام از مقررات کافی برخوردار نیستند." بری فریدمن، مدیر موسس پروژه پلیسی دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک

تا همین اواخر، قانونگذاران نرده های محافظ کمی را روی ALPR ها قرار داده بودند. همانطور که سرویس تحقیقات کنگره در سال 2024 اشاره کرد، "هیچ چارچوب قانونی فدرال خاصی" بر استفاده مجریان قانون از چنین دوربین هایی وجود ندارد. و اکثر ایالت ها مقررات جامع ALPR ندارند. بنابراین، اگر نمی‌توانیم از سوء استفاده ادارات پلیس از این دوربین‌ها جلوگیری کنیم، ممکن است به این دلیل باشد که اکثر دولت‌های ایالتی و محلی واقعا تلاشی نکرده‌اند.

بری فریدمن، مدیر موسس پروژه پلیس مدرسه حقوق دانشگاه نیویورک، به من گفت: «در حدود نیمی از ایالت ها، هیچ مقرراتی وجود ندارد. "از نظر ما عملا هیچ‌کدام مقررات کافی ندارند. پلیس تصمیم گرفت این کار را به تنهایی انجام دهد. آنها و فروشندگان آنها تصمیم گرفتند و آنچه را که اتفاق می‌افتد فاش نکردند."

خوشبختانه، فهرست طولانی از راه‌هایی برای سیاست‌گذاران برای محدود کردن سوء استفاده از داده‌های ALPR وجود دارد. برای نام بردن از چند مورد، دولت ها می توانند:

ادارات پلیس را ملزم کنید تا پس از سه هفته (یا کمتر) سوابق ثبت‌شده مکان را حذف کنند، مگر اینکه به یک تحقیق خاص مرتبط باشند (در نتیجه، جاسوسان و ستمگران احتمالی با داده‌های نظارتی کمتری برای غربال کردن باقی می‌مانند).

به جستجوهای ALPR فقط برای مجموعه ای از اهداف اجرای قانون، مانند ردیابی وسایل نقلیه دزدیده شده یا متخلفان مشکوک به خشونت، اجازه دهید.

یک دنباله حسابرسی برای هر پرسشی ایجاد کنید که مستند کند چه کسی، چه زمانی و با چه توجیهی جستجو کرده است.

استفاده از نرم‌افزاری را که به‌طور خودکار درخواست‌های مشکوک را پرچم‌گذاری می‌کند - مانند شخصی که بارها و بارها بدون پیوست کردن شماره پرونده واقعی، پلاک یکسانی را جستجو می‌کند - و به طور موقت کاربرانی را که به نظر می‌رسد از پایگاه داده سوء استفاده می‌کنند قفل می‌کند. (Flock در حال حاضر نرم‌افزارهایی با ویژگی‌های مشابه ارائه می‌دهد، اما اکثر ادارات پلیس با ALPR از نظر قانونی ملزم به پذیرش چنین سیستم‌هایی نیستند.)

صراحتا استفاده از سیستم ALPR برای ردیابی افراد بر اساس گفتار محافظت شده را ممنوع کنید.

جست و جوهای عمدی و غیرمجاز پایگاه داده را با زندان مجازات کنید.

قانون ALPR اخیرا تصویب شده ویرجینیا شامل بسیاری از این مقررات است، در حالی که چندین ایالت دیگر زیرمجموعه ای از این سیاست ها را پذیرفته اند.

برخی ممکن است هنوز بخواهند از Flocked استفاده کنند

مطمئنا، برای برخی، حتی سیستم‌های ALPR که به شدت تنظیم شده‌اند، هزینه‌های غیرقابل تحملی برای حفظ حریم خصوصی و خطرات غیرقابل قبول سوء استفاده مستبدانه در پی خواهد داشت. اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا (ACLU) از تلاش‌ها برای تنظیم مقررات پلاک‌خوان‌ها حمایت می‌کند، اما تنها به عنوان دومین جایگزین برای ممنوعیت کامل این فناوری.

چاد مارلو، مشاور ارشد سیاستگذاری در ACLU، گفت: «هیچ نرده محافظ نمی‌تواند به طور کامل اثر وحشتناک نظارت جمعی را برطرف کند. وقتی مردم می‌دانند که همیشه تحت نظر هستند، ممکن است از نظر فکری به این موضوع نپردازند که «خب، دقیقا با این داده‌ها چه اتفاقی می‌افتد؟ برای چه جمع‌آوری می‌شود؟ چه مدت ذخیره می‌شود؟» یک فرد معمولی قرار نیست تمام این مراحل را طی کند.

در عوض، مارلو استدلال می کند، بسیاری به سادگی دوربین ها را می بینند و می ترسند که آنها را تماشا کنند - و از کسانی که تماشا می کنند می ترسند.

او گفت: "کسی که الکلی است و می خواهد به یک جلسه AA برود - اما نمی خواهد مردم یا هیچ یک از شرکت های بیمه آنها یا دولت بدانند که آنها الکلی هستند - و می داند که دوربینی در خارج از کلیسا وجود دارد که میزبان جلسه است، ممکن است فقط بگوید: "می دانید چیست؟ برای من واقعا مهم است که این مبارزه را خصوصی نگه دارم. و بنابراین من نمی توانم به آن جلسه بروم."

اینها نگرانی‌های موجهی هستند، اگرچه شواهد محکم کمی وجود دارد که نشان می‌دهد پلاک‌خوان‌ها بر اعتراض‌ها یا رفتارهای شخصی تأثیر منفی می‌گذارند. و با توجه به میزان اطلاعات حساسی که مردم بطور عمومی در رسانه های اجتماعی به اشتراک می گذارند - یا به میل خود از طریق فعالیت اینترنتی خود تولید می کنند - دلیلی وجود دارد که شک کنیم که بسیاری از فعالیت های قانونی خودداری می کنند، صرفا به این دلیل که یک ALPR را در کنار جاده مشاهده کرده اند.

در واقع، بیش از یک دهه است که پلاک‌خوان‌ها به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و تا همین اواخر، به نظر می‌رسید که تعداد کمی وجود خود را ثبت کرده‌اند، بسیار کمتر، زندگی خود را در اطراف دوری از نگاه دوربین‌ها سازماندهی می‌کنند.

با این حال، افراد معقول می توانند در مورد نحوه سنجیدن معاوضه های ALPR اختلاف نظر داشته باشند. منظور من در اینجا صرفا این است که دولت‌ها ممکن است بتوانند با دادن فرصتی به مقررات، از مزایای ایمنی عمومی متوسط ​​اما معنی‌دار دوربین‌ها برخوردار شوند - در حالی که استفاده نادرست از آنها را تا حد زیادی کاهش می‌دهند. استفاده از ALPRs 2026 احتمالا مستلزم پذیرش کابوس های اقتدارگرایانه 1984 نیست.